Κι αν η κωλοτούμπα δεν γίνει;

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

(Το κείμενο αυτό, γράφτηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015. Κι η επιβεβαίωση υπήρξε πλήρης. Στις οποίες τυχόν ενστάσεις φίλων ότι τελικά, έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κωλοτούμπα και υπέγραψε τη συμφωνία του καλοκαιριού του 2015, αφού προηγουμένως ο Τσίπρας μετέτρεψε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ, έχω να απαντήσω ότι αυτό δεν αποτελεί κωλοτούμπα αλλά αναγνώριση της ήττας του, έστω κι αν ποτέ δεν παρουσιάστηκε έτσι. Γι’αυτό και η συμφωνία που υπέγραψε δεν ήταν παρά η συνθηκολόγηση του ηττημένου, τίποτε άλλο.)
ΚΙ ΑΝ Η ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ ΔΕ ΓΙΝΕΙ;

Σχεδόν από την πρώτη στιγμή που άρχισε να ανεβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ, το 2012, πολλοί έκαναν λόγο για την αναμενόμενη και λογική κωλοτούμπα που θα αναγκαστεί να κάνει, αν και εφόσον ερχόταν ποτέ στην εξουσία.Η αμείλικτη πραγματικότητα, δεν επέτρεπε σε κανέναν σώφρονα ακόμα και ψηφοφόρο του να μην πιστεύει, αν όχι να προσδοκά σε αυτήν.
«Έλα μωρέ, έτσι τα λένε, θα κάνει κωλοτούμπα κι αυτός όπως κι ο Σαμαράς αλλά θα τον ψηφίσω γιατί και τα μισά από όσα τάζει να κάνει, πάλι κερδισμένοι θα είμαστε»!
Πόσες φορές, σε ταξί, κουρεία, καφενεία, συνεστιάσεις, δεν ακούσαμε κάποιον να υποστηρίζει πάνω κάτω αυτές τις θέσεις; Για να συνεχίσει λέγοντας
«Δε με νοιάζει τι θα γίνει, αρκεί να φύγουν αυτοί»!Και φύγαν «αυτοί». Κι ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς αυτοδυναμία μεν αλλά για λίγο, για πολύ λίγο. Και πρέπει να συνεργαστεί. Ουσιαστικά μόνο δύο επιλογές έχει· ή με τους ΑΝΕΛ ή με το ΠΟΤΑΜΙ. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ως μνημονιακά κόμματα «που μας έφεραν εδώ» απορρίπτονται. Η αντιμνημονιακή Χρυσή Αυγή, ούτε γι’ αστείο. Το ΚΚΕ πάλι, δε θέλει εκείνο να συνεργαστεί, που να σηκωθεί ο Λένιν από το μαυσωλείο του.

Και τίθεται το ερώτημα: ΑΝΕΛ ή ΠΟΤΑΜΙ;

