Πάμε Πάλι.

του ΚΚ2.

Πάμε πάλι, να μην ξεχνιόμαστε. .

Επιμένει βλέπω η φημολογία για τις τράπεζες και ίσως όχι άδικα, αν και δε βλέπω να ιδρώνει το αυτί κανενός κυβερνητικού. Αναμενόμενο.

Παρόλα αυτά, καγχάζω με την αφέλεια κάποιων σοβαρών -χωρίς εισαγωγικά- ιστοσελίδων και εντύπων που αναφέρονται σε «επενδύσεις» και «μεταρρυθμίσεις» που απλά «δεν προχωρούν» under the weather και διατηρούν μια en passant ψυχραιμία γραφής και μια αβρότητα παραινετικού λόγου λες και απευθύνονται σε τοπική κυβέρνηση Ελβετικού Καντονιού η οποία λόγω αβλεψίας δεν πέτυχε κατά 100% τους κυβερνητικούς στόχους της.

Δεν καταλαβαίνω βρε παιδιά. Καμία αίσθηση επείγοντος. Καμία σύνδεση με την αίσθηση της αγοράς. Και διερωτώμαι: Αφέλεια ή κάτι άλλο;

Ξέρετε, μου κάνει εντύπωση ότι κατά το μάλλον ή ήττον, «έμπειροι» και «έγκριτοι» δημοσιογράφοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι η φιλοσοφία των «αριστερών» είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το να αδιαφορούν για, ή/ και να ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΟΥΝ τις παραγωγικές δυνάμεις. Τις «επενδύσεις» και τις ¨μεταρρυθμίσεις» οι οποίες ανεξήγητα -κατά τις έγκριτες αυτές πέννες- δεν έρχονται, οπότε και εφιστούν τη προσοχή του πρωθυπουργού. Του συγκεκριμένου, όχι του κυβερνήτη του υποθετικού καντινιού, να «επισπεύσει».

Τι να «επισπεύσει»; Κοροϊδευόμαστε;

Προφανώς οι έντεχνα αφελείς «έγκριτοι» κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι τούτο συμβαίνει διότι κάθε ένας ο οποίος βρίσκει δουλειά σε μια υγιή επιχείρηση ή -το χειρότερο γι’ αυτούς!- ανοίγει μια επιχείρηση ο ίδιος, απελευθερώνει και αυτόν αλλά και τους υπόλοιπους που θα απασχολήσει ή/ και θα συνεπιχειρήσει, από την εξάρτηση από «επιδόματα» και μισθούς-φιλοδωρήματα εφόσον ο ιδιωτικός τομέας στενάζει από τη φορολογία, την ελλειπή χρηματοδότηση και την υπολειτουργία.

Επίσης ότι, όσον αφορά και τις τράπεζες, οι «αριστεροί» τις μισούν διότι ελέγχουν τη ροή χρήματος εκτός κρατικού νυμφώνος, οπότε προσπαθούν να τις ελέγξουν έτσι ώστε να βάλουν χέρι στο λιγοστό χρήμα που έχει απομείνει για να το μετατρέψουν σε μισθούς εκλεκτών και μετακλητών.

Τέλος οι «αριστεροί» μισούν την ομαλότητα, και ΚΥΡΙΩΣ τη δυνατότητα να υπάρχει πρόοδος, κατασκευές, ευημερία ή απλά κάποιος να ξεκινάει να πάει στη δουλειά του το πρωί και να γυρίσει απρόσκοπτα το βράδυ χωρίς να τον κλέψουν/ γίνει απεργία/ ταραχές κλπ, και χωρίς να παρενοχλείται από αναξιοπαθούσες κοινωνικές ομάδες όπως ΛΟΑΤΚΙ, Οροθετικοί, Ρωμα/ συγκεκριμένες μειονότητες όπως κεντροασιάτες κλπ (και όχι σύννομες κοινότητες όπως πχ οι Βρετανοί ή οι Αμερικανοί) κλπ κλπ.

Οι οποίες όχι μόνο δεν μπορούν να ενταχθούν (ή δεν θέλουν, δεν ξέρω αν τις ρώτησε κανένας ποτέ) αλλά τις οποίες επίτηδες τις αφήνουν ξαμολυμένες και απροστάτευτες να έχουν τριβές με τον τοπικό πληθυσμό με τον οποίο είναι ασύμβατες, να δημιουργούνται κρίσεις τύπου Κωστόπουλου (που είχε πολλούς ΜΚΟ διαδικτυακούς φίλους αλλά κανέναν δίπλα του όταν τον έπιασε η «χαρμάνα» και βγήκε ανεξέλεγκτος στο δρόμο) και αυτοί να επωφελούνται από τα επίχειρα της επιτηδευμένης αδιαφορίας τους για να βρίσουν τους «νοικοκυραίους».

Στους οποίους περιλαμβάνονται όσοι δεν είναι ή δεν θεωρούν ότι ακόμα και το να είναι «αριστεροί», αν είναι, υπερκεράζει την ιδιότητα του να είναι απλά άνθρωποι και να εξασκούν το δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης, χωρίς να το εκχωρούν σε κάθε κοινωνικό νταβατζή ο οποίος τους δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, για να μπορεί εν καιρώ να τους (δια)βάλλει με διάφορα «ταξικά» (διάβαζε μισάνθρωπα) προσχήματα στον λούμπεν όχλο των κοινωνικών του minions.

Πηγή όλων των κακών είναι όχι απλά η «αριστερά» (που κανένας δεν ενδιαφέρεται αν «εφαρμόστηκε σωστά» εφόσον δείχνει ένα τόσο αποτρόπαιο πρόσωπο εκμεταλλευόμενη αστοιχείωτους (ignorant) και λούμπεν για να προκαλέσει κοινωνικές αναταραχές και να προπαγανδίσει το κοινωνικό και ιδεολογικό της νταβατζιλίκι.

Οπότε σαν συνειδητοποιημένοι -πλέον- αστοί πρέπει να έχουμε κατά νουν ένα πράγμα:

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.

Όλα τα άλλα τα ισαποστασάκικα, τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα με πολιτικά και τα δήθεν όπου κρίνεται με υποκοριστικά ο μελλοντικός πρωθυπουργός αντί ο υπάρχων, ο οποίος πρέπει απλά να «επισπεύσει» ο κακομοίρης, κάτι του ξέφυγε, και δη μετά το μακροβιότερο δείγμα γραφής που έχει δώσει πρωθυπουργός μετά το 2000, είναι εκ του πονηρού και εκπορευόμενα από πεμπτοφαλαγγίτες, αφελείς με κοινωνικό ή πολιτικό αισθητήριο μονοκύτταρου οργανισμού ή/ και ξεπουλημένους που νομίζουν ότι σε μια μελλοντική κοινωνική και πολιτική δίνη αυτοί θα μείνουν στο απυρόβλητο.

Βάλτε το καλά στο μυαλό σας: ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε. Και ναι, είπαμε ότι ο επόμενος δεν θα έχει λευκή επιταγή, αλλά δεν θα του φορτώσουμε προκαταβολικά τα λάθη του τωρινού, τη στιγμή που διαλύεται το σύμπαν.

Συνέλθετε.

ΚΚ2

Advertisements

ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ

Του ΚΚ2.

Προς αντιπολίτευση, ενταύθα.

Έχει αρχίσει να διαφαίνεται πλέον το γιατί συνέβη ότι συνέβη από το 2015 μέχρι τώρα, γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει σήμερα, και γιατί πρέπει η κυβερνώσα κοινοβουλευτική συμμορία να φύγει μια ώρα αρχύτερα πριν συμβεί κάτι το εθνικά ανήκεστο.

Η στρατηγική του Τσίπρα αναπτύσσεται σε τρία ταμπλό:

Πρώτον δημιουργία ψυχολογικού ΣΟΚ και ΔΕΟΥΣ στους αντιπάλους μέσω της θρασύτητας στην περιφρόνηση Θεσμών και Ανθρώπων. Σου λέει για να είναι τόσο θρασύς και απροκάλυπτος (παραδείγματα άπειρα…), ποιος ξέρει ποιες Ευρωατλαντικές πλάτες έχει, άρα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

Δεύτερον, ένεκα του πρώτου, προσπάθεια ΥΠΟΤΑΓΗΣ του εκλογικού σώματος  μέσω της κόπωσης δια της φθοράς των πολιτικών αλλά και κοινωνικών και βιολογικών αντοχών ένεκα της ελέω και ξένων παραγόντων, παρατεταμένης παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Όπως και της κατάπτυστης βοήθειας του «διεθνούς παράγοντα» στον εκδικητικό σφαγιασμό της Μεσαίας Τάξης από τους κακούς και κομπλεξικούς αυτούς ανθρώπους.

Μιας σφαγής η οποία σε μίσος και ολοκληρωτισμό (βλέπε και δηλώσεις Τασίας για Δημόσιους Υπαλλήλους) μπορεί αναλογικά να συγκριθεί μόνο με το μίσος των Ναζί κατά των Εβραίων. Και έχει αποτελέσματα. Διότι ο οικονομικά και άρα ψυχικά κατεστραμμένος δεν πάει εύκολα στην κάλπη, ή δεν έχει το ψυχικό σθένος να ακούει γιατί πρέπει να πάει, «όλοι ίδιοι είναι», «εγώ ότι ήταν να πάθω το έπαθα», κλπ.

