Τα γέλια του 2016

Advertisements

Ένα σύντομο σχόλιο περί Κούνεβα. 

Ένας από τους λόγους που η χώρα βιώνει όλη αυτήν την πολιτισμική, κυρίως, κρίση και μετά οικονομική, είναι το ότι δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τη σημασία θεσμών, οργάνων, θέσεων. Έτσι, διαβάζει κανείς από όσους έσπευσαν να υπερασπιστούν -από τί αλήθεια;- την Κωνσταντίνα Κούνεβα, πως η συγκεκριμένη γυναίκα αποτελεί σύμβολο (αυτό δεν νομίζω να αμφισβητείται) και πως η θέση της στην Ευρωβουλή αποτυπώνει κάποιο είδος επανόρθωσης των όσων χυδαίων και απάνθρωπων υπέστη.

Κι εδώ είναι το πρόβλημα. Εκλέγουμε τελικά «σύμβολα» ή εκπροσώπους; Γιατί αυτή η λογική επέτρεψε για χρόνια στη Μαρία Δαμανάκη να σιτίζεται στο πρυτανείον, στο Θοδωρή Ζαγοράκη να εκπροσωπεί τους περήφανους «Ελληνάρες του 2004», κλπ κλπ. 

Μία θέση στην Ευρωβουλή, στη Βουλή ή οποιαδήποτε, σε τελική ανάλυση, δημόσια θέση δεν αποτελεί -ή δεν πρέπει να αποτελεί- ούτε αργομισθία, ούτε μπισκοτάκι επιβράβευσης. Εκλέγουμε ανθρώπους που μπορούν να φέρουν σε πέρας μια δουλειά, δηλαδή να υπερασπίζονται τα συμφέροντα της χώρας, του λαού ο όποιος τους εκλεγεί. Δεν είναι η θέση του Ευρωβουλευτή ή του Βουλευτή κάποιο είδος παρασήμου το οποίο απονέμεται ως οφειλόμενο από την ελληνική κοινωνία ή την Πολιτεία αλλά μία ευθύνη, η ανάληψη μιας υποχρέωσης, τιμητικής οπωσδήποτε αλλά πάντως, υποχρέωσης. 

Αυτή τη διάκριση η ελληνική κοινωνία μέχρι και σήμερα, δεν την έχει κάνει. Κι αυτό δεν είναι ζήτημα ούτε της τρόικας ούτε των μνημονίων να το αλλάξουν. Αλλά δικό μας. Και μόνο δικό μας. 

Τέλος, να σημειώσω πως απονομή δικαιοσύνης δεν είναι το να κάνουμε την Κούνεβα (ή αύριο ενδεχομένως τη Μυρτώ της Πάρου και πάει λέγοντας) ευρωβουλευτή για να’χει να πορεύεται αλλά να βρούμε και να τιμωρήσουμε όπως αξίζει τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της εγκληματικής πράξης που διαπράχθηκε σε βάρος της. Αυτό είναι δικαιοσύνη. 

Και φυσικά, περιττό να τονίσω πως σέβομαι πολύ περισσότερο την Κωνσταντίνα Κούνεβα κι εκείνους που την ψήφισαν από εκείνους που εξέλεξαν αλήτες όπως ο Κούλογλου ή ο Χρυσόγονος.

Ο Εγκάθετος.

Ο Κυριάκος,ο Άδωνις και η εξίσωση της….Αριστεράς

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του Προέδρου της ΝΔ ,είχα φανταστεί να σκιαγραφήσω τους υποψηφίους σαν να ήσαν παίκτες μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Τον Άδωνι Γεωργιάδη ,τον έβλεπα ως ένα ταχύ επιθετικό ,με συνεχή κίνηση στο χώρο, καλό pressing στους αντιπάλους αμυντικούς ,αρκετά εριστικό ώστε να τους αποσυντονίζει και με την αίσθηση του γκολ.

Τον Κυριάκο Μητσοτάκη ,τον έβλεπα να κινείται στο χώρο του κέντρου, να είναι οργανωτικός, μεθοδικός στο παιχνίδι του ,με καλή πάσα και την αρετή να μπορεί να επιβάλει την ηρεμία στην ανάπτυξη της ομάδας.

Τον Βαγγέλη Μειμαράκη, τον φαντάστηκα σαν ένα σκληροτράχηλο αμυντικό με ψύχραιμες τοποθετήσεις, καλές ανασταλτικές προσπάθειες αλλά και επιρρεπή στα φάουλ όταν βρισκόταν σε πίεση. Απαραίτητος πάντως για την συντήρηση του σκορ, αν και εφ όσον η ομάδα προηγείτο και έπρεπε να κρατήσει το αποτέλεσμα.

