Η Γερμανία χαιρετίζει τον πρόεδρο Macron, με επιφυλακτικότητα

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

της Georgia Bachti

Η πρόσφατη εκλογή του Emmanuel Macron στη γαλλική προεδρία έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις για το μέλλον της Ευρώπης -όχι μόνο νίκησε την ευρωσκεπτικίστρια Marine Le Pen που υποσχόταν να βγάλει τη Γαλλία από την ευρωζώνη, αλλά το έκανε με φιλόδοξες προτάσεις για μεταρρύθμιση της ΕΕ και για πιο στενή οικονομική ενοποίηση. ΟΙ προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις του περιλαμβάνουν τη δημιουργία πανευρωπαϊκών ομολόγων, τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, και την εισαγωγή πανευρωπαϊκών πολιτικών ασφάλισης από ανεργία.

Ο πιο κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχημένη εφαρμογή των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων του Macron, θα είναι η στάση που θα υιοθετήσει η Γερμανία. Ελπίζοντας για αναβίωση του γαλλο-γερμανικού άξονα ως οδηγό της ευρωπαϊκής ενοποίησης, ο Macron αναμένεται να επισκεφτεί το Βερολίνο στο πρώτο του επίσημο ταξίδι ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Τα σημάδια από τη Γερμανία ωστόσο, μέχρι στιγμής αφήνουν υποδηλώνουν ότι το όραμά του πιθανώς θα γίνει δεκτό με επιφυλακτικότητα και σκεπτικισμό, αν μη τι άλλο επειδή και οι δύο χώρες είναι στο μέσον προεκλογικής περιόδου. Πιο θεμελιωδώς, οι προτάσεις του Macron έρχονται σε αντίθεση με ορισμένες μακροχρόνιες αρχές της ευρωπαϊκής πολιτικής της Γερμανίας, όπως η δέσμευσή της για έλλειμμα χαμηλότερο του 3% του ΑΕΠ, και η αντίθεσή της στην ιδέα των ευρωομολόγων. Είναι αμφίβολο εάν ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας θα πετύχει να φέρει μια τόσο ριζική αλλαγή στη γερμανική πολιτική όπως την οραματίζεται. Οι αντιδράσεις των Γερμανών πολιτικών και οι πιέσεις αμέσως μετά την εκλογή του, φαίνεται να υποδηλώνουν το αντίθετο.

Μέσα από την ανακούφισή τους για την ήττα της ευρωσκεπτικιστρίας Marine Le Pen, ο γερμανικός Τύπος γενικά χαιρέτισε τη νίκη του Macron με επιφυλάξεις σχετικά με την ικανότητά του να εκτελέσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, τόσο σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στο editorial της FAZ, ο Klaus-Dieter Frankeberger έθεσε ένα βασικό ερώτημα για τις προοπτικές του Macron στην κυβέρνηση: «με ποιον θα μπορέσει να κυβερνήσει στο μέλλον, να εφαρμόσει τους μεταρρυθμιστικούς στόχους του;”. Επίσης, η Das Bild επέλεξε ένα θέμα που βρίσκεται στο μυαλό των Γερμανών, ρωτώντας, «πόσο ακριβό θα είναι για μας;¨. Αυτό που ουσιαστικά ρωτάνε εδώ είναι ο βαθμός στον οποίο η γερμανική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να υποστηρίξει τον Macron στην προσπάθειά του να επανοικοδομήσει τη γαλλική οικονομία και την ευρωζώνη. Αλλού, υποστηρίζει το δημοσίευμα, «ο Macron έχει ήδη καταστήσει γνωστό ότι θα χρειαστεί υποστήριξη από το Βερολίνο για τις μεταρρυθμίσεις του”, και αναρωτιέται εάν θα ζητηθεί από τη Γερμανία να πληρώσει «τον καθυστερημένο λογαριασμό” για την στήριξη του Γάλλου προέδρου Jacques Chirac προς τη γερμανική κυβέρνηση στην «μάχη για το έλλειμμα με την Κομισιόν” το 2012.

Το γερμανικό πολιτικό σύστημα είναι εξίσου συγκρατημένο για το όραμα του Macron. Η απάντηση της Merkel στα ερωτήματα για τη στάση της στο μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα, είναι χαρακτηριστική από αυτή την άποψη. Αφού τον επαίνεσε για την «θαραλλέα, φιλοευρωπαϊκή του στάση”, δήλωσε:

«Δεδομένης της κατάστασης που έχουμε στη Γερμανία, δε νομίζω πως πρέπει τώρα να δώσουμε προτεραιότητα στην αλλαγή της πολιτικής μας”.

