Σκοτεινά κέντρα εξουσίας

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι αποκαλύψεις του Γκαλμπρέιθ, για το plan X. Το έκτακτο σχέδιο που προετοίμαζε μια ομάδα «κατ’εντολή του πρωθυπουργού, σε περίπτωση που η Ελλάδα εξαναγκαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ».

Η δουλειά αυτή, κατά τον κ. Γκαλμπρέιθ περιελάμβανε «την οικονομική και νομική εξειδίκευση των μελών της ομάδας, την ακαδημαϊκή βιβλιογραφία για τη  μετάβαση σε ένα άλλο νόμισμα, τις ιδιωτικές συζητήσεις με έμπιστους ειδικούς αλλά και τη συγκέντρωση πληροφοριών για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα». Βέβαια, συνεχίζει, καθώς όλοι «είχαν πλήρη επίγνωση των δυσκολιών που η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε αν αναγκαζόταν να βγει από  το ευρώ αλλά και των κινδύνων που θα ακολουθούσαν αν γινόταν γνωστό το σχέδιο μας», γι’ αυτό τον λόγο δουλέψανε «όσο το δυνατόν πιο διακριτικά και κυρίως μακριά από την Αθήνα»

Λεπτομέρειες επί των οικονομικών δεν θα αναφέρω, ούτε και εξειδικεύομαι να αναλύσω. Σκοπός μου είναι να σταθώ στον αγώνα που έδωσαν οι εγχώριοι επαναστάτες της αριστεράς, για να πάρουν την εξουσία, με σκοπό να τη δώσουν και πάλι στα χέρια του «λαού». Να αποκαταστήσουν τη δημοκρατία δίνοντας στον «λαό» και πάλι τη δυνατότητα να αποφασίζει για το μέλλον του.

Πόσες φορές δεν ακούσαμε για τα σκοτεινά, ως επί το πλείστον, κέντρα εξουσίας της Ευρώπης που αποφασίζουν ερήμην των λαών. Για κέντρα αποφάσεων όπου όσοι λαμβάνουν μέρος δεν ελέγχονται και λόγω αυτού η πορεία της Ευρώπης είναι φθίνουσα και λοιπές άλλες αντιεξουσιαστικές κορώνες, που τώρα, με τον ερχομό της ελληνικής αριστεράς, όλα αυτά θα αλλάζανε.Όμως, τι αποκαλύπτεται. Πως και στην Ελλάδα δρούσε ένα σκοτεινό κέντρο αποφάσεων. Ένας αριστερός πρωθυπουργός, ερήμην του λαού και όπως φαίνεται και μελών της κυβέρνησης, έδωσε εντολή σε έναν υπουργό να σχεδιάσει ένα plan X σε περίπτωση που η Ελλάδα εξαναγκαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ. Ο υπουργός με τη σειρά του, πήρε την εντολή του πρωθυπουργού και συνέστησε μια ομάδα, στην οποία συμμετείχε και ένας αμερικανός οικονομολόγος, για να ξεκινήσουν τον σχεδιασμό αυτού του εναλλακτικού σχεδίου και μάλιστα, «διακριτικά και κυρίως μακριά από την Αθήνα».

Δηλαδή, πέντε-δέκα άνθρωποι που αμφιβάλω εάν μάθουμε ποτέ, ένα διακριτικό (σκοτεινό), κέντρο εξουσίας στην Ελλάδα, που δεν ελέγχονταν από πουθενά, ανέλαβε να σχεδιάσει τον τρόπο που θα αντιμετωπίζονταν μια έκτατης ανάγκης κατάσταση στη χώρα. Βέβαια, όπως λένε, αυτή η κατάσταση δεν ήθελαν να συμβεί (δεν είναι χαζοί άλλωστε), όμως επειδή κανείς δεν ήξερε, ούτε οι ίδιοι, πόσο θα άντεχε το σχοινί που θα τέντωναν, καλού κακού, θα σκέφτηκαν, ας είμαστε προετοιμασμένοι και για την περίπτωση ατυχήματος (από την ένταση που οι ίδιοι θα προκαλούσαν).

Να λοιπόν, πως, «σκοτεινά» κέντρα εξουσίας που αποφασίζουν ερήμην του «λαού» υπάρχουν στις καλύτερες αριστερές οικογένειες. Κέντρα που αποφασίζουν να παίξουν με τη φωτιά και ταυτόχρονα κάνουν σχέδια έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που αυτή εξαπλωθεί.

«Τα κέντρα εξουσίας είναι εξ ορισμού αγχωτικά, με ανθρώπους με μεγάλο εγώ και με συνεχείς συγκρούσεις», είχε πει ο Βαρουφάκης και θυμάμαι πως, κατά τον ίδιο, «το βράδυ του δημοψηφίσματος ο Τσίπρας είχε πέσει σε κατάθλιψη», θυμάμαι τον έρπη και βλέπω σήμερα, πως αλληλοκατηγορούνται όσοι εχθές συμμετείχαν στο αποτυχημένο πείραμα, εις βάρος της χώρας και των πολιτών της.

 

Σημ.

Το κέντρο αποφάσεων πρωθυπουργός, Βαρουφάκης, Γκαλμπρέιθ, είναι το ένα, διότι στην ελληνική αριστερά, υπήρχε και άλλο κέντρο εξουσίας και αποφάσεων που, ερήμην του «λαού», έκανε άλλα σχέδια έκτακτης ανάγκης, όπως την κατάληψη στο Νομισματοκοπείο. Το γνωστό κέντρο Λαφαζάνη, Στρατούλη, Λεουτσάκου.

 

Το Ζιζάνιο

Advertisements