Παρατηρήσεις γύρω από το Τουρκικό Δημοψήφισμα

 

του Σουλεϊμάν αλ Κανουνί

Πρώτα από όλα θα πρέπει να τονίσω τούτο: παρά το όνομά μου που παραπέμπει στον σημαντικότερο ίσως Οθωμανό Σουλτάνο μετά τον Μωάμεθ Β΄τον Πορθητή, δεν είμαι ειδικός. Δεν είμαι δηλαδή τουρκολόγος, δεν γνωρίζω αυτή τη στιγμή την τουρκική κοινωνία και τους σημερινούς της θεσμούς, δεν έχω άμεση επαφή με την πραγματικότητα που διαμορφώνεται στη γειτονική μας χώρα, οι γνώσεις μου σχετικά με το τουρκικό κράτος προέρχονται από την εντρύφησή μου στην ιστορία τόσο του κράτους που προκύπτει από τον Κεμάλ και μετά, όσο και προγενέστερα όταν υπήρχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία
.
Για το λόγο αυτό και οι παρατηρήσεις μου, είναι γενικές και αφορούν κάποια γενικότερα συμπεράσματα που μπορεί κανείς να εξάγει περισσότερο για τη φύση και τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων γενικά παρά για το συγκεκριμένο.

Τέσσερα δημοψηφίσματα, αν δε μου διαφεύγει κάποιο ακόμα, γνώρισε η Ευρωπαϊκή Ήπειρος μαζί με το πρόσφατο τουρκικό τα τελευταία τρία χρόνια, με πρώτο το δημοψήφισμα της Σκωτίας σχετικά με την παραμονή της ή όχι στο ΗΒ, στη συνέχεια το ημεδαπό καραγκιοζιλίκι, ακολούθησε το βρετανικό σχετικά με την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και ακολούθησε πριν μία εβδομάδα το τουρκικό δημοψήφισμα σχετικά με τις εξουσίες που θα έχει πλέον ο πανίσχυρος Τούρκος Πρόεδρος από το 2019 και μετά.

Θα ήταν αφελές να παρατηρήσει κανείς πως και τα τέσσερα ήταν διχαστικά. Ο χαρακτήρας ενός δημοψηφίσματος που περιλαμβάνει μόνο δύο επιλογές, εκτός από το λευκό/άκυρο ή την αποχή, είναι τέτοιος που διχάζει μια κοινωνία, ανεξάρτητα από το ποσοστό που θα λάβει η μία εκ των δύο προτάσεων. Φυσικά, όσο περισσότερο γέρνει η ζυγαριά προς τη μία πλευρά, τόσο λιγότερο αμφισβητήσιμο είναι το αποτέλεσμα και τόσο λιγότερες οι συνέπειες του όποιου διχασμού μιας κοινωνίας. Συνέχεια

Τρεις οι βελτιωμένες προσφορές για τον ΟΛΘ

 

Και οι τρεις υποψήφιοι με δεσμευτικές προσφορές για το 67% του ΟΛΘ κατέθεσαν, όπως τους ζητήθηκε βελτιωμένες προσφορές, οι οποίες θα αποσφραγισθούν τη Δευτέρα.

Τα τρία επενδυτικά σχήματα, που κατέθεσαν δεσμευτικές προσφορές την Παρασκευή, οπότε και εξέπνευσε η σχετική προθεσμία είναι πρώτον, η κοινοπραξία της Deutsche Invest Equity Partners, με τη θυγατρική της CMA CGM, Terminal Link και τον όμιλο Σαββίδη, δεύτερον, η θυγατρική της Dubai Ports World, The Peninsular & Oriental Stream και τρίτον η International Container Terminal Services Inc απο τις Φιλιππίνες.

Αν οι δυο ή τρείς υψηλότερες βελτιωμένες προσφορές απέχουν μεταξύ τους λιγότερο απο 10% τότε θα υπάρξει ένας ακόμα γύρος βελτιωμένων προσφορών.

 

πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

Η Βενεζουέλα κείται μακράν…

 

Γενικότερα πάντως, δεν έχει νόημα να κοιτάμε τι συμβαίνει στη Βενεζουέλα, στο Τ(ζ)ατζικιστάν και όπου αλλού οι άνθρωποι κοντεύουν να ξεχάσουν τι σημαίνει εκλογές ή τρώνε σφαίρες όταν διαδηλώνουν επειδή τυχαίνει να έχουν διαφορετική άποψη από αυτήν του καθεστώτος. Δεν έχει επίσης νόημα να συνδέουμε τη Βενεζουέλα με τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Η σύνδεσή τους εξαντλείται σε αυτήν που νιώθει ο θαυμαστής για το ίνδαλμά του. Εντάξει, κι εμένα μου αρέσουν οι Judas Priest, οκ.

Μα, θα μου πείτε, είπε κι αυτό κι εκείνο και το άλλο, ταξίδεψε ως εκεί κλπ. Σύμφωνοι. Από αυτό το σημείο μέχρι την αριστερού τύπου χούντα που αρέσει, υπάρχει μια απόσταση που, υπό άλλες συνθήκες και χωρίς τη θεσμική προστασία των πολιτών που παρέχει η αστική δημοκρατία, εύκολα θα καλυπτόταν. Γιατί αναμφίβολα, αυτά τα έργα, με τα τανκς, τους πυροβολισμούς, τις διαταγές με το έτσι θέλω σε αστυνομικούς να βλέπουν θέατρο μια φορά το μήνα (σύμφωνα με εκείνο το εμετικό ανώνυμο άρθρο της ΕφΣυν), το στειλιάρι βρε παιδί μου, το γουστάρουν. Το θέλουν, τους αρέσει. Αν μπορούσαν θα το εφάρμοζαν και στην Ελλάδα. Ίσως, αν μπορούσαν, να τουφέκιζαν και μερικούς από εμάς, επειδή τους μπαίνουμε λίγο στο μάτι. Φαίνεται στα ιοβόλα σχόλιά τους, στην ειρωνεία, στα όσα λένε. Αν μπορούσαν. Και αν είχαν τα κότσια. Συνέχεια

Una faccia, una razza (μια φάτσα, μια ράτσα)

 

Με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας και της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την επέτειο της πρώτης εθνοσωτήριου σας καλώ να συνειδητοποιήσετε πως ο ταξιτζής, ο εξάδελφος στο καφενείο του χωριού ή της πόλης, ο τελών υπό παραληρηματική σύγχυση θείος, που πριν δέκα χρόνια έλεγε «που είσαι Παπαδόπουλε», πριν τρία μπορεί να του ξέφευγε και καμιά πορδίτσα «να τους δοκιμάσουμε και αυτούς, γιατί οι άλλοι καλύτεροι ήταν», αν δεν τον κέρδισε η Χρυσή Αυγή, μπορεί και να ήταν και από αυτούς που με τα ξερά τους έβγαλαν τα μάτια μας και τα δικά τους στις 25/1/2015.

Ξέρετε, όταν το γκρουπούσκουλο των funds του υπερπόντιου Κλίντον και της ημετέρας σιδηράς «Κυρίας» έλεγε «είμαστε «εμείς» και «αυτοί» και «αν δεν τους τελειώσουμε θα μας τελειώσουν», ήξερε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ τι εννοούσε. Και σίγουρα μέσα στο «εμείς» συμπεριλαμβάνονται ΚΑΙ πολλοί από, εκείνους που έλεγαν «που είσαι Παπαδόπουλε» εκτός από τις «δοκιμαστικές» σαχλαμάρες. Και τελικά, το μόνο ωφέλιμο πράγμα για τη χώρα, αλλά με κολοσσιαίο κόστος, που θα κατορθώσει να κάνει ο Τσίπρας, θα είναι, όσο και αν «κοιτάμε τη δουλειά μας», όσο και εάν «δεν θέλουμε να μπλέξουμε», να καταλάβουμε, «εμείς» τουλάχιστον, ποιο είναι το κοινωνικό μας στίγμα.

Συνέχεια

Περαστικά.

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, στις 14 Απριλίου 2013 έγραψε στον λογαριασμό του στο twitter. “Η νίκη του Νικ. Μαντούρο στη Βενεζουέλα είναι μήνυμα ελπίδας και αλλαγής. Οι οπαδοί του δεξιού Καπρίλες μιλούν πάλι για νοθεία. Περαστικά!”

Η νίκη όμως του Μαδούρο, δεν έφερε κανένα “μήνυμα ελπίδας και αλλαγής” * για τους πολίτες της Βενεζουέλας. Αντιθέτως, ο Μαδούρο εξελίχθηκε σε έναν δικτάτορα. Πρόσφατα, το φιλικό προς τον Μαδούρο Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε τη σύνθεση του κοινοβουλίου (την πλειοψηφία διαθέτει η αντιπολίτευση) παράτυπη και αποφάσισε να αναλάβει το ίδιο τις νομοθετικές αρμοδιότητες της Εθνοσυνέλευσης. Απόφαση την οποία ανακάλεσε, μετά τις μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.

Και δεν είναι το μόνο γεγονός που, αντί για μήνυμα ελπίδας και αλλαγής, δείχνει την καταστροφική πορεία της χώρας μετά τη νίκη Μαδούρο. Η Βενεζουέλα είναι μπροστά σε μια χρεοκοπία τεραστίων διαστάσεων. Η οικονομία της συρρικνώνεται από το 2014 και ο πληθωρισμός εκτοξεύθηκε «χτυπώντας» κυρίως τα λαϊκά στρώματα.

Τα δυσθεώρητα αυτά προβλήματα και όσα νέα δημιουργούνται, είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης Μαδούρο και της εμμονής του να παραμείνει στην εξουσία. Η εμμονή του αυτή, προσπαθώντας παράλληλα να αποτρέψει την κατάρρευση της χώρας, έχουν μετατρέψει την κυβέρνηση σε ένα αυταρχικό καθεστώς και έχει οδηγήσει εκατομμύρια πολίτες στους δρόμους.

Το μήνυμα ελπίδας στους πολίτες της Βενεζουέλας δεν έφτασε ποτέ, όπως, αντίστοιχα ποτέ δεν ήρθε η ελπίδα στους έλληνες πολίτες («η ελπίδα έρχεται» προεκλογικό μήνυμα ΣΥΡΙΖΑ). Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Παπαδημούλη, τους πολίτες τους σώζει η «ελπίδα», την οποία πρέπει να περιμένουν ωσάν τη Δευτέρα Παρουσία ένα πράμα. Είναι το γνωστό αριστερό μεσσιανικό σύστημα, το οποίο, ελλείψει ρεαλιστικών πολιτικών προτάσεων και πράξεων, προσφέρει σήμερα, άμεσα, ανακούφιση στους αναξιοπαθούντες, μέσω της υπόσχεσης απελευθέρωσής τους από τα δεινά, αύριο. Συνέχεια

Ξεκινά ο «Μεγάλος Αδελφός» της εφορίας

 

Επίσημη πρεμιέρα σήμερα για το νέο ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου καταθέσεων και φορολογικών δηλώσεων που υπόσχεται ελέγχους εξπρές και αποκάλυψη εστιών φοροδιαφυγής. Από το εξελιγμένο ηλεκτρονικό σύστημα διασταύρωσης των καταθέσεων και των εισοδημάτων, το οποίο θα παρουσιαστεί σήμερα από το υπουργείο Οικονομικών και την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, θα «περάσουν» περίπου 1,2 εκατ. ΑΦΜ που εμφανίζονται στα 65 cd που έχει το υπουργείο Οικονομικών, με τα αποτελέσματα να βγαίνουν σε διάστημα ακόμα και δύο ημερών.

Επί της ουσίας, το νέο σύστημα ξεκαθαρίζει τις πρωτογενείς εγγραφές, από τις επανακαταθέσεις και τα διάφορα χρηματοοικονομικά προϊόντα που ανανεώνονται και οι οποίες σε δεύτερη φάση θα συγκριθούν με τις υποβληθείσες φορολογικές δηλώσεις προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υφίσταται θέμα απόκρυψης φορολογητέας ύλης. Σύμφωνα με τον διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, Γ. Πιτσιλή, μέσω της εφαρμογής αυτοματοποιημένου ελέγχου προσαύξησης περιουσίας θα αντλούνται από τους ελεγκτές-χρήστες:

1. Τα πρωτογενή δεδομένα που απέστειλαν τα πιστωτικά ιδρύματα σε ενιαίο κωδικολόγιο το οποίο δημιουργήθηκε από στελέχη της ΑΑΔΕ σε συνεργασία με τα πιστωτικά ιδρύματα.

