Ανεμόμυλοι και Σύμβολα

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του KK2.

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί -μετά από τέσσερα χρόνια- ο ΣΥΡΙΖΑ αναμοχλεύει συνεχώς παλιές υποθέσεις ή ανακατεύει την τράπουλα αντί να «κάτσει επιτέλους κάτω να κυβερνήσει». Και η απορία έρχεται και από ανθρώπους που γνωρίζουν το χαρακτήρα του και την εγγενή κακία που κουβαλάει μέσα του. Σου λέει, πλησιάζει η ώρα και δεν έχει επιδείξει έργο, εκτός από κάτι νομοσχέδια για θέματα φύλου και άλλα τριτεύοντα. Γιατι ανοίγει το φάκελλο Σημίτη;

Μα είναι απλό:Η παγίδα που προσπαθεί να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επιτιθέμενος στο Σημίτη και στο Σημιτικό ΠΑΣΟΚ, δεν προσπαθεί να πλήξει μόνο το μη θετικά διακείμενο προς αυτόν ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ που δεν τον  θέλει και ούτε πρόκειται να τον ψηφίσει.

Πρωτίστως και κυρίως επιτίθεται σε σύμβολα της μεταπολίτευσης τα οποία δεν ταιριάζουν στον πολιτικό του φαινότυπο. Γι’ αυτό εξάλλου μένει στο απυρόβλητο ο «Ανδρέας», όπως και ο Κώστας Καραμανλής και ιδίως τα πρώην ενεργούμενα τους με τα οποία τον συνδέουν υπαρκτοί ή συμβολικοί δεσμοί, εφόσον, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, λιγότερο ή περισσότερο τελεσίδικους, οι δύο πρώην ηγήτορες τους έχουν σιωπήσει και είτε πλέον δεν μπορούν(…) είτε δεν θέλουν(…) είτε ενδεχομένως στην περίπτωση του Κώστα του Β’ και τα δυο… Συνέχεια

Advertisements

Περιμένοντας τον Γκοντό… Μας ήρθε ο Τατσόπουλος…

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Από τη μία αυτοί που κατακρίνουν τη ΝΔ ότι πάει να πάρει στις τάξεις της τον Τατσόπουλο αλλά ούτως ή άλλως δεν θα ψήφιζαν ΝΔ. Άλλοι διότι ακολουθούν την ατζέντα των συνιστωσών και των πάρα φύσιν υπόγειων πεμπτοφαλαγγίτικων διαδρομών τους.  Άλλοι οι οποίοι διότι βολεύτηκαν «υπό όρους» και προφανώς πρέπει να προσφέρουν τα διαπιστευτήριά τους στους νέους τους «πάτρωνες».

Και άλλοι, ολίγον αφελείς αλλά πολύ πονεμένοι διότι βλάφτηκαν (όπως όλοι πλην ελαχίστων) τα έτη 2010-2014. Και γι’ αυτό κάποιος πρέπει να πληρώσει. Και ως εκ τούτου, έχουν γίνει ταλιμπάν μιας κάθαρσης που μπορεί να έχει δίκαιο σκεπτικό αλλά ΑΝ ο υπομοναδιαίος ηγέτης τους γινόταν αυτοδύναμος πρωθυπουργός και την εφάρμοζε έτσι όπως θα ήθελε, η Ελλάδα θα κατέρρεε σε ένα μήνα.

Οπότε σου λέει, εκδικούμαι την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (που δεν υπάρχει…) και δίνω ανάσα ζωής στο ΣΥΡΙΖΑ άσχετα αν με καταδικάζω τελεσίδικα σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό και ελπίδα οποιασδήποτε προσωπικής-πλέον ανάκαμψης. Αβυσσος η ψυχή…

Αυτά ως προς τους επαγγελματίες ενιστάμενους κάθε φορά που βήχει κατ’ αυτούς στραβά ο Μητσοτάκης. Οι οποίοι δήθεν «ενδιαφέρονται» αλλά πάντα βρίσκουν μια δικαιολογία να ΜΗΝ ψηφίσουν το αντικείμενο του ενδιαφέροντός τους.

