Καμία «εμπειρία» και «αίσθηση».

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

Καμία «εμπειρία» και «αίσθηση».

Επιμένω και θα επιμείνω στη δήλωση του Τσίπρα πως δεν είχε  «εμπειρία» και «αίσθηση» των καθημερινών δυσκολιών που διεκδικούσε να αναλάβει. Επιμένω γιατί δείχνει τα εξής.

α. Για εμάς, τους πολίτες, αποδεικνύει (για άλλη μια φορά) πως το κράτος δεν το αντιλαμβανόμαστε ως δικό μας. Δημόσιο και ιδιωτικό είναι δύο διαφορετικά πεδία στη συνείδησή μας. Το κράτος, για τους έλληνες πολίτες, είναι κάτι πέρα από εμάς, δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ως συνέπεια, να μην παίρνουμε την ευθύνη ούτε να έχουμε την επίγνωση των επιλογών μας και των συνεπειών αυτών. Το «ξένο κράτος» δεν ακουμπά τον ιδιωτικό μας βίο και αυτή η  διαφοροποίηση είναι που κάνει εμάς, τους έλληνες πολίτες, να επιλέγουμε για πρωθυπουργό κάποιον που δεν θα επιλέγαμε ούτε καν για κομμωτή μας. Θα πάρεις δέκα γνώμες για το ποιος είναι καλός κομμωτής, αλλά θα επιλέξεις με περισσή ευκολία και με τη μια, τον πρωθυπουργό που απλά, είναι τσαμπουκάς και μάγκας. (Το μαλλί φαίνεται αμέσως μόλις βγεις στο δρόμο, ενώ τους φόρους δεν τους καταλαβαίνεις. Άσε που και για τους φόρους φταίει ο πολιτικός που δεν τα κατάφερε και όχι η επιλογή σου).

β. Ο παραπάνω ισχυρισμός του Αλέξη Τσίπρα, αποδεικνύει πολλά περισσότερα για τον ίδιο. Όταν έχεις υπάρξει, πριν δέκα χρόνια (από το 2005), υποψήφιος δήμαρχος της πρωτεύουσας της χώρας. Όταν είσαι επί επτά χρόνια (από το 2008) αρχηγός κόμματος του ελληνικού κοινοβουλίου και επί έξι χρόνια (από το 2009) βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, δε νοείται να μην έχεις «καμία εμπειρία» και σίγουρα την «αίσθηση» του πόσο μεγάλες είναι οι καθημερινές δυσκολίες της πρωθυπουργικής θέσης που διεκδικείς.
Εάν λες αλήθεια, είσαι βλάξ.
Εάν λες ψέματα, είσαι απατεώνας.
Και στις δύο περιπτώσεις, οφείλεις, τουλάχιστον από ντροπή*, να εξαφανιστείς.

Το ζιζάνιο

 

*Αλλά θα μου πεις, μήπως έχεις και την «αίσθηση» της ντροπής;

 

Advertisements