Τρίτον, διαρκής προσπάθεια φαλκίδευσης του τελικού αποτελέσματος των εκλογών μέσω των δυο προαναφερθεισών τακτικών. Αυτό γίνεται είτε μέσω της κοπώσεως ή της προσφοράς μιας θέσης κάποιου μέλους της οικογενείας στο «Δημόσιο», είτε μέσω της εξουθένωσης των θεσμών και των αντιστάσεων τους απέναντι στις παρατεταμένες πιέσεις εκτροπής από το δημοκρατικά και θεσμικά κεκτημένο των κυβερνώντων που κατά δική τους ομολογία θέλουν «την εξουσία».

Επίσης γίνεται και μέσω της υπονόμευσης με οποιοδήποτε τρόπο της συνοχής των δυο παραδοσιακών κομμάτων δια της πλαγιοκόπησης με γκαιμπελικές μεθόδους, δηλαδή NOVARTIS και Μαρέβα, ανακίνηση Μακεδονικού, κοκ, είτε προφανώς μέσω προσπάθειας νοθείας και αλλοίωσης της τελικής (όσων αντέξουν) έκφρασης της λαϊκής βούλησης την ημέρα των εκλογών είτε από την πηγή (εκλογικά τμήματα) είτε κατά την ψηφιακή-τελική επεξεργασία των αποτελεσμάτων.

Και ξεχάστε την περίφημη «Ευρώπη». Οι Ευρωπαίοι -αποδεδειγμένο!- ΔΕΝ νοιάζονται για την πρόοδο και το καλώς έχειν της Ελλάδος. Έψησαν το ψάρι στα χείλη του Σαμαρά για ασήμαντα πράγματα και ετοιμάζονται μέχρι να δώσουν και νόμπελ στον Αδίστακτο εθνομηδενιστή. Η θεσμική εκτροπή δεν περιορίζεται σε εθνικό επίπεδο αλλά έχει και διεθνείς προεκτάσεις. Κύκλοι του εξωτερικού εκπέμπουν το μήνυμα «Δεν μας ενδιαφέρει αν σφαγιάζεστε ή ταπεινώνεστε. Θα τον ανεχτείτε ανεξάρτητα από το, προσωπικό ή κοινωνικό κόστος, θα καταστραφείτε χωρίς σάλιο για να ολοκληρώσουμε τις επιδιώξεις μας«

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο διχαστικός ψυχάκιας που βλέπουμε δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον, λάθος λένε ότι «ο Τσίπρας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ». Οταν τελειώσει η χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ σαν όχημα νομής της εξουσίας, ο Αδίστακτος θα πηδήξει με αλεξίπτωτο από το πιλοτήριο, θα το εγκαταλείψει σε ελεύθερη πτώση με τους υπόλοιπους «πρώην συντρόφους» όπως μας έχει συνηθίσει, πιθανόν για τη δημιουργία νέου κόμματος με Ευρωατλαντικά κεφάλαια και συγκεκριμένη Ατζέντα– «γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε» επιτρέποντας μια δεξιά παρένθεση στο Μητσοτάκη έτσι να έχει να «παίζει» για μια διετία. Σε μια ήδη και μεθοδικά διαμορφωθείσα «κινούμενη άμμο» Ελληνικής πραγματικότητας.

Μέχρις ότου ο Τσιπρικός -και όχι ο «αριστερός», να εξηγούμεθα!- χώρος αναδιοργανωθεί, λάβει νέα επικαιροποιημένα πολιτικορθάδικα νεοεποχίτικα -κατά άλλους αφελείς- «σοσιαλδημοκρατικά» χαρακτηριστικά και προφίλ και επιστρέψει μετά από ένα-δυο χρόνια να πλαγιοκοπήσει τον πελαγοδρομούντα Μητσοτάκη. Ο οποίος αν δεν κάνει αυτά που πρέπει, δε θα ξέρει από που του έρχονται και δε θα προλαβαίνει να μετράει σφαλιάρες από τα εσωτερικά και εξωτερικά μέτωπα και τα συντριπτικά χτυπήματα των κατευθυνόμενων πεμπτοφαλαγγιτών. Το έχουμε ξαναδει το έργο σε ΟΛΕΣ τις διακυβερνήσεις της ΝΔ, ανεξάρτητα από «Εθνάρχες», «Ψηλούς», «Βούδες» και δε συμμαζεύεται… Καταντάει βαρετή η (παραδείγματα άπειρα…), η τόση επανάληψη…

Έτσι θα γίνει και το χατήρι εκείνου του ταλαίπωρου «καθηγητή» με τα υγρά όνειρα για «στροφές» και «σοσιαλδημοκρατικοποιήσεις», ενώ στην πραγματικότητα θα μιλάμε για μια στυγνή meta-milennium κατάσταση hi-tech πολιτικορθάδικου ολοκληρωτισμού (διάβαζε πολιτισμικός Μαρξισμός) που μόνο κάτι έργα επιστημονικής φαντασίας που μιλούν για χειρουργικά αποστειρομένες δικτατορίες με επίφαση δημοκρατίας και διχασμένες κοινωνίες, έχουν προβλέψει. Το νέο γκούλαγκ δε θα είναι στη Μακρονησο ή στο Ιρκούτσκ, θα είναι το πεζοδρόμιο των αστέγων από το συνδυασμό ανεργίας και χρεών ακόμα και από εκείνο το δάνειο του παππού που ποτέ δε στο είπε, και του οποίου την κληρονομιά δεν αποποιήθηκες πριν δεκαετίες!

Διότι τα κανονικά γκούλαγκ κοστίζουν.

Εν τω μεταξύ βέβαια η αντιπολίτευση έχει πολλά πράγματα να κάνει. Το πρώτο μάλλον το πέτυχε- τα δυο κύρια εναπομείναντα κόμματα του συνταγματικού τόξου απέφυγαν τη διάσπαση και η μεν ΝΔ διατήρησε τη βάση και τον πυρήνα του 30% και από τότε δέχεται την επιστροφή των συνήθων υπόπτων και επαμφοτεριζόντων ενός 15%. Που κάποτε ψήφιζαν μια ΠΑΣΟΚ, μια ΝΔ και τώρα κάποιοι είναι «αναποφάσιστοι», κάποιοι ελάχιστοι ΠΑΣΟΚ και κάποιοι πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ, πλην όμως αναμένεται η ΝΔ να δεχθεί το κύριο κύμα επιστροφής των αγωνιούντων αστών στα συστημικά κόμματα μετά την τελευταία περιπέτεια της ψήφου τους στους Αδίστακτους. Αναμένεται να δούμε το μέγεθος αυτού του επαναπατρισμού και την επιρροή του στα πολιτικά πράγματα.

Επίσης, ελπιδοφόρο, το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ διατήρησε τον όποιο μικρό πυρήνα του παρά την τρικυμία (εν κρανίω) σε ποταμάκια και δε συμμαζεύεται και παρά την επίθεση πλαγιοκόπησης και την απόπειρα «ρεσάλτου» και πλιάτσικου στελεχών και αξιών από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν διασπάστηκε. Η κα Γεννηματά φαίνεται πως διατηρεί και την πείρα αλλά και αρκετή από την «στόφα» του πατέρα της και προτιμάει μια αξιοπρεπή κοινοβουλευτική παρουσία (έστω και με λίγες κορώνες περί «δεξιάς» και «νεοφιλελευθεριΖμού) από τον απόλυτο εξευτελισμό και τον εκμηδενισμό από τη μαύρη πολιτική τρύπα του ΣΥΡΙΖΑ και του Αδίστακτου.

Το επόμενο είναι η αντιπολίτευση να επιδιώξει την επίτευξη ομαλότητας στην πορεία στις εκλογές ώστε να έχει τη δυνατότητα σωστής εκλογικής και μετεκλογικής προετοιμασίας για τα αντίστοιχα καλύτερα αποτελέσματα και στις δυο περιπτώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιθανόν να έχει πολλούς άσσους ανωμαλίας στο μανίκι τύπου «NOVARTIS», «offshore Mαρέβας», αποκάλυψη «ακροδεξιών πυρήνων» που θα «σχετίζονται» με την αντιπολίτευση, προβοκάτσια, πιθανόν αιματηρή και τέλος, προσπάθεια νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος ή/ και αναβολής των εκλογών με πρόσχημα έκτακτη κατάσταση.

