Το ΚΙΝΑΛ, τα Σκιάχτρα και η Πραγματικότητα

του ΚΚ2.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά η κα Γεννηματά δεν διέψευσε τους φόβους μας. Πως θα μπορούσε άλλωστε;

Ο άνθρωπος του οποίου οι αντιεξουσιαστές αναρχοαριστεροί του καίνε τα γραφεία στο κέντρο κάθε δεύτερη μέρα, αλλά αυτός εμμονικά επαναλαμβάνει ότι μάχεται κατά του «νεοφιλελευθεριΖμού» και της «ακροδεξιάς», έχει χάσει από τα αποδυτήρια όσον αφορά την καθαρότητα της κρίσης του, την ορθότητα του πολιτικού του αισθητηρίου και στην τελική, την αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας του.

Και τούτο διότι όπως και να είναι, ο επαναπατρισμός των ΠΑΣΟΚων που τώρα είναι στο ΣΥΡΙΖΑ δια μέσου της αποπομπής του Βενιζέλου είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Ο λόγος για αυτό είναι ότι μιλάμε για το άκρως αμοραλιστικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ το οποίο προσεταιρίστηκε τον ΣΥΡΙΖΑ για να μη χάσουν τα κρατικοδίαιτα προνόμια τους και τις προσόδους που συνεπάγεται η παραμονή τους στην εξουσία. Ποια «πρόσημα» και ποια «ακροδεξ(χ)ιά».

Και η ερώτηση έρχεται αυθόρμητα:

Αν αυτός είναι (που είναι) ο σκοπός της ενασχόλησης τους με την πολιτική (όπως και των αντιστοίχων πρώην ΑΝΕΛιτών ή/ και αυτοαποκαλούμενων «Καραμανλικών» πρώην ΝΔητών), είναι δυνατόν να επιστρέψουν όλοι αυτοί στο συρρικνωμένο, σε μεγέθη πρώην ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ της κας Γεννηματά και να χάσουν την προοπτική της μάσας, αντί να ψηφίσουν έστω ανέλπιδα το ΣΥΡΙΖΑ με την προοπτική κάποιας – της όποιας- «Δεξιάς παρένθεσης»;

Η μήπως έχει κάποιος την αφελή εντύπωση ότι θα επιστρέψουν στ’ αλήθεια διότι θέλουν τάχαμ’ «να μην έρθει η ακροδεξχιά» και ο «νεοφιλελευθεριΖμός»; Μας κοροϊδεύετε;

Και έστω, ας υποθέσουμε ότι η κα Γεννηματά, κατά πως το αντιλαμβάνεται, δεν θέλει να γίνει ουρά της ΝΔ. Κατανοητόν, σεβαστόν και ουδεμία αντίρρηση.

Για πείτε μας όμως εκεί στο ΚΙΝΑΛ, ποιος θα σεβαστεί περισσότερο την ιστορία του ΠΑΣΟΚ ενώ αυτό θα (ξανα)ανδρώνεται στην θερμοκοιτίδα της Ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας; Ο αγροίκος της Κουμουνδούρου που καταβρόχθισε με μαεστρία έναν-έναν τους ΔΙΚΟΥΣ του, συνεργάτες, φίλους, ακόμα και αυτούς που τον ανέδειξαν, όπως και πολλά από τα στελέχη πέριξ της κας Γεννηματά, ή που με μεθόδους Sturmabteilung (τάγματα εφόδου) και ποτέ επώνυμα (ήταν ταχαμ’ «αυθόρμητες αντιδράσεις») επιτίθονταν εναντίον πολιτικών του ΠΑΣΟΚ, και παρενοχλούσαν τις συγκεντρώσεις ή προπηλάκιζαν και μάλιστα με φυσική βία, τον κόσμο των παρευρισκομένων; Τα ξεχάσατε κυρία Γεννηματά;

Εσείς καλή μου κυρία, έχετε την αυταπάτη ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας της ΝΔ θα είσαστε «ρυθμιστής» και θα δαμάσετε το ντοπαρισμένο θηρίο που διορίζει τώρα και τα σκουπόξυλά του, και θα εξαναγκάσετε, αν και ο «λαός» θα έχει εκλέξει άλλους, να συνεργαστούν ο νικητής με τον σε τρεις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις ηττημένο ώστε οι εξελίξεις στη χώρα να έχουν -λέτε- «προοδευτική κατεύθυνση».

Και τι στην ευχή εννοείτε με αυτή την φράση με την οποία ταυτίζεστε καθ’΄ολοκληρίαν με το ΣΥΡΙΖΑ; Τι θα αποτρέψετε δηλαδή που θα έκανε η ΝΔ και δε θα ήταν «προοδευτικό»;

Την αναδιάρθρωση του οργανογράμματος της δημόσιας διοίκησης; Την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων; Την ΑΠΟΛΥΣΗ των επιόρκων; Την εγκαθίδρυση δομών αξιοκρατίας, στοχοθεσίας, ευθύνης και λογοδοσίας στην λειτουργία του Δημοσίου; Δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να συνεισφέρουν στην εθνική προσπάθεια; όπου εκτός από καποιους ήρωες από τους αεροελεγκτές μέχρι τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, τους ιπτάμενους και άλλα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, υπάρχουν στελέχη του «δημοσίου» που σήμερα χρυσοπληρώνονται χωρίς να παράγουν;

Την δρομολόγηση της μη κρατικής/ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ανώτατης δημόσιας παιδείας; Τον επανασχεδιασμό της παιδευτικής διαδικασίας από τα 6 έως τα 18 έτη έτσι ώστε οι μαθητές να λαμβάνουν τα εφόδια που θα τους χρειαστούν για να ζήσουν στον 21ο αιώνα;

Την πραγματοποίηση ΜΕΓΑΛΩΝ επενδύσεων που λιμνάζουν από τη μια όπως είναι το Ελληνικό και άλλες, με το σκοπό της ανάπτυξης και της μαζικής προσφοράς ποιοτικών ακόμα και μεγάλης κλίμακας απόπειρες δημιουργίας μιας νέας Εθνικής Βιομηχανίας;

Και όλα αυτά με ανάλογη εισροή κεφαλαίων από τα κορόιδα που θα ρισκάρουν τα λεφτά τους στο 40 χρόνια μεταπολιτευτικό μπαχαλο για το οποίο είσαστε και εσείς υπεύθυνοι όπως και η ΝΔ, αλλά πλέον και το αφιονισμένο τσίρκο που καταδολίευσε τα πάντα, ο αξιότερος μαθητής που αποπάτησε η μεταπολίτευση;

Λες και δεν υπήρχαν στο φινάλε άλλοι πιο άξιοι, όσο και αν στηλιτεύουμε τη θρησκευτική προσωπολατρία των οπαδών τους, έπρεπε σώνει και καλά,να υποστούμε τον Τσίπρα, την ψυχασθένειά του και την ανεπάρκεια του διαταραγμένου τσίρκου του.

Η μήπως δε θα έχουν «προοδευτικό» πρόσημο οι αλλαγές στη γραφειοκρατία της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων, της ενθάρρυνσης της αυταπασχόλησης και της δημιουργίας βάσης νέων επιχειρηματιών που θα δημιουργήσουν μια νέα πλατφόρμα καινοτομίας και ανταγωνισμού απέναντι στους υπάρχοντες μεγάλους; Εντάξει, όλες οι μεγάλες κυβερνήσεις αγαπούν αυτούς που παρασιτικά είναι «με το γκουβέρνο» και δεν αφήνουν κανένα νέοεισερχόμενο στην Ελληνική παραγωγική διαδικασία, αλλά δεν πρέπει κάποτε να αλλάξει αυτό με την είσοδο νέου αίματος στο Ελληνικό επιχειρείν;

Όπου, που να πάρει ο διάολος, έχουν περάσει κοντά είκοσι χρόνια και δεν έχουμε δει ένα αξιόλογο νέο όνομα, μια νέα επιχειρηματική επωνυμία, ένα διεθνές brand name (και ιδίως μετά το 2009, που επήλθε η καταστροφή), καταπνίγονται όλα εν τη γενέσει τους! Εκτός αν μια-δυο νέες αλυσίδες στην εστίαση και την αγορά ηλεκτρονικών θεωρούμε πως επαρκούν, τη στιγμή που εισάγουμε Τούρκικα πλυντήρια και τοστιέρες, ενώ κλείνουν η Frigoglass και το Γάλα Βλάχα(ς)!!!