Ας μας επιτραπεί όμως και λίγος σκεπτικισμός καθόσον η ξεχειλωματική επέκταση της ΝΔ προς τα ακρότατα των ιδεολογικών της ορίων και ακόμα παραπέρα, εκτός από τους εκ συστήματος συνήθεις υποκριτές και εμπαθείς, μπορεί να γεννήσει την υποψία και στους νουνεχείς ψηφοφόρους ή έστω θετικά διακείμενους ότι με μια-δυο τέτοιες κινήσεις μπορεί να μεταβληθεί σε πολυσυλλεκτικό λιμάνι εν δυνάμει οπορτουνιστών! Συνέχεια

Συντάξεις και Οράματα

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Πολλοί οξυδερκείς παρατηρητές επισημαίνουν ότι αυτή η υπερβολή στην συζήτηση περί συντάξεων (και όχι όλων αλλά των ΗΔΗ συνταξιοδοτούμενων) οδηγεί σε κάποιες τραγικές διαπιστώσεις.

Πρώτον, ότι η προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας η οποία ΠΟΤΕ δεν άρχισε επί της ουσίας, φαίνεται να έχει απεμποληθεί χάριν μιας κυβερνητικής ατζέντας συζήτησης σε δυο άξονες συζήτησης εκ των οποίων ο ένας είναι η σκανδαλολογία και ο άλλος που είναι και πιο απτός από μεγάλη μερίδα του κόσμου είναι οι συντάξεις.

Ανθρώπινο και κατανοητό βέβαια καθόσον -και εδώ διαφωνώ με τους βλοσυρούς τεχνοκράτες που ενώ σιωπούσαν σε άλλες εποχές ή έλεγαν τις διαφωνίες τους στα κοκτέιλ που ακολουθούσαν τα οικονομικά συνέδρια, ξαφνικά θυμήθηκαν ότι πολλοί ελάμβαναν δυσανάλογες συντάξεις με αυτά που «πλήρωναν».

Μην αντιλαμβανόμενοι φυσικά ή δολίως αποκρύπτοντες ότι στην Ευρώπη οι συντάξεις αποτελούσαν ένα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ για την τήρηση του οποίου ευθύνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ και μόνον. Υποσχέθηκε και δεν τήρησε. Αν δεν μπορούσε να μην υπόσχονταν.

Μα θα μου πείτε «οι συνδικαλιστές που γκάριζαν, το πολιτικό κόστος» κλπ. Και τι να σας κάνω εγώ κκ ΝΔήτες, ΠΑΣΟΚοι και πρόσφατα, ΣΥΡΙΖΑίοι; Αν δεν μπορείτε ας μη διεκδικούσατε την ψήφο του λαού. Τώρα ΚΑΙ οι ΣΥΡΙΖΑίοι θα υποστούν τις συνέπειες της άφρονης προεκλογικής παροχολογίας τους. Συνέχεια

«Χτυπάνε το σαμάρι για να ακούσει ο γάιδαρος»

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Σώνει και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ να πλήξει τη ΝΔ με το να… προφυλακίσει τον Παπαντωνίου. Και ενώ το ίδιο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ τηρεί μια δικαιολογημένη σιγή μαζί με τη ΝΔ και τους ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ βαλλόμενους οπαδούς του δημιουργικού φιλελευθερισμού.

Καθόσον ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς θέλει να δημιουργήσει και πάλι κλίμα, ιδίως υπό το πρίσμα του ότι ο Παπαντωνίου δεν αποκαλέστηκε καν ως «ο φερόμενος», ενώ είμαστε ακόμα σε στάδιο προφυλάκισης μετά από 15ετία που ο συγκεκριμένος αλώνιζε ελεύθερος.

Στέλνοντας το μήνυμα σε όλους: «και τώρα τσιμουδιά διότι έρχεται η ώρα σας».

Χτυπάνε το σαμάρι για να ακούσει ο γάιδαρος

Σαν τους Μαορί παίκτες του Ράγκμπι που κάνουν τον κάποτε τρομακτικό, τώρα γραφικό  πολεμικό χορό τους πριν μπουν στο γήπεδο, ενώ όλοι ξέρουν ότι το πόσο φωνακλάς είσαι η πόσο τρομακτική όψη έχεις, ελάχιστα ενδιαφέρουν ένα ψύχραιμο αντίπαλο στο καθαυτό γήπεδο της Δημοκρατικής αντιπαραθεσης.