Για να αποφευχθεί αυτό, δυο πράγματα πρέπει να γίνουν. Πρώτον στη ΝΔ να υπάρχει ένα Political Intelligence Department το οποίο θα έχει μάτια και αυτιά παντού και ει δυνατόν ΜΕΣΑ στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, και δεύτερον, ένα First Response Group Council, ένα συμβούλιο διαχείρισης κρίσεων το οποίο σε καιρούς νηνεμίας θα κάνει political war games και ασκήσεις πολιτικών σεναρίων, σε δε καιρό δε κρίσης (όπως πχ με το «Μακεδονικό» θα συνεδριάζει, θα ευθυγραμμίζει τις αντιδράσεις και θα έχει έτοιμη την απάντηση στην εκάστοτε πρόκληση.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να δημιουργηθούν, αν δεν έχουν ήδη δημιουργηθεί δεσμοί στο εξωτερικό, δεν μπορεί να είναι μόνο οι δολοπλόκοι Μέρκελ και Σοιμπλε, οι κοκκινόσβερκοι μπεκρούλιακες και το γραφειοκρατικό Ευρωιερατείο ενεργοί και να μην υπάρχουν θύλακες αντίστασης στην επιδιωκόμενη παντοκρατορία της Γερμανοσλαβίας. Κάπου πρέπει να υπάρχουν θύλακες αντίστασης και μιλάμε για κανονική Ευρώπη και όχι τις baby-sitters του Τσίπρα που με τις πράξεις τους φαίνεται ότι το τελευταίο που τους νοιάζει είναι η Ευρώπη και κυρίως ότι αυτή αντιπροσώπευε μέχρι πριν λίγα χρόνια.

Και όλα αυτά ενώ φτύνουν κατάμουτρα ένα ολόκληρο λαό τον οποίο προηγουμένως ταλαιπώρησαν με τις τιμωρητικές πρακτικές τους και μετά παρέδωσαν βορά στις εκδικητικές ορέξεις των «τρίτων γύρων» του υποτακτικού τους.

Το τελευταίο αντιμετωπίζεται μόνο με προσφυγή σε εξωτερικούς και εξωχώριους συμβούλους εξειδικευμένων στην αντιμετώπιση τακτικών αποδόμησης κρατών και κοινωνιών (διότι αυτό βιώνουμε) και στην σύνθεση προγράμματος αντεπίθεσης πριν τις εκλογές όπως και αντίστασης σε κάθε προδιαγεγραμμένη πλέον προσπάθεια εκτροπής. Η οποία πιθανόν και να περιλαμβάνει κατάληξη σε θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο κάπου προς το τέλος της επιμηκυμένης ελέω βλακείας του εκλογικού σώματος και του πολιτικού προσωπικού, ΣΥΡΙΖΑίικης τετραετίας.

Πλέον, το ξέρουμε, δεν είναι απλή «αντιπαράθεση» αλλά «Ιερός πόλεμος» ο οποίος πρέπει να κερδηθεί, αν θέλουμε οι μισοί Έλληνες πλην Δημοσίων υπαλλήλων και επιθυμούντων τη Δημοσιοϋπαλληλία κατά Τασία, να μη βρεθούμε στα «Γκούλαγκ» των πεζοδρομίων των αστέγων από ανύπαρκτα χρέη, και στα πλειστηριασμένα σπίτια μας να κατοικούν πλέον Κινέζοι με «βίζες», Ρώσοι, AirBnBήδες και Δημόσιοι Υπάλληλοι της Τασίας!

Δεν έχει τελειώσει ακόμα. Μάλλον ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ.

Προσοχή!

ΚΚ2

Παράνοια Εναντίον Κυνισμού

Του KK2.

Ο Αλέξης σύντομα θα καταλάβει ένα πράγμα:

Ότι δεν γίνεται να ανοίγεις συνεχώς «παρτίδες» και «λογαριασμούς» με ότι σκοτεινό υπάρχει στον πλανήτη και μετά να πηδάς από τον έναν στον άλλο, να «πατάς κάλους» επικίνδυνων ανθρώπων ανεξέλεγκτα, και να «πουλάς» άλλοτε στεγνά και άλλοτε συγκεκαλυμμένα, ή να συνεργάζεσαι με ανθρώπους οι οποίοι είναι στα μαύρα κατάστιχα του πολιτισμένου κόσμου.

Διότι έρχεται η στιγμή που έχεις πολλά «loose ends» που λένε στο χωριό μου και εκεί που έχει αλλάξει το ρεύμα και παλεύεις «να το σώσεις» ότι μπορείς να σώσεις ενώ αγωνιωδώς χάνεις έδαφος, σου έρχεται μια κατραπακιά από κάποιο «loose end» που κατέρρευσε και λες «από που ήρθε αυτό»;

Και ναι μεν, αλλού (ας πούμε στο Μάτι και τη Μάνδρα) μπορείς να επικαλεστείς (όχι άδικα) λάθη προηγουμένων. Επίσης, μπορείς να αντιμετωπίσεις την οργή μεγαλοπαραγόντων του Τύπου που «πούλησες» διότι εκπλήρωσαν το σκοπό τους. Αναμενόμενο εφόσον αν σε υποστηρίζουν αρχηγοί κρατών, τι τους θέλεις τους όποιους οικονομικούς παράγοντες πλέον; Πφφφφ! Ψιλοπράγματα!

Στο κάτω-κάτω «θα έρθει και αυτών η ώρα τους», βλακωδώς σκέπτεσαι.

Διότι μέσα στην ψυχασθένεια σου, δε σου φτάνουν όλα τα άλλα που κουβαλάς, παραμένεις βλέπεις και «αριστερός». Και ξυπνάει μέσα σου και το ταξικό μίσος δεν πάει να τους έχεις γνωρίσει, σφίξει το χέρι, να σε έχουν τραπεζώσει ή -κυρίως!- βοηθήσει ποικιλοτρόπως άπειρες φορές. Έλα όμως που το αίμα νερό δεν γίνεται. Και στην Τέλεια Κοινωνία που ονειρεύεσαι, αυτοί θα ήταν σε κάποιο γκούλαγκ. Άντε σε μια ανακαινισμένη Μακρόνησο. Και εσύ το νιώθεις, το εννοείς. Αυτοί δεν το ξέρουν διότι τέτοια παθιασμένη αυτοκτονική παράνοια ξεπερνά τον κυνισμό τους.

Έλα όμως και πάλι, που δεν θα προλάβεις. Διότι τα λάθη, οι αστοχίες, τα «πουλήματα» μαζεύονται και οι «ριγμένοι» σε «περιμένουν στη γωνία». Και, όπως εσύ όταν σου έταξαν πρωθυπουργία τις μέρες της ευμάρειας, οι «άλλοι», που είναι στο παιχνίδι ακόμα και πριν καν εσύ αρχίσεις τις καταλήψεις στα λύκεια (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε), ΞΕΡΟΥΝ να περιμένουν.

Και αυτό που τελικά θα σε συντρίψει είναι τα δικά σου λάθη ή οι άνθρωποι (ή οι…αρκούδες) που πούλησες διότι βρήκες καλύτερο αποκούμπι κάπου αλλού. Διότι δεν είναι όλοι υπερήλικες Μικηδες ή υπομοναδιαίοι Αλαβάνοι και «Ζωές». Και το κερασάκι μπορεί να είναι και η βίαιη κατάρρευση κάποιου «από μακριά» που σε βοήθησε και πάνω στον πανικό του μπορεί να μην πρόλαβε να καταστρέψει τα αποδεικτικά στοιχεία της σκοτεινής σχέσης σας. Λογικό, τέτοια ώρα τέτοια λόγια, ενδεχομένως το τομάρι του θα τρέχει να σώσει ο άνθρωπος…

Και τότε να δεις πως όλα τα Λάθη σου θα γευτούν αίμα και θα αρχίσεις να ακούς τις ανάσες τους στο σκοτάδι. Αφελή μετέφηβε.

Και πιθανότατα δεν ήταν τα χρήματα το (κύριο) κίνητρό σου. Αλλά, για αυτούς που ξέρουν το πόσο αγνά κακός και τοξικός άνθρωπος είσαι σαν άνθρωπος και πόσο σκοτεινά για τον πολιτισμό της χώρας που διοικείς είναι τα πραγματικά κίνητρα που κουβαλάς στην ύπαρξή σου, ΑΚΡΙΒΩΣ για αυτό, η ανησυχία είναι διπλή.

Διότι ο κακός και μοχθηρός άνθρωπος γίνεται διπλά επικίνδυνος όσο καταρρέουν τα στηρίγματά του και πλησιάζει το αναπόφευκτο τέλος του.

Ας προσέχουμε. Τούτοι εδώ δεν είναι σαν τους «προηγούμενους». Οι προηγούμενοι (μικρή χώρα η Ελλάδα, όλοι γνωριζόμαστε) ήταν απλά κυνικοί και έστω, αργυρώνητοι. Κατανοητό, γλυκό το μέλι…

Τούτοι εδώ είναι όμως είναι ΜΟΧΘΗΡΟΙ. Υπάρχει διαφορά. Θεμελιώδης.

Ας έχουν γνώση οι φύλακες.

ΚΚ2

It’s NOT Over, Yet

Του ΚΚ2.

Είχαμε εξελίξεις αυτές τις μέρες.

Πριν πανηγυρίσουν κάποιοι, να υπενθυμίσουμε ότι σε λίγες μέρες η συγκυβέρνηση του τσίρκου κλείνει τετραετία και αν εξασφαλίσει τον αριθμό των 151 βουλευτών ή ότι άλλο ορίζει το Σύνταγμα σε προτάσεις μομφής, ψήφους εμπιστοσύνης και όποια άλλη ψήφο αμφισβήτησης, θα εξαντλήσει την τετραετία με αφετηρία τον Σεπτέμβριο του 2015. Στη χειρότερη περίπτωση, το μαρτύριο για τις τσέπες μας, την πολιτική μας αγωγή και την αισθητική μας λήγει σε εννέα μήνες.

Αν δε, λήξει νωρίτερα και ιδίως υπό έκτακτες ή / και ανώμαλες συνθήκες, μακάρι να μην είναι μεγάλο το κρίμα και το τίμημα.

Για να το προσέξουμε λιγάκι:

Δεν πάει να ακουγόντουσαν αστειότητες για «παρενθέσεις», δεν πάει να έγινε ότι έγινε το τραγικό εκείνο καλοκαίρι του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε καταναλώνοντας κυρίως δικούς του ανθρώπους, και ενδέχεται όλα όσα βλέπουμε να είναι προσυνεννοημένα με διεθνείς «συμβούλους» οι οποίοι εξάλλου συμβούλεψαν τον Τσίπρα να κάνει και τις χειρουργικής ακρίβειας κινήσεις του Σεπτεμβρίου 2015 και να ανανεώσει έτι περαιτέρω την παραμονή του ενώ -προφανώς και αυτό είχε προβλεφθεί- η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του τσίρκου από τα μέσα του 2016, και μετά την επίδοση του λογαριασμού στα συνήθη υποζυγια (οι κωλοτούμπες κοστίζουν), τα οποία τώρα ξεσκίζουν και με ταξική βούλα, θα βρισκόταν σε αναντιστοιχία με τη λαϊκή βούληση.

Οπότε μην επιχαίρεστε. Οι social engineers κατάφεραν και έδωσαν ζωή σε ένα κόμμα-τραγέλαφο, ενώ οι υστερόβουλοι και ασπόνδυλοι Ευρωπαίοι με την επιλεκτική ανοχή τους και την ιδεοληψία των κυβερνώντων κατάφεραν και διέλυσαν μια οικονομία που αν αξιοποιούσε το δυναμικό της θα «πετούσε» όπως το αδερφό έθνος των Κυπρίων όπου χτίζονται κτίρια 40 ορόφων στη Λεμεσό (λίγο μικρότερη από το Περιστέρι) ενώ εμείς τρέχουμε με τα υποδεκάμετρα και ανακαλύπτουμε δάση και αρχαία στα τσιμέντα του Ελληνικού, στο προνομιακότερο υπό δυνητική ανάπτυξη σημείο της υφηλίου.

Μην επιχαίρεστε διότι τα 7 χιλιάρικα είναι μεγάλο δέλεαρ για ανθρώπους που στην ελεύθερη αγορά, με το που θα τους έβλεπε ο κλητήρας, από το παρουσιαστικό και την εμφάνισή τους και μόνο, δε θα τους άφηνε ούτε να περάσουν την είσοδο να ανέβουν να αφήσουν σε τμήμα προσωπικού μιας εταιρείας το βιογραφικό τους.

Όπως – επίσης σημαντικό!- ακούω και πάρα πολλούς φίλους -μα πάρα πολλούς και σημαντικούς– ότι δεν εμπιστεύονται το πολιτικό, αισθητικό, κοινωνικό αισθητήριο του «σοφού λαού» και ανεξαρτήτως του εάν θα νικήσει -που θα νικήσει!- ή όχι ο Μητσοτάκης, εάν εφησυχάσουμε όλοι εμείς που έχουμε έστω και ένα στοιχειώδες δημόσιο βήμα μικρό ή μεγάλο, ατομικά ή συλλογικά, όπως ξαναλέω, λένε οι καλοί μου αυτοί φίλοι, «η κάλπη μπορεί να κρύβει εκπλήξεις«.

Παρήγορη είναι η σκέψη ότι σε αντίθεση με την πελαγοδρομούσα κυρία Γεννηματά και τα σιγανά ποταμάκια, ο Μητσοτάκης εμφανίζεται πιο μεθοδικός, με εμφανή ψήγματα στρατηγικής που υποδηλώνουν παρουσία «υψηλών» συμβούλων, επιτέλους, μάλλιασε η γλώσσα μας, η ΝΔ είναι μια Ferrari της πολιτικής, o Μητσοτάκης είναι καλός πιλότος αλλά θέλει και την επικοινωνία με συμβούλους που έχουν μια ολιστική εικόνα της κατάστασης από ψηλά, και φαίνεται πως σε αντίθεση με τους προκατόχους του, την έχει.

Κάποια άλλη στιγμή θα αναφερθούμε σε αυτή την στρατηγική η οποία φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Εκείνο που προέχει τώρα είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ έστω και μια ώρα αρχύτερα, να πάρουμε τη χώρα μας πίσω, και με τιμιότητα, αρετή και σωφροσύνη, βοηθώντας την κυβέρνηση αλλά και ελέγχοντας την, να υψώσουμε τη χώρα μας στη θέση που της ανήκει. Α ναι, και να φέρουμε τα ξενιτεμένα μας παιδιά πίσω.

Το τέλος της αρχής έγινε πριν τρία χρόνια με την εκλογή της τελευταίας ηγεσίας της ΝΔ. Τώρα, σήμανε η αρχή του τέλους. Για να μιλήσω με όρους Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν ξέρω αν έγινε ακόμα η τελευταία αντεπίθεση στις Αρδένες, εκτός αν αυτή ήταν προγραμματισμένο να είναι η σκευωρία της Novartis την οποία αναγκάστηκαν να «κάψουν» διότι έβλεπαν ραγδαία μείωση του πολιτικού τους κεφαλαίου ένεκα της αστοχίας του «Μακεδονικού». Οι σημερινοί κυβερνώντες είναι αδίστακτοι, καμία σχέση με άλλους αστούς πρωθυπουργούς που όσο κυνικοί και να ήταν προκήρυξαν εκλογές και απέφυγαν το μαρτύριο της σταγόνας στην πτώση τους αλλά και της πολιτικής τους διαπόμπευσης. .

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ψυχοπαθείς που από τη μια κάνουν επικύψεις σε όποιο ξένο παράγοντα θεωρούν ότι μπορεί να τους βοηθήσει, καταναλώνουν αδίστακτα Ελλάδα, και εθνικό και οικονομικό κεφάλαιο για να παραμείνουν μέχρι το τέλος, και από την άλλη, διπολικά κατατρύχονται από μεσσιανικές αντιλήψεις και προσπαθούν να αντιστρέψουν μια εδραιωμένη πραγματικότητα με ένα «τρίτο γύρο» που θα δώσει ΚΑΙ την εξουσία στην όποια «αριστερά» εκπροσωπούν.

Οπότε είναι εμφανές ότι εκτός από το καλώς έχειν μιας συγκεκριμένης κομματικής και κρατικής υποστηρικτικής νομενκλατούρας δεν τους ενδιαφέρει ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ και ιδίως, κανένας από τους χρήσιμους ηλίθιους που «δεν πάει το χέρι τους» ή άλλους που φαντάζονται «Μινώταυρους του φιλελευθερισμού» ενώ μπροστά τους στέκει ο Κθούλου (για όσους ξέρουν) του φαιοκόκκινου ολοκληρωτισμού όπως πολύ καλά τον εκπροσώπησαν οι τωρινοί, έστω και σε light μορφή.

Και εμείς;

Με όλες τις ατέλειές μας, ανάλογα με τις μικρές δυνάμεις του καθενός αγωνιζόμαστε τον αγώνα τον καλό, η νίκη είναι κοντά αλλά η μάχη δεν τελείωσε. Ο αντίπαλος είναι ακόμα πολιτικά ενεργός και κυρίως εθνικά επικίνδυνος και ο Καλός Αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική πολιτική και πολιτισμική συντριβή του αδίστακτου αντιπάλου.

Επαναλαμβάνουμε: Τίποτα δεν τελείωσε. Επαγρυπνούμε και ο αγώνας συνεχίζεται.

ΚΚ2

Ανήθικη Ευρώπη, Ηλίθια Ελλάδα…

Του ΚΚ2.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί μη πολιτικώς ορθή ανάρτηση με προσωπικές απόψεις που ενδεχομένως δεν εκφράζουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του «Π».

Συνήθως ΔΕΝ παρεμβαίνω ΑΛΛΑ ενόσω ένα γειτονικό κράτος έχει ΑΥΤΟ που βλέπουμε στην εικόνα στο βάθος του μυαλού του (και τα οποία ποτέ δεν αποκήρυξε), ακόμα και εάν είμαι μορφωμένος, εκνευριστικός, μετριοπαθής, θέλω επιχειρήματα και όχι καπηλευτικές πατριδοκαπηλείες κλπ, ΕΔΩ δεν μπορώ να σιωπήσω.

Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θά’ναι… λένε.