Τέλος συνεπής στις προτιμήσεις μου σαν καλός προπονητής εξέδρας, είχα αφήσει τον Απόστολο Τζιτζικώστα στον πάγκο,σαν αναπληρωματικό.

Στην τελευταία του ομιλία στη Θράκη, ο Μητσοτάκης αντιδρώντας σε σύνθημα κάποιων ,είπε εμφατικά: «Μην εξισώνετε το Σύριζα με την αριστερά » προκαλώντας συζητήσεις για τον αν και κατά πόσον αυτή του η τοποθέτηση συνάδει με την θεώρηση του αντιπροέδρου Άδωνι , ότι «ο Σύριζα είναι η αριστερά». Όλα ξεκινούν από την διαφαινόμενη εκ προοιμίου συνεργασία των δυο προ της τελικής διαδικασίας εκλογής και η οποία υπόρρητα δεν απέκλειε την ενδυνάμωση τους ως tandem που μετά το τελικό αποτέλεσμα απλώς επιβεβαιώθηκε. Συνέχεια

Καλά Χριστούγεννα κύριε Παππά

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

«Καλή τύχη στις περιφέρειές σας όταν θα πάτε να εξηγήσετε τι κάνατε όταν καταψηφίσατε την τροπολογία για την 13η σύνταξη» είπε ειρωνευόμενος ο Νίκος Παππάς στους βουλευτές της αντιπολίτευσης που δεν ψήφισαν την εν λόγω τροπολογία.

Αφήνουμε στην άκρη πως δεν πρόκειται για 13η σύνταξη και πάμε να δούμε ποιος θα πρέπει να εύχεται να έχει καλή τύχη όταν θα πάει στην περιφέρειά του.

Ο κ. Τάσος Γιαννίτσης έχει δώσει τον όρο «αντίστροφη αλληλεγγύη», στις πολιτικές εκείνες που δημιουργούν, ή, επιδεινώνουν άνισες καταστάσεις. Οι οποίες άνισες καταστάσεις, στο τέλος «οδηγούν σε επιβάρυνση των αδύναμων καταστάσεων, σε όφελος αυτών που δεν έχουν ανάγκη, ή, που έχουν λιγότερη ανάγκη». Είναι αυτές οι πολιτικές επιλογές που «εκ πρώτης όψης δίνουν την αίσθηση ότι εκφράζουν μια αλληλεγγύη, αλλά που μετά από σύντομο διάστημα αποκαλύπτεται ότι οι επιπτώσεις τους, αντί να ευνοήσουν τους αδύναμους, ευνοούν τους ισχυρότερους».

Παραδείγματα αντίστροφης αλληλεγγύης που παραθέτει ο κ. Γιαννίτσης είναι οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, αλλά και το να «ενισχύονται οι «χαμηλοσυνταξιούχοι», με σύνταξη 600 ή 800 ευρώ, χωρίς να εξετάζεται το συνολικό τους εισόδημα, ενώ παράλληλα αφήνονται στην τύχη τους οι άνεργοι ή οι εργαζόμενοι με 300 και 400 ευρώ και με παιδιά που πεινάνε».

Κατόπιν αυτών των απόλυτα λογικών επιχειρημάτων, μπορούμε να θέσουμε το εξής ερώτημα. Είναι το μοίρασμα του πλεονάσματος, του κ. Παππά, μια αντίστροφη αλληλεγγύη; Δηλαδή, είναι μια πολιτική που επιδεινώνει άνισες καταστάσεις, ή, που αλλιώς, ευνοεί τους ισχυρότερους αντί να ευνοήσει τους αδύναμους; Συνέχεια

Το παραπάνω κείμενο αφιερώνεται στον κ. Κουμουτσάκο

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Οι περίπου δηλώσεις των κ.κ. Παρασκευόπουλου και Μπαλαούρα, ακολουθούμενες από τις περίπου διαψεύσεις-επεξηγήσεις-διορθώσεις τους είναι δύο ακόμη που προστίθενται σε μια μεγάλη σειρά παρόμοιων, περίπου δηλώσεων των στελεχών της εθνοσωτηρίου που ειπώθηκαν στο παρελθόν. Θέλετε η δήλωση, πάλι του κ. Μπαλαούρα, για τη 17Ν και την ανθρωπιστική της συμβολή στην τιμωρία των κακών;

