Σε αφήνουμε να τους χαρείς!

28278035_10211697975947323_1349289482_o

«Βρε αθεόφοβοι άνθρωποι, βλέπετε τον Παναγιώτη Πικραμμένο και γελάτε; Χαχανίζετε; Σοβαρά; Πάτε καλά εκεί μέσα; Έχετε μπροστά σας έναν άνθρωπο στα πρόθυρα του εγκεφαλικού και κάνετε χαβαλέ; Πιάσατε τον σίριαλ κίλερ και το γλεντάτε; Από ποια αρένα σας φέρανε μερικούς εκεί μέσα;»

Συνέχεια

Advertisements

«Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν…»

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του Σουλεϊμάν αλ Κανουνί.

Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν, ὦ βουλή, τῷ κατηγόρῳ,
ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγῶνα τουτονί.

Αυτή είναι η πρώτη φράση από το προοίμιο του λόγου του Λυσία «Υπέρ Αδυνάτου». Οι εκ της θεωρητικής κατεύθυνσης, πάλαι ποτέ Γ´ δέσμης προερχόμενοι σίγουρα θα το θυμούνται. «Δεν απέχω πολύ, ώ Βουλή, από το να χρωστώ χάρη στον κατήγορο που μου προετοίμασε αυτόν το δικαστικό αγώνα».

Συνέχεια

Ο Elon Musk, η εξειδίκευση και τα κορόιδα

 

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2.

Ακούμε πως οι Έλληνες εργαζόμενοι, στελέχη και απόφοιτοι που αποδημούν λόγω κρίσης διαπρέπουν, μην πω πως είναι και περιζήτητοι, στον υπόλοιπο κόσμο. Παρόλα αυτά στην Ελλάδα, συχνά-πυκνά ακούγεται πως «οι επιχειρήσεις δε βρίσκουν εξειδικευμένα στελέχη». Προφανώς θα ήθελαν να έχουν πιστοποιητικά ECDL τα βρέφη και 10ετή εμπειρία σε SQL οι γυμνασιόπαιδες.

Και η απορία αναδύεται εύλογη:  Τι διάολο, πως οι Έλληνες απόφοιτοι, άνεργοι ή εργαζόμενοι με μισθούς πείνας έχουν την «εξειδίκευση» να βρίσκουν δουλειά στο εξωτερικό αλλά δεν μπορούν να διαπρέψουν στην Ελλάδα των καφετεριών, σουβλατζίδικων και παρασκευαστήριων street food και φαλαφέλ;

Λες και στην Ελλάδα γίνονται οι τρελές επενδύσεις και δεν προλαβαίνουν να προσλαμβάνουν Assistant Account Executives οι επιχειρήσεις. H έκανε ο Elon Musk καμιά επένδυση στην Ελλάδα σε ρομποτική νανοτεχνολογία, δεν βρίσκει στελέχη και δεν το πήραμε χαμπάρι; Συνέχεια

Ε άμα είναι σταθερά αντιδεξιός ο δημοσιογράφος…

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

George J. Prokopakis

Θα καταθέσω από μιας αρχής την άποψή μου για τη μήνυση Σαμαρά. Ο Σαμαράς με τη μήνυσή του προσφέρει τεράστια υπηρεσία στη δημοκρατία. Ναι αυτός, ο δεξιάντζας, ο κολλητός (πρώην τουλάχιστον) του Μπαλτάκου και του Φαήλου. Δεν ήταν ποτέ του δημοκρατικού κατηχητικού, όμως ακόμη και στην περίοδο της ισχύος του δεν άφησε τη χώρα να κατρακυλήσει προς την «ανελεύθερη δημοκρατία» (θεωρώ άστοχη τη μεταφορά του illiberal democracy σε «μη φιλελεύθερη δημοκρατία»). Με τη μήνυσή του που πιάνει όλο το δυνάμει κύκλωμα, από ηθικούς αυτουργούς, εκτελεστικούς της δικαιοσύνης και ανώνυμους μάρτυρες, θέτει και τους βουλευτές της σημερινής πλειοψηφίας ενώπιον του προβλήματος δημοκρατίας – θα το πήγαινα παραπέρα, ακόμη και με τρόπο που οι ίδιοι, ιδιοτελείς πάντα, οφελούνται. Εξηγώ: αν την Τετάρτη περάσει αυτή η μεθόδευση, τίποτε δεν σταματά μια επόμενη κυβέρνηση να μετέλθει των ιδίων μεθόδων και να τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί, με άλλους ανώνυμους μάρτυρες, το σύνολο της σημερινής κυβέρνησης και ένα σωρό τσουτσέκια ισχυρών για τους οποίους κυκλοφορούν φήμες. Ας περάσουμε στο κυρίως μενού τώρα.

Συνέχεια

Που το πάει;

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2.

Capital Controls, διώξεις κατά πάντων, αδυναμία διασφάλισης ομαλού κοινωνικού και οικονομικού κλίματος, τηλεοπτικές άδειες, απόπειρες ελέγχου των εξουσιών και ομολογία θλίψης γιατί δεν το κατορθώνουν όπως θα ήθελαν, σκάνδαλο Novartis και διχαστικές προγραφές πρώην πολιτικών, η κάθοδος στα σκαλοπάτια του κακού δεν έχει τέλος…

Πρόσφατα δε, πολλοί ανησύχησαν διαπιστώνοντας ότι «κόπηκαν» -δια μιας!  σχεδόν ΟΛΕΣ οι «ενοχλητικές» σατιρικές εκπομπές από την τηλεόραση! Μα ΟΛΕΣ!

Διότι μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι «το καλύτερο παιδί» κάποιων περίεργων Ευρωπαίων χαρτογιακάδων και τελευταίας χρονολογικά και όχι μόνο διαλογής ηγετών, αλλά οι υπόλοιποι ξέρουν. Ξέρουν καλά. Συνέχεια

Όλα στο φως, εκτός από τους ανθρώπους μας.

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Στο διαβιβαστικό της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου προς τον πρόεδρο της Βουλής, πέραν των γνωστών δέκα ονομάτων, πρώην πρωθυπουργών και υπουργών, αναφέρεται και άλλο ένα το οποίο πέρασε στα ψηλά, ή, για την ακρίβεια, δεν γράφηκε ποτέ.

Συνέχεια

Τηλεοπτικός στάρ

 

Ο Γ. Μπουτάρης είναι ένας άνθρωπος πολιτικά ασαφής – εγώ θα τον τοποθετούσα στο ευρύτερο φιλελεύθερο κέντρο: λίγο πρόοδος, λίγο πολιτική ορθότητα, λίγο μειονότητες, ολίγη από επιχειρηματικότητα (επιτυχημένος επιχειρηματίας και ο ίδιος, το δίχως άλλο). Ο ντιλεταντισμός του, προϊόν της οικονομικής του ευμάρειας αφενός, του γεγονότος ότι ο δήμος τον αγκάλιασε έχοντας μάλλον αηδιάσει από την αισχρή διοίκηση Παπαγεωργόπουλου αφετέρου, τον καθιστά αναγνωρίσιμο, το λιγότερο.

Στα χρόνια της δημαρχίας του ή Θεσσαλονίκη έδειξε να παίρνει κάτι από το χαμένο κοσμοπολίτικο (αν και αυτό σηκώνει συζήτηση για διάφορους λόγους) αέρα της, το οποίο προφανώς αποτιμάται στα θετικά της θητείας του. Λίγο ο τουρισμός με κόσμο από την Τουρκία και τα Βαλκάνια, λίγο το άνοιγμα στους Ισραηλίτες που έχουν βαθείς ιστορικούς δεσμούς με την πόλη μας, ο Μπουτάρης συνέβαλε και στην κίνηση της αγοράς που πάντα έχει ανάγκη από ρευστότητα. Παράλληλα, η αναβάθμιση ορισμένων σημείων του κέντρου με έργα, με δεντροφύτευση σε διάφορα σημεία κλπ, τα κατέστησε εκ νέου προσβάσιμα, ενώ η αποπεράτωση της νέας παραλίας, έργου που είχε ξεκινήσει πριν το Μπουτάρη, είναι ίσως ό, τι καλύτερο συνέβη στο δήμο.

Το πρόβλημα της δημαρχίας Μπουτάρη, πέραν όλων αυτών, είναι σε πρώτο βαθμό για τον γράφοντα πρόβλημα αισθητικής ως αποτέλεσμα των ιδεολογικών αγκυλώσεων που φέρουν ο δήμαρχος και οι αυλικοί του (κάθε δημοφιλής προσωπικότητα έχει τέτοιους). Ομνύοντας στο βωμό μιας προοδευτικότητας για χάρη αυτής καθαυτής, ο δήμος υιοθετεί ακρίτως πρότυπα και παραστάσεις του εξωτερικού (παραδοσιακά απαράδεκτος, φερ’ ειπείν, ο χριστουγεννιάτικος στολισμός του κέντρου, ο πλέον κακεντρεχής νομίζει ότι κρέμασαν αντρικά μόρια με φιόγκο στην Β. Ολγας) τα οποία όμως, ως στείρος μιμητισμός, αποκτούν διαστάσεις καρικατούρας, χωρίς να αντιπροσωπεύουν, έστω στο ελάχιστο, το χαρακτήρα της πόλης ή να θυμίζουν αντίστοιχες πόλεις του εξωτερικού. Νομίζει κανείς ότι ζει σε κάποιον πίνακα φιλοτεχνηθέντα από κάποιον κακό μαθητή του Πικάσο, ενώ όλο αυτό ντύνεται με ένα επιτηδευμένο avant-garde περιτύλιγμα, ακατανόητο για τους δήθεν αδαείς που δεν μπορούν να το καταλάβουν και να το εκτιμήσουν. Συνέχεια

«Προοδευτική» και «συντηρητική» σύζυγος.