Θεωρώ ότι η συμφωνία των Σκοπίων έτσι όπως πάει να την εφαρμόσει ο γλοιώδης υπαλληλίσκος, αποτελεί εθνική στρατηγική ήττα που δεν υπήρχε λόγος να γίνει τόσο βιαστικά, τόσο πρόχειρα, με τόση υποτέλεια. Και οδηγεί στην απώλεια εθνικού κεφαλαίου τώρα, και ανοίγει την πόρτα για απώλεια εθνικού εδάφους αργότερα.

Με νεφελώδη ή μηδενικά ανταλλάγματα για τη χώρα (κανείς δε σε πληρώνει από μόνος του όταν ξέρει ότι για να καθίσεις στην κ@λοκαρέκλα θα το κάνεις ΔΩΡΕΑΝ ή και επί ζημία της χώρα σου) και με σαφή περιφρόνηση προς τα αισθήματα ενός ολόκληρου λαού τον οποίο εννοείται πως ο υπαλληλίσκος μισεί, έχει και ταξική συνείδηση, και κύριος οίδε πόσα δεινά θα του επιφορτώσει για Άλλη Μια Μέρα Παραμονής Στην Καρέκλα.

Εκείνο όμως που θα ήθελα επίσης να μοιραστώ μαζί σας είναι και ένας βαθύτατος Ευρωσκεπτικισμός που με έχει καταλάβει, παρότι κοσμοπολίτης εκ φύσεως και έχω ζήσει και σχεδόν δυο χρόνια στο εξωτερικό, για την τόσο άδικη, πρόστυχη και ανήθικη στήριξη στο υποτακτικό τσουτσέκι από την Γερμανοκρατούμενη Ευρωγραφειοκρατία.

Δεν ξεχνώ ότι ενώ έψησαν το ψάρι στα χείλη στον φυσικό τους σύμμαχο το 2014, έδωσαν αέρα στα πανιά του τσιρκοειδούς μορφώματος και του ανήθικου αρχηγίσκου του, τον ενδυνάμωσαν μέχρι του σημείου να επικαλείται την Μέρκελ την οποία μέχρι πρότινος έβριζε, για ανύπαρκτες επιτυχίες στο οικονομικό πεδίο ενώ η μεσαία τάξη σφαγιάζεται για χάρη των κρατικοδίαιτων υπαλλήλων του Δημόσιου Τομέα και των διαπλεκόμενων βιομηχάνων.

Με τις ευλογίες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος. Που τόσα χρόνια δεν έχει βγάλει μια ΞΕΚΑΘΑΡΗ ανακοίνωση αποδοκιμασίας για τη ακολουθούμενη πολιτική, ιδίως υπό το πρίσμα της στάσης ή της ματαίωσης των μεταρρυθμίσεων. Και όπου πολλοί ξινίζουν τα μούτρα τους για το Μητσοτάκη διότι ενδέχεται να τους χαλάσει τη μανέστρα.

Για να μην προκόβει κανένας και να τον ψηφίζουν όλοι για να πάρουν κουπόνια εφόσον η ανταμοιβή για οποιαδήποτε έμμισθη εργασία ή αυτοαπασχόληση κατέστη σύντομο ανέκδοτο. Ντροπή!

Η στάση των Ευρωπαίων και δη των Γερμανών υπήρξε βαθύτατα ΑΝΗΘΙΚΗ και δικαιώνει όλα όσα κατά καιρούς έχουν λεχθεί, ιδίως από τον Μεγάλο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Προς τον οποίο αισθάνομαι Ευγνώμων για το ότι κάποτε «καθάρισε τη φάση» και δε γίναμε ο απόπατος της Ευρώπης όπως θέλει να μας κάνει τώρα το τσουτσέκι, που νομίζει ότι δίνει τη μάχη για τον τρίτο γύρο στις πλάτες των χρήσιμων ηλίθιων που τους χρησιμοποιεί για πιόνια. Με τις «αλληλέγγυες» πλάτες των Γερμανών βεβαίως-βεβαίως.

Μέσα δε στην απελπισία κάποιων βολεμένων να μην τρωθεί η Ευρωπαϊκή εικόνα διότι «είναι το σπίτι μας» και κάτι άλλα δακρύβρεχτα, μου πέταξαν και κάτι για τη Γερμανία που «μας δάνεισε» και το Ναβαρίνο και τους αντέτεινα ότι κανείς από τους Ευρωπαίους στη μάχη του Ναβαρίνου δε μιλούσε Γερμανικά.

Αντίθετα, ο Μέτερνιχ τα μιλούσε. Σαν μητρική του γλώσσα.

Όλα Λάθος…

Και μην προσπαθήσει κανένας να μου κάνει υπόμνηση για τον «Υπερατλαντικό Παράγοντα», τέως «Φονιάδες-των-λαών-Αμερικάνοι» και ότι μέρος του έχει παίξει και εκεί βρώμικο ρόλο στην άνοδο του Τσίρκου. Άλλο μια τρίτη συμμαχική υπερδύναμη, και άλλο «Το σπίτι μας». Ντροπή!

Όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια είναι μια μελανή σελίδα στην Ευρωπαϊκή ιστορία και θα έπρεπε να ντρέπεται η Γερμανία η οποία για άλλη μια φορά στη ζωή της είχε την ευκαιρία να μη φερθεί σαν Γερμανία όπως μας έχει συνηθίσει να φέρεται και δεν το έκανε.

Όπως επίσης στις επόμενες εκλογές καλό θα ήταν να ψηφίσουμε κάποιον που να έχει τα γλωσσικά, γνωστικά και επικοινωνιακά εργαλεία και δεξιότητες να διαπραγματευτεί μια άλλη σχέση από αυτή της υποτέλειας χάριν της καρέκλας

ΚΚ2

Εt la vie continue…

Του ΚΚ2

Τώρα που φάγαμε, ήπιαμε και τελείωσαν και οι γιορτές ας πούμε ένα-δυο πράγματάκια.

Τελικά αντί να ρυθμίσει ο Καμμένος τον Τσίπρα, μάλλον ο Τσίπρας θα «ρυθμίσει» τον Καμμένο. Θα του πάρει ότι είχε να του δώσει (τους βουλευτές δηλαδή) και θα τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα.

Αναμενόμενο δηλαδή. Κλασικός Τσίπρας. Έχει ήδη φάει και φτύσει το κοκαλάκι του Μανωλη Γλέζου, του Μίκη Θεοδωράκη, του Σακελλαρίδη, των Στρατουλολαφαζανέων, της Ζωής Κωνσταντοπούλου, κόρης ΠΡΟΕΔΡΟΥ του πάλαι ποτέ Συνασπισμού, και συνεχίζει να αλέθει ανεξέλεγκτος ξέροντας ότι όσο έχει από κάτω του τους ανίκανους και τους ολίγιστους που κουβαλάει μένει ήσυχος, εφόσον χωρίς αυτόν δεν υπάρχει εξουσία και πρόσοδοι για τους υπολοίπους ανίκανους.

Στην πολιτική και στον έρωτα είναι το ποιος έχει το πάνω χέρι, είτε από συναισθηματικής άποψης, είτε από την άποψη του πολιτικού εκτοπίσματος εκάστου των εταίρων. Ανεξαρτήτως του ποιος έχει δίκιο. Ο Τσίπρας φρόντισε και προσέγγισε τους βουλευτές των ΑΝΕΛ (και όχι μόνον) σε ανύποπτο χρόνο και έκανε προφανώς ατομικές μυστικές συμφωνίες. Και να δείτε τι σόου έχει γίνει που δεν το ξέρουμε σε ΚΙΝΑΛια, Ποταμια και ΔΗΜΑΡ, έτσι όπως είναι και αδίστακτοι τούτοι εδώ.

Μη σας πω και σε ΝΔ, ιδίως όσον αφορά κάποια ρετάλια κάποιας πεμπτοφαλαγγίτικης δήθεν «Καραμανλικής πτέρυγας» (χωρίς τον Καραμανλή πλέον… Ευτυχώς…). Εξ άλλου, για να τα λέμε και όλα, από εκεί προέρχεται και ο Καμμένος…

Τα πολιτικά αίσχη του αιώνα.

Και δυστυχώς η απάντηση είναι απλή:

Ο Καμμένος δεν υπολόγισε ότι η συγκολλητική ουσία που βαστούσε την συγκεκριμένη κυβέρνηση, είναι εκείνη της ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑΣ η οποία προκύπτει από την προσκόλληση στην εξουσία με κάθε τρόπο και μέσον.

Και αυτό θα το πληρώσει.

Αν φύγει ο Καμμένος, και πάλι διασώζεται ενδεχομένως το σχήμα, εφόσον και ο Καμμένος αλλά και οι περί ων ο λόγος; και οι βουλευτές του είναι ΣΥΡΙΖΑ με άλλη στολή. Είναι το ίδιο ανήθικοι με τους μείζονες εταίρους τους και θα κάνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για εκείνη τη βουλευτική αποζημίωση που πέφτει κάθε μήνα. ΤΕΛΟΣ. Με ή χωρίς τον Καμμένο. Απλά θα αλλάξουν εργοδότη. Et la vie continue (*)

Ποια Μακεδονία… Τη μάνα τους την ίδια θα πουλήσουν για να εξαντλήσουν μια τετραετία. Γιατί την ψυχή τους την έχουν πουλήσει ήδη.