Η δέσμευσή της για συνέχιση αποτυπώνεται επίσης «στην αρνητική άποψη της γερμανικής κυβέρνησης για τα ευρωομόλογα”, για τα οποία πριν από πέντε χρόνια είχε δεσμευθεί να αντισταθεί «για όσο ζούσε”.

Είναι ανησυχητικό για τον Macron ότι ο κύριος αντίπαλος της Merkel στις επερχόμενες εκλογές, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει την ίδια άποψη για το θέμα αυτό. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στους Financial Times, ο Schulz υποστήριξε πως η ιδέα των ευρωομολόγων είχε ακυρωθεί με την εισαγωγή του ESM, αστειευόμενος: το μόνο ενδιαφέρον πράγμα για τα ομόλογα (bonds), είναι ο James”. Αλλού, ο αντιπρόεδρος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής του γερμανικού FDP, εξέφρασε τις δικές του επιφυλάξεις για τα σχέδια του Macron, δηλώνοντας:

«Είμαστε όλοι χαρούμενοι που εξελέγη ο Macron, αλλά ακόμη και υπό την προεδρία του, δεν μπορεί να υπάρξει αμοιβαιοποίηση του χρέους”.

Το πιο ενθαρρυντικό για τον Macron θα μπορούσε ίσως να είναι η συνέντευξη του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Sigmar Gabriel στην Rhein-Neckar-Zeitung, στην οποία δήλωσε: «Θα πρέπει τώρα να εργαστούμε μαζί με τους Γάλλους για ένα κοινό Γαλλό-Γερμανικό Επενδυτικό Fund”. Πρόσθεσε:

«Το να επενδύουμε περισσότερα στην Ευρώπη, είναι επίσης καλό για μας. Εκατομμύρια θέσεις εργασίας στη Γερμανία εξαρτώνται από την ικανότητά μας να πουλήσουμε τα προϊόντα και τα αγαθά μας στην Ευρώπη. Το 60% των εξαγωγών μας πηγαίνει στην Ευρώπη!”.

Επίσης στη γραμμή Macron για την χαλάρωση της λιτότητας, υποστήριξε ότι η λιτότητα «καταστρέφει τις επενδύσεις στην ανάπτυξη και δεν δημιουργεί περισσότερες, αλλά λιγότερες θέσεις εργασίας. Για αυτό πρέπει να τελειώσει η εποχή της οικονομικο-πολιτικής ορθοδοξίας”. Ωστόσο, η ανακοίνωσή του έρχεται σε αντίθεση με τον υποψήφιο του κόμματός του, Martin Schulz, ο οποίος έχει δηλώσει ότι δεν θα μαλακώσει την γερμανική θέση υπέρ της λιτότητας εάν εκλεγεί. Σε συνέντευξή του στους Financial Times, δήλωσε πως η Γερμανία είχε «μεγάλο συμφέρον” να διασφαλίσει πως όλα τα μέλη της ΕΕ εμφανίζουν ισχυρή ανάπτυξη, «αλλά για να φτάσουμε εκεί, απαιτούνται συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις σε αυτές τις χώρες”.

Τέτοιες υπερβολικά αισιόδοξες θέσεις δεν έλειπαν από το γερμανικό Τύπο, με τη Sueddeutsche Zeitung να χαιρετίζει το αποτέλεσμα των εκλογών ως μια «σχεδόν τέλεια κατάσταση” για τη Merkel, στην οποία μπορεί να είναι οικονομικά γενναιόδωρη στη μάχη της για μια ισχυρή Ευρώπη. Επίσης, η Handelsblatt κάλεσε τη γερμανική κυβέρνηση -και πρωτίστως τον υπουργό Οικονομικών Wolfgang Schaeuble να αναλογιστούν τι μπορούν να κάνουν για το νέο Γάλλο πρόεδρο, προκειμένου να κάνουν τους Γάλλους να αισθανθούν ότι «ο ισχυρός τους άνδρας μπορεί στα αλήθεια να έχει αντίκτυπο στο Βερολίνο”. Υπό το πρίσμα της γενικότερης γερμανικής αντίδρασης στις εκλογές ωστόσο, φαίνεται ότι αυτές οι πιο ελπιδοφόρες εκτιμήσεις της νίκης του Macron για το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, είναι άστοχες. Η ανακούφιση του γερμανικού πολιτικού συστήματος προκύπτει από το ότι αποφεύχθη η απειλή που θα έθετε η Le Pen, παρά από έναν συνολικό ενθουσιασμό για τις επαναστατικές προτάσεις του Macron.

Πηγή : Η Γερμανία χαιρετίζει τον πρόεδρο Macron, με επιφυλακτικότητα

Advertisements