Και έστω, προφανώς δεν θεωρείτε τα παραπάνω αρκετά «προοδευτικά», ώστε όχι μόνο να συνεργαστείτε με τον διαφαινόμενο νικητή των εκλογών και να τον ΠΙΕΣΕΤΕ προς αυτές τις κατευθύνσεις, αλλά ευνοείτε αυτόν που όχι μόνο σας έβλαψε, αλλά όλες οι ενδείξεις συντείνουν στο ότι θα σας μασήσει και θα φτύσει το κοκκαλάκι σας αν τον πλησιάσετε. Και ο οποίος είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να βλάψει τη χώρα του συνεχίζοντας την ίδια τακτική για την οποία ο έστω αφελής και βραδύκαυστος Ελληνικός λαός αποφάσισε να τον αποσύρει από την κυβέρνηση της χώρας, μην αντέχοντας άλλο!

Δυστυχώς, οι διαφαινόμενες τάσεις δείχνουν ότι, η κα Γεννηματά (όπως και πολύ περισσότερο ο καταφανώς σε απώλεια αίσθησης της πραγματικότητας ευρισκόμενος «ηγέτης» στον άλλο «προοδευτικό» πόλο), ενδέχεται να έχει διαγνώσει λάθος την κατάσταση και ένεκα βεβιασμένων και, λανθασμένων αποφάσεων, οι μετεκλογικές εξελίξεις να είναι μοιραίες, όχι μόνο για το κόμμα της αλλά για αυτή την ίδια.

Διότι, κανένας δεν παίζει με την αγωνία του απροστάτευτου για το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του! Ο οποίος θέλει δουλειές και κανονικότητα για να σώσει την οικογένειά του και το σπίτι του, και όχι να του κουνάτε τα σκιάχτρα με τα «πρόσημα» και «ακροδεξχιά».

Λίγη προσοχή μην τα διαλύσουμε τώρα στο τέλος…

ΚΚ2

Advertisements

Εκ Στόματος Κόρακος «ΚΡΑ» Εξελεύσεται

Image may contain: 1 person

Του ΚΚ2.

(Από το στόμα του κορακιού, μόνο «κρα» μπορεί να βγει.)

Σε μια άλλη ανάγνωση, μαθαίνουμε ότι με την αποτύπωση της συντριπτικής πρώτης νίκης της ΝΔ την προπερασμένη Κυριακή, εκτός από την σύζυγό του, ΚΑΙ ο Τσίπρας έδειξε, λέει, έναν «άλλο εαυτό» και εισήλθε μαινόμενος και αυτός «ως βους εν υαλοπωλείω» στην Κουμουνδούρου, όπου και το κακομαθημένο παιδάριο που είναι παγιδευμένο σε σώμα 45ρη πρωθυπουργού έγρουξε, έσκουξε και σπάραξε μπροστά στο μέγεθος της καταδίκης που του επεφύλαξε η Τάξη που τόσο φιλότιμα, κυνικά και μεθοδικά, προσπάθησε να αφανίσει.

Ευτυχώς, την πλήρωσαν (μόνον) τραπέζια και καρέκλες από ότι ακούσαμε, σε αντίθεση με άλλες εποχές στις χώρες-ιδεολογικούς φάρους της παράνοιας που τον κατατρύχει, όπου τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας- γκούλαγκ και οι τόποι «εξαφάνισης» αντιφρονούντων θα δούλευαν «υπερωρίες».

Δεν έχουμε να πούμε πολλά, είναι σίγουρο ότι θα ξεχειλίσει από τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα η σχετική αρθρογραφία που θα αναλύσει μεθοδικά το πως ένας άνθρωπος από πολιτική μυωπία, κακή ποιότητα χαρακτήρα και καθαρή ιδεοληψία και ιδιοτέλεια έχασε την χρυσή ευκαιρία να ανατάξει μια ώρα αρχίτερα τη χώρα του και να μεσουρανήσει το πρώτο μισό του 21ου αιώνα.

Δυστυχώς, με τον άσχημο και τοξικό χαρακτήρα του, την χαμηλής ποιότητας πολιτική και κοινωνική αγωγή του, την ιδεοληπτική του τύφλωση και την νηπιώδη ωριμότητα του, την ευκαιρία αυτή την κλώτσησε σαν τη γεμάτη καρδάρα με το γάλα, και επειδή δεν έχει ίχνος (εν)συναίσθησης και ευαισθησίας, το μόνο που τον ενδιαφέρει, στη μέση του χάους, για τη συντήρηση του οποίου είναι ΚΑΙ αυτός υπεύθυνος, σαν το κακομαθημένο νήπιο, είναι ότι χάνει το γλειφιτζούρι, την εξουσία, ίσως για πάντα.

Την οποία με λίγη καλή τύχη την αναλαμβάνει ο μισητός του αντίπαλος ο οποίος προφανώς με την υψηλότερη ευφυία, πολιτικό κεφάλαιο, Γνώση του Κόσμου, αλλά και ηθική χαρακτήρα που φαίνεται να διαθέτει, ενδέχεται να την αξιοποιήσει πολύ καλύτερα από το διχαστικό στριμμένο άντερο που για κακή μας μοίρα και ένεκα της απελπισίας μεγάλου κομματιού του Ελληνικού «λαού» αλλά και κάθε λογής συμφερόντων, ξένων και εγχώριων, μας κατσικώθηκε τόσο άδικα και τόσο βάναυσα πριν πέντε σχεδόν χρόνια.

Και είχε όλο το χρόνο μπροστά του, την πλέον ανέφελη, μακροχρόνια και ανεμπόδιστη θητεία να τα αλλάξει όλα ο αστοιχείωτος!

Το μόνο που έχω να ευχηθώ στην Ελλάδα από εδώ και εμπρός, είναι ότι πριν ξαναεμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο άλλος ένας τέτοιος παλιοχαρακτήρας, άλλο ένα τέτοιο ταλέντο δυστροπίας και τοξικότητας, και δεν πέσει την ώρα που πρέπει η πρώτη σωφρονιστική πατρική σφαλιάρα, να υπάρχουν οι μηχανισμοί της Πολιτείας ώστε να εντοπιστεί με το πρώτο στραβοπάτημα, την πρώτη κατάληψη, την πρώτη φθορά δημόσιας περιουσίας που θα προκαλέσει, μην αντέχοντας να κρατάει κρυφό τον βόρβορο της ψυχής του.

Και πριν προλάβει να δηλητηριάσει και άλλους ανθρώπους με το τοξικό του διχαστικό ταλέντο, να αναλάβει η ίδια η πολιτεία, οι αρχές, οι σχολικοί σύμβουλοι να τον απομονώσουν, να του βγάλουν το δηλητήριο, να του εξηγήσουν και να τον διαπαιδαγωγήσουν σε συνεργασία με ή χωρίς τους γονείς στην αλφαβήτα της συμβιωτικής και κοινωνικής συμπεριφοράς.

Έτσι ώστε να μην ξαναζήσουμε αυτή την αλληλουχία πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων, όπου, τη στιγμή της δοκιμασίας και την ώρα της κρίσης μιας ολόκληρης χώρας, της δόθηκε «αντί του μάννα χολή, και αντί του ύδατος όξος», και ένας ταλαντούχος αλλόφρων ψυχάκιας πολιτικάντης σε τοξικό παροξυσμό, ο οποίος μας κατέβασε όλους πολλά σκαλοπάτια πιο κάτω στη σκάλα της αξιακής ηθικής και της κοινωνικής και οικονομικής εξέλιξης.

Αν μη τι άλλο, ποτέ πια τέτοια ταλαιπωρία! Ποτέ πια (αυτή η) «αριστερά»(*).

Αλλά καιρός είναι, νομίζω, να στρέψουμε το βλέμμα και στην Επόμενη Μέρα.

ΚΚ2

ΥΓ: Επειδή λαμβάνω πολλές ενστάσεις ότι «αυτή είναι η ΜΟΝΗ αριστερά» και αυτή είναι μια ανάγνωση την οποία και εγώ ασπάζομαι, εφόσον όντως αυτή έχει εξ ορισμού ένα φονταμενταλιστικό λόγο και μια φιλοσοφία θρησκειολογικής σύγκρουσης με τους «απίστους» της «θρησκείας» της, ενημερώνω ότι, όπως εξήγησα και σε άλλη ανάρτηση, τα εισαγωγικά τα βάζω για να τονίσω ότι παρά την μανιχαϊστική τους τοξικότητα, ούτε καν σωστοί «αριστεροί» είναι.

Διότι, κατά πως φαίνεται, αν ήταν «κανονικοί» «αριστεροί», αυτή τη στιγμή δεν θα υπήρχα για να γράφω, ούτε εσείς, αγαπητοί φίλοι, για να με διαβάζετε.


To Μοιραίο Lapsus της Κυρίας Γεννηματά

Του ΚΚ2.

Η αιφνίδια αποχώρηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ιδίως όταν διανθίζεται σαν είδηση με τις πληροφορίες που τη συνοδεύουν για τις δηλώσεις του καθ’ όλα πληθωρικού στελέχους, αποκτάει τεράστια σημασία λόγω του χρονισμού της και των συνειρμικών συμβολισμών που εμπεριέχει.