Βέβαια οι επικριτές του Σημίτη έχουν δίκιο σε δυο πράγματα:

Πρώτον ότι ενώ υπήρχαν ΟΡΑΤΑ σημεία διασπάθησης του Δημοσίου χρήματος (και μιλάμε για νέες «αγορές του αιώνα»), και ενώ εμαίνετο ΚΑΙ το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, ακούστηκε η συριζαίικου επιπέδου κυνισμού φράση «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα» εγγυόμενος στην ουσία την φερεγγυότητα ενός συστήματος το οποίο ναι μεν «έκανε έργα» (βρε κάτι μου θυμίζει…) αλλά -μην κρυβόμαστε- ήταν σάπιο. Φάουλ.

Δεύτερον, διότι πέρα από το κατασκευαστικό «πάρτι» το οποίο εντάξει, εισήγαγε μια λουστραρισμένη Βαγδάτη έστω και για λίγο στον εικοστό πρώτο αιώνα, ΔΕΝ ακολουθήθηκε από ουσιαστικές μεταβολές στην παιδεία (άσυλο, ιδιωτικά πανεπιστήμια. προγράμματα σπουδών), δημόσια διοίκηση (γραφειοκρατία, απλοποίηση διαδικασιών, και -καλά το λέτε- διαφθορά!), και σε άλλους τομείς χρήζοντες ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ μεταρρυθμίσεων. Συνέχεια

Our so-called life – Η σοσιαλδημοκρατία ευθύνεται για τα χάλια μας

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Της Σώτης Τριανταφύλλου – (7/12/2016 αλλά πάντα επίκαιρο).

Πολύς θρήνος για την κρίση της Ευρώπης και για την άνοδο του «λαϊκισμού». Η λέξη κατάντησε καραμέλα: αυτοί που ολοφύρονται περισσότερο είναι οι χειρότεροι λαϊκιστές· είναι οι εχθροί της Ευρώπης που προσδοκούν τη διάλυσή της ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την πραγματοποίηση των σκοτεινών τους οραμάτων.

Αλλά, αντιθέτως με όσα ισχυρίζονται σε υψηλούς τόνους ο ΣΥΡΙΖΑ και τα συναφή κόμματα, το γέρασμα και η ελλειμματική εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ένωση οφείλεται στη σοσιαλδημοκρατία, όχι στον φιλελευθερισμό. Ούτε ο κίνδυνος είναι η «ακροδεξιά»· η ακροδεξιά ενισχύθηκε επειδή η Ευρώπη εξέθεσε τον εαυτό της σε τρεις μεγάλους κινδύνους: στην πολυπολισμικότητα, στην παραμέληση της παιδείας και στη χαλάρωση του νόμου. Η σοσιαλδημοκρατία έγινε, σε διάφορες εκδοχές, το by default ευρωπαϊκό σύστημα· οι ευρωπαϊκές χώρες απομακρύνθηκαν από τις φιλελεύθερες αρχές, υιοθέτησαν την πολιτική ορθότητα, εφήρμοσαν ανεπανόρθωτη πολιτική έναντι των μεταναστών και αποξένωσαν τους Ευρωπαίους από το ευρωπαϊκό ιδεώδες. Η μαζική δημοκρατία και η μαζική παιδεία οδήγησαν στην ανάδειξη βλακών, οι οποίοι είναι μεν χρήσιμοι στην κοινωνία (το πώς και το γιατί εξηγούσε ο Ευάγγελος Λεμπέσης σ’ εκείνο το φυλλαδιάκι το 1941), αλλά καταστροφικοί στην εξουσία. Παρόμοια κατάσταση επικράτησε στις ΗΠΑ: η τιμωρία μας για την πολυπολιτισμικότητα, την παραμέληση της παιδείας και τη χαλάρωση του νόμου είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, η θεαματική έκπτωση της πολιτικής ζωής. Καραδοκούν κι άλλοι καραγκιόζηδες. Συνέχεια

Τα Ανδρείκελα του Χάους και ο Σκοτεινός Νομοθέτης

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Βλέποντας τα τσογλανάκια με τα πρώτα δείγματα σφοδρής ψυχοπάθειας να τα ταλανίζει από τώρα στη μπούκα στο γραφείο του Γαβρόγλου, μου έκανε εντύπωση ένα σύνθημα που γκάριζαν σε κάποια φάση:

«Άκου, άκου τον πόνο της Γιαννάκου
Και ρώτα τον Αρσένη, τι σε περιμένει»

Ο Γεράσιμος Αρσένης ήταν υπουργός από το Σεπτέμβριο του 1996 μέχρι τον Απρίλιο του 2000 στην πρώτη κυβέρνηση Σημίτη. Αν υποθέσουμε ότι τα τσογλάνια που είδαμε στο βίντεο είναι πες, 22 χρονών, αυτό σημαίνει ότι ο Αρσένης ήταν υπουργός όταν αυτά γεννιόντουσαν.