Υποστηρίζω πως ο εταίρος της συγκυβέρνησης, σηματοδοτεί και την πορεία είτε της κωλοτούμπας είτε της ρήξης.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να κάνει κωλοτούμπα, το απλούστερο θα ήταν να συνεργαστεί με το ΠΟΤΑΜΙ. Το ΠΟΤΑΜΙ, σαφώς φιλοευρωπαϊκό, που φιλοξενεί στα νερά του και κόσμο της ευρύτερης Αριστεράς, θεωρητικά θα ήταν πολύ πιο «συγγενής» χώρος προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, θα κρατούσε τα μπόσικα απέναντι στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος, όταν θα γινόταν η κωλοτούμπα ενώ η συμμετοχή του θα αποτελούσε ένα όχι ιδιαίτερα πειστικό μεν, αλλά εν πάση περιπτώσει κάποιο άλλοθι για την κωλοτούμπα.
«Ο λαός μας ζήτησε να συνεργαστούμε και δεν μας έδωσε αυτοδυναμία ωστέ να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε απερίσπαστοι το πρόγραμμά μας. Δεν ήταν δυνατόν να συμπράξουμε με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ούτε φυσικά με τη ΧΑ ενώ το ΚΚΕ δε θέλει να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς και η Ιστορία θα κρίνει τη στάση του. Με τους ΑΝΕΛ έχουμε τεράστια ιδεολογική απόσταση κι όσο κι αν τιμούμε τη συνέπειά τους, δεν υπάρχει πεδίο συνεργασίας». Να μια ωραιότατη δήλωση που αιτιολογεί τη σύμπραξη με το ΠΟΤΑΜΙ και δικαιολογεί, όσο και όπως μπορεί να δικαιολογηθεί η κωλοτούμπα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως συμπράττει από το πρώτο λεπτό με τον Πάνο Καμμένο και το ακροδεξιό του κόμμα, τους ΑΝΕΛ. Δυσαρεστώντας μάλιστα κάποιους, αρκετούς αριστερούς παραδοσιακούς που δεν φαντάζονταν πως «πρώτη φορά Αριστερά» σημαίνει Κουΐκ, Καμμένο, Κουντουρά κι από κοντά Χαϊκάλη κι ακόμα Νίκο Νικολόπουλο.
Αν ήθελε να κάνει κωλοτούμπα, ήξερε καταρχήν ότι θα αντιμετωπίσει τις σφοδρές αντιδράσεις της ολότελα παλαιοκομμουνιστικής Αριστερής Πλατφόρμας Λαφαζάνη. Γιατί σε αυτές να προσθέσει κι εκείνες των ΑΝΕΛ, αφού πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως για το κόμμα του Πάνου Καμμένου, τέτοια προοπτική, απλώς δεν υφίσταται, καθώς κάτι τέτοιο θα έκανε τα πρόσφατα ποσοστά της ΔΗΜΑΡ να φαντάζουν υψηλά σε σχέση με αυτά που θα συγκέντρωναν οι ΑΝΕΛ σε επόμενες εκλογές; Γιατί να έχει δύο ισχυρούς πόλους Λαφαζανιστές και ΑΝΕΛ να αντιμετωπίσει μέσα στην κυβέρνηση κι οι οποίοι μάλλον θα απέσυραν την υποστήριξή τους από την κυβέρνηση;

Άρα, η σύμπραξη με ΑΝΕΛ οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας, έχει αποφασίσει τη σύγκρουση με την Ευρώπη και τους Δανειστές. Αυτή η σύμπηξη αμιγώς αντιμνημονιακής κυβέρνησης,  που μόνο η κοινή αντιμνημονιακή στάση τη συνέχει (δεν μπορώ να βρώ τί κοινό μπορεί να έχουν πολιτικά ο Νίκος Νικολόπουλος με το Γαβριήλ Σακελλαρίδη) είναι αναγκαία για τη σύγκρουση που έπεται.
Και οι δηλώσεις Βαρουφάκη στο BBC; Οι κωλοτούμπες ορισμένων στελεχών που λένε «πότε είπαμε εμείς ότι θα σκίσουμε τα Μνημόνια;»

Κι αυτές την επερχόμενη σύγκρουση εξυπηρετούν. Το κατέβασμα των τόνων, η επιλογή των όρων «διαπραγμάτευση» αντί του όρου «κούρεμα» που ως τώρα χρησιμοποιείτο βοηθά την κυβέρνηση Τσίπρα ως προς τη διαχείρηση της σύγκρουσης στο εσωτερικό.

Έτσι, όταν θα αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις, θα μπορεί να πεί:
«δυστυχώς οι δανειστές μας δε θέλησαν να καταλάβουν τη δύσκολη κατάσταση  που περνά ο λαός μας και να τον ελαφρύνουν από τα βάρη του. Έτσι, ακόμα κι αν προσπαθήσαμε, καθώς δεν κάναμε λόγο για κούρεμα του χρέους, έμειναν ανυποχώρητοι στις θέσεις τους. Εμείς, πιστοί στις δεσμεύσεις κι αφού υποχωρήσαμε όσο ήταν δυνατόν, θέτουμε την πολιτική μας ενώπιον του ελληνικού λαού και προκηρύσσουμε δημοψήφισμα».

Τρελό; Μπορεί. Προσωπικά, εύχομαι να κάνω λάθος. Να υπάρχει κάποια άλλη παράμετρος που δεν έχω εκτιμήσει σωστά. Κρίνοντας όμως από την κατάσταση όπως διαμορφώνεται τις τελευταίες 48 ώρες, νομίζω ότι αυτή η κατεύθυνση θα ακολουθηθεί από τη νέα κυβέρνηση.
Θα είμαι πραγματικά ευτυχής, αν διαψευστώ. Μακάρι.

Σουλεϊμάν αλ Κανουνί

Advertisements