Δυστυχώς, η κα Γεννηματά με τις αστοχίες της επιβεβαιώνει τις ανησυχίες του αστικού στρατοπέδου σχετικά με τις δυνατότητές της για άλλη μια φορά.

Δεν γνωρίζουμε τι πραγματικά μπορεί να συμβαίνει πίσω από τις τόσο ξαφνικές εξελίξεις, οι οποίες κατέλαβαν εξ απήνης ακόμα και στενούς συνεργάτες της καθώς και υψηλά στελέχη του κομματικού της επιτελείου. Ήταν άραγε μια απόφαση της κας Γεννηματά την οποία δεν είχε τις διαπροσωπικές δεξιότητες ή το πολιτικό δέμας να τις επιβάλλει στο πληθωρικό, πλην όμως «ανυπότακτο» και αντίθετο στην ισαποστασάκικη γραμμή που φαινόταν τώρα τελευταία να κυριαρχεί στο κόμμα, ιστορικό πολιτικό της στέλεχος;

Η απόφαση αυτή ελήφθη εν ψυχρώ; Η μήπως ελήφθη στα πλαίσια ενός καλά προετοιμασμένου εσωτερικού σχεδιασμού, οπότε και εκρίθη ότι η όποια αντίδραση του κου Βενιζέλου και οι κραδασμοί της θα μπορούσαν να απορροφηθούν από το κόμμα, και ότι αυτή η «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» κατά ορισμένους θα μπορούσε να τιθασευτεί χωρίς περαιτέρω κραδασμούς για το κόμμα;

Ακόμα και πέντε βδομάδες πριν τις σημαντικότερες εθνικές εκλογές μετά τη μεταπολίτευση; Παραμονή του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών;

Η μήπως ήταν μια εν θερμώ απόφαση υπο το κράτος έξαψης εκ μέρους της κας Γεννηματά; πιθανόν κατόπιν πιέσεων κάποιων, των πραγματικών αφανών επικυρίαρχων του κόμματος, σε συνδυασμό ίσως με συγκεκριμένη κλίκα ολιγαρχών οι οποίοι δεν θέλουν να φυτρώσει χορτάρι σε αυτή τη χώρα και έχουν τρομοκρατηθεί με την κάθοδο των επιτοκίων και την άνοδο του χρηματιστηρίου;

Καθόσον αυτά, σε συνδυασμό με μια αυτοδυναμία-σταθερή κυβέρνηση του αστικού κόσμου θα σηματοδοτήσουν πραγματική ανάπτυξη μέσω νέων επιχειρήσεων, νέων επενδύσεων και κατά συνέπεια νέων ανταγωνιστών για αυτούς στο επιχειρηματικό πεδίο και που να τρέχεις τώρα;

Αν και, αν αποκλείσουμε τις ανωτέρω θεωρίες συνομωσίας(;) το πιθανότερο είναι ότι μάλλον η κυρία Γεννηματά έπαθε ένα lapsus λογικής, σαν και αυτά που την κατατρέχουν όταν η ανασφάλεια της μην συντριβεί ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ την κάνουν να αστοχεί στην κρίση της και να κυνηγάει την… ακροδεξιά, ενώ η ακροαριστερά επιτίθεται στις κλούβες που φυλάνε τα γραφεία του κόμματός της κάθε Σάββατο. Εκτός αν οι μολοτοφόροι κουκουλοφόροι είναι μεταμφιεσμένοι… Χρυσαυγίτες οπότε πάσο.

Είτε, όπως τώρα, να διώχνει ένα εναπομείναν ιστορικό στέλεχος και πρώην αρχηγό του κόμματός της για τον οποίο όλοι αναγνωρίζουν ότι κράτησε τη χώρα ζωντανή μετά το 2012 σε συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, χωρίς να γνωρίζει κανείς τις επιπτώσεις ακόμα και στο σώμα των ψηφοφόρων της. Ιδίως σε μια εποχή που το ΚΙΝΑΛ είχε αρχίσει να παίρνει τ’ απάνω του!!!

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι δυστυχώς η κα Γεννηματά ξαναέπαθε αυτό το επαναλαμβανόμενο lapsus λογικής που συχνά-πυκνά την καταβάλλει. Δεν έχει αντιληφθεί ότι αυτή τη στιγμή, ο φυσικός της εχθρός ΤΩΡΑ δεν είναι η ΝΔ αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος τη μια την προσκαλεί με τους δικούς του όρους να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με το σκοπό προφανώς να απορροφήσει το κόμμα της και να πετάξει σαν στημένες λεμονόκουπες όσους δεν ακολουθήσουν το ΣΥΡΙΖΑ στην (αυτό)καταστροφική του πορεία, ενώ την άλλη, την υβρίζει ευθέως με φράσεις που κανένα στέλεχος της ΝΔ δεν είχε διανοηθεί ποτέ αλλά και της απογυμνώνει το κόμμα από στελέχη, έστω αυτά τα στελέχη που όλοι ξέρουμε…

Η φυσική πορεία των πραγμάτων θα ήταν να κερδίσει μια ΝΔ αυτοδύναμη πλειοψηφία η οποία θα της επέτρεπε να έτεινε χείρα βοηθείας στο ΚΙΝΑΛ και δίκην θερμοκοιτίδας θα το προστάτευε από την τοξικότητα και τη διαλυτική, δίκην «μαύρης τρύπας» του πολιτικού σύμπαντος, επίδραση του ΣΥΡΙΖΑ.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, η ΝΔ θα είχε μελλοντικά απέναντί της ένα κόσμιο αντίπαλο και όχι την πολιτική αλητεία των περιττωμάτων της μεταπολίτευσης, η δε κυρία Γεννηματά θα είχε αρκετό χρόνο, μακριά από συνεχόμενες πολιτικές αναμετρήσεις και την πίεση της πολιτικής αλητείας της «Πρώτης Φοράς Αριστεράς», μέσα σε ένα πιο φιλόξενο και λιγότερο τοξικό πολιτικό βιότοπο, να ανασυντάξει, να ενδυναμώσει και να καταστήσει σε μια, δυο έστω τετραετίες (δε γίνονται θαύματα σε αυτό τον κόσμο), ένα αμιγώς σοσιαλδημοκρατικό πόλο σε μια Ελλάδα εξημερωμένη και ευημερούσα, και με ορατή προοπτική αναρρίχησης στην εξουσία. Δεν θα κυβερνάει η ΝΔ μια ζωή, στις κανονικές δημοκρατίες υπάρχουν και εναλλαγές.

Δυστυχώς, η κα Γεννηματά, με το να θυμηθεί την άσχημη πλευρά των πολιτικών καταβολών της έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, κυρίως για την ίδια, διότι ούτε η ΝΔ θα ελαττώσει τα ποσοστά της (τουναντίον), ο δε Μητσοτάκης , απέδειξε ότι είναι ψύχραιμος και μεθοδικός παίκτης και ενδέχεται να δούμε τα ποσοστά της ΝΔ αυξημένα και εντός των ορίων της αυτοδυναμίας εντός των επομένων ημερών, καθόσον το τελευταίο πράγμα που θέλει πλέον ο κόσμος πλην της πελατείας του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα νέο «rollercoaster ride» με περαιτέρω αβεβαιότητα, ακυβερνησία και εκλογές μέχρι τα Χριστούγεννα όπως έγραψε κάποιος.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι επιλογές των νουνεχών αστών στενεύουν μετά από το τελευταίο lapsus λογικής της κας Γεννηματά και καθιστούν μονόδρομο την ισχυρότερη επιλογή του αστικού στρατοπέδου για να απαλλαγούμε από την τοξική μάστιγα των ψυχάκηδων και να μπορέσει να προχωρήσει η χώρα.

Η δε κυρία Γεννηματά, ακόμα και να μη συνεργαστεί με την «δεξχιά» όπως την εννοεί μέσα στην πολιτική αφέλεια και πλάνη της, με μια αυτοδύναμη ΝΔ και την επιστροφή στην κανονικότητα, θα έχει αρκετό χρόνο να επανεξετάσει τις προτεραιότητες της με βάση τη λογική, τα δεδομένα της νέας πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας και όχι το αυτοκαταστροφικό «προπατορικό» συναίσθημα.

Κρίμα. Μπορούσε και καλύτερα.

Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε τη μάχη.

Don’t get mad, get even!

Δεν βρίζουμε, δεν οργιζόμαστε. Ψηφίζουμε.

ΚΚ2

Dοn’t Get Mad, Get EVEN. Μην Οργίζεστε, ΨΗΦΙΣΤΕ!!!

Του ΚΚ2.