Ο Τσίπρας λοιπόν, για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ και τον υποτίμησαν άπαντες. Το μυαλό του δουλεύει συνεχώς όχι για το καλό της χώρας αλλά για συνωμοσιολογικά σενάρια, πως θα κερδίσει περαιτέρω ψήφους από τη φτωχοποίηση των Ελλήνων, πως θα διαβάλλει ψευδώς ή αληθώς τους πολιτικούς του αντιπάλους, πως θα ρίξει προπέτασμα καπνού για να καλύψει τα δικά του ανομήματα κατηγορώντας για τα ίδια πράγματα τους αντιπάλους του. Είναι εκπαιδευμένος καλά αλλά όχι για το καλό μας. Μόνο για το κακό μας.

Και γίνομαι κουραστικός, το ξέρω, αλλά θα το επαναλάβω διότι η επανάληψις είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως:

Ελπίζω ο Μητσοτάκης να έχει απευθυνθεί σε συμβούλους ανάλογους αυτών που έσπρωξαν με τα μπούνια τον Τσίπρα.

Όπως το σύμπλεγμα Γιαννας Αγγελοπούλου- Clinton Global Initiative – TENEO (αρχικές επαφές σε ανύποπτο χρόνο, ενδεχομένως και πριν το 10, επιβεβαίωση ότι «κάτι τρέχει» στο ταξίδι στο Οστιν, Τέξας το 2013).

Όπως το μυστικό ταξίδι στα γραφεία της Rothchild από την άλλη (στα γραφεία της L’ Oreal),

Όπως μέρος του επιχειρηματικού κόσμου όπως ο κος Μίχαλος και κάτι άλλοι. Από τους οποίους, σημειωτέον, δεν ξέρω πόσοι έχουν μείνει, διότι ο Τσίπρας ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ, πέρα από το να είναι αδίστακτος, να παίζει σε τέτοια ταμπλώ και ενδεχομένως έχει ήδη κάνει πολλούς εχθρούς από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και στραβοπατήματα κάλων.

Δυστυχώς, ήδη χάνουμε εθνικές οντότητες, βουλιάζει η οικονομία, ξενιτεύονται οι νέοι, πάμε θεσμικά και πολιτισμικά προς τα πίσω με ένα Κράτος-Δυνάστη που όχι μόνον δεν άλλαξε, όχι μόνον δεν αναμορφώθηκε αλλά ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ και τους υπηκόους του ή μοιράζει επιλεκτικά πόρους σε αυτούς που «είναι ψηφοφόροι» του αφεντικού.

Για να γλιτώσεις (δεν πρόκειται απλά για απαλλαγή εδώ, δεν δυσφορείς απλά, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ) δεν θέλει (μόνο) κόπο, θέλει (και) τρόπο. Θέλει σοβαρή συμβουλευτική και υλική υποστήριξη για να μπεις στην αγγουροφυτεία των τερματικά άνομων συμφερόντων και κυρίως, επίπονη, λεπτομερέστατη και επί τη βάσει κατά περίπτωση σεναρίων πολιτικής επιβίωσης απέναντι στην πιο ασύμμετρη πολιτική απειλή για την πατρίδα, πλέον, από τον καιρό των κοτζαμπάσηδων και μετά.

Αλλιώς αν πας με το σταυρό στο χέρι τότε την πάτησες. Απλά, την πάτησες.

Εδώ δεν γκρεμίζεται ένα ανύπαρκτο «ηθικό πλεονέκτημα». Εδώ γκρεμίζεται η χώρα μας!

Θέλω να πιστευω ότι ο Μητσοτάκης είναι αλλιώς, έχει πάρει τα μέτρα του απέναντι σε αυτά τα ενδεχόμενα, και ότι είμαστε υπερβολικοί απλά στην επανάληψή μας, αλλά βρε αδερφέ, το παρελθόν της συγκεκριμένης παράταξης δικαιολογεί μια κάποια ανησυχία.

Για να δούμε!

ΚΚ2

(*) Και η ζωή συνεχίζεται.



#35

Ούτε για Καντηλανάφτη!

Του ΚΚ2.

Ξέρετε, πιστευω πως όλοι μας εδώ πέρα έχουμε τα ελαττώματά μας. Κατανοητό. Άλλος λίγο, άλλος πολύ. Αυτό που μας ενώνει όλους μας όμως σε αυτή τη σελίδα είναι ότι παρά τα μικροελαττώματά μας, τις αδυναμίες μας, τα πάθη μας, δεν είμαστε αυτό που λέμε «κακοί άνθρωποι».

Πιστευω λοιπόν ότι μέσα σε όλα τα άλλα δεν είχαμε ντε και καλά το βίτσιο ή την διεστραμμένη έκρηξη αδρεναλίνης ενός επαναστατημένου δεκαεξάχρονου, να κάνουμε παρέα με καθάρματα επειδή έχουν ωραία μηχανή ή γιατί το σαγόνι τους γράφει ωραία στο ημίφως της «πλατείας». Ή αργότερα μεγαλώνοντας, με ανθρώπους που έχουμε βρει σε δικαστήρια, σε νοσοκομεία, σε δημόσιες υπηρεσίες, εφορείες, πολεοδομίες, εργοδότες και οι «μυημένοι» μας έλεγαν «Μακριά! Λερώνει! Τζιζ! Κάνει κακό! Δεν είσαι εσύ για τέτοια!».

Ε, βλέποντας τον πρωθυπουργό να ειρωνεύεται έναν από τους Λίγους δημοσιογράφους που τον ευεργέτησαν τόσο πολύ με την επαμφοτερίζουσα, εξισωτική, αλλήθωρη στάση τους λες και δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν και δεν ήξεραν, ο οποιοσδήποτε, δεν παύω να εκπλήσσεται με το θράσος. Τον πέταξε (και αυτόν) στη γωνία.

Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος!

Και όπως επίσης βλέποντας κάποιον που υπερασπίζεται το «δημόσιο πανεπιστήμιο» (στη λέξη «δημόσιο βγάζει μέλι το στόμα του) ενώ ξέρει ότι ορισμένα από αυτά είναι απλά δημόσιοι κοπρώνες! Λες και δε βλέπουμε, δεν ξέρουμε και δεν ακούμε!

Και εκείνος, αντί να αισχυνθεί, να αποσυρθεί διακριτικά όσο προλαβαίνει, να μας αφήσει λίγο χώρο επιτέλους, λίγο Ελλάδα ανέπαφη από την τοξικότητά του να συνεχίσουμε, όχι σου λέει, εκείνος στην ιδέα της απώλειας της,  εξουσίας παρανοεί!!!, χτυπιέται, σκούζει, γρούζει, αφρίζει και λυσσάει!!!

Του φταίνε όσοι δεν τον ψηφίζουν, το έχει πει κιόλας «αυτοί δεν είναι ψηφοφόροι μας». Του φταίνε όσοι δεν είναι σαν κι’ αυτόν! Του φταίνε οι «νοικοκυραίοι», οι νομοταγείς, οι Αγγλομαθείς, οι μορφωμένοι, οι πατριώτες, οι θρησκευόμενοι, το Χάρβαρντ, το «Columbia», ανακατεύει Εκκλησίες, δικαιοσύνες, πάει να χειραγωγήσει ολόκληρους τομείς δραστηριότητας, καθυστερεί την ανάπτυξη με νόμους-καρμανιόλες ώστε να μην ενισχύεται η οικονομική ανεξαρτησία, να είναι όλοι παράνομοι και να μπορεί να ελέγξει και να τρομοκρατήσει όποιον θέλει, εφόσον ελάχιστοι που δεν σιτίζονται από το «Δημόσιο» που τόσο αγαπάει, προστατεύει και κανακεύει μπορούν να ανταποκριθούν πλήρως στις υποχρεώσεις τους.

Και έτσι, να είναι έκθετοι στην πρώτη απειλή, στον πρώτο καθεστωτικό εκβιασμό, στην πρώτη τρομοκράτηση.

Ε μα ρε παιδιά αν ήθελες να διαλύσεις μια χώρα, ένα τέτοιο τύπο ακόμα και να μην υπήρχε, θα έπρεπε να τον κατασκευάσεις. Δε βγαίνουν τόσο τέλεια μοντέλα πια! 

Ξέρετε, κάποτε η ιστορία θα καταγράψει ότι αυτόν που , πλέον,  δε θα βάζαμε στο σπίτι μας ούτε από την πίσω πόρτα, δε θα θέλαμε γαμπρό για την κόρη μας, δε θα θέλαμε απέναντί μας με καμία ιδιότητα, ούτε για καντηλανάφτη της ενορίας μας τον κοτσάραμε (ή κάποιοι εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια μας και την αμορφωσιά μας μας τον κοτσάρανε) για πρωθυπουργό της πατρίδας μας.