Επίσης η Μαριέττα Γιαννάκου ήταν υπουργός Παιδείας το 2004-2007 επί πρώτης διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Εφαρμόζοντας απλά μαθηματικά, ΑΝ, λέμε ΑΝ ένα τσογλάνι από αυτά γεννήθηκε το 1996, επί του τέλους της υπουργίας Γιάννάκου θα ήταν 11 ετών.

Εδώ καλά-καλά οι περισσότεροι από εμάς είχαμε ξεχάσει τα ονόματά τους που λέει ο λόγος μέσα στη σφοδρότητα της «κρίσης».

Τα αφιονισμένα τσογλάνια που τα θυμήθηκαν; Ή μάλλον, ΠΟΙΟΣ τους τα θύμισε;

Ξέρετε, στην ταινία «Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή» του Τέρενς Μάλικ με θέμα τις σφοδρές μάχες των Αμερικανών και των Ιαπώνων στο θέατρο του Ειρηνικού, ακούγεται ο μονόλογος του ήρωα σε κάποια φάση να λέει περίπου τα εξής, ενώ τριγύρω επικρατεί χάος:

«Τι είναι αυτό που δημιουργεί και θρέφει το κακό μέσα σε ένα άνθρωπο; Τι είναι εκέινο που κάνει ανθρώπους που γεννήθηκαν με τη μεγαλύτερη αθωότητα, να είναι ικανοί για τέτοιες πράξεις;»

Και η ερώτηση έρχεται βασανιστική και μονοκόμματη: ΠΟΙΟΣ είναι ο μηχανισμός ο οποίος διαιωνίζει αυτή την παράνοια, βάζει τα μεταλλαγμένα από την ψυχοπάθεια τσογλάνια να μιλάνε για ονόματα και καταστάσεις όπου ήταν ΟΡΙΑΚΑ παρόντα υπό τη βιολογική έννοια και -λογικό- ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ σε τι αναφέρονται; Συνέχεια

Συντάξεις και Ελευθερία

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Του ΚΚ2

Επειδή πολλά ακούγονται για τις συντάξεις λόγω των θορυβοποιών ΜΜΕ, να σημειώσω και εγώ με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα τα εξής:

Οι συνταξιούχοι δικαιούνται να διαμαρτύρονται διότι καλώς ή κακώς είχαν κάνει προ δεκαετιών μια συμφωνία, ένα κοινωνικό συμβόλαιο  την οποία το κράτος δεν την τήρησε.

Δεν είχαν την υποχρέωση να έχουν MSc in Economics and Public Administration από το University of Upper Τρεχαγύρευεshire για να κάνουν αντιλογισμό και να προβλέψουν ότι κάποια στιγμή δε θα είναι δυνατόν να λαμβάνουν τις συντάξεις που τους υποσχέθηκαν.

Όχι με το μεταπολιτευτικό «οικονομικό μείγμα» που άρχισε με τη σοσιαλμανία του Καραμανλή του Α’, ούτε -κυρίως με την «Αλλαγή» του Παπανδρέου του Β’ το οποίο στηριζόταν στον δανεισμό, την κατανάλωση και την αποτροπή κάθε δημιουργικής επένδυσης που δεν ελέγχονταν από την ολιγαρχία των «νέων τζακιών» και τη γραφειοκρατική νομενκλατούρα.

Η οποία ήταν ΚΥΡΙΩΣ ΠΑΣΟΚογενής και η οποία -φυσικά- έκανε μετάσταση σε πιο νέο, φιλόξενο ξενιστή όταν ο προηγούμενος έπαθε -ελέω μνημονίων- κρίση μέσης ηλικίας.

Εξάλλου όπως λέει και ο γελαδερός μετέφηβος που θα τον πληρώνουμε για πολλά-πολλά χρόνια, «η δύναμη είναι στο παραμύθι».

Τώρα κάποιος πρέπει να εξηγήσει στους συνταξιούχους ότι αν ΔΕΝ αυξηθεί η παραγωγή πλούτου ώστε η συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ να μειωθεί σημαντικά, ΔΕΝ πρόκειται να δουν αυξήσεις συντάξεων. Συνέχεια

«Αριστερά», Τότε και Τώρα: Βίοι Παράλληλοι

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Του ΚΚ2.

