Οι «Παραιτηθείτε» και το Χαλίκι στο Παπούτσι

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

του ΚΚ2.

Πολύς ντόρος γίνεται λοιπόν με το περίφημο «κίνημα» «Παραιτηθείτε». Εκεί που άρχισε σαν μια συγκέντρωση που για την κυβέρνηση ευκταίο θα ήταν να περιοριστεί σε μερικές δεκάδες άτομα πέριξ του σιντριβανιού της Πλατείας Συντάγματος, να περάσει αναίμακτα και απλά να καταλήξει στα μπαράκια του Κέντρου και μετά να πάμε όλοι μαζί για διακοπές (ρίχνοντας καμιά βρισιά για το εκκαθαριστικό που θα μας βρει), ξαφνικά άρχισαν κάποιες αναίτιες επιθέσεις και από την πλευρά των κυβερνώντων.

Και είναι να απορεί κάποιος, γιατί έγινε τόσος ντόρος;

Τόσο ανοίκειο φαίνεται σε αυτή την κυβέρνηση το ότι κάποιοι (και είναι πολλοί…) μπορεί και να μη την γουστάρουν; Και προσπαθούν να προδικάσουν το ποιόν και το… ύψος της φορολογικής δήλωσης αυτών που ΘΑ προσέλθουν στη συγκέντρωση, με αποκορύφωμα φυσικά την απίστευτης φαιδρότητας και υποκριτικού θράσους δήλωση από κυβερνητικό στέλεχος ότι μια συγκέντρωση η οποία θα γίνει από τους εξ ορισμού πλέον φιλήσυχους ανθρώπους της χώρας (όλοι γνωριζόμαστε…), κινείται στα… όρια της συνταγματικής νομιμότητας. Και από στέλεχος του… ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί κομματικά έντυπα, επώνυμοι κονδυλοφόροι, υψηλότατα κυβερνητικά στελέχη λύσσαξαν τόσες μέρες με το γνώριμο ερειστικό ύφος στην τοξική γραφίδα τους να στοχοποιούν και να κατονομάζουν ανθρώπους (λέγεται και προσβολή της προσωπικότητας και είναι αδίκημα από ότι ξέρω) με υβριστικότατα σχόλια; Να απειλούν με άδικη επιβαρυμένη φορολογία αυτούς που δεν τους ψήφισαν αλλά και να κατηγορούν για… αντισυνταγματικότητα αυτούς που διαμαρτύρονται για την καταιγιστική πολιτική, αισθητική και κοινωνική ασχήμια που πάνε να τους επιβάλλουν; Πέρα από την επιπρόσθετη οικονομική ταλαιπωρία για την οποία φυσικά και δε φταίνε εφόσον δεν τους ψήφισαν.

Αυτή η τόσο μεγάλη αστοχία μάλλον τελικά επιβεβαιώνει προηγούμενο σχόλιό μου.

Φοβούνται.

Και έχουν λόγους να φοβούνται. Ξέρουν πολύ καλά ότι από την αρχή είπαν ψέμματα. Και φοβούνται τις ζυμώσεις, το να βρίσκονται πολλοί άνθρωποι σε περιορισμένο χώρο μεταξύ τους και να αρχίσουν να μιλάνε. Όχι να πληκτρολογούν. Να μιλάνε. Και όταν αρχίσει να μιλάει ΚΑΙ η τσέπη, όσο ένρινη και να την κάνεις τη φωνή σου κωμικά μιμούμενος κάποιον άλλο, γνωστό και μη εξαιρετέο, όσες προβαρισμένες παύσεις και να κάνεις, όσο θράσος και να έχεις, ξέρεις ότι ο πολιτικός σου χρόνος είναι περιορισμένος και ελπίζεις ότι είναι να γίνει να μην ξεσπάσει με μη ελέγξιμο τρόπο και σε μη ελέγξιμο χρόνο.

Ξέρετε, ο μεγάλος Μοχάμεντ Άλι είχε πει κάποτε ότι «Δεν σε εξαντλούν τα βουνά μπροστά σου που πρέπει να σκαρφαλώσεις, αλλά το χαλίκι μέσα στο παπούτσι σου».

Και εκεί λοιπόν που λέτε που πίστευαν ότι την καβάτζωσαν τη δόση, ότι τα ερίφια θα μπουν χωρίς πολλά-πολλά στο μαντρί των θερινών διακοπών, οι Ευρωπαίοι στηρίζουν τρίζοντας τα δόντια γιατί υπάρχουν τα γνωστά θέματα, νασου το προβληματάκι.

Το χαλίκι στο παπούτσι. Οι «παραιτηθείτε»! Χα!

Και ναι, έχουν δρόμο ακόμα. Και το ξέρουