Εκεί στο ΠΑΣΟΚ όλα καλά;

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Ο πολιτικός σας χώρος, αγαπητοί σοσιαλδημοκράτες, φορτώθηκε τις μεταπολιτευτικές του αμαρτίες (δικαίως, αν με ρωτάτε), δικάστηκε και καταδικάστηκε (βλ. περίπτωση Τσοχατζόπουλου), κυριολεκτικά αλλά και στη συνείδηση του κόσμου (το ουσιαστικότερο), διασπάστηκε σε ποικίλα κόμματα και τάσεις, το ένα πλέον αδιάφορο του άλλου (βλ. ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ.), ενώ μεγάλο μέρος του αποτέλεσε τις «χρυσές μεταγραφές» (εδώ διαβάζετε: κατιμάς) της εθνοσωτηρίου. Είναι περιττή δε, κάθε σχολιασμού, η εικόνα που συντηρείται εδώ και πολύ καιρό στα social media με τις διάφορες σατιρικές σελίδες, τα memes κλπ, εικόνα που, πέρα από το γέλιο, προκαλεί τη θυμηδία ή ακόμη και τη θλίψη σε κάθε συνειδητοποιημένο οπαδό του κέντρου. Άλλωστε, η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας, σύμφωνα με το γνωμικό, είναι η μνήμη του ένδοξου παρελθόντος. Θα μπορούσα ακόμη και να σας συμπονέσω. Εσείς όμως, τι κάνετε για αυτό;

Οι σπασμωδικές κινήσεις της ΔΗΣΥ για συνεννόηση με το Ποτάμι που δεν τελεσφόρησαν. Οι παρόλες της κ. Γεννηματά για τη μάχη ενάντια στο μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού. Τα πίσω-μπρος με την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών. Οι σκέψεις για συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Κοινώς, μια τρύπα στο νερό, για να το θέσω ευγενικά. Κατανοώ το στερητικό σύνδρομο που μπορεί να γεννά η έλλειψη εξουσίας, όπως και τη θλίψη των μονοψήφιων ποσοστών εδώ και αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις. Είναι, αλλοίμονο, κοινό μας μυστικό, ότι το κέντρο κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η συγχώνευση ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ ήταν μια κρίσιμη συνθήκη αλληλοβοήθειας, προκειμένου να παραμείνει το δεύτερο στη Βουλή, συνθήκη εύκολα αντιληπτή από τον καθένα. Και εύκολα αιτιολογήσιμη, θα προσέθετα. Το Ποτάμι είναι μάλλον αμφίβολο αν θα βρίσκεται στην επόμενη σύνθεση της Βουλής (όπως και οι ΑΝΕΛ, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση), όταν και όποτε αυτή προκύψει. Εσείς όμως, σε αυτήν την απέλπιδα προσπάθεια ανασυγκρότησης, τι ακριβώς κάνετε; Τείνετε ευήκοον ους στον κ. Φίλη, ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, κάνει μία κρίσιμη παραδοχή; Ότι δηλαδή, εφόσον οι ΑΝΕΛ εξαϋλώνονται, θα αναζητηθεί σύντομα ένας δεύτερος πόλος (εδώ διαβάζετε: χρήσιμοι ηλίθιοι), απαραίτητος για τη συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου που θα προσελκύσει παραδοσιακούς κεντρώους ψηφοφόρους. Με άλλα λόγια, ένα ακόμη φιλί ζωής, αυτή τη φορά από την κεντροαριστερά, για το Medrano που πολεμάει κάθε μέρα για την πολιτική του επιβίωση.

Αυτήν την ατραπό θα επιλέξετε για την πολιτική σας αυτοκάθαρση; Να συνθηκολογήσετε με το χάος (το έγραψα, και θα εξακολουθήσω να το γράφω μέχρι να γίνει αντιληπτό από όλους. Και γνώμη δεν θα αλλάξω); Εάν έχετε την εντύπωση ότι με τον τρόπο αυτό θα παραμείνετε πολιτικά ενεργοί, μάλλον θα εξακολουθήσετε να «βρωμάτε», όπως είπε και ο πάλαι ποτέ Υπουργός Παιδείας. Κι εγώ ξέρω ότι το να παζαρεύεις το τομάρι σου με τον εκδοροσφαγέα σου δεν είναι και η πλέον σοφή κίνηση. Να ξέρει, σε κάθε περίπτωση, και το εκλογικό σώμα τι να κάνει, και να ψηφίσει εξ αρχής το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ενδιάμεσους. Γιατί οι συμβιβασμοί και η μοιρασιά των επίπλων ενώ το υπόλοιπο σπίτι καίγεται δεν βοηθούν. Εκτός αν θέλετε να περιπλανιέστε πάνω από τα ερείπια της πυρκαγιάς. Για κάτι παρόμοιο έμεινε και ο Νέρων στην ιστορία.

Ο Παλαιοπασόκος

Advertisements