ΟΝΝΕΔ – Το πρώτο κερδισμένο στοίχημα του Κυριάκου.

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Το τριήμερο 21/10-23/10 ήταν πολιτικώς αρκετά ενδιαφέρον. Όχι για τα όσα κυριάρχησαν στην ελληνική πολιτική ειδησεογραφία, όπως για παράδειγμα η μη εκλογή στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ των Αριστείδη Μπαλτά και Όλγας Γεροβασίλη, ούτε γιατί μάθαμε πως στα μέσα του επόμενου μηνός, -κοντά στην επέτειο του Πολυτεχνείου- θα επισκεφτεί τη χώρα μας ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα. Αλλά για ένα γεγονός εσωκομματικό, της Νέας Δημοκρατίας, που πέρασε στα ψιλά: το περασμένο Σαββατοκύριακο, έλαβε χώρα το Συνέδριο (επανίδρυσης, όπως ονομάστηκε) της ΟΝΝΕΔ.

Καταρχάς, το ότι το γεγονός πέρασε στα ψιλά είναι μάλλον θετικό. Αν αναλογιστεί κανείς τα πρόσφατα γεγονότα του Απριλίου στον Εύοσμο, όπου η δημοσιότητα ήταν μάλλον αρνητική και ουδόλως σχετιζόμενη με την παραγωγή πολιτικής, το «χαμηλό» θα λέγαμε, προφίλ που παρατηρήθηκε στο τωρινό συνέδριο της ΟΝΝΕΔ ήταν μάλλον θετικό. Ήπιοι τόνοι, σεβασμός απόλυτος στους χώρους όπου φιλοξενήθηκαν σύνεδροι και παρατηρητές που εκφράστηκε από τη θρησκευτική σχεδόν τήρηση των εντολών του προεδρείου σχετικά με το κάπνισμα μέχρι την απόλυτη καθαριότητα σε όλες τις αίθουσες που χρησιμοποιήθηκαν. Ναι, ξέρω, αυτά θα έπρεπε να είναι αυτονόητα αλλά στην Ελλάδα δεν είναι. (Αλήθεια, πολύ θα ήθελα να μάθω σε κατάσταση άφησαν οι σύνεδροι του ΣΥΡΙΖΑ το γήπεδο του TAE-KWON-DO όπου και έλαβε χώρα το πρόσφατο συνέδριό τους, όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά γιατί θυμάμαι πολύ καλά, τους χαρακτηρισμούς τους και τις έμπλεες πάθους αναρτήσεις τους όταν δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες από το γήπεδο του Ευόσμου, -όντως ντροπιαστικές και απαράδεκτες- πριν αυτό όμως καθαριστεί από τους ίδιους τους συνέδρους.)

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι όμως δεν είναι ότι οι ΟΝΝΕΔίτες «ήταν καλά παιδάκια και δεν άφηναν τους άδειους καφέδες τους όπου να’ναι». Η βασική διαφορά από τον Εύοσμο είχε να κάνει τόσο επί των διαδικασιών όσο και επί του παρασκηνίου αυτών. Να το πούμε απλά; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το πήρε απάνω του. Χωρίς να κάνει τα λάθη που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, να «επιφορτίσει» δηλαδή κάποιο μεγαλόσχημο στέλεχος να του «καθαρίσει» το παιχνίδι, παίζοντας και, αρκετά άτσαλα, λίγη μπαλίτσα για λογαριασμό του αλλά μπήκε στη διαδικασία να κάνει ένα Συνέδριο που σε μεγάλο βαθμό ήταν αυτό που έλεγε: συνέδριο επανίδρυσης. Τα μαγαζάκια που κινούντο μάλλον με όρους μαφιόζικης φαμίλιας, δεν είχαν καν τόπο να σταθούν στα Σπάτα, οι υποψήφιοι πρόεδροι ήταν άνθρωποι άμεμπτου ήθους, πράγμα όχι πάντα αυτονόητο, που διατήρησαν χαμηλούς τόνους, χωρίς αλληλοκατηγορίες και αιχμές δίνοντας έναν πραγματικά ωραίο πολιτικό αγώνα. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η σύσταση των μελών του Συνεδρίου, των συνέδρων δεδομένου ότι αυτή δεν προέκυψε από κάποια κομματική καμαρίλα αλλά μέσα από απόλυτα ανοιχτές διαδικασίες που επέτρεψαν σε χιλιάδες νέες και νέους να γίνουν για πρώτη φορά μέλη του Συνεδρίου, με συνέπεια να υπάρξει μια πραγματική όσο και ουσιαστική, όπως μέχρι στιγμής φαίνεται, ανανέωση.

Φυσικά, κι επειδή δεν ονειροβατούμε, ειδικά όσοι έχουμε συμμετάσχει σε τέτοιες διαδικασίες και κατά το παρελθόν, υπήρχαν οι διακριτές εσωκομματικές ομάδες που έκαναν το πολιτικό τους παιχνίδι, και προσπάθησαν να αποκτήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ισχύ έτσι όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη συμμετοχή στην ΠΕ και την ΚΕ της Οργάνωσης. Αλλά, ας μη γελιόμαστε, αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, όχι σε εσωκομματικές διαδικασίες μιας πολιτικής νεολαίας αλλά ακόμη και όταν αφορούν την εκλογή διαχειριστή πολυκατοικίας. Το ζήτημα είναι μέχρι που φτάνουν και τι διακυβεύουν.

Τέλος, έχει σημασία να σταθούμε λίγο στο πώς ο νέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, ο Κώστας Δέρβος, τη στιγμή που ανέβηκε στο βήμα για να ευχαριστήσει τους συνέδρους που τον εξέλεξαν, αφού μίλησε κατά τα ειωθότα, κάλεσε να ανέβει μαζί του ο συνυποψήφιός του, Ανδρέας Καρασαρίνης, μετά τη σύντομη ομιλία του οποίου, ο ίδιος δεν προχώρησε σε δευτερολογία «καπέλωμα». Και φυσικά, όλα αυτά σε μια ανοιχτή, σε συνέδρους και παρατηρητές, διαδικασία καταμέτρησης, πράγμα όχι ιδιαίτερα σύνηθες.

Κατανοώ ότι τον μη ψηφοφόρο ή φίλο της Νέας Δημοκρατίας ή της ΟΝΝΕΔ λίγο των απασχολούν τέτοιου είδους ζητήματα, πόσο μάλλον σε μια εποχή που δεν έχουμε καν την πολυτέλεια να μας αφορούν. Είναι όμως μια ενδεικτική διαδικασία που φέρει ακέραια τη σφραγίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη και αποτελεί το πρώτο κερδισμένο στοίχημά του: η νεολαία του κόμματος δείχνει να αλλάζει. Και φυσικά, οι συγκρίσεις ανάμεσα σε αυτό το συνέδριο και εκείνο όπου ο πρωθυπουργός της χώρας έστειλε τα μέλη του κόμματός του να υπερψηφίσουν την πρότασή του που αρχικά καταψήφισαν είναι όχι μόνο απαραίτητες αλλά και καταδεικνύουν, και αυτές, την αντίληψη τελικά περί δημοκρατίας που υπάρχει στα δύο κόμματα, στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία.

Ο Επίμονος Δεξιός.

Advertisements