2. Τα δηλωθέντα εισοδήματα του εκάστοτε ελεγχόμενου για την περίοδο που ελέγχεται, ώστε όλα αυτά να μπουν σε μία αυτοματοποιημένη επεξεργασία των δεδομένων (τραπεζικών και φορολογικών), με τον προσδιορισμό των πρωτογενών καταθέσεων για κάθε ελεγχόμενο, μέσω αυτοματοποιημένων ελεγκτικών εντολών, ώστε να φτάνουμε σε αυτά που έχουν φορολογικό ενδιαφέρον.

Αν και η πιλοτική λειτουργία ήταν απολύτως επιτυχημένη, ωστόσο, ελεγκτές εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για την αποτελεσματικότητά του, καθώς υποστηρίζουν ότι πρέπει ταυτόχρονα να λειτουργήσουν διάφορες παράλληλες εφαρμογές του συστήματος taxis. Συνέχεια

Πολιτική Ορθότητα και «Μέτωπο της Λογικής»

 

Ζούμε «ενδιαφέροντες» καιρούς από μία άποψη κατά την κινεζική «ευχή».Ζούμε σε ένα τόσο λεπτεπίλεπτο σύστημα κοινωνικών εννοιών και εφαρμογής τους , από ομάδες που αυτοπροσδιορίζονται έτσι ώστε , άλλες φορές η αυτοδιάθεση τους λειτουργεί εξελικτικά για την κοινωνία και άλλες φορές απλά επιβάλουν την ύπαρξή τους καβαλώντας το ρεύμα της εποχής .

Τα όπλα τους ; Η παγκόσμια εδραιωμένη κορεκτίλα και ο ορθοπολιτικός λόγος που σιγά σιγά , από χρήσιμα εργαλεία προστασίας των κοινωνικά αδύναμων μετατράπηκαν σε τυραννικά στεγανά που με αυτοματισμό εξωστρακίζουν κάθε απόπειρα αμφισβήτησης τους .

Μακρύ χέρι των παραπάνω τα σόσιαλ μίντια , το διαδίκτυο και τα καιροσκόπα ΜΜΕ γενικότερα , που πλέον αποτυπώνουν προς ίδιο όφελος καθορίζουν , και επιβάλλουν , τις φόρμες που κινείται η ζωή μας . Απέναντι ή δίπλα σε όλα αυτά , διαχρονικά στέκεται το επονομαζόμενο «μέτωπο της λογικής» .

Αμυνόμενο πλέον , φοβικό (καθιερωμένος όρος – φόβητρο με κοπυράϊτ από την «απέναντι» πλευρά) παρακολουθεί ζαλισμένο και απολογητικό..
Το μέτωπο της λογικής κινείται γύρω από τον άξονα που ορίζει γενικά σαν μετριοπάθεια .
Συνέχεια

Αν δεν είναι αυτό προπαγάνδα…

Πάνος Σκουρλέτης «Στελέχη των τεχνικών κλιμακίων, ενδεχομένως, έχουν γραφτεί αυτά, δεν έχω στοιχεία και δεν μπορώ να τα αποδείξω, ενδεχομένως είναι βαποράκια συμφερόντων και θέλουν να κάνουν ρεσάλτο στη δημόσια περιουσία»
Δημ/φος «Άρα, εσείς δεν θα ψηφίσετε;»
Πάνος Σκουρλέτης «Έχω γαλουχηθεί εντελώς στη λογική των συλλογικών αποφάσεων, των δημοκρατικών διαδικασιών, είναι στοιχείο της ταυτότητάς μου, σέβομαι λοιπόν εντελώς τον εσωκομματικό διάλογο, άρα, αυτό που προηγείται είναι η τελική συλλογική στάση μας και πως θα διαμορφωθεί. Εγώ, αυτή τη στιγμή, προσπαθώ να λειάνω την εκκολαπτόμενη απόφαση».

Εάν δεν είναι το παραπάνω η αποθέωση της προπαγάνδας, τότε, τι είναι;

Ειλικρινά, είναι λίγες οι φορές που σου δίνεται η δυνατότητα, με ένα παράδειγμα, να αποδώσεις ακριβώς το νόημα μιας λέξης.

Ο κ. Σκουρλέτης γνώριζε πριν γίνει υπουργός πως η πώληση της ΔΕΗ ήταν αναπόφευκτη λόγω της υποχρέωσης εναρμόνισης της χώρας με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την αγορά ηλεκτρισμού. Το γνώριζε προτού γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και το γνώριζε φυσικά και αφού έγινε.

Επίσης, ο κ. Σκουρλέτης, γνώριζε, πριν γίνει υπουργός και έπειτα και σήμερα, πως η έλλειψη ανταγωνισμού στην ενέργεια με το μονοπώλιο της ΔΕΗ, έπληττε και πλήττει τους τελικούς καταναλωτές. Δηλαδή, τους πολίτες αυτής της χώρας. Αυτούς που ο κ. Τσακαλώτος παραδέχθηκε πως, από λάθος, έχουν ζορίσει. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Συνέχεια

Συμφωνία για δωρεάν προβολή της Εκκλησίας στο Μετρό

 

Απόφαση για στενότερη συνεργασία μεταξύ της ΣΤΑΣΥ και της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε το διοικητικό συμβούλιο της ΣΤΑΣΥ. Όπως αποφασίστηκε, η ΣΤΑΣΥ θα προσφέρει άνευ ανταλλάγματος προβολή του έργου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας στους σταθμούς του Μετρό.

Συγκεκριμένα, για το χρονικό διάστημα από 2 Μαΐου έως και 15 Ιουνίου 2017, θα προβάλλεται, χωρίς κόστος, βίντεο της Εκκλησίας στις οθόνες των σταθμών των γραμμών 1, 2 και 3 του Μετρό. Επίσης, κατά το ίδιο διάστημα θα διατεθεί δωρεάν χώρος στα διαφημιστικά πλαίσια των σταθμών όλων των γραμμών για ανάρτηση αφίσας με σκοπό την προβολή και  ανάδειξη του έργου που επιτελεί η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας.

Συνέχεια

Αυξημένες πλειοψηφίες και αντιευρωπαϊκό ρεύμα

 

Η αποδιδόμενη στους κ. Σόιμπλε και Σαπέν διάθεση να πιεστεί η αντιπολίτευση να ψηφίσει τα «μέτρα» του μέλλοντος, εγείρει σειρά σημαντικών ζητημάτων που αφορούν και τη χώρα αλλά και τη στρατηγική των εταίρων της. Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες ζητούν μονίμως από το 2011 έως τώρα, από τη φιλοευρωπαϊκή αντιπολίτευση να κάμει κάτι τέτοιο (ενώ είναι φανερό ότι αυτή αποδέχεται τη συνέχεια του κράτους), αλλά δεν ζήτησαν το ίδιο από την αντιπολίτευση του 2014 που, ρητορικά τουλάχιστον, δεν την αποδεχόταν. Επιπλέον, η φερόμενη ως απαίτηση των κ. Σόιμπλε και Σαπέν σημαίνει πως ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛ, εκείνοι θα διασφαλίσουν ότι η αντιπολίτευση θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης! Με απλά λόγια –εκτός και εάν καταλαβαίνω κάτι λάθος– οι κ. Σόιμπλε και Σαπέν μας λένε ξεκάθαρα ότι δεν έχει μια ελληνική πολιτική δύναμη κίνητρο να είναι φιλελεύθερη ή σοσιαλδημοκρατική.

Το σημαντικότερο είναι, ωστόσο, ότι οι υποστηρικτές του σεναρίου της «αυξημένης πλειοψηφίας» ή της «κυβέρνησης ευρείας συνεργασίας» αρνούνται να μάθουν από την εμπειρία της κρίσης. Και τούτο επειδή και τα δύο αυτά σενάρια θα αποδειχθούν καταστροφικά, όπως αποδείχθηκαν και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν. Αφήνω κατά μέρος το ότι μια «αυξημένη πλειοψηφία» ή μια «κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας» θα συγκροτείται από τόσο ανομοιογενείς δυνάμεις, ώστε θα είναι αδύνατον να κάμει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση – δηλαδή θα αναιρέσει αυτό που υποτίθεται ότι θέλουν οι εταίροι μας. Χειρότερα ακόμη, η «αυξημένη πλειοψηφία» θα ξεκινήσει από τους 230-250 βουλευτές και μέσα σε δύο μήνες θα της απομείνουν μόνον 160. Και τούτο, επειδή βουλευτές από όλο το φάσμα της, βέβαιοι ότι έτσι κι αλλιώς τα μέτρα θα ψηφιστούν, θα αποφύγουν οι ίδιοι να τα ψηφίσουν. Και έτσι, θα αναβιώσει το αντιευρωπαϊκό και αντιμνημονιακό ρεύμα. Συνέχεια