Το Τέλος Εποχής (Πάλι) και ο «Σκαπανέας» που (επαν)Έρχεται

Του KK2.

Τις μέρες αυτές ήμασταν μάρτυρες επεισοδίων που ανάλογά τους είχαμε να δούμε χρόνια. Προ υπουργίας Δένδια.

Η ένταση αυτή καταμαρτυρεί ότι υπάρχει διαφαινόμενη μια ρήξη σχέσεων μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και διαφόρων τμημάτων της κοινωνίας που τον στήριζαν. Αυτό είναι εμφανές προς το παρόν με τη λήξη της ανακωχής μεταξύ του νεοταξικού και νεοεποχίτικου πλέον μορφώματος που έχει διολισθήσει στη δυστοπία του αυτοσκοπού της καρέκλας, και της άκρας ριζοσπαστικής «αριστεράς» η οποία και μέσω στόματος Ρουβίκωνα, αλλά και με τα όσα συνέβησαν το τελευταίο τριήμερο δείχνει ότι σπάει το όποιο ιδεολογικό χαλινάρι υπήρχε ανάμεσα σε αυτή και τον ΣΥΡΙΖΑ και πάει γι’ άλλα. Αυτονομείται πλήρως.

Εκείνο που πρέπει να δούμε επίσης είναι και το τι γίνεται με τα περισσότερο κοινωνικοποιημένα στρώματα που στήριξαν τον Τσίπρα, δηλαδή το «Δημόσιο» και τους αφελείς ιδιώτες οι οποίοι περίμεναν από «αριστερή» κυβέρνηση ότι θα τους χάριζαν τον ΕΝΦΙΑ. Μια ιδέα παίρνουμε από τις προσφάτως επανεμφανισθείσες πορείες και απεργίες φορέων των οποίων τα εκνευριστικά αρκτικόλεξα είχαμε ξεχάσει, δηλαδή ΑΔΕΔΥΠΟΕΟΤΑ ΔΕΗΠΟΕΔΗΝΕΥΔΑΠΟΛΜΕ και προσθέστε ότι θέλετε.

Όπως και το 2011, έτσι και τώρα, βλέπω εκ νέου μια κινητικότητα στο Τέρας του Γραφειοκρατικού Δημοσίου και της νομενκλατούρας του και μια ταυτόχρονη τάση απόσχισης από τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος προφανώς τους έδωσε ότι είχε να τους δώσει. Και αυτοί το διαισθάνονται, έχουν δεκαετίες εμπειρίας. Θυμόμαστε δε πως έδωσαν «στεγνά» το παλιό ΠΑΣΟΚ και έτρεξαν αμέσως να πιάσουν στασίδι στο νέο ξενιστή, τότε.

Το μέγα ερώτημα είναι: προς τα που θα κατευθυνθεί αυτός ο εξαγριωμένος και εξαχρειωμένος εσμός ο οποίος παρότι δεν τον άγγιξε ουσιαστικά σχεδόν κανένας, εν τούτοις νοιώθει πάλι να απειλείται και ΞΕΡΕΙ βαθεια μέσα του ότι δεν συνεισέφερε στην όποια εθνική προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας της χώρας. 

Ταυτόχρονα υπάρχει στον αντίποδα και ένα άλλο εξαγριωμένο τμήμα του πληθυσμού το οποίο βλέπει ότι μέσα στις συζητήσεις για την Εκκλησία, την Nοvartis, το ΚΕΕΛΠΝΟ, τις υπεράκτιες της Μαρέβας, το Μακεδονικό τον κωμικά εμμονικό Βαξεβάνη κλπ., συνθλίβεται, συντρίβεται κάθε μέρα, βρέθηκε να «χρωστάει» από τον καιρό των «Σαμαροβενιζέλων» το βρίζουν διότι «ξόδευε περισσότερα από όσα παρήγαγε» αλλά με μια ημισοβιετική οικονομία σαν την Ελληνική δεν μπορούσε να παράγει περισσότερα.

Του λένε «να κάνει υπομονή», να μη δυσανασχετεί διότι του καίνε τα αυτοκίνητα, δολοφονούν τον άρρωστο του, τον ταλαιπωρούν στην επαφή του με το «Δημόσιο», κατάσχουν τη μισθοδοσία του, πληρώνει τους πάντες και του τα παίρνουν από παντού. Και φυσικά, μισθοί Σιέρα Λεόνε και τιμές Γερμανίας ενώ του λένε οι απανταχού βολεμένοι «Ευρώ δε θέλατε;».

Για να τους προσέξουμε όλους αυτούς διότι ενδέχεται αυτοί οι φαινομενικά «απέναντι στρατοί» των θρασέων βολεμένων και των απελπισμένων να ξανασυναντηθούν σε νέες «πλατείες» εκεί, στα τέλη της δεκαετίας ή αρχές της επόμενης. Οπότε, και πάλι θα πιαστούμε (ποιοι άραγε, έχει μείνει και κανένας;)  στον ύπνο όπως το 2011-2012.

Και διότι η μεθεπόμενη κυβέρνηση μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που φανταζόμαστε  αλλά άλλο «νέο» με σήμα το διπλοπέλεκυ ή κάτι αναλόγου αισθητικής και του οποίου ο αρχηγός δε θα προσδιορίζεται από το όνομά του αλλά από κάποια περίεργη ονομασία «Σκαπανεύς», «Αρχηγός», «Πατερούλης», «Αρχιτέκτων» και κάτι τέτοια.

Διότι ποτέ δεν είναι πολύ αργά εκτός από τη στιγμή, τη μία και μόνη στιγμή που είναι όντως πολύ αργά.

ΚΚ2

ΥΓ1: Περιμένω τον πρώτο που θα μου πει «αυτά δε γίνονται».  Όπως μου το έλεγαν όταν τους έλεγα «προσέξτε τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα» πριν μια δεκαετία και ο φλούφλης σκαφάτος μου έλεγε «Αυτός είναι ακίνδυνος, 4% είναι, τι να κάνει» ενώ εγώ μόλις είχα δει ΑΥΤΟ. Πολιτικό αισθητήριο αμοιβάδας συνδυασμένο με διαχρονική αστική μαλθακότητα.

ΥΓ2: Εκεί στη ΝΔ όλα καλά;

Advertisements