Το Ενοχλητικό Συμβούλιο της Επικρατείας ή What Goes Round Comes Around…

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2

Εαν κάποιος μπει μέσα στα βαθειά πελάγη του διαδικτύου την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, βράδυ Τετάρτης προς Πέμπτη 27/10/2016, θα εκπλαγεί ίσως από την εορταστική ατμόσφαιρα μεταξύ των θιασωτών του «μεταρρυθμιστικού χώρου». Και όχι ίσως άδικα ή αδικαιολόγητα, εφόσον η απόφαση του ΣτΕ για την ακύρωση του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες στην ουσία αποτελεί ηχηρότατο ράπισμα και σημαντικότατο ανάχωμα σε μια πολύμηνη διαδικασία εξευτελισμού επιχειρηματιών, οι οποίοι στην ουσία δικάστηκαν χωρίς δίκη και καταδικάστηκαν να συρθούν προς εγκλεισμό σε ένα δημόσιο κτίριο γραφείων για να πληρώσουν δημοπρατικά (sic) λύτρα για να συνεχίσουν να υπάρχουν!

Για την διευκόλυνση της συζήτησης, ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή. Πριν από πολλά χρόνια το ΣτΕ είχε ξαναβρεθεί και πάλι στο προσκήνιο με το περίφημο και κατά πολλούς τότε αυστηρότατο μέχρις ιδεοληψίας, Ε’ τμήμα του, με την περίφημη υπόθεση της διπλής ανάπλασης του Βοτανικού – Αμπελοκήπων. Η συγκεκριμένη ανάπλαση είχε σαν πυρήνα τη δημιουργία του Γηπέδου του Παναθηναϊκού και παρακείμενων αναπτύξεων στην  άκρως υποβαθμισμένη -ως σήμερα! περιοχή του Βοτανικού, είχε ψηφιστεί από τα 2/3 των βουλευτών της τότε βουλής, είχε αδειοδοτηθεί και τελούσε υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, καθώς και της πανίσχυρης τότε αστικής πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου.

Και όμως! Κατόπιν επίμονων, εμμονικών και συνεχών προσφυγών μιας «ομάδας πολιτών» υπό την καθοδήγηση και την παροχή επιμελητείας και «κινηματικής τεχνογνωσίας» συγκεκριμένων -γνωστών σήμερα, (σχεδόν) αγνώστων τότε- κέντρων, το συγκεκριμένο τμήμα υπό την διοίκηση του φοβερού και τρομερού τότε κυρίου Δεκλερή ματαίωσε τη μόνη μεγάλης κλίμακας παρέμβαση στην πόλη μετά την επένδυση του Ελληνικού.

Αυτά τα κέντρα είχαν χαρτογραφηθεί από τότε από οξυδερκείς παρατηρητές, πλην όμως δυστυχώς οι ισχνές αυτές φωνές δεν εισακούονταν μέσα στην χαυνωτική ευμάρεια της εποχής, παρότι τα σημάδια της κρίσης είχαν ήδη αρχίσει να φαίνονται στον ορίζοντα.  Με τον  καιρό (τροφή για όσους έχουν χρόνο και όρεξη να διαβάσουν) πολλοί κατάλαβαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργούσε με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσαν οι εξτρεμιστικές ομάδες και ιδίως οι φανατικοί της Al Qaeda, συνδυάζοντας τις πιο σκοτεινές και διχαστικές ιδεοληψίες με την τελευταία λέξη της επικοινωνιακής τεχνολογίας. Από τότε υπήρχαν πυρήνες υπό τη μορφή συλλογικοτήτων οι οποίες με τη βοήθεια ενός δικτύου ενημερωμένης υποστήριξης ενεργοποιούνταν και διάλεγαν ένα ήδη σημαδεμένο στόχο (σας θυμίζει κάτι αυτό; ε;) και στην περίπτωση μας, ένα έργο ή κτίσμα του οποίου η αρχιτεκτονική ή η λειτουργία του δεν ήταν «αποδεκτή», και το ξέσκιζαν στις προσφυγές. Και όλοι ξέρουμε πόσο γρήγορη είναι η διευθέτηση των δικαστικών διαφορών στην Ελλάδα..

