«Τακτικοί ελιγμοί χωρίς στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν την ήττα»

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Στο Eurogroup της Ρίγα τον Απρίλιο του 2015, ο τότε ΥΠΟΙΚ, Γιάνης Βαρουφάκης, είχε κατηγορηθεί από τους ομολόγους του για ανεύθυνους χειρισμούς, χάσιμο χρόνου και ερασιτεχνισμό, με αποτέλεσμα την απαρχή μιας πορείας ρήξης, που κατέληξε σε capital controls, δημοψήφισμα και ένα τρίτο επαχθές μνημόνιο.

Στο προχθεσινό Eurogroup, αυτή τη φορά, ο Ευκλειδης Τσακαλώτος αντιμετώπισε την οργή των ομονοούντων με το ΔΝΤ συναδέλφων του, για τους ίδιους περίπου λόγους. Η β’ αξιολόγηση που έπρεπε να είχε κλείσει το αργότερο στις 5 Δεκεμβρίου, σέρνεται στις επικοινωνιακές παλινωδίες της κυβέρνησης και το συμβούλιο έληξε χωρίς να οριστεί ημερομηνία επιστροφής των θεσμών για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων. Επιπροσθέτως οι εταίροι ζητούν το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων της αξιολόγησης, αλλά και την προληπτική ψήφιση μέτρων για μετά την λήξη του μνημονίου το 2018, που υπερβαίνουν τα 4,5 δισ. της αρχικής τους τοποθέτησης.

Kρίνεται επομένως ως επιτακτική η ανάγκη της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου, πριν ξεκινήσει ο εκλογικός κύκλος των ισχυρών του άξονα της Ευρωζώνης (Ολλανδία-Γαλλία-Γερμανία), παρά το γεγονός ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει άμεσα ταμειακό πρόβλημα.

Ναρκοθετείται, όμως, σε αντίθετη περίπτωση ο σχεδιασμός για πιθανή ένταξη στα εναπομείναντα ψιχία της ποσοτικής χαλάρωσης με την οικονομικά αστάθεια και την πολιτική αβεβαιότητα να απογειώνονται.

Τούτων λεχθέντων, ξετυλίγονται μπροστά μας τα πιθανά σενάρια για τις κυβερνητικές κινήσεις, που ξεκινούν από την φράση του Τόμσεν στις υποκλαπείσες συνομιλίες με την Ντελια Βελκουλέσκου («Οι Ελληνες τραβάνε την διαπραγμάτευση μέχρι την τελευταία στιγμή και στο τέλος ψηφίζουν»), μέχρι τη διενέργεια εκλογών, αφού πρώτα δημιουργηθεί το κατάλληλο περιβάλλον απόδρασης με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Στην συνείδηση του μεγαλύτερου μέρους των πολιτών έχει περάσει η άποψη, ότι η κυβέρνηση μπορεί να ψηφίσει τα πάντα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Η αλήθεια είναι ότι σε ενδεχόμενες εκλογές λιγότεροι από τους μισούς βουλευτές θα επανεκλέγοντο σύμφωνα με τις έρευνες και συνάμα οι περισσότεροι εξ αυτών πολύ δύσκολα θα ενθυλάκωναν απολαβές του ύψους της βουλευτικής αποζημίωσης.

Τα διλήμματα που προκύπτουν είναι σύνθετα, καθώς η ψήφιση τόσο επώδυνων μέτρων θα έδινε έναν περαιτέρω «αέρα» πολιτικού χρόνου στην κυβέρνηση, αλλά από την άλλη είναι σαφές ότι η παράταση παραμονής στην εξουσία, υπό αυτές τις συνθήκες, μπορεί να συσσωρεύσει ανυπολόγιστη φθορά κυρίως για την επόμενη μέρα του κόμματος αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού.

Ο Τσίπρας είναι καλός πολιτικός παίκτης σε τακτικό επίπεδο, αλλά το θέμα είναι με τι τρόπο προτίθεται να προβεί στις επόμενες κινήσεις του. Αν σκεφτεί να περισώσει ο,τι περισσότερο μπορεί από το κομματικό του χώρο, προκειμένου να πετάξει την καυτή πατάτα των οδυνηρών μέτρων στον επόμενο, προσευχόμενος -οξύμωρο το σχήμα- να αποτελέσει δεξιά παρένθεση, θα δώσει ένα δείγμα «αστικοποίησης» του.

Αν σκεφτεί με τον παλιό ορθόδοξο τρόπο του αριστερού μαχητή, θα παλέψει μέχρι τέλους αποδεχόμενος και επώδυνη ήττα, προκειμένου να σηκώσει «λευκή σημαία».

Το γεγονός οτι προετοιμάζεται για εκλογές, ανεξάρτητα του ακριβούς χρόνου προκήρυξής τους, καθίσταται σαφές από μια σειρά κινήσεων, είτε στο αφηγηματικό πεδίο («Ξεκάθαρη η στάση της ελληνικής πλευράς ενάντια στα μέτρα για μετά το 2018»), είτε στις επισκέψεις στοχευμένα σε πληγείσες περιοχές από την πολιτική του, είτε σε υπόρρητες εκκλήσεις όπως αυτή του κ. Παπαδημούλη («Να δημιουργηθεί εθνικό μέτωπο απέναντι στις παράλογες απαιτήσεις»), είτε σε όποιες προσλήψεις ή παροχές κυρίως προς την Αυτοδιοίκηση μπορεί να προβεί χωρίς μεγάλες αντιδράσεις από το κουαρτέτο.

Ένα σενάριο λιγότερο πιθανό αν και ευρέως διαδεδομένο ως σκέψη είναι αυτό της επανάληψης ενός δημοψηφίσματος με την ακραία υπόθεση του οριστικού διλήμματος gremain-grexit. Μια τέτοια περίπτωση, όμως, καθίσταται απίθανη δεδομένου ότι η ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 28 του συντάγματος προϋποθέτει καθαρά την κύρωση μιας τέτοιας ενδεχόμενης λαϊκής ετυμηγορίας από τα 3/5 της Βουλής των Ελλήνων. Οποιαδήποτε τυχόν επανάληψη ενός δημοψηφίσματος τύπου 2015 και δεν θα επιχειρηθεί και εάν αυτό συνέβαινε, το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.Η δημοφιλία του τον έχει εγκαταλείψει και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται αποφασισμένος να αντικρούσει ανάλογα πυροτεχνήματα.

Ο στόχος μιας υπεύθυνης κυβέρνησης στην δεδομένη χρονική συγκυρία θα ήταν η προσπάθεια δημιουργίας κατάλληλων συνθηκών ώστε η χώρα να αποφύγει ένα τέταρτο μνημόνιο και να μπορέσει από του χρόνου να βγει στις αγορές επιθυμώντας την επιστροφή της στην κανονικότητα. Θα ήταν ταυτόσημη με πατριωτική στάση. Αλλά απαιτεί σχέδιο και στρατηγική, στοχοπροσήλωση και γνώση.

Όπως άλλωστε έχει πει κι ο Σουν Τζού: «Στρατηγική με τακτικούς ελιγμούς είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για τη νίκη. Τακτικοί ελιγμοί χωρίς στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν την ήττα».

 

Michalis Michailidis

Advertisements