Και όπως φαίνεται, αν δεν γίνει κάτι σύντομα, θα το πληρώσουμε ΠΟΛΥ ακριβά. Κι’ άλλο.

ΚΚ2

Πρώτα θα φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά τα υπόλοιπα

Επειδή πολλές φορές χρειάζεται διαρκής υπόμνηση, ναι, ας επαναλάβουμε (λογοτεχνικός ο πληθυντικός) ότι πολλοί φοβόμαστε ότι:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα φύγει ομαλά από την κυβέρνηση και θεωρούμε ότι θα προκαλέσει ανωμαλία στην κυβερνητική διαδοχή. Εδώ δε δίστασε να χρεώσει 100 δις Ευρώ τη χώρα γιατί οι ψυχάκηδες είχαν αυταπάτες.

Οπότε μην «αυταπατάστε» οι υπόλοιποι ότι θα διστάσουν να βάλουν τη χώρα σε νέα περιπέτεια.

2. Επίσης φοβόμαστε ότι θα επιδιώξει στα ακρότατα ή μη όρια των ερμηνειών των συνταγματικών επιταγών, να καθυστερήσει τις εκλογές ΠΕΡΑΝ της προβλεπόμενης θητείας του με κάποια φανταστική ή μη αφορμή.

Υπενθυμίζουμε ότι το Σύνταγμα προβλέπει ότι σε εποχή πολεμικής σύρραξης αναβάλλονται οι εκλογές μέχρι τυπικού πέρατος των εχθροπραξιών και ο νοών νοείτω.

3. Θεωρούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή δεν κυβερνάει τη χώρα αλλά μέσω της υπερφορολόγησης, με την ανοχή των ψοφοδεών, και αστείων κεντροευρωπαίων σοσιαλΗστών γραφειοκρατών, τιμωρεί εκ των προτέρων, ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ και αφανίζει τους ταξικούς του (κατ’ αυτόν) αντιπάλους, ενώ επιβραβεύει με διορισμούς τους υποστηρικτές του με τους οποίους τους συνδέει πλέον μια κυνική συναλλαγή δούναι και λαβείν (δεν υπάρχει η όποια, έστω φαντασιακή, «αριστερά» υπήρχε πλέον).

Είτε πρόκειται για κομματικούς στρατούς εξαρτώμενων από το κράτος, είτε πρόκειται για «μεγαλοβιομήχανους» χωρίς βιομηχανίες για τους οποίους το «επιχειρείν» είναι να είναι κρατικοδίαιτοι και μέσω ανίερων συμφωνιών με το κράτος, να χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό για να αφανίζουν τον όποιο ανταγωνισμό. Α ναι, και να περιφέρονται στα κανάλια και να λένε πόσο καλά τα πάει η οικονομία και τι καλά θα ήταν να ΜΗΝ γίνουν εκλογές για να «σταθεροποιηθεί» (μπρρρρ….) κι’ άλλο…

Είτε πρόκειται για όλους όσους επένδυσαν στο μόρφωμα, βλέπουν τι γίνεται και οι οποίοι θέλουν να έρθουν σε συμφωνία για να εξασφαλίσουν ένα βιώσιμο ακαταδίωκτο για «μετά την καταστροφή» που θα φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κατόπιν τούτου, και όσο και να εξοργίζονται διάφοροι συναινεσάκηδες, βολεμένοι, ισαποστασάκηδες, συριζαίοι με πολιτικά και ξαναμμένοι υποψήφιοι εξισωτιστές «σωτήρες» που νομίζουν ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν το Τέρας με… εράνους και ενίσχυση με κουπόνια ενώ ο άλλος έχει ολόκληρα λόμπι μαζί του, η Αλήθεια είναι Μία και Μόνη όσο και να σκούζουν οι κοντόθωροι, εκούσιοι ή ακούσιοι «νεροκουβαλητές» στην αυλή του Τέρατος. Σκούξτε, γρούξτε, σφαδάξτε χτυπηθείτε κάτω μέχρις αίματος σαν την Λίντα Μπλερ στον «Εξορκιστή»:

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε ούτε τις ατζέντες σας, ούτε τα ανομολόγητα κίνητρά σας ούτε το διπολισμό και τα σύστριγγλα. Συνέλθετε. ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!

ΚΚ2

Το Τέλος Εποχής (Πάλι) και ο «Σκαπανέας» που (επαν)Έρχεται

Του KK2.

Τις μέρες αυτές ήμασταν μάρτυρες επεισοδίων που ανάλογά τους είχαμε να δούμε χρόνια. Προ υπουργίας Δένδια.

Η ένταση αυτή καταμαρτυρεί ότι υπάρχει διαφαινόμενη μια ρήξη σχέσεων μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και διαφόρων τμημάτων της κοινωνίας που τον στήριζαν. Αυτό είναι εμφανές προς το παρόν με τη λήξη της ανακωχής μεταξύ του νεοταξικού και νεοεποχίτικου πλέον μορφώματος που έχει διολισθήσει στη δυστοπία του αυτοσκοπού της καρέκλας, και της άκρας ριζοσπαστικής «αριστεράς» η οποία και μέσω στόματος Ρουβίκωνα, αλλά και με τα όσα συνέβησαν το τελευταίο τριήμερο δείχνει ότι σπάει το όποιο ιδεολογικό χαλινάρι υπήρχε ανάμεσα σε αυτή και τον ΣΥΡΙΖΑ και πάει γι’ άλλα. Αυτονομείται πλήρως.

Εκείνο που πρέπει να δούμε επίσης είναι και το τι γίνεται με τα περισσότερο κοινωνικοποιημένα στρώματα που στήριξαν τον Τσίπρα, δηλαδή το «Δημόσιο» και τους αφελείς ιδιώτες οι οποίοι περίμεναν από «αριστερή» κυβέρνηση ότι θα τους χάριζαν τον ΕΝΦΙΑ. Μια ιδέα παίρνουμε από τις προσφάτως επανεμφανισθείσες πορείες και απεργίες φορέων των οποίων τα εκνευριστικά αρκτικόλεξα είχαμε ξεχάσει, δηλαδή ΑΔΕΔΥΠΟΕΟΤΑ ΔΕΗΠΟΕΔΗΝΕΥΔΑΠΟΛΜΕ και προσθέστε ότι θέλετε.

Όπως και το 2011, έτσι και τώρα, βλέπω εκ νέου μια κινητικότητα στο Τέρας του Γραφειοκρατικού Δημοσίου και της νομενκλατούρας του και μια ταυτόχρονη τάση απόσχισης από τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος προφανώς τους έδωσε ότι είχε να τους δώσει. Και αυτοί το διαισθάνονται, έχουν δεκαετίες εμπειρίας. Θυμόμαστε δε πως έδωσαν «στεγνά» το παλιό ΠΑΣΟΚ και έτρεξαν αμέσως να πιάσουν στασίδι στο νέο ξενιστή, τότε.

Το μέγα ερώτημα είναι: προς τα που θα κατευθυνθεί αυτός ο εξαγριωμένος και εξαχρειωμένος εσμός ο οποίος παρότι δεν τον άγγιξε ουσιαστικά σχεδόν κανένας, εν τούτοις νοιώθει πάλι να απειλείται και ΞΕΡΕΙ βαθεια μέσα του ότι δεν συνεισέφερε στην όποια εθνική προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας της χώρας. 

Ταυτόχρονα υπάρχει στον αντίποδα και ένα άλλο εξαγριωμένο τμήμα του πληθυσμού το οποίο βλέπει ότι μέσα στις συζητήσεις για την Εκκλησία, την Nοvartis, το ΚΕΕΛΠΝΟ, τις υπεράκτιες της Μαρέβας, το Μακεδονικό τον κωμικά εμμονικό Βαξεβάνη κλπ., συνθλίβεται, συντρίβεται κάθε μέρα, βρέθηκε να «χρωστάει» από τον καιρό των «Σαμαροβενιζέλων» το βρίζουν διότι «ξόδευε περισσότερα από όσα παρήγαγε» αλλά με μια ημισοβιετική οικονομία σαν την Ελληνική δεν μπορούσε να παράγει περισσότερα.

Του λένε «να κάνει υπομονή», να μη δυσανασχετεί διότι του καίνε τα αυτοκίνητα, δολοφονούν τον άρρωστο του στα νοσοκομεία, τον ταλαιπωρούν στην επαφή του με το «Δημόσιο», κατάσχουν τη μισθοδοσία του, πληρώνει τους πάντες και του τα παίρνουν από παντού. Και φυσικά, μισθοί Σιέρα Λεόνε και τιμές Γερμανίας ενώ του λένε οι απανταχού βολεμένοι «Ευρώ δε θέλατε;».

Για να τους προσέξουμε όλους αυτούς διότι ενδέχεται αυτοί οι φαινομενικά «απέναντι στρατοί» των θρασέων βολεμένων και των απελπισμένων να ξανασυναντηθούν σε νέες «πλατείες» εκεί, στα τέλη της δεκαετίας ή αρχές της επόμενης. Οπότε, και πάλι θα πιαστούμε (ποιοι άραγε, έχει μείνει και κανένας;)  στον ύπνο όπως το 2011-2012.

