Νίκος Μαραντζίδης: Η δημοκρατία σε κατήφορο και η κοινωνία στον βούρκο

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

01.10.2016

Βρισκόμουν στην Πράγα προσκαλεσμένος ως κεντρικός ομιλητής σε διεθνές επιστημονικό συνέδριο όταν δέχθηκα τηλεφώνημα από Ελληνα δημοσιογράφο που μου ζήτησε να σχολιάσω τις (αρχικές) δηλώσεις του προέδρου της Ενωσης Κεντρώων κ. Β. Λεβέντη για τον δημοσκόπο, που, σύμφωνα με τον ίδιο, του ζήτησε μερικές χιλιάδες ευρώ για να ανεβάσει τα ποσοστά της Ενωσης Κεντρώων στην επόμενη δημοσκόπηση της εταιρείας του. Σχολίασα γρήγορα, πως αυτό που απλώς οφείλει να κάνει ο κ. Λεβέντης είναι να πάει στον εισαγγελέα. Ετσι ανέγνωσα στη συνέχεια και την ανακοίνωση του Συνδέσμου Εταιρειών Δημοσκοπήσεων και Ερευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ), που με σωφροσύνη ζήτησε από τον κ. Λεβέντη να κατονομάσει τον δημοσκόπο ή την εταιρεία προκειμένου να αποφευχθεί ένα κλίμα μόλυνσης του δημόσιου βίου μιαν ακόμη φορά. Εκείνος, βέβαια, αντί να λύσει το θέμα, φρόντισε να διαιωνίσει το μυστήριο, λέγοντας πως η εταιρεία δεν ήταν μέλος του ΣΕΔΕΑ (λες κι αυτό ήταν κυρίως το πρόβλημα) και στη συνέχεια πως δεν επρόκειτο ακριβώς για εκβιασμό. Είναι προφανές πως τέτοιου είδους «ελαφρά τη καρδία» διατυπωμένες καταγγελίες συμβάλλουν τελικά, έστω και ακούσια, στη δημιουργία ενός κλίματος που προετοιμάζει την κοινωνία για το «κυνήγι μαγισσών».

Η επιστροφή μου το βράδυ στο ξενοδοχείο συνοδεύτηκε από μία δυσάρεστη έκπληξη. Ενας φίλος προώθησε στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση το «τουίτ» κάποιου Alexandros Charoulis («@Fragilealex»): «Ο “δημοσκόπος” Μαραντζίδης του #skai_xeftiles ζήτησε 10.000 ευρώ από το κόμμα της Ενωσης Κεντρώων για να ανεβάσει τα ποσοστά του σε γκάλοπ». Οπως συμβαίνει συχνά στο Διαδίκτυο, η δήλωση αναπαράχθηκε άμεσα και έτσι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διάβασαν τη συκοφαντική αυτή αθλιότητα. Το πράγμα απέκτησε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το γεγονός πως, όπως με ενημέρωσαν, ο συγκεκριμένος χρήστης θεωρείται ενεργός υποστηρικτής των κυβερνητικών απόψεων. Συνέχεια