Πολλοί αστοί φίλοι αναρωτιούνται τώρα τελευταία την ερώτηση που κάνει κάθε εχέφρων άνθρωπος:

«Τι έχουν πάθει«;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη και είναι επίσης αλήθεια ότι πρώην «σύντροφοί» τους που πλέον παρεπιδημούν σε αστικά κόμματα και τους ξέρουν από μέσα απαντούν : «Έτσι ήταν πάντα, απλά το έκρυβαν. Τώρα, αυτοί ζουν το όνειρό τους και εσείς τον εφιάλτη σας.»

Αλλά αυτό δυστυχώς δεν είναι κάτι νέο.

Η ευμάρεια των πολλών προηγούμενων ετών αλλά και η λήθη η οποία υποβλήθηκε χάριν μιας μονομερούς συμφιλίωσης, επέβαλλαν μια νάρκωση στην αστική τάξη παρά το ότι η «απέναντι πλευρά» δεν είχε ΠΟΤΕ καταθέσει τα όπλα.  Και αυτό σε ένα διορατικό παρατηρητή ήταν διακριτό, παρά την εξαίρεση των δύο δεκαετιών από το 1990 έως το 2010 όπου απλά τα φαινόμενα υποχώρησαν μεν λόγω ευμάρειας, πλην όμως ερχόταν στην επιφάνεια οπότε κάποιος πήγαινε να αλλάξει τις εγγενείς νοσηρότητες της Ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής.

Και εκεί ανακαλύπτεται εν παραλλήλω με όσα έχουμε γράψει σχετικά με τις παρεμβάσεις του διεθνούς αλλά και του εγχώριου παράγοντα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν τώρα έχουν μια ανατριχιαστική αντιστοιχία με όσα συνέβησαν από το 1943 έως το 1949. Συνέχεια

«Αριστερά», η Αρρώστια του Τόπου

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Και έρχεται η ώρα που η πραγματικότητα σε ξεπερνάει. Μιλάω για τις τελευταίες αποκαλύψεις ότι είχαν άπαντες στριμούρα να ολοκληρωθεί η -όποια- συμφωνία για τα Σκόπια τώρα διότι μετά θα ερχόταν κυβέρνηση που δε θα ήταν «κυβέρνηση της αριστεράς» και θα είχαν προβλήματα να βρουν «πρόθυμους».

Να μιλήσω για το ότι οι ίδιοι «φίλοι και σύμμαχοι» διύλιζαν τον κώνωπα, λύσσαξαν να κυνηγάνε τον Σαμαρά και το Βενιζέλο μην τους ξεφύγει και δεν εφαρμόσουν κανένα κόμμα από όσα υπέγραψαν, τους ανάγκασαν να εκτροχιάσουν την πορεία τους με βεβιασμένες ενέργειες (πχ το κλείσιμο της ΕΡΤ), και την είσοδο στην κυβέρνηση διαφόρων Μικυ Μάους μπας και το γλυτώσουν.

Ενώ τώρα οι ίδιοι καταπίνουν την κάμηλο, στηρίζουν τον κουτσαβάκη με κοινοβουλευτικό προσωπείο για να τους φέρνει πλεονάσματα, αδιαφορώντας αν τηρεί τις υπόλοιπες δεσμεύσεις, από που τα βρίσκει, καθώς και για τις αναλύσεις διεθνών οικονομικών οίκων αλλά και του ΔΝΤ για το αδιέξοδο μιας τέτοιας στρατηγικής.  Αποικιοκρατία χρέους μέσα στην Ευρώπη του 21ου αιώνα με κυβερνήσεις-μαριονέτες και σε καθαρή διάσταση με την διαφαινόμενη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Η υποτέλεια πλέον έχει αριστερό πρόσημο! 

Να μιλήσω για το ότι διαφαίνεται πλέον καθαρά η τρομακτική αλήθεια ότι από κοινού οι πλούσιοι, μεγαλοβιομήχανοι, κλπ, στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ για να διαλύει την αστική τάξη και άρα κάθε ελπίδα αύξησης του ΑΕΠ για να μην αναδυθούν νέοι παίκτες, δηλαδή νέοι ανταγωνιστές και η οικονομία να γίνει καθαρά ολιγαρχική προς όφελός τους εκτός από «ακίνδυνους» περιφερειακούς κλάδους πχ μικροκαταστήματα εστίασης, σουβλατζίδικα, falafelατζίδικα, μικρά καφέ (τοστ-τυρόπιτα και καφές φίλτρου με €1) κλπ.  

