Ο Θαυμαστός Νέος Κόσμος: Από τον Κινηματογράφο στην Πραγματικότητα

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2

Πρόσφατα είδα ξανά μια από τις παλιές καλές εκείνες ταινίες που βγαίνουν από εταιρείες παραγωγής corporations – κολοσσούς και οι οποίες μιλάνε για ένα δυστοπικό μετα-αποκαλυπτικό σκηνικό μέλλον ολιγαρχικού καπιταλισμού όπου ο κόσμος κυβερνάται από… εταιρίες corporations – κολοσσούς. The self-irony!!!

Στην Ελλάδα του σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα βέβαια. Εδώ σε λίγο θα συζητάμε το εάν πρέπει να αναθεωρήσουμε το αποτέλεσμα της συνθήκης της Γιάλτας…

Ακούστε λοιπόν και μια γνώμη κάποιου που τα έχει σπουδάσει:

ΔΕΝ γίνεται να υπάρξουν τέτοιες εταιρείες χωρίς την ύπαρξη μιας τεράστιας βάσης καταναλωτών που θα τις στηρίζουν, και αυτή δεν μπορεί να υπάρξει αν εξαθλιώνεις τους πάντες με μισθούς 200 και 100 Ευρώ, με την τιμή του i-phone στα €800 ή του μπουκαλιού γάλακτος στα €2 for that matter.

Η ανθρωπότητα θα περάσει σε ένα ανώτερο στάδιο εξέλιξης όταν θα επαναπροσδιορίσει τους άξονες κίνησης της. Και ο καπιταλισμός -μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια- πρέπει να προσέξει διότι έτσι όπως είναι δομημένος ΤΩΡΑ οδηγεί σε καταστάσεις εξαθλίωσης και πολύ μεγάλων ανισοτήτων. Είναι τραγικό παράδοξο να βασίζεται σε μια κοινωνία κατανάλωσης την οποία έχει στερήσει αν μην τι άλλο από… καταναλωτές. Τα νούμερα της διαιώνισης αυτού του μοντέλου δεν πολυβγαίνουν, όπως δε βγήκαν τα νούμερα στον «υπαρκτό» σοσιαλισμό 20 χρόνια πριν. Πρέπει ΚΑΙ να παράγεις πλούτο (που ο «υπαρκτός» ΔΕΝ παρήγε) ΚΑΙ να τον διανέμεις με σοφία (το επίρρημα «δίκαια» δε μου άρεσε εδώ πέρα, ανθρώπινο κρέας μύριζε ).

Δηλαδή, για να το πω απλά, έχουμε μια παγκόσμια κοινωνία της οποίας τα μέλη της δε θέλουν να είναι corporate slaves, ούτε και να χάσουν την κοινωνική τους ταυτότητα σε ένα παγκόσμιο melting pot που θα πιέζεται από ανεξέλεγκτες μετακινήσεις πληθυσμών. Ταυτόχρονα όμως, και ας μη χαίρονται οι εξηντάρηδες γαυριωμένοι μετέφηβοι με τα σκοροφαγωμένα γένια, οι ίδιοι άνθρωποι, ιδίως οι κοινωνίες που τον βίωσαν, δεν θέλουν να επιστρέψουν στον Κομμουνισμό, και απόδειξη όλες οι χώρες του πρώην υπαρκτού Σοσιαλισμού που βγάζουν σπυριά όταν ακούνε και βλέπουν σφυροδρέπανα.

Από την άλλη, το γεγονός ότι ζούμε, με όλα τα κακά της και τα καλά της- τη μεγαλύτερη επανάσταση από τον καιρό της ανακάλυψης του τροχού, αυτή της παγκοσμιοποίησης της πληροφορίας θα αποτελέσει (όπως και αποτελεί) μοχλό πίεσης κατά των ανισοτήτων «από οπουδήποτε και εάν προέρχονται», εκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από το «κεφάλαιο» του Μαρξ ή τον «πλούτο των Εθνών» του Adam Smith (ανάλογα με την οικονομική θρησκεία του καθενός…).

Στο Νέο Κόσμο, δεν έχουν θέση ούτε πολιτικοί που πουλάνε τη μάνα τους και δεν τους νοιάζει ούτε στιγμή αν με τα καμώματα τους θα διαλύσουν τη χώρα τους, ούτε κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες οι οποίοι έχουν αφανίσει με τη συμμαχία ενός πρόστυχου και ανήθικου εξωθεσμικού πλαισίου όλους τους υπόλοιπους, ούτε «συνεπείς» πλην όμως απολιθωμένοι κομμουνιστές οι οποίοι έχουν την αφέλεια ότι θα διαχειριστούν ένα πολύπλοκο κόσμο με ασύλληπτες τωρινές και μελλοντικές δυνατότητες με τα ερμηνευτικά εργαλεία του 1920!!!

Και όλα αυτά ενώ όχι κάποια εκατομμύρια, αλλά 2 δισεκατομμύρια νέοι υποψήφιοι πολίτες από ανερχόμενα κοινωνικά στρώματα εκτός του «δυτικού κόσμου» ζητούν μερτικό στον πλούτο που πλέον –και αυτοί– παράγουν.

Μην τυφλώνεστε και δείτε τις αλλαγές που έρχονται. Και όλα αυτά με την ελπίδα βέβαια ότι ο μετασχηματισμός του κόσμου σε μια μετα-οντότητα ισοσκελισμένης διαχυσης πόρων, ευκαιριών και ανταμοιβών  δε θα περάσει μέσα από εκατομμύρια θύματα όπως έγινε σε κάθε περίοδο μεγάλων ανακατατάξεων στο παρελθόν.

Θα δούμε πολλά  στους «ενδιαφέροντες καιρούς» που έρχονται. Ας ελπίσουμε να μην «τα δούμε όλα»

Καλώς ήλθατε στο Νέο Κόσμο.

ΚΚ2

Advertisements