Επειδή οι καταστάσεις απαιτούν άμεση επικοινωνία πλέον αντί για τα γνωστά μου «σεντόνια» (τι να ξαναπούμε, τα ίδια και τα ίδια), και επειδή όλα έχουν ειπωθεί για το ΣΥΡΙΖΑ και την αλλοπρόσαλλη και -ΚΥΡΙΩΣ- τοξική του πορεία, λίγα, ελάχιστα πράγματα απομένουν πριν την κάλπη.

Ας αναστοχαστούμε πως με τρόμο και μέγιστη ψυχική οδύνη διαπιστώσαμε (άλλοι το 2004, άλλοι το 2006, άλλοι το 2008, άλλοι το 2012, άλλοι το 2015 και άλλοι αργότερα, ανάλογα με την ευαισθησία του πολιτικού αισθητηρίου του καθενός), ότι εδώ δεν είχαμε να κάνουμε με μια απλά περισσότερη κρατικίστικη «αριστερά» στυλ έστω βαθέως ΠΑΣΟΚ των αρχών του 1980 στο πιο brutal (σαράντα χρόνια μετά που να πάρει ο διάολος!), αλλά με μια πραξικοπηματική συμπαιγνία όλων των νοσηρών δυνάμεων της μεταπολίτευσης, που συμπεριελάμβανε ακόμα και με τον εθνολαϊκισμό. Δεν υπάρχει τοξική, νοσηρή και παρασιτική ομάδα της Ελληνικής κοινωνίας που να μην συντάχθηκε με αυτό τον εσμό των ψυχάκηδων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάντησε να θεωρεί «λαό» τους δημόσιους υπαλλήλους, τους ΛΟΑΤΚΙ, τους Ρομα, τους Ελληνοποιηθέντες αλλοεθνείς, (κάποιους) συνταξιούχους και απέκλεισε όλους τους υπολοίπους είτε επρόκειτο για τους «μενουμευρωπαίους» όπως τους ονόμασε ο Κυρίτσης, από τους οποίους όπως στην ουσία ο ίδιος ομολόγησε «ήρθαμε για να τα πάρουμε για να τα δώσουμε στην πελατεία μας», είτε επρόκειτο για τους «άριστους», τους αριστούχους μαθητές, φοιτητές, και ερευνητές δηλαδή, είτε επρόκειτο για ελεύθερους επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες, είτε επρόκειτο για διαφορετικές φωνές στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο.

Απέναντι σε αυτή την ωμή απροκάλυπτη και απρόκλητη εχθρότητα η οποία μας ταλάνισε θεσμικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτισμικά και αισθητικά αλλά ΚΥΡΙΩΣ οικονομικά, μια απάντηση υπάρχει.

Η ΨΗΦΟΣ.

Πριν χρόνια το είπανε: «Η Εμείς ή αυτοί, ψηφίζουμε για πολίτευμα, Κυριακή ψηφίζουμε, Δευτέρα φεύγουν».

Ε, ας τους δείξουμε ότι λάβαμε το μήνυμα και τώρα τους το ανταποδίδουμε, και, αφού μας έχουν κυρήξει τον πόλεμο και η ευημερία μας είναι ο εφιάλτης τους, κάνετε τον εφιάλτη τους πραγματικότητα.

Don’t Get Mad, Get Even

Μην οργίζεστε, ΨΗΦΙΣΤΕ.

Μια, δυο, τρεις, δέκα Κυριακές, θα είμαστε εκεί. Στην ΚΑΛΠΗ!!! Ωσότου το μήνυμα θα είναι όσο πρέπει σαφές.

ΚΚ2




Κρίσιμη καμπή… Πάλι

Του ΚΚ2.

Ομολογώ πως όταν βρίσκομαι απέναντι σε καταιγισμό γεγονότων όπως πρόσφατα, τείνω να σωπαίνω, βρίσκομαι σε αδυναμία αντίδρασης απέναντι σε τόση ασυναρτησία. Ο λόγος είναι ότι, αν και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουμε τις βασικές επισφάλειες της διακυβέρνησης τους, έχουμε μιλήσει για το ποιος και τι πάνω-κάτω τους έσπρωξε στην εξουσία, εν τούτοις, δεν παύω να μένω άφωνος απέναντι στη θρασύτητα με την οποία το κόμμα αυτό μεταμορφώνεται οβιδιακά, απλοποιεί, και παραποιεί δεδομένα, στοιχεία και αλήθειες για να παρουσιάσει την εκδοχή του. Τόσο θράσος!

Χώρια η από καιρού διαφαινόμενη τεχνική του «καθρέφτη» (mirroring) με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ προλαβαίνει και κατηγορεί τους αντιπάλους του για αυτά που κάνει ο ίδιος (εθνικές υποτέλειες, ελίτ, Σόρος, κοκ), με αποτέλεσμα το απληροφόρητο κοινό αλλά και οι άκρως μεροληπτικοί δημοσιογράφοι να ασχολούνται με τις λέξεις και να στρέφει αλλού την προσοχή του ενώ ο Τσίπρας προωθεί ατζέντες με τα μάτια της κοινωνίας στραμμένα σε πολέμους εναντίον ανεμόμυλων.

Μιλάμε για «μινώταυρους νεοφιλελευθερισμού», περί «ακροδεξιάς», με την οποία όμως έχουν κοινή ατζέντα εναντίον της… αστικής τάξης, «ελίτ» ενώ σχεδόν το σύνολο του εγχώριου και εν πολλοίς διεθνούς πλούτου τον υποστηρίζει μεν, αλλά δεν δίνει ούτε ένα Ευρώ για την Ελλάδα -Πάλι όλα τα άσχημα και κανένα θετικό!

Υπό κανονικές συνθήκες, δεν γίνεται να κατηγορούμε ένα κόμμα για το ότι μας κόστισε σε έξη μήνες όσο η μακρόχρονη διακυβέρνηση μιας προηγούμενης κυβέρνησης και να μην περιμένουμε ότι, ότι δεν δίστασε να κάνει στην αρχή -μα στην αρχή!– της διακυβέρνησης του, δεν θα το ξανακάνει στο τέλος της θητείας του, και ενώ υπάρχουν πολιτικές, ποινικές, ηθικές, κοινωνικές ευθύνες από τα πεπραγμένα του.

Και τούτο διότι, στη μια περίπτωση έχουμε δημοσιονομική εκτροπή σε βάθος πενταετίας με όσα θετικά έγιναν, δρομολογήθηκαν και ολοκληρώθηκαν λόγω ανικανότητας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση έχουμε μια εν ψυχρώ απόφαση εκτροχιασμού της χώρας από τον διεθνή της περίγυρο η οποία έληξε όταν ο (ευτυχώς) δειλός πρωθυπουργός δεν ολοκλήρωσε το καταστροφικό του έργο.

Και αυτό διότι φοβήθηκε ότι, αν στο τελικό στάδιο γινόταν η «μπούκα» στο Νομισματοκοπείο», τα πέτσινα bitcoins του Βαρουφάκη (διότι γνώστες του χώρου των κρυπτονομισμάτων μου λένε ότι τα κανονικά φαίνονται να ανακάμπτουν ενόσω γράφονται αυτές οι γραμμές) «θα κατέληγε στο Γουδή».

Περίεργο βέβαια, δε μας είπε ποτέ ποιος τον προειδοποίησε και για ποιον τον προειδοποίησε αυτός που τον προειδοποίησε ότι θα τον έστελνε «στο Γουδή» εφόσον ο Καμμένος είχε ήδη πει ότι «ο στρατός εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια της χώρας», αλλά ας ελπίσουμε ότι αυτά θα παραμείνουν εγκυκλοπαιδικά ερωτήματα τα οποία θα μας απασχολούν μεταξύ τυρού και αχλαδιού μετά την συντριβή του εθνολαϊκίστικού μορφώματος και όχι κρίσιμες και φλεγόμενες ερωτήσεις μετά από μια καταστροφική πορεία ενός τσίρκου το οποίο «δεν ξέρει να χάνει», και το οποίο δεν θα διστάσει να εκτροχιάσει το εθνικό σκάφος και να το βάλει σε εθνικές περιπέτειες, ακριβώς επειδή «δεν ξέρει να χάνει» (είναι «sore losers» που λέμε και στο χωριό μου).

Διότι όσοι είναι πιο προχωρημένοι σε ηλικία θυμούνται την αγωνία και τον τρόμο εκείνο το τραγικό καλοκαίρι του 1974 όπου είχε συντελεστεί και πάλι μεγάλη εθνική καταστροφή και οι αιωνίως πανταχόθεν βαλλόμενοι αστοί αναρωτιόντουσαν παραζαλισμένοι και φυσικά εκ των υστέρων «τι έγινε ρε παιδιά; πως φτάσαμε ως εδώ; Γιατί χάσαμε τη μισή Κύπρο»; (η ένα-δυο νησιά μεθαύριο;)

Και σας καλώ να αναλογιστείτε τι ακολούθησε αυτό το τραινάκι του τρόμου το τραγικό εκείνο καλοκαίρι του 2015 που αν ήμασταν σε οποιαδήποτε άλλη ήπειρο εκτός Δυτικού κόσμου, αυτή τη στιγμή θα είχαμε υποστεί ΜΕΓΙΣΤΗ εθνική καταστροφή.

Ας ελπίσουμε ότι η ήττα του κυβερνώντος μορφώματος ή η (ήδη εκφρασμένη δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού) απροθυμία του να παραδώσει ήσυχα την εξουσία ενώ η χώρα παραπαίει, δεν θα συνοδευτεί από εθνική τραγωδία.

Πλησιάζει η Κρίσιμη Καμπή. Ισως η μεγαλύτερη από το 1974 και μετά. Πάλι. Ναι κύριοι και κυρίες της αστικής αντιπολίτευσης, σε εσάς μιλάω.

ΚΚ2

H Αυγή του Κακού

Του ΚΚ2.

Επειδή πολλοί απορούν από την εικόνα του Τσίπρα στην περίφημη εκείνη σύσκεψη για την πυρκαγιά στο Μάτι, και την ψυχρότητά του μπροστά στις κάμερες ενώ γνώριζε, έχω να κάνω μια κατάθεση:

Πριν από 10 χρόνια ήρθα πρώτη φορά σε επαφή με το Φαινόμενο Τσίπρα. Παρότι τα κατορθώματά του ήταν ήδη γνωστά από τον «Δεκέμβρη» του 2008 της καρδιάς μας όπου ο καταληψίας ευωδίαζε από χαρά ενθυμούμενος τα νιάτα του, έτυχε και είδα ένα βίντεο στο τότε youtube το οποίο με συγκλόνισε. Πρόκειται για τη συντονισμένη ματαίωση του έργου της διπλής ανάπλασης στο Βοτανικό-Αμπελοκήπους που κόστισε στην Αθήνα άλλη μια δεκαετία χαμένων ευκαιριών και υστέρησης, ιδίως στην περιοχή του Ελαιώνα που εξακολουθεί να είναι μια χαβούζα, ακόμα και τόσα χρόνια μετά (και σιγά μην γινόταν τίποτα με την κρίση και τον «επελαύνοντα» ΣΥΡΙΖΑ της περιόδου 2008-1019).

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στο βίντεο δεν ήταν η αναίδεια, η προπέτεια το θράσος και η αλαζονεία αλλά ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ και η παραποίηση της αλήθειας και ο χαλαρός και αβίαστος τρόπος με τον οποίο ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ αυτά εκφράστηκαν από το στόμα του συγκεκριμένου ατόμου.

Παρακαλώ, αφιερώστε λίγο χρόνο για να καταλάβετε για τι μιλάω κάνοντας κλικ ΕΔΩ

Παραδείγματα:

-Τα εμπορικά κέντρα «φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια», ενώ είναι γνωστό ότι και τώρα αλλά και τότε, τα τετραγωγικά μέτρα ενοικιάσιμων εμπορικών χώρων σε τέτοια συγκροτήματα στην Ελλάδα ήταν τα λιγότερα σε όλη την Ευρώπη ανά κάτοικο, οπότε η πρόταση ήταν και ακόμα είναι, επιεικώς, ανακριβής.

Οι εργαζόμενοι κατά τον κο Τσίπρα σε «αυτά τα κέντρα», βίωναν «Εργασιακό Μεσαίωνα». Δηλαδή θέλει να μας πει ότι στα γνωστά εμπορικά κέντρα οι εργοδότες θα παρανομούσαν περισσότερο από κάποιο τυχαίο μικρομάγαζο, ιδίως χαμένο μέσα στο «βαθύ κέντρο» το οποίο είχε αρχίσει να χαλάει από τότε με γεωμετρική πρόοδο, ή ότι οι περιβάλλουσες συνθήκες θα ήταν καλύτερες στα αποκαΐδια του Κέντρου της Αθήνας που οι ομοϊδεάτες του έκαιγαν συστηματικά από το 2008 μέχρι σήμερα, από ένα πολιτισμένο και οργανωμένο περιβάλλον;

Βλέποντας και «διαβάζοντας» το τι είδα στο συγκεκριμένο βίντεο, από τότε προειδοποιούσα «προσέξτε τον αυτόν», σιχτιρίζοντας την κακή τύχη του Ελληνισμού για το ότι είχαμε που είχαμε τους «παλιούς» αλλά και το νέο βρε αδερφέ, -τι κακό και ετούτο- ήταν ΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ χειρότερο από το παλιό.

Δυστυχώς, η εκδίκηση της Γυφτιάς, αν και έστω όχι πραξικοπηματικά (αυτό θα γινόταν σε δεύτερο χρόνο όπου εκτός από την «κυβέρνηση» θα είχαν και την ‘εξουσία»), υπήρξε αμείλικτη για όσους ήθελαν μια χώρα καλύτερη, μια εργασιακή πορεία σε ένα ηθικό και αξιοπρεπές περιβάλλον, σε μια χώρα αντάξια του παρελθόντος της αλλά και των πλεονεκτημάτων της λόγω κλίματος και γεωγραφίας.

Αλλά ΟΟοοοόχχι σου λέει. Εκει! Στον κουβά!

Οπότε μην απορείτε όχι μόνο για τις αποκαλύψεις του Παπαχελά στην εκπομπή για το Μάτι, ή για οτιδήποτε άλλο βγει στο φως. Εμείς εκθρέψαμε το Τέρας, το οποίο δεν είναι το «Νέο» αλλά ένα «Παλιό» με «νέο» περιτύλιγμα, με τη συνεχή επιβεβαίωση δια της ψήφου μας.

Μη διαμαρτύρεστε, μην ξοδεύεστε σε ανούσιες συζητήσεις (όποιος διαφωνεί ότι πρέπει να φύγει ο Τσίπρας έχει ατζέντα ή βλάβη στο κρανίο, τέλος, δεν μεταπείθεται, αποδεχτείτε το και συνεχίζουμε). Επί της ουσίας: ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ την Κυριακή 26 Μαΐου, να δώσουμε μια πρώτη απάντηση σε αυτό που μας βρήκε. Να φανεί ότι κάθε μέρα είναι ένας χτύπος του ρολογιού της αντίστροφης μέτρησης.

Πριν δέκα χρόνια είδαμε την Αυγή του κακού. Καιρός να δούμε και τη Δύση του.

Ψηφίστε!!! Διότι πολύ καλά το λέγανε οι «αναρχικοί» στα ντουβάρια των Εξαρχείων:

«Η Σιωπή Είναι Συνενοχή». Πλέον.

ΨΗΦΙΣΤΕ. Κάθε ψήφος σας θα είναι μια μετοχή για το κεφάλαιο του μέλλοντος.

ΚΚ2

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ

του ΚΚ2.

Αγαπητοί φίλοι.

Μετά από τον καταιγισμό της επικαιρότητας των τελευταίων μηνών της διακυβέρνησης Τσίπρα, έχετε δίκιο να ανησυχείτε. Τα έχουμε ξαναπεί.

Τον Τσίπρα μάλλον τον υποστηρίζει μια περίεργη διεθνής που έχει πλοκάμια από funds των ΗΠΑ που σχετίζονται με τους (κατά τα άλλα) Δημοκρατικούς (Βλέπε-γκούγκλαρε ΤΕΝΕΟ-Clinton Global Initiative), George Soros και ΜΚΟ (τι έκανε νιαου-νιαου από το Όστιν του Τέξας μέχρι τη L’ Oreal, Παρίσι) αλλά και ζάπλουτους εγχώριους υποστηρικτές και όπου Ελληνες υπουργοί υπόσχονται σε ΚεντροΑσιάτες ότι θα μετατρέψουν τις υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου σε… ΚΕΠ της Πακιστανικής κοινότητας και θα τους φέρνουν τα χαρτιά της Ελληνοποίησης στο σπίτι για να μην ταλαιπωρούνται, και Business Center για προερχόμενους από την πρώην Ανατολική Γερμανία (Κόκκαλης – Μέρκελ και για να δούμε…), και τον καθένα που θέλει να κάνει κακό στην Ελλάδα, στη μεσαία και αστική τάξη, σε όσους μιλάνε Αγγλικά (άντε να πάνε για Brexit να τελειώνουμε ντε, να μείνει η Γερμανοσλαβία, ο επαίτης Μακρόν -σκια του παρελθόντος της χώρας του και οι χαζοχαρούμενοι Νότιοι), είναι μορφωμένοι και δε θέλουν να ανοίξουν ούτε καφετέρια, ούτε σουβλατζίδικο, ούτε φαλαφελατζήδικο.

