Κάντε κουράγιο

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Κάντε κουράγιο. Σφίξτε τα δόντια και κάντε κουράγιο. Μία ίντσα τη φορά. Κάθε μέρα κι από λίγο. Ξεχάστε, προς στιγμήν, όσα μας χωρίζουν, σπάστε αυτό το γλοιώδες απόστημα, και μετά, αφού επανέλθει η όποια κανονικότητα μας έχει απομείνει, ελάτε, είτε να «σκοτωθούμε» είτε να τα βρούμε. ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ πρέπει να πέσουν. Και πρέπει να πέσουν ηχηρά, με θόρυβο, και με θέαμα που δεν θα το ξεχάσει κανείς.

Δύο χρόνια τώρα, μας λοιδώρησαν, μας έβρισαν, μας απαξίωσαν, μας προπηλάκισαν, μας στιγμάτισαν με τρόπο βρώμικο, χυδαίο, και άνανδρο, παντού. Στο δρόμο, στο διαδίκτυο, σε όλες τις περιστάσεις του δημοσίου και του κοινωνικού μας βίου. Δύο χρόνια τώρα παίζουν με τη νοημοσύνη, τα νεύρα, την υπομονή, το μέλλον μας, τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, γεννημένων κι αγέννητων, των γονιών μας, που στέκονταν στα ΑΤΜ ή πήγαιναν τη νύχτα σαν τους κλέφτες (άνθρωποι της μέρας, της εργάσιμης μέρας, ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, κι έχει τη σημασία του αυτό) να πάρουν το 60άρι για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.Μην τα ξεχνάτε αυτά. Μην τα ξεχάσετε ποτέ. Η κρισιμότητα των καιρών ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ την αποτύπωσή τους στη συλλογική μας μνήμη και τη διδαχή τους. Να τα κρατάτε. Και να τα θυμάστε. Αυτό θα είναι το καύσιμο της λύπης, της οργής και του θυμού σας. Αλλά θα είναι και το καύσιμο για την ελπίδα (την πραγματική, όχι το κουρελόπανο που μας πλάσσαραν ως φλάμπουρο), το κουράγιο και την προσπάθεια για τη δουλειά που πρέπει να γίνει από τα μετερίζια του καθενός μας. Με το χάος συμβιβασμοί ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ. Και το κεφάλι σας, απέναντι σ’ αυτά τα δύο χρόνια, και σ’ όσα έρθουν, θα το έχετε ψηλά. Γιατί μεταξύ σωστού και εύκολου, διαλέξατε το δύσκολο, το επίπονο, αλλά το αληθές. Για το τώρα και το αύριο, όσο αυτό κρατήσει.

Καμία συναίνεση, καμία συζήτηση, καμία διαπραγμάτευση. Θα μείνουν εκεί, μόνοι τους, ως το τέλος. Και θα πέσουν. Γιατί θα πέσουν, αφού θα έχουν γευτεί το δηλητήριο που οι ίδιοι ετοίμασαν, ως τον πάτο του ποτηριού. Πολιτικά, στη συνείδηση όσων τους στήριξαν, κι ας μην το ομολογούν ανοιχτά, και στην κάλπη. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΌΜΩΣ, όχι θριαμβολογίες. Παρά μόνον μια βαθιά ανάσα ανακούφισης. ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΣΑ θα είναι το βραβείο σας. Μη φοβάστε. Δεν είστε εσείς αυτοί που θα φοβούνται. Άλλοι είναι αυτοί που θα τρέμουν. Και έχουν πολλούς λόγους για να τρέμουν.

Κουράγιο. Για λίγο ακόμα. Κουράγιο. Μία ίντσα τη φορά. Αργά και σταθερά. Κουράγιο.

Ο Παλαιοπασόκος

Advertisements