Θέλετε οι «αποκαλυπτικές» δηλώσεις και οι συνεντεύξεις του Γιάνη Βαρουφάκη, με πιο πρόσφατες αυτές για το ρόλο των Ευρωπαίων στα τελευταία της διακυβέρνησης Σαμαρά; Θέλετε οι δηλώσεις Τσίπρα για τους κεφαλαιακούς ελέγχους το καλοκαίρι του 2015 τους οποίους μας επέβαλαν οι κακοί εταίροι; Θέλετε οι δηλώσεις του περήφανου δραχμιστή και αντρειωμένου ενάντια στην καπιταλιστική ΕΕ μαχητή κ. Λεουτσάκου για τον οποίο πρόσφατα μάθαμε ότι εργάζεται στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, στο οποίο δουλεύει παράλληλα και η θυγατέρα του; Η λίστα είναι μακρά. Χωρίς καν να αναφέρουμε την ίδια την ανακολουθία μεταξύ μνημονιοσχίστη και εντίμου συμβιβαζομένου, κόφτη και δότη, Σταν και Όλι, Άμποτ και Κωστέλλο, Αστερίξ και Οβελίξ (συμπληρώστε κατά το δοκούν με το δικό σας αγαπημένο κόμικ) κλπ. Δίπολα (ή και διπολικές διαταραχές, αν προτιμάτε) συμπληρωματικά και επικαλυπτόμενα, τουτέστιν. Συνέχεια

Από εμάς και μόνο…

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

του ΚΚ2

ΑΝ αύριο μαζεύονταν 1.000.000 εκατομμύριο ελεύθεροι επαγγελματίες, μικροπειχειρηματίες, άνεργοι και φώναζαν απλά «ΚΟΨΤΕ ΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ» νομίζετε ότι δε θα είχε αποτέλεσμα;

Αλλά όχι, μας φταίει ο Κούλης που δεν θέλει να απολύσει 200.000 δημ. υπαλλήλους.

Well, I’ve got news for you: Όσο δεν διεκδικούν αυτοί που πρέπει, αυτά που πρέπει και περιμένουν από ένα Αδωνη (τον οποίο βρίζουν αμέσως μετά) να «τα πεί» αλλά χωρίς να τσιρίζει κιόλας γιατί είναι… ακροδεξιό, η από ένα Μητσοτάκη να… εξαγγείλει απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, εκεί όπου η κοσμιότητα συναντάει την αναίδεια του βρωμόπαιδου που δεν έφαγε τη σωστή σφαλιάρα όταν έπρεπε, αυτά θα γίνονται.

Το λέω διότι όσο καλών προθέσεων να είναι ο Μητσοτάκης και όσο κακών να είναι ο Τσίπρας, είναι η δικιά σας τσέπη και το δικό σας σπίτι που κινδυνεύουν. Και ναι, τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ πάει να καπελώσει τη Χρυσή Αυγή, ΟΦΕΙΛΕΤΕ να πάρετε θέση. Και αν το κυριότερο πρόβλημά σας είναι το αν θα σας «καπελώσει» ο Μητσοτάκης (ή ο Βενιζέλος σε ένα εναλλακτικό σύμπαν) τότε είστε (και είμαστε) άξιοι της τύχης σας.

Το ξέπλυμα του τέρατος

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Μετά την κεκαλυμμένη συνύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής,κατά τον μεγάλο αντιμνημονιακό αγώνα και το περήφανο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, έχει περάσει καιρός και πόσο να αντέξουν οι άνθρωποι, ήρθε η ώρα να εκφραστούν.

Ο Νίκος Παρασκευόπουλος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και μέχρι πρότινος υπουργός Δικαιοσύνης, δήλωσε πριν λίγες μέρες πως, εντάξει, δεν μας άρεσε που πήγαμε μαζί με τους ΧΑυγίτες στο Καστελόριζο και στη Ρω, αλλά βρε παιδί μου, το κάναμε για τους δείξουμε (στους ΧΑυγίτες) πως τους θέλουμε μαζί μας εφόσον προσπαθούν να ενταχθούν στη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Να στηρίξουμε την προσπάθειά τους αυτή εμφανιζόμενοι μαζί, διότι εμείς είμαστε καλοί άνθρωποι και τους θέλουμε όλους στην αγκαλιά μας. Ακόμα και αυτούς που αμάρτησαν.

Βέβαια, είναι κάπως αντιφατικό να προβάλεις τη μεγαλοψυχία σου στηρίζοντας ανθρώπους που θέλουν να μπουν στο σωστό δρόμο και παράλληλα να δηλώνεις πως δεν σου αρέσει που το κάνεις αυτό. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα στα οποία δεν θα δώσει σημασία και κανείς. Το σημαντικό είναι να μείνει στη συλλογική αντίληψη πως η ΧΑ κάνει προσπάθεια να εκδημοκρατιστεί, πως αναγνωρίζουμε πρώτοι εμείς αυτή την προσπάθεια και καλό είναι αυτό να αναγνωριστεί και να στηριχθεί και από τις δημοκρατικές δυνάμεις (πολίτες και κόμματα). Συνέχεια