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Η «προοδευτική» (καλή), σύζυγος πολιτικού αρχηγού.
Δεν είναι σύζυγος, είναι σύντροφος και είναι αυτή που, με φωτογραφική διάταξη, από δασκάλα πληροφορικής σε σχολείο γίνεται μόνιμη διοικητική υπάλληλος σε πανεπιστήμιο (δίπλα στο σπίτι της), έχοντας προηγουμένως μεταπηδήσει σε 5-6 δημόσιες υπηρεσίες ανά την Ελλάδα, με ισάριθμες φωτογραφικές διατάξεις. Αφού έχει χρησιμοποιήσει στο έπακρο το πολιτικό σύστημα (το οποίο, παρεπιπτόντως, μισεί) προς ίδιον όφελος, τελικά, δεν υπηρετεί στην υπηρεσία που κατέληξε (αφήνοντας κενό στη λειτουργία της υπηρεσίας) και προσφέρει κάπου εθελοντική εργασία α. για να δείχνει αγνή και αθώα και β. για λυτρωθεί η ίδια από το εκμετάλλευση του συστήματος. Σύστημα το οποίο μισεί (όταν το χρησιμοποιούν οι άλλοι) και λατρεύει (όταν το χρησιμοποιεί η ίδια).

Η «συντηρητική» (κακή), σύζυγος πολιτικού αρχηγού.
Είναι σύζυγος και όχι σύντροφος και ιδιωτεύει επαγγελματικά.

 

το ζιζάνιο

Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω!

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Επειδή καλό είναι μερικά πράγματα να ξεκαθαρίζονται.

Κάπου να υπενθυμίσουμε ότι πριν από 18 ακριβώς χρόνια, σε πιο δραστήριες εποχές και πριν σιωπήσει και ιδιωτεύσει, ο Κωστας Καραμανλής διέγραψε όχι ένα αλλά ΤΡΙΑ πρωτοκλασάτα στελέχη, θέτοντας εκτός κόμματος και άλλα στελέχη και ουσιαστικά ξηλώνοντας μια ολόκληρη ιδεολογική συνιστώσα της παράταξης. Της οποίας οι νουθεσίες στην τελική δικαιώθηκαν -ανεξαρτήτως ατομικής πορείας εκάστου εκ των διαγραφέντων- εκ των πραγμάτων. Και η αναγκαιότητα τους επιβεβαιώθηκε με την πανηγυρική εκλογή του τωρινού αρχηγού του κόμματος.

Για να μην αναφερθούμε και σε άλλες -τότε- διαγραφές στελεχών από το παραδοσιακό ιδεολογικό άκρο της ΝΔ που του στοίχισαν ένα μικρό αλλά υπολογίσιμο ποσοστό με αφορμή κάποια «λογάκια».

Και όμως τότε τίποτε δεν έγινε. Και δεν έγινε διότι είτε το 1998, είτε τώρα, αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω. Είτε εάν αυτός ήταν τότε ο Κώστας Καραμανλής, είτε υπό πιο ακραία δυσάρεστες συνθήκες (που απαιτούν και αυξημένη δέσμευση στα παραταξιακά προτάγματα και αυτοσυγκράτηση των άκαπνων αμφισβητιών του πληκτρολογίου) είναι σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Συνέχεια

Γαλάζια Σταγονίδια

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2

Ακούμε κατά καιρούς διάφορες απρόκλητες και αδικαιολόγητα οργίλες δηλώσεις κατά του Αδώνιδος Γεωργιάδη από διάφορα ανθυποστελέχη της παράταξης του, τα οποία κατά τα άλλα είναι είτε άγνωστα, είτε απόντα και με μηδέν χιλιόμετρα αγώνα απέναντι στη χειρότερη μεταπολεμική κυβέρνηση της χώρας.

Το τελευταίο κρούσμα αναπαράγεται και σε επίσημο site περιχαρούς κυβερνητικού φερέφωνου, σύμφωνα με το οποίο κάποιος πρέπει να τραβήξει το αυτί του Αδωνιδος διότι είναι «τσίρκουλο» και άλλα φαιδρά. Λησμονώντας προφανώς που ανήκουν και ποιος υποτίθεται ότι είναι ο πραγματικός εχθρός τους.

Μήπως λοιπόν αντί για το αυτί του αντιπροέδρου, κάποιος θα έπρεπε να τραβήξει γερά το αυτί σε αυτά τα σταγονίδια της γαλάζιας συνιστώσας και να τους υπενθυμίσει ότι άλλος κρίνει ποιος παραμένει εντός ή θέτει εαυτόν εκτός κόμματος ανάλογα με τη συμπεριφορά του; Συνέχεια