Και διότι η μεθεπόμενη κυβέρνηση μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που φανταζόμαστε,  αλλά άλλο «νέο» με σήμα το διπλοπέλεκυ ή κάτι αναλόγου αισθητικής και του οποίου ο αρχηγός δε θα προσδιορίζεται από το όνομά του αλλά από κάποια περίεργη ονομασία «Σκαπανεύς», «Αρχηγός», «Πατερούλης», «Αρχιτέκτων» και κάτι τέτοια.

Διότι ποτέ δεν είναι πολύ αργά εκτός από τη στιγμή, τη μία και μόνη στιγμή που είναι όντως πολύ αργά.

ΚΚ2

ΥΓ1: Περιμένω τον πρώτο που θα μου πει «αυτά δε γίνονται».  Όπως μου το έλεγαν όταν τους έλεγα «προσέξτε τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα» πριν μια δεκαετία και ο φλούφλης σκαφάτος μου έλεγε «Αυτός είναι ακίνδυνος, 4% είναι, τι να κάνει» ενώ εγώ μόλις είχα δει ΑΥΤΟ. Πολιτικό αισθητήριο αμοιβάδας συνδυασμένο με διαχρονική αστική μαλθακότητα.

ΥΓ2: Εκεί στη ΝΔ όλα καλά;

Ανεμόμυλοι και Σύμβολα

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Του KK2.

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί -μετά από τέσσερα χρόνια- ο ΣΥΡΙΖΑ αναμοχλεύει συνεχώς παλιές υποθέσεις ή ανακατεύει την τράπουλα αντί να «κάτσει επιτέλους κάτω να κυβερνήσει». Και η απορία έρχεται και από ανθρώπους που γνωρίζουν το χαρακτήρα του και την εγγενή κακία που κουβαλάει μέσα του. Σου λέει, πλησιάζει η ώρα και δεν έχει επιδείξει έργο, εκτός από κάτι νομοσχέδια για θέματα φύλου και άλλα τριτεύοντα. Γιατι ανοίγει το φάκελλο Σημίτη;

Μα είναι απλό: Η παγίδα που προσπαθεί να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επιτιθέμενος στο Σημίτη και στο Σημιτικό ΠΑΣΟΚ, δεν προσπαθεί να πλήξει μόνο το μη θετικά διακείμενο προς αυτόν ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ που δεν τον  θέλει και ούτε πρόκειται να τον ψηφίσει.

Πρωτίστως και κυρίως επιτίθεται σε σύμβολα της μεταπολίτευσης τα οποία δεν ταιριάζουν στον πολιτικό του φαινότυπο. Γι’ αυτό εξάλλου μένει στο απυρόβλητο ο «Ανδρέας», όπως και ο Κώστας Καραμανλής και ιδίως τα πρώην ενεργούμενα τους, με τα οποία τον συνδέουν υπαρκτοί ή συμβολικοί δεσμοί, εφόσον, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, λιγότερο ή περισσότερο τελεσίδικους, οι δύο πρώην κομματικοί ηγήτορες έχουν σιωπήσει εκουσίως ή μη(…) και είτε πλέον δεν μπορούν(…) είτε δεν θέλουν(…) «να μιλήσουν» είτε ενδεχομένως στην περίπτωση του Κώστα του Β’ και τα δυο…

Το πρόβλημα δεν είναι όμως αυτά τα σύμβολα. Είναι ότι μέσω της απαγόρευσης τους ο ΣΥΡΙΖΑ ελέγχει το πολιτισμικό υπόδειγμα της χώρας. Ενώ έχει αποδείξει (με τους διορισμούς, με τους στενούς δεσμούς με τους ολιγάρχες (χάριν των οποίων θυσιάστηκε το MEGA, επίθεση στα σύμβολα, πάντα), επιχειρεί να ΔΙΑΙΩΝΙΣΕΙ το μοντέλο (διότι υπάρχει μία συγκεκριμένη διάρθρωση συστήματος διαφθοράς με έτοιμα κανάλια, γιατί να δημιουργήσει νέα; ) επιτιθέμενος στους παλιούς εκφραστές του.

Έξυπνο μεν, ξεπερασμένο από τις εξελίξεις, δε. Διότι το 20% δεν είναι το 45% του 1985 και δεν έχει λεφτά να μοιράσει. Θα μπορούσε τεχνηέντως βέβαια να κάνει κωλοτούμπα ΑΚΡΙΒΩΣ εκεί και να τη βγει όχι από τα δεξιά με τον Καμμένο ή από την «πρώτη φορά αριστερά» στην αντιπολίτευση, αλλά από το Κέντρο, κάνοντας όλες τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αυτός και προλαμβάνοντας τις εξελίξεις, εμβαθύνοντας στην κοινωνία αντί να ακούγονται οι ανατριχιαστικές χαζομάρες «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν » και όλα τα παράγωγά τους. Δεν «το έχει» όμως. Δεν το ήθελε. Δεν το θέλει ούτε τώρα. Και κυρίως: Δεν το μπορεί.

Γι’ αυτό και οι εχθροί του ΣΥΡΙΖΑ (όπως και κυρίως οι εχθροί του ευρύτερου μεταπολιτευτικού συστήματος του οποίου επιτομή αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ) ήταν, με εμμονική στόχευση ανέκαθεν, οι αυτοδημιούργητοι (Θυμάστε καμιά νέα, σοβαρή, στιβαρή και βιώσιμη επιχειρηματική αλυσίδα ή μεγάλο όνομα μετά το 2010; Μετά το 2005; Μετά το 2000; Όχι; Ούτε κι’ εγώ), τα ψηλά κτίρια (αδικαιολόγητη λύσσα με καθολική απαγόρευση παντού με αστείες δικαιολογίες), τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα εμπορικά κέντρα, τα «μεγάλα έργα» και άλλα.

Και δεν το απασχολούν οι «λοβιτούρες» -που και ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει, εννοείται- αλλά το ότι αυτά δημιουργούν σύμβολα ανάτασης και υπέρβασης.  ότι η Ελλάδα δεν είναι «ψωροκώσταινα», αλλά μπορεί να ανέβει, να υπερβεί, να προοδεύσει. Αλλά ακόμα και ο καλώς εννοούμενος πατριωτισμός, η θρησκεία, οι παρελάσεις, οι σημαίες η αριστεία, κοκ για άλλους λόγους βέβαια.

Ο Σημίτης μέσα στα όσα ανομήματα του αποτελεί για αυτούς σύμβολο μίσους, πολύ περισσότερο από όσο αποτελεί σύμβολο λατρείας για τους ΠΑΣΟΚους, ή σεβασμού ή ανάλογου μίσους για τους ΝΔήτες. Όπως και ο Μητσοτάκης ο πρεσβύτερος ή ο νεώτερος (ο άνθρωπος δηλαδή  που έκλεισε την ΕΡΤ και δεν ψήφισε τον ολίγιστο Παυλόπουλο για πουτουδού (αλλά αυτό το ξεχνάνε οι ανικανοποίητοι και υστερόβουλοι ισαποστασάκηδες ή οι υπομοναδιαίοι επικριτές), ή ο Άδωνις, ο οποίος είναι από τους πλέον καταρτισμένους  λογομάχους μαζί με τον ανερχόμενο «είστε νέος, γιατί δεν το βουλώνετε και όλο μας ταπώνετε» Κυρανάκη.

Βέβαια, αυτός ο πόλεμος κατά των συμβόλων κάπου κάποια στιγμή καταντάει γραφικός, εφόσον δεν βρίσκεται τίποτα το ουσιαστικό ή μεμπτό, εκτός από περιπτώσεις όπως του Άκη (μα… έξω δεν είναι πάλι αυτός;) και του Παπαντωνίου οι οποίοι αν θέλετε τη γνώμη μου, κορόιδα πιάστηκαν. Είδατε τι καλά περνούν οι πρώην υφιστάμενοί τους στο ΠΑΣΟΚ; Ζωή και κότα. Αλλά αυτό προφανώς δεν πτοεί τα κυβερνητικά μαγειρεία τα οποία κατασκευάζουν ανεμόμυλους με την ίδια μυθοπλαστική δεινότητα με αυτή του Θερβάντες.

Για αυτό το λόγο, όσο και εάν ορισμένα πράγματα αποτελούν απωθημένα μας ή είναι αμφιλεγόμενα, ας συμφωνήσουμε ότι ο πλέον ακατάλληλος να τα διαλευκάνει είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι μηχανισμοί του εφόσον η αποκαθήλωση των συμβόλων και το γκρέμισμα των ανεμόμυλων – συμβόλων δε θα σημάνει την διάνοιξη του πολιτικού ορίζοντα από σκάνδαλα αλλά χώρο για την δημιουργία νέων. Για αυτό το λόγο, το σύνθημα είναι εδώ, ενωμένο δυνατό: 

ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ

Διότι, στην τελική, η Ελλάδα δεν είναι ένας ακόμα ανεμόμυλος!!!

ΚΚ2