Το ότι υπήρχε ανέκαθεν στην Ελλάδα ένα κύμα αντιπάθειας κατά των μορφωμένων, των καλλιεργημένων, των ξενόγλωσσων το ξέραμε. Εξάλλου, ακόμα και τα χρόνια του «εκσυγχρονισμού», λίγο να ξέφευγες από την έτσι και αλλιώς βλαχομπαροκ κατάσταση του άξονα Κηφισίας-Κέντρο-Συγγρού-Παραλιακή όπου τα «στελεχάκια» όπως τα λέγανε οι κομπλεξικοί δημοσιογράφοι και οι κρατικοδίαιτοι, ή τα μεσαία στελέχη που έπαιρναν κάτι τις ¨καλές εποχές», κλάσμα των αποδοχών των Ευρωπαίων και Αμερικανών συναδέλφων τους (τώρα «η ζωή εν τάφω») αν και άμα λάχει μιλούσαν και δυο-τρεις γλώσσες, δούλευαν δωδεκάωρα σαν κορόιδα για να χτίσουν το «Ελληνικό» θαύμα των ετών 1990-2010, ενώ τους «ξεβλαχεβαν» οι Κωστοπουλαίοι, λέω, αν παρεξέκλινες από αυτό το νοητό άξονα έβλεπες άλλες παραστάσεις, που όλοι γνωρίζουμε. Και οι οποίες διατηρούνταν από συγκεκριμένα συμφέροντα, διότι αν κάποιος προοδεύει, και δε σε έχει ανάγκη, τότε ποιος θα σε ψηφίσει είτε είσαι ΝΔ, είτε ΠΑΣΟΚ, είτε ο «σαν έτοιμος από καιρό σαν θαρραλέος» να απολαύσει και αυτός τα κάλλη της εξουσίας, fast-learner ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η αντιπάθεια φάνηκε εξ’ άλλου και στην κρεατομηχανή που στήθηκε το 2011 στο Σύνταγμα όπου όλα ήταν «έτοιμα από καιρό σαν θαρραλέα» που λέει και ο Αλεξανδρινός, και ύποπτα προετοιμασμένοι «ινστρουχτορες» περίεργως είχαν απαντήσεις για όλα. Πήγαινε το ignorant νεοαπολυθέν στέλεχος «με μάστερ από Αγγλία» μετά από μήνες αγνής υπαρξιακής αγωνίας («ήρθανε οι απέξω και είπαν να φύγει το 15% από όλα τα τμήματα σε τρεις μήνες οριζόντια, δες ποιον ξέρεις, είναι άγρια τα πράγματα») να δει τι ήταν αυτά τα τσαντήρια τέλος πάντων στο Σύνταγμα και τον έκαναν καινούριο οι ΣΥΡΙΖΑίοι-που-δεν-ήταν-ΣΥΡΙΖΑίοι-αλλά-μιλούσαν-σαν-ΣΥΡΙΖΑίοι (άκου να δεις θαύματα) και «γιατί να τους υπηρετείς, αυτοί τι έκαναν για σένα. Έλα μαζί μας να σπείρουμε λεφτόδεντρα σε απέραντα αριστερά λιβάδια να αλλάξουμε την Ευρώπη «.

Ταυτόχρονα, όλη η εικόνα της ΝΔ από το 1993 μέχρι το 2009 συνοψίζεται στην εικόνα ενός γελοίου στελέχους ντυμένου σαν παγωτό την άνοιξη του 2009 όπου όταν τον ρώτησα «Ξέρετε αυτός ο Τσίπρας σας έριξε δυο γερές κλωτσιές στα μαλακά μόρια, μια με την οικειοποίηση του «Δεκέμβρη» και μια με το γκολ που έβαλε σε Κακλαμάνη, Βωβό Βγενόπουλο και Βαρδινογιάννη στο θέμα της διπλής ανάπλασης του Βοτανικού Αμπελοκήπων. Μήπως πρέπει να τον προσέξετε λιγάκι πιο κοντά αυτόν;» Και η απάντηση: «Αγαπητέ μου έτσι ήταν αυτοί οι του 4% κάνουν φασαρία και μετά ησυχάζουν», «Τι φασαρία ρε μεγάλε του λέω, σας έβαλε δυο γκολ σε διάστημα λίγων μηνών και σας χρέωσε με ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ από ματαιώσεις έργων και διαδηλώσεις», για να λάβω την ιστορική απάντηση πριν κατεβάσει μια γουλιά από το ποτό του «You worry too much» λες και παίζαμε σε αστυνομική ταινία του Χόλιγουντ. Γελοίος!

Τώρα, μετά από τόσο καιρό, βλέπουμε την τελευταία πράξη του δράματος όπου αντί το τσίρκο να σηκωθεί να φύγει ήσυχα να δούμε τι θα κάνουμε, όσοι δεν μπορούμε ή δε θέλουμε να φύγουμε μπας και εκεί, στα 2030-2035 έχουμε φέρει τη χώρα στα ίσα της και έχουμε επαναπατρίσει έστω και μερτικά από τα καλύτερα παιδιά της και παιδιά μας, βλέπουμε τον Κόκκαλη Jr της «διαπλοκής» και του Παλιού ντε, να πηγαίνει για Ευρωβουλευτής αντί να κοιτάξει πως θα ανοίξει καμιά θέση εργασίας με τα λεφτά του, βλέπουμε τον κο Βίτσα να υπόσχεται… Πακιστανικό ΚΕΠ-delivery και τα χαρτιά της Ελληνοποίησης των Πακιστανών στο σπίτι, βλέπουμε το κόμμα του υδροκέφαλου Τσιτουρίδη και του ανύπαρκτου Σπηλιοτόπουλου o οποίος σαν Υπουργός Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας και όχι του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν του ΠΑΣΟΚ του 80, εν μια νυκτί κατόπιν προτροπής της αριστεροκρατούμενης ΠΟΣΔΕΠ ΑΠΕΛΥΣΕ ΕΝ ΨΥΧΡΩ δεκάδες καθηγητές κολεγίων πριν μια δεκαετία (θα ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ) και να αναγγέλλεται από κρατικό κανάλι το κόμμα τους, μπας και στερήσει από την αξιωματική αντιπολίτευση την αυτοδυναμία!

Για να μη μιλήσουμε για το Μακεδονικό, όπου περιφρονήθηκε ευθέως το 70% -80% του κατά τα άλλα «κυρίαρχου Ελληνικού λαού, ή τις περίεργες, μονομερείς δηλώσεις φιλίας και ενδοτισμού προς την Τουρκία ενώ τα αεροσκάφη τους παραβιάζουν τον εναέριο χώρο και «γαργαλάνε» το αεροσκάφος του πρωθυπουργού, ανήμερα της Εθνικής εορτής της Παλιγγενεσίας!!!

Βλέπουμε εν ολίγοις εδώ και ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ να πλήττονται ΑΚΡΙΒΩΣ οι μικροεπιχειρηματίες, οι ιδιοκτήτες, οι μισθωτοί του Ιδιωτικού Τομέα, οι μορφωμένοι, οι ξενόγλωσσοι, ενώ είτε μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας, είτε μας το λένε ευθέως: Αν δεν είστε «του δημοσίου», αγράμματοι και δεν μας έχετε ανάγκη και όχι κρατικοδίαιτοι, δε μας κάνετε. ΘΑ ΣΑΣ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ.

Κύριε Μητσοτάκη, Κυρία Γεννηματά, και αγαπητοί αγωνιούντες υπομοναδιαίοι, όπως καταλάβατε, έχουμε πόλεμο, και την μοναδική ευκαιρία να πάρουμε πίσω τη χώρα που χάναμε σταδιακά από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα.

Νυν υπέρ πάντων ο Αγών. Διότι πάρτε το χαμπάρι, δεν έχουμε απλά εκλογές. Οι μάσκες έπεσαν. ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ.

ΚΚ2


Arbeit Macht Freι: Είναι Αυτός ο Ιδιωτικός Τομέας;

Του ΚΚ2.

ΑΚΡΙΒΩΣ 75 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (ή μήπως ένεκα της έλευσης αυτού του χρονικού διαστήματος από το τέλος του πολέμου αρχίσαμε να ξεχνάμε; ) σε Ευρωπαϊκή χώρα, μια «manager» μεγάλης εταιρείας λιανικού εμπορίου τροφίμων, με αυτή την κατάπτυστη επιστολή παραλήρημα, απευθύνεται με Ελληνικά και μαθηματικά Τσίπρα σε εργαζομένους. Και της οποίας η περίληψη είναι μόνο τρεις λέξεις:

«Arbeit macht frei!

Όλο το καθυστερώ έτσι, ένα αρθράκι «πριονοκορδέλλα» για τον περίφημο «ιδιωτικό τομέα» στην Ελλάδα, ή τουλάχιστον ΑΥΤΟ το κομμάτι του. Δεν πειράζει λέω, είναι δύσκολα τα χρόνια. Και όλο το μετανιώνω από αυτά που ακούω.

