Όλα του γάμου δύσκολα…

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2

Αυτό το -σκληρό- καλοκαίρι θα μείνει στη μνήμη πολλών για την πύκνωση του χρονισμού των τραγικών γεγονότων που λαμβάνουν  χώρα. Μιλάμε για πολλά, σημαντικά γεγονότα τα οποία ενώ άλλοτε θα θέλαμε καιρό για να τα αφομοιώσουμε, σήμερα συμβαίνουν καταιγιστικά γρήγορα, σαν Χολυγουντιανή περιπέτεια με μπόλικες εκρήξεις, καταστροφές και κυνηγητά. Μόνο που εδώ οι Απώλειες είναι αληθινές, όπως και ο θρήνος των (επί)ζώντων για τους τεθνέωτες, κοντινούς και μη.

Ταυτόχρονα όμως με τα γεγονότα, οι οξυδερκείς παρατηρητές ανησυχούν και για ένα άλλο λόγο: Υπάρχει διεθνώς μεγάλο έλλειμμα ηγεσίας το οποίο κρίνεται ως ανεπαρκές να διαχειριστεί μια τόσο πολυσχιδή γεωπολιτική κρίση, εξ ου και η καταιγίδα -λένε- ετερόκλητων γεγονότων. Όπου σε διάστημα λίγων εβδομάδων έχουμε μπαράζ επιθέσεων εναντίον στόχων πολιτών από αυτόκλητους ενεργούμενους του ακραίου Ισλαμικού φονταμενταλισμού (H Γερμανία περνάει δύσκολες ώρες όπως και η Γαλλία πριν από λίγες μέρες), συνεπικουρούμενη από αναβράζουσα πολιτική αναταραχή. Με μεγάλο ηθικό και χρηματικό κόστος στη Μεγ. Βρετανία λόγω του χαζού δημοψηφίσματος του Brexit και βέβαια πιο βίαια στην (παραδοσιακά βίαιη) Τουρκία λόγω… πραξικοπήματος! Το 2016!

Έτσι, ξαφνικά, το οικονομικό θαύμα της Γηραιάς Αλβιόνος η οποία είχε μείνει προσώρας αδιάβροχη από τις υστερικές ομφαλοσκοπήσεις της γηράσκουσας ηπείρου («the continent» όπως τη λένε), χάνει τη λάμψη του στη σκέψη και μόνο ότι το συγκεκριμένο οικοδόμημα μπορεί να περιέλθει στα χέρια ενός συριζαίου σε ψυχή και νοοτροπία μελλοντικού Corbin, και σε μια χώρα εκτός Ενωμένης Ευρώπης! Όπως αντίστοιχα και η λάμψη του μακράν ασταθέστερου οικονομικού θαύματος του Ισλαμικού καπιταλισμού δια χειρός Ερντογάν  φαίνεται πως τελικά δεν μπορεί να αντισταθμίσει την θεσμική, κοινωνική και πολιτισμική υστέρηση της σύγχρονης Τουρκίας. Με τους φαντάρους να πυροβολούν με πολεμικά όπλα άοπλους πολίτες και οι συγκεκριμένοι πολίτες σε αντίποινα να φέρονται μέχρι και ότι… αποκεφαλίζουν παραδοθέντες στρατιώτες φωνάζοντας θρησκευτικά (!!!) συνθήματα.

Ταυτόχρονα, στον «σκληρό» πυρήνα της Ευρώπης έχουμε μια μικρόψυχη, περίεργη γραφειοκρατική κλίκα με μια καλβινιστικά τιμωρητική Γερμανία και κάτι κεντροευρωπαϊκά minions πρώην κομμουνιστικά κράτη με πολιτικοκοινωνικά μετατραυματικά σύνδρομα, που ακόμα να ξεφύγουν από τη φτώχεια τους μετά από 50 χρόνια κομμουνισμό. Ένα περίεργο διευθυντήριο που αντί να ηγείται συνωμοτεί, αντί να εμπνέει στοχοποιεί (και -δυστυχώς- να το πούμε αυτό, υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ εύκολοι και δικαιολογημένοι στόχοι από τα χαζοχαρούμενα κράτη του Ευρωπαϊκού Νότου) και δεν συμβάλλει στην Ευρωπαϊκή ιδέα παρά μόνο για να να κάνει τον θεσμικό μπαμπούλα. Που δείχνει εκδικητικότητα και εμπάθεια με αποτέλεσμα να τραντάζεται η Ευρώπη από διαδηλώσεις και η ήπειρος να παραπαίει ανάμεσα σε διάφορες εκδοχές ενός ακραίου Ευρωσκεπτικισμού. Όπου πολλοί πολίτες παρασύρονται από σειρήνες λαϊκιστών ηγετών με αποτέλεσμα πότε να κινδυνεύει η Ιβηρική Χερσόνησος να περιέλθει στην επιρροή ηγετίσκων της παλαβής «αριστεράς», και πότε η Κεντρική Ευρώπη να βλέπει το φάσμα του  ακροδεξιού εθνικισμού να επανέρχεται δριμύτερο σε διάφορες αποχρώσεις του γκρι.