Φυσικά οι αντεγκλήσεις μεταξύ των εμβρόντητων προγόνων του σημερινού… μεταρρυθμιστικού τόξου και των από τότε οργανωμένων αριστερών υπήρξαν πολλές και έντονες. Ταυτόχρονα, πολλοί, ακόμα και ανήκοντες σε αυτό που αφηρημένα αποκαλούμε «στην αποδώ πλευρά», κατά τη γνώμη μου, μην εκτιμώντας το βάθος της κατάστασης παρενέβησαν υπέρ του ΣτΕ, όπως ο καθόλα έγκριτος αρθρογράφος αυτής της ανάρτησης σε blog το μακρινό 2009…

Ακόμα και τότε όμως -και ας μην ήμασταν δημόσια πρόσωπα- οι συζητήσεις δεν ξέφυγαν από ορισμένα όρια ευπρέπειας και φυσικά, ΟΥΔΕΙΣ δεν καταφέρθηκε εναντίον του ΣτΕ με τους αναμενόμενα χυδαίους χαρακτηρισμούς που ακούσαμε, και είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα ακούσουμε από επίσημα χείλη τις επόμενες ώρες από τους κονδυλοφόρους του καθεστωτικού παρακράτους της «εθνοσωτήριου» που παριστάνει την κυβέρνηση, σέρνοντας τη χώρα κάθε μέρα και πιο βαθειά στο σκοτάδι τους.

Να θυμίσουμε λοιπόν το πόσο μελιστάλακτος και γαλαντόμος ήταν τότε ο κος Τσίπρας προς το ΣτΕ, στο βίντεο εκείνο από το Φεβρουάριο του 2009, αμέσως μετά τον τραγικό «ΔεκέμβρΗ» του 2008, υποσχόμενος πως η «αριστερά» δε θα «κάτσει καλά» και πως οι αντίπαλοί του «είδαν τη δύναμή του και με ποιους έχουν να κάνουν», και πως θα μας ταράξει στη νομιμότητα, ενώ η Αθήνα μάζευε ακόμα τα αποκαΐδια της από τους πεζοδρομιακούς ομοϊδεάτες του! Αυτός του οποίου σήμερα οι ανθυπολοχαγοί του εκφράζονται με ανοίκεια, στα όρια της εκτροπής εκφράσεις διότι το ανεξάρτητο θεσμικό όργανο «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις«!!! Το 2016 σε μια Ευρωπαϊκή χώρα! Μέλους του «σκληρού πυρήνα» της ΕΕ. Τρομάρα μας!

Από εκείνη τη στιγμή λοιπόν πολλοί καταλάβαμε ότι η χώρα μας είχε σταθεί ενδεχομένως για άλλη μια φορά άτυχη. Διότι οι ολίγιστοι Κωστάκης, Γιωργάκης και λοιποί δεν είδαν το Κτήνος με το παιδικό (ή μήπως παιδιαρίζον) πρόσωπο που μεγάλωνε… Ωσότου έφτασε το 2012 και καταλάβαμε ότι με βοήθεια ή χωρίς, οι δυνάμεις της αντίδρασης που κινδύνευαν, επιστράτευσαν το Χειρότερο των Χειρότερων να κυβερνήσει. Και όπως αντιλαμβάνεστε, από τότε δυστυχώς οι εξελίξεις μας δικαίωσαν στο ακέραιο. Όσο δεν έπαιρνε.

Πλέον  ο πρωθυπουργός και το τσίρκο των σαλτιμπάγκων του δεν είναι το άβγαλτο «riff-raff» τσούρμο με την νηπιώδη αίσθηση της πραγματικότητας και την άπειρη πίστωση χρόνου από τον κορδακιζόμενο σε πλατείες «εξυπνότερο» «λαό» του κόσμου, αλλά ένας εσμός από σκοτεινές παντομίμες που όσα -πλέον- λένε τα παίρνει ο αέρας και μένουν οι ερεβώδεις φάτσες βουβές να κοιτάνε με κακία το τρομαγμένο πλήθος . Το οποίο, βλέποντας τα σκαμμένα πρόσωπα με τα συνοφρυωμένα από την μοχθηρία και εσώτερη χυδαιότητα βλέμματα αρχίζει και αισθάνεται όχι απλά προδομένο αλλά και απειλούμενο απέναντι στην αλλόκοτη κακία αυτών των ανθρώπων. Διότι οι ο οθόνες των gadgets του e-banking και τα ATMs απλά, δεν ψεύδονται.

Τις λεπτομέρειες θα τις διαβάσετε αλλού. Το θεσμικό όργανο αποφάσισε. Δε θα κρίνω την απόφαση (αν και συμφωνώ μαζί της), με καλύπτει πλήρως όμως το αποτέλεσμα. Εδώ απλά ας κλείσουμε με τη σκέψη ότι αυτό  που έγινε σήμερα μπορεί να μην είναι η αρχή του τέλους ή το τέλος της Αρχής, σίγουρα όμως, κάτι τελείωσε.

Αμήν.

ΚΚ2

Advertisements