Διότι ο Τσίπρας δεν ανέβηκε τυχαία. Διότι στην «εκσυγχρονισμένη» Ελλάδα του ενός, και στην «θωρακισμένη» Ελλάδα του άλλου, πριν την κρίση, υπήρχαν παθογένειες στον Ι.Τ. Σίγουρα. Και διότι, σημειωτέον, οι λόγοι για τους οποίους δεν θα τον υπερψηφίσουν οι μορφωμένοι, οι ώριμης ηλικίας και οι κάτοχοι Πανεπιστημιακών τίτλων δεν φαίνονται, ακόμα και σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, να διαχέονται σε αυτούς για τους οποίους επείγει περισσότερο να φύγει το εκτροχιασμένο τραίνο των ψυχάκηδων που μας κυβερνά: Τους νέους εργαζόμενους, άνεργους και απολυμένους.

Οπότε πάνε και οι «Μotivation theories», πάνε και τα «Leadership studies» και τα «organizational talent development» και «talent retention», πάει και το «organizational knowledge capital», πάνε και τα «remuneration packages», τα benefits, τα «bonuses» και τα «incentives» που ακουγόντουσαν στα «γυαλινα» της Κηφισίας τον καιρό της ευμάρειας, όταν ένας πετυχημένος «senior account manager» έβγαζε όσα ένας βουλευτής (πολλές φορές εργαζόμενος πολλαπλάσιες ώρες…).

Κρίμα και τα MBA’s in Human Resources / Human Capital Management όπως το διαβάζουμε σε αστραφτερές μπροσούρες ξένων πανεπιστημίων. Πεταμένα λεφτά! Το νεο-Ελληνικό «Μanagement», της «κρίσης» ξαναγύρισε στα γνώριμα Οθωμανικά εδάφη του. Αφού Μπορούν! Σαν τον τελευταίο ιδιοκτήτη στις φυτείες κακαόδεντρων στα βάθη της Αφρικής ή των Άνδεων

Με αποτέλεσμα είτε οι νέοι να φεύγουν, είτε να γίνονται υπαλληλίσκοι σε Ελληνικές «αλυσίδες» σε τρίτης κατηγορίας «δουλειές», με μισθούς φιλοδωρήματα που έλεγε και μια ψυχή (δεν έφταναν τα €700 και μιλούσαμε για την ανάλογη «γενιά» και τώρα, 10 χρόνια μετά, πρέπει να λέμε ευχαριστώ για τα €300). Και όπου έχουν «managers» με τη νοοτροπία της συγκεκριμένης, πιθανόν κάποιας μπατζανάκισσας της οικογένειας που μάλλον δεν έχει δουλέψει μια μέρα πραγματικά στη ζωή της. Η κάποιας «κοντά στους διευθυντές».

Και τούτες και ετούτοι εδώ έχουν ξεπατικώσει την ωμότητα των πολιτικών που «έχουν την κυβέρνηση αλλά δεν έχουν την εξουσία». Έχουν ζυμωθεί μέσα στην τραχύτητα της «κρίσης» και είναι απροκάλυπτοι. Γιατί μπορούν. Και τούτο διότι πολλοί, ναι, πολλοί επιχειρηματίες, ήταν καθάρματα πριν την «κρίση» και εξακολουθούν να είναι καθάρματα και τώρα που ζορίστηκαν, που βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, οπότε ξεσάλωσαν, εφόσον είπαμε, είναι καθάρματα, ξεσάλωσαν εναντίον των αδυνάτων. Επειδή μπορούσαν. Και αυτό μεταδίδεται και στους από κάτω. Πως το λένε βρε παιδί μου, περνάνε (όσο μπορούν) καλά και αυτό «βγαίνει προς τα έξω».

Άσχετα αν ο επιχειρηματίας που φέρεται στους εργαζομένους του -ή αφήνει τους αξιωματικούς του να φέρονται με αυτό τον τρόπο- δεν κάνει κακό μόνο στο όνομά του και τη φήμη και πελατεία του, αλλά σε ολόκληρο κλάδο της οικονομίας τον οποίο στηρίξαμε, ξεχνώντας τις προ κρίσης ανομίες του (άμα σε κυνηγάει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο εσμός του, βάζεις προτεραιότητες…) από τον οποίο περιμένουμε να μας βγάλει πλησίστιος από την κρίση.

Ναι ξέρω τι θα μου πουν οι καλοθελητές ταμπλετοφόροι με τη σωμόν εφημερίδα στα καφέ του Κολωνακίου: Αυτό δε μπορεί να γίνει όταν ο Ι.Τ. υβρίζεται και λοιδορείται. Το ξέρουμε. ‘Όπως ξέρουμε για τη φορολογία, τις εισφορές, την θεσμική και πολιτική / ταξική εχθρότητα. Μαζί σας . Από τα σπλάχνα της ίδιας εργασιακής μήτρας βγήκαμε. Όχι όμως η όποια ανάκαμψη να γίνει και με συνθήκες γαλέρας, κακοποίηση των εργαζομένων – κρέας για τα κανόνια της «κρίσης» που δε λέει να τελειώσει και επιστροφή σε πρακτικές των περασμένων αιώνων.

Μα είναι δυνατόν να είναι αυτός ο Ιδιωτικός Τομέας; Ή έστω, μέρος του;

ΝΤΡΟΠΗ!!!

Αλλά θα επανέλθουμε δριμύτεροι εν ευθέτω χρόνω.

ΚΚ2


Βαρετοί καταντάτε…

Του ΚΚ2.

Άντε πάλι, φτου ξανά και από την αρχή…

Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο Συριζαίος δημοσιογράφος και οι περί αυτόν είναι ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αστήρικτη εκδοχή του περί «Novartis», ούτε για την προσπάθεια του να μεταφέρει το ανάρμοστο των πράξεων του Γεωργιάδη επάνω στη ΝΔ, ούτε για τη Μαρέβα, ούτε για τίποτα τέτοιο.

Τον ενδιαφέρει ότι αισθάνεται όμηρος ενός αδίστακτου και της αντιδημοκρατικής παρέας του οι οποίοι δε θα διστάσουν να τον καταναλώσουν σαν στατιστική μονάδα, ότι δεν νοιάζονται για το εάν το παιδί έφυγε στα ξένα, αν αυτός χάνει το σπίτι του και η μητέρα πέθανε στο νοσοκομείο από ενδονοσοκομειακή μόλυνση διότι λόγω περικοπών δεν καθαρίζονται (συχνά) τα νοσοκομεία. Για να μην πω για το Μάτι και την επιδημία γρίπης ή τις πλημμύρες στη Μάνδρα ή δεν ξέρω’ γω τι άλλο.

Τον ενδιαφέρει ότι για χάρη ενός εσμού 5% +15% κορόιδων το πολύ, που έχουν μια υποσχετική και ξερογλύφονται, καθόσον ο Τσίπρας μόνο ένα 5% τον ενδιαφέρει πραγματικά, τους άλλους τους έχει για να εξαγοράζει την ψήφο τους, τον έχει ξεσκίσει στους φόρους, δεν έχει τηρήσει (ας καγχάσω!) ΚΑΜΙΑ από τις δεσμεύσεις του, και τον βρίζει όταν δεν του αρέσει η διαμαρτυρία του (ΠΧ Μακεδονικό ή άλλες διαμαρτυρίες).

Διότι επειδή γνωριζόμαστε και καλά μεταξύ μας, ξέρουμε ότι ακόμα και να μην ήταν ο Τσίπρας και το τσίρκο του ο εσμός των ποταπών και των αδίστακτων που είναι, από τη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στα άδυτα της εξουσίας και πέρασαν τις πόρτες των ισχυρών, ήταν θέμα χρόνου να διαφθαρούν. Και μιλάμε για αρκετό διάστημα. Τέσσερα χρόνια.

Οπότε και αυτοί τώρα δίνουν αγώνα με το χρόνο να μην βγουν στον αέρα οι δικές τους ατασθαλίες και σκελετοί στην ντουλάπα. Να καθυστερήσουν τις δικές τους αποκαλύψεις με «σκάνδαλα», «βαλίτσες» κλπ έτσι ώστε ο απληροφόρητος λαός να τους δώσει ένα αξιοπρεπές ποσοστό στις εκλογές, να μείνουν στο παιχνίδι. Με την ελπίδα ότι, όταν βγουν οι ατασθαλίες τους στο φως να έχουν γίνει οι εκλογές, να έχουν και την εκλογική δύναμη από όσα κορόιδα απέμειναν, αλλά και τον χρόνο να απορροφήσουν τους κραδασμούς, οπότε στις επόμενες εκλογές να μπορούν να επηρεάσουν πράγματα.