Και μέσα σε όλα αυτά του γάμου τα δύσκολα, μόνο ανησυχία εμπνέει αυτό που βιώνουμε με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στη δύσμοιρη χώρα μας. Όπου ο αρχηγός αλλά και το υπόλοιπο τσιρκοειδές σύμφυρμα, με ή χωρίς νεοαριστερούς καραφλούς στυλίστες και περίεργους ξεμαλλιασμένους διοπτροφόρους κωμικά γλαυκώπηδες επίδοξους μπουκαδόρους στα Εθνικά θησαυροφυλάκια, όχι μόνο δεν επέδειξαν καμιά αυτοσυγκράτηση αλλά εδώ και μήνες το τερματίζουν σχεδόν κάθε εβδομάδα με τις αστοχίες τους. Διασκεδάζουν με την αγωνία κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου και με την δυσφορία κάθε υποψήφιου επενδυτή, χαίρονται με την αγωνία του μικροεπιχειρηματία που στραγγίζεται διωκόμενος από αυτό το καφκικό κράτος που δεν αλλάζει ΠΟΤΕ και για τίποτα, για να βρεθούν τα χρήματα για να πληρώνονται οι Καρανίκες και οι ερωτικοί σύντροφοι των καταληψιών της εξουσίας. Και όταν τους επισημαίνεται, απαντούν ότι κάνουν τα ίδια διότι μπορούν και διότι έτσι έκαναν και οι προηγούμενοι!!!

Όπου  μια κυβέρνηση ιδεοληπτικών που ότι κάνει το κάνει με το ζόρι και μόνο διότι θέλει να κρατηθεί στην εξουσία, έχει συνεργαστεί ανερυθρίαστα με τον κάθε τηλε-ανισόρροπο και οπορτουνιστή που υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία, και εκεί που την παίρνει, διαλύει ασύστολα δομές, πόρους, ανθρώπους που δεν της κάνουν.

Λες και κάποιος αποφάσισε να πειραματιστεί πόσο άραγε… αντέχει η Ελλάδα έχοντας να αντιμετωπίσει ΚΑΙ εξωτερική εισαγόμενη κρίση, ΚΑΙ εσωτερική πολιτική και θεσμική κρίση, και όλα αυτά καπάκι στον έβδομο χρόνο σκληρότατης οικονομικής κρίσης. Ενώ έχουν απέναντι μικρόνοες κεντροευρωπαίους και δυτικούς δανειστές οι οποίοι με τους χειρισμούς τους επιδεινώνουν την κατάσταση στη βάση ενεργειών που εκκινούν εν πολλοίς από αγνό πείσμα και εμπάθεια και λιγότερο στη βάση μιας δομημένης στρατηγικής εξόδου από την πανευρωπαϊκή πλέον κρίση.

Της οποίας η Ελλάδα αποτελεί απλώς την εντονότερη και χαρακτηριστικότερη περίπτωση λόγω του καταστροφικού συνδυασμού πολιτικών, θεσμικών, πολιτισμικών και κοινωνικών ελλειμμάτων που επί δεκαετίες έχει.

Από την άλλη, και ενώ ο εθνολαϊκίστικος κυβερνητικός συνασπισμός φαίνεται να είναι αρκούντως συμπαγής δεν πάει να γίνει η χώρα κολυμπηθρόξυλα, ο ανανεωτικός-φιλοευρωπαϊκός χώρος (*)  στην Ελλάδα φαίνεται κατακερματισμένος και χωρίς να να υπάρχει συμφωνία ως προς τις προτεραιότητες του. Με κεντρικό πυρήνα μεν τον προοδευτικά ισχυροποιούμενο Κυριάκο (και ΟΧΙ-ακόμα- τη ΝΔ, λυπάμαι), αλλά και πολλές πολλές τάσεις και ανορεξικές διαδικτυακές σελίδες και περσόνες αρκετές εκ των οποίων βάλλουν περισσότερο εναντίον αλλήλων παρά κατά του απέναντι συμπαγούς πολιτικοκοινωνικού συμφύρματος και των όσων πατρόνων του. Και όλα αυτά χωρίς να προτείνουν φυσικά τίποτα, πέρα από τη χολή που βγάζουν για το ποιος θα πρέπει να αναγνωριστεί ανάμεσα στους ήρωες της επόμενης μέρας, η οποία όμως -αλίμονο!- ακόμα δεν έχει καν έρθει.

Και αυτό ήδη καταγράφεται σαν η μεγαλύτερη ντροπή του «χώρου» και θα αποτελέσει το μεγαλύτερο στίγμα όταν η κατάσταση θα αλλάξει προς το καλύτερο. Μεγάλο το έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού για να αντιμετωπιστεί το blitz του τραγελαφικά μεταλλαγμένου νεο-εθνολαϊκισμού ιδίως σε μια τόσο ταραγμένη εποχή.

Όλα του γάμου δύσκολα…(**)

Συνέλθετε.

ΚΚ2

__________________________

(*) …και όχι φιλογερμανικός, η Ευρώπη δεν είναι μια χώρα, έστω και εάν αυτή είναι η Γερμανία, και δεν αρχίζει,  ούτε τελειώνει με ένα ηλικιωμένο, ικανό μεν αλλά εμπαθή και κοντόθωρο Σόιμπλε

(**) …και η νύφη γκαστρωμένη, που λέει και ο «σοφός» «λαός» «μας».

Advertisements