Ο «Υποσυνείδητος» Ρατσισμός κι ο Αντεντοκούμπο

 

Του Σουλεϊμάν αλ Κανουνί.

Η περίπτωση του Αντεντοκούμπο, τις λεπτομέρειες της οποίας ούτε γνωρίζω ούτε μπήκα, για να είμαι ειλικρινής, στον κόπο να πληροφορηθώ, καταδεικνύει την ύπαρξη ενός «υποσυνείδητου», όπως θα τον χαρακτήριζα, ρατσισμού, που είναι πολύ πιο εδραιωμένος και σε πολύ μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού, απ’ όσο ο συνήθης, «brutal» ρατσισμός.

Είναι δηλαδή η περίπτωση που, οι φορείς αυτού του «υποσυνείδητου» ρατσισμού, δεν έχουν πρόβλημα με το αν ο άλλος είναι ομοφυλόφιλος, χοντρός, Αλβανός ή μαύρος. Συνεργάζονται μαζί του, ψωνίζουν από την επιχείρησή του, του νοικιάζουν το σπίτι τους, μπορεί ακόμη και σεξουαλικές σχέσεις να συνάπτουν μαζί του.

Και τότε, ποτέ και πού δηλαδή εκδηλώνεται ο ρατσισμός; Στη στραβή. Όταν ο απέναντι, ο Άλλος, που φαίνεται να έχει γίνει αποδεκτός, δεν αντιδράσει έτσι όπως ο φορέας του «υποσυνείδητου» ρατσισμού θα περίμενε.

Έτσι, ο Πάγκαλος ή ο Βενιζέλος γίνονται «ο χοντρός» και «το παχύδερμο», ο ομοφυλόφιλος πρώην συνεργάτης «παλιοαδερφάρα», η αλβανίδα πρώην ερωτική σύντροφος, «βρωμοαλβανέζα», και φυσικά ο Αντεντοκούμπο, «σκυλάραπας».

Ειλικρινά λίγο με ενδιαφέρει αν έχει ή δεν έχει λόγους να μην μπορεί να παίξει με την Εθνική Ομάδα ο Αντεντοκούμπο. Ουκ ολίγοι στο παρελθόν έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την «επίσημη αγαπημένη» (τί γελοίος όρος Χριστέ μου!). Στους άλλους, είχαν βρει διαφορετικούς χαρακτηρισμούς για να τους στολίσουν, δίκαια ή άδικα, δεν με αφορά, οι «αγνοί» φίλαθλοι. Τώρα, θυμηθήκαμε το χρώμα του δέρματος και την καταγωγή του Αντεντοκούμπο.

Έτσι όμως ήταν πάντα ο «υποσυνείδητος» ρατσισμός. Πιο χυδαίος από τον ρατσισμό στα μούτρα. Γιατί κρύβεται πίσω από μια επιφανειακή αποδοχή. Γιατί ξέρει πόσο γελοία είναι αυτή η αντίληψη πραγμάτων. Γιατί ντρέπεται. Και μόνο όταν του πατήσουν τον κάλο, απλώνει την μπόχα του. Και πρέπει από αυτή την μπόχα να προστατευτούμε γιατί πέρα από την ανυπόφορη βρώμα της, είναι κι επικίνδυνα τοξική και δηλητηριώδης.

 

Advertisements