Βάζοντας ενδιάμεσα τα ενεργούμενα τους να καίνε, να κοπρίζουν και να ασχημονούν στη χώρα που τους γέννησε και -στανταράκι- να στηρίζονται στη θολωμένη κρίση του «σοφού» λαού, ελπίζοντας ότι αυτός μέσα στη σύγχυσή του, θα ξαναψηφίσει τους μεταμφιεσμένους δημίους του να τον σώσουν όπως το 2015…

Λησμονούν βέβαια ότι εδώ μιλάμε για παγιωμένη τάση 10+ μονάδων εδώ και ΔΥΟ ΣΥΝΕΧΗ ΧΡΟΝΙΑ, η οποία σημαίνει ότι η πολυπόθητη πόλωση επήλθε μεν, αλλά ο κόσμος προτιμάει την αστική αντιπολίτευση η οποία δικαιούται οκταετία με αυτά που βιώσαμε, και σίγουρα τρομάζει στην ιδέα ενός διαλυμένου κράτους που η μόνη βοήθεια από τους ξένους είναι κάτι ηλίθιες «εκθέσεις» συμπαράστασης προς το κανίς τους, αλλά ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ επένδυσης! Πόσους μετακλητούς εκτός ΑΣΕΠ να διορίσεις πια;

Οπότε ας μην ματαιοπονεί ο κος δημοσιογράφος. Επονείδιστη η πράξη του κου Γεωργιάδη, κατάπτυστος και στο πυρ το εξώτερον (ΑΝ καταδικαστεί) αλλά η συνεχής αναφορά σε αυτό, με την σημερινή ΔΥΝΑΜΙΚΗ των πραγμάτων, κουράζει. Και όσα έγιναν και χάθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν ξεχνιούνται. Μην τα ξαναλέμε.

Βαρετοί καταντάτε. Και οι Κάλπες έρχονται.

ΚΚ2

Πάμε Πάλι.

του ΚΚ2.

Πάμε πάλι, να μην ξεχνιόμαστε. .

Επιμένει βλέπω η φημολογία για τις τράπεζες και ίσως όχι άδικα, αν και δε βλέπω να ιδρώνει το αυτί κανενός κυβερνητικού. Αναμενόμενο.

Παρόλα αυτά, καγχάζω με την αφέλεια κάποιων σοβαρών -χωρίς εισαγωγικά- ιστοσελίδων και εντύπων που αναφέρονται σε «επενδύσεις» και «μεταρρυθμίσεις» που απλά «δεν προχωρούν» under the weather και διατηρούν μια en passant ψυχραιμία γραφής και μια αβρότητα παραινετικού λόγου λες και απευθύνονται σε τοπική κυβέρνηση Ελβετικού Καντονιού η οποία λόγω αβλεψίας δεν πέτυχε κατά 100% τους κυβερνητικούς στόχους της.

Δεν καταλαβαίνω βρε παιδιά. Καμία αίσθηση επείγοντος. Καμία σύνδεση με την αίσθηση της αγοράς. Και διερωτώμαι: Αφέλεια ή κάτι άλλο;

Ξέρετε, μου κάνει εντύπωση ότι κατά το μάλλον ή ήττον, «έμπειροι» και «έγκριτοι» δημοσιογράφοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι η φιλοσοφία των «αριστερών» είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το να αδιαφορούν για, ή/ και να ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΟΥΝ τις παραγωγικές δυνάμεις. Τις «επενδύσεις» και τις ¨μεταρρυθμίσεις» οι οποίες ανεξήγητα -κατά τις έγκριτες αυτές πέννες- δεν έρχονται, οπότε και εφιστούν τη προσοχή του πρωθυπουργού. Του συγκεκριμένου, όχι του κυβερνήτη του υποθετικού καντινιού, να «επισπεύσει».

Τι να «επισπεύσει»; Κοροϊδευόμαστε;

Προφανώς οι έντεχνα αφελείς «έγκριτοι» κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι τούτο συμβαίνει διότι κάθε ένας ο οποίος βρίσκει δουλειά σε μια υγιή επιχείρηση ή -το χειρότερο γι’ αυτούς!- ανοίγει μια επιχείρηση ο ίδιος, απελευθερώνει και αυτόν αλλά και τους υπόλοιπους που θα απασχολήσει ή/ και θα συνεπιχειρήσει, από την εξάρτηση από «επιδόματα» και μισθούς-φιλοδωρήματα εφόσον ο ιδιωτικός τομέας στενάζει από τη φορολογία, την ελλειπή χρηματοδότηση και την υπολειτουργία.

Επίσης ότι, όσον αφορά και τις τράπεζες, οι «αριστεροί» τις μισούν διότι ελέγχουν τη ροή χρήματος εκτός κρατικού νυμφώνος, οπότε προσπαθούν να τις ελέγξουν έτσι ώστε να βάλουν χέρι στο λιγοστό χρήμα που έχει απομείνει για να το μετατρέψουν σε μισθούς εκλεκτών και μετακλητών.

Τέλος οι «αριστεροί» μισούν την ομαλότητα, και ΚΥΡΙΩΣ τη δυνατότητα να υπάρχει πρόοδος, κατασκευές, ευημερία ή απλά κάποιος να ξεκινάει να πάει στη δουλειά του το πρωί και να γυρίσει απρόσκοπτα το βράδυ χωρίς να τον κλέψουν/ γίνει απεργία/ ταραχές κλπ, και χωρίς να παρενοχλείται από αναξιοπαθούσες κοινωνικές ομάδες όπως ΛΟΑΤΚΙ, Οροθετικοί, Ρωμα/ συγκεκριμένες μειονότητες όπως κεντροασιάτες κλπ (και όχι σύννομες κοινότητες όπως πχ οι Βρετανοί ή οι Αμερικανοί) κλπ κλπ.

Οι οποίες όχι μόνο δεν μπορούν να ενταχθούν (ή δεν θέλουν, δεν ξέρω αν τις ρώτησε κανένας ποτέ) αλλά τις οποίες επίτηδες τις αφήνουν ξαμολυμένες και απροστάτευτες να έχουν τριβές με τον τοπικό πληθυσμό με τον οποίο είναι ασύμβατες, να δημιουργούνται κρίσεις τύπου Κωστόπουλου (που είχε πολλούς ΜΚΟ διαδικτυακούς φίλους αλλά κανέναν δίπλα του όταν τον έπιασε η «χαρμάνα» και βγήκε ανεξέλεγκτος στο δρόμο) και αυτοί να επωφελούνται από τα επίχειρα της επιτηδευμένης αδιαφορίας τους για να βρίσουν τους «νοικοκυραίους».

Στους οποίους περιλαμβάνονται όσοι δεν είναι ή δεν θεωρούν ότι ακόμα και το να είναι «αριστεροί», αν είναι, υπερκεράζει την ιδιότητα του να είναι απλά άνθρωποι και να εξασκούν το δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης, χωρίς να το εκχωρούν σε κάθε κοινωνικό νταβατζή ο οποίος τους δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, για να μπορεί εν καιρώ να τους (δια)βάλλει με διάφορα «ταξικά» (διάβαζε μισάνθρωπα) προσχήματα στον λούμπεν όχλο των κοινωνικών του minions.

Πηγή όλων των κακών είναι όχι απλά η «αριστερά» (που κανένας δεν ενδιαφέρεται αν «εφαρμόστηκε σωστά» εφόσον δείχνει ένα τόσο αποτρόπαιο πρόσωπο εκμεταλλευόμενη αστοιχείωτους (ignorant) και λούμπεν για να προκαλέσει κοινωνικές αναταραχές και να προπαγανδίσει το κοινωνικό και ιδεολογικό της νταβατζιλίκι.

Οπότε σαν συνειδητοποιημένοι -πλέον- αστοί πρέπει να έχουμε κατά νουν ένα πράγμα:

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.

Όλα τα άλλα τα ισαποστασάκικα, τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα με πολιτικά και τα δήθεν όπου κρίνεται με υποκοριστικά ο μελλοντικός πρωθυπουργός αντί ο υπάρχων, ο οποίος πρέπει απλά να «επισπεύσει» ο κακομοίρης, κάτι του ξέφυγε, και δη μετά το μακροβιότερο δείγμα γραφής που έχει δώσει πρωθυπουργός μετά το 2000, είναι εκ του πονηρού και εκπορευόμενα από πεμπτοφαλαγγίτες, αφελείς με κοινωνικό ή πολιτικό αισθητήριο μονοκύτταρου οργανισμού ή/ και ξεπουλημένους που νομίζουν ότι σε μια μελλοντική κοινωνική και πολιτική δίνη αυτοί θα μείνουν στο απυρόβλητο.

Βάλτε το καλά στο μυαλό σας: ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε. Και ναι, είπαμε ότι ο επόμενος δεν θα έχει λευκή επιταγή, αλλά δεν θα του φορτώσουμε προκαταβολικά τα λάθη του τωρινού, τη στιγμή που διαλύεται το σύμπαν.

Συνέλθετε.

ΚΚ2