Να μιλήσω για το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΙΣΕΙ το 80% του «λαού» που -πλέον- δεν τον ψηφίζει και το δείχνει με κάθε τρόπο κάθε μέρα και ώρα; Ότι οποιοσδήποτε είναι ετεροφυλοφιλικός, «κοιτάει τη δουλειά του», θέλει να βγάλει τίμια το ψωμί του, θρησκεύεται, διαμαρτύρεται για το ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την υπερπληθώρα ΛΑΘΡΟμεταναστών, εξαρτημένων ατόμων και την τοξικότητα της βιολογικής και πολιτισμικής παρακμής στη στη βιόσφαιρά του και επειδή κάνει έκκληση στο κράτος, τον βαφτίζουν φασίστα;

Αφήστε πια τι θα πάθει αν τον δουν να κάνει και το σταυρό του (ΟΥΑΙ!, ΒΑΒΑΙ!, ΠΑΠΑΙ!), είναι υπό στοχευμένο διωγμό διότι οι κοινωνιολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι η πίστη του σε σταθερές αξίες, όποιες και να είναι, αποτελούν απειλή από τις δικές του… Δυο θρησκείες δε χωράνε σε μια μικρή χώρα βλέπεις… Συνέχεια

Να Τον Αλλάξουμε Αυτόν Τον Αυθάδη «Λαό»

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του ΚΚ2.

Ρένα Δούρου για τη Μάνδρα (υπάρχει και κάποια κλήτευση νομίζω…):

«11 εκατομμύρια Έλληνες μπορούν να γίνουν Πρωθυπουργοί, σεισμολόγοι, πυροσβέστες, μηχανικοί».

Ξέρετε, θα το επαναλάβω για άλλη μια φορά: Στην Ταινία «Η Πτώση» που εξιστορεί τις τελευταίες μέρες του Αδόλφου Χίτλερ στο bunker στα υπόγεια της Καγκελαρίας στο Βερολίνο, κάποια στιγμή ο Χίτλερ λέει πως στο «λαό» του αξίζει η χειρότερη μοίρα διότι στάθηκε κατώτερος των προσδοκιών του και των οραμάτων του και «τον πρόδωσε». Και αυτό, άσχετα αν από βλακεία ή εγκληματικά ελλειμματική ψυχοσύνθεση, ο «λαός» του τον στήριξε από το 1934 μέχρι το 1945 ε, και απλά κάποια στιγμή, ιδίως μετά το 1943 κατάλαβε ότι δεν αξίζει τόσος θάνατος και τόση ταλαιπωρία για να οικοδομηθεί κάποιο «Τρίτο Ράϊχ» και δύο αυγά μελάτα Τουρκίας.

Τα ίδια αλαζονικά φαινόμενα τα έχουμε δει και στον κο Τσίπρα (κατ εξοχήν!), στον κύριο Τσακαλώτο και στον κύριο Σκουρλέτη πρόσφατα, όπως και σε άλλους από αυτούς τους περίεργους τύπους. Και υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πέφτουν από τα σύννεφα και απορούν πως αυτοί οι καλοί άνθρωποι, αυτοί οι «αριστεροί» άλλαξαν έτσι…

Κρίμα. Διότι κάποιοι ήμασταν σε θέση να διαγνώσουμε και να «διαβάσουμε» αυτό που ερχόταν, και στην τελική αυτό που μας βρήκε. Εγώ ειδικά, από το 2006, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλαβάνο άρχισε να δρα σαν ένα σύνταγμα από εξωκοινοβουλευτικά τάγματα εφόδου και όχι σαν δημοκρατικό κόμμα.

Διότι δεν άλλαξαν. Πάντα έτσι ήταν, απλά το έκρυβαν. Και όταν οι μειοψηφούντες «μενουμεβρόπηδες» και «μετωπολογικάριοι» κάτι έλεγαν διότι είχαν το εκπαιδευτικό υπόβαθρο και τα αναλυτικά εργαλεία να διαγνώσουν ότι οι «επελάυνοντες» δεν είχαν  συγκρότηση και λογική συνάφεια στη σκέψη τους, και κάποια στιγμή΄θα έβγαζαν παραέξω κάτι άλλο, πολύ πιο τοξικό από τον κυνισμό και την αναισθησία των «προηγούμενων», οι υπόλοιποι μας λοιδορούσαν. Συνέχεια