Το Κρατιστάν και οι Ουρές της Απόγνωσης

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2

Πριν αναρωτηθείτε το γιατί η έκδοση ενός απλού εισιτηρίου καταντάει ΤΟΣΟ πολύπλοκη διαδικασία στο Ελλαδικό κρατιστάν, να σας υπενθυμίσω ότι από το 2015, ο Ελληνικός «λαός», δια της σοφής ψήφου του αδιαφόρησε για το εάν η χώρα θα οπισθοδρομήσει ή εάν θα στρεφόταν ΑΚΡΙΒΩΣ στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που έπρεπε, όσο και εάν σπαράζαμε ορισμένοι. Το επιχείρημα για το εάν «οι προηγούμενοι» (οι οποίοι είχαν όμως τουλάχιστον κυβερνήσει και ήξεραν…) ήταν καλύτεροι ήταν ακλόνητο…

Έτσι, ο Ελληνικός «λαός» εν γνώσει του προτίμησε αντί να πιέσει για καλύτερο και αποτελεσματικότερο κράτος, καλύτερες υπηρεσίες, καλύτερη αστυνόμευση, ασφάλεια, παιδεία, υγεία, τα απεμπόλησε όλα για να γλυτώσει από τον ΕΝΦΙΑ και να επαναφέρει το επίδομα καυσόξυλων και τη 13η σύνταξη (αυθόρμητος καγχασμός).

Μια από τις παρενέργειες λοιπόν αυτής της τόσο κρίσιμης και τόσο άστοχης ψήφου, είναι το ότι ενδυναμώθηκε η κρατική γραφειοκρατία η οποία παραδοσιακά υπονόμευε ανέκαθεν οποιαδήποτε αλλαγή θα της διατάρασσε τους κύκλους της μακαριότητας της. Και δυστυχώς, ο συνδυασμός της «αριστερής» «ιδεολογίας» και της γραφειοκρατικής κουλτούρας, ήρθε και έδεσε το ένα με το άλλο την αποφράδα εκείνη μέρα της 25ης Ιανουαρίου 2015 (κοντά τρία χρόνια μπαγάσηδες! Μπράβο!).

Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, η τέχνη του να δημιουργείς προβλήματα στα χάμστερ-ψηφοφόρους σε οποιαδήποτε εκδοχή σκληρής ή «βελούδινης» δικτατορίας, έγκειται ΚΑΙ στο να ΜΗΝ αφήνεις χρόνο στον άλλον να σκεφτεί, αλλά να τον κάνεις να τρέχει γύρω από την ουρά του σε μια απέλπιδα προσπάθεια να λειτουργήσει εκεί που θα μπορούσε να μεγαλουργεί. Εξ ου και οι ουρές στις δικτατορίες ακόμα και για τα αυτονόητα πράγματα, όπως πχ η αγορά καταναλωτικών ειδών όπου στις μεν καπιταλιστικές χώρες του 20ού αιώνα ήταν διασκέδαση ενώ σε εκείνες του υπαρκτού σοσιαλισμού ήταν δοκιμασία…

Βέβαια, πολλοί θα μας αντιτείνουν ότι εδώ μπορεί τα πράγματα να μην έχουν τόσο βάθος αλλά απλά έχουμε να κάνουμε με ένα σύμπτωμα κλασικής ανικανότητας. Το γεγονός όμως ότι το νεοελληνικό κρατιστάν δεν επέλεξε ή δεν εξηύρε μια εύκολη λύση αλλά καταλήξαμε στον τραγέλαφο να χρειάζεται… υποβολή δικαιολογητικών και ουρές για την έκδοση… ηλεκτρονικού εισιτηρίου εν έτει 2017(!!!) δεν είναι μόνο δείγμα ανικανότητας αλλά ήδη προγραμματισμένης, βαθιά χαραγμένης νοοτροπίας και τροπισμού δημόσιας διοίκησης και περιφρονητικής συμπεριφοράς προς τα χάμστερ-υπηκόους.

Για να μη μιλήσουμε για το ανήκουστο να μην μπορούν οι δικαιούχοι μειωμένου εισιτηρίου (ακόμα και υπέργηροι συνταξιούχοι) περιστασιακοί χρήστες να μην δύνανται προς το παρόν να βγάλουν «περιστασιακή» κάρτα αλλά να πρέπει να κάτσουν να ξεροσταλιάσουν στην «ουρά» με τα «δικαιολογητικά» ανά χείρας!

Ας το καταλάβουμε: Η «ουρά» , η εκάστοτε «ουρά», σχεδόν 70 χρόνια μετά την εμφάνιση των πρώτων ηλεκτρονικών υπολογιστών (είδατε πως κολλάει το πρωθυπουργικό «Queue»;) είναι δείγμα αδιαφορίας και εργαλείο ποδηγέτησης, ταπείνωσης και ψυχολογικού (και όχι μόνον) βασανισμού των υπηκόων από όλα τα κρατιστάν του πλανήτη. Και αν δεν αλλάξει κάτι στην Ελλάδα, θα συνεχίσει να είναι, ακόμα και εάν  σε λίγα χρόνια θα επικρατήσει η τεχνητή νοημοσύνη, και οι κβαντικοί υπολογιστές.

Από την άλλη, το ότι στους πολυκινηματογράφους των μισητών(…) malls μπορείς να έχεις ηλεκτρονικά εισιτήρια ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΟΥ και να μη χρειάζεται ΚΑΝ να περάσεις από την ουρά των επιδοτηρίων, προφανώς είναι κάτι που δεν το άκουσαν ποτέ οι σαδιστές που τρέχουν την εποχή των οπτικών ινών τον Κοσμάκη να κάθεται σε σοβιετικής φύσης ουρές, όπως στην εποχή του Μπρέσνιεφ και του Πατερούλη.

Διότι η ευκολία του πολίτη, η χαρά της ζωής και η αποτελεσματική δημόσια διοίκηση προφανώς είναι μια πολυτέλεια έξω από την πλευρά της εξωδιαστατικής πραγματικότητας από την οποία προέρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ας ελπίσουμε ότι η έλευση του τσίρκου με τις τόσες απώλειες που θα επιφέρει για να δημιουργηθεί το πλεόνασμα μισθοδοσίας του κάθε Καρανίκα, να δημιουργήσει και ένα πλεόνασμα αυτογνωσίας. Διότι άλλη μια φορά το ίδιο λάθος στην κάλπη θα είναι πάρα πολύ για να το αντέξουν ακόμα και οι πλέον σκληρόπετσοι υποστηρικτές του κυβερνώντος υπερρεαλιστικού μορφώματος. Οι οποίοι προφανώς και αυτοί ξεροσταλιάζουν στις ουρές που ποτέ δεν τελειώνουν στο καθ’ ημάς κρατιστάν μας.

Όσο και εάν θα γλιτώσουν και πάλι από τη Βούλτεψη και το mail Χαρδούβελη (πω πω, Άγιο είχαμε, βοήθειά μας!)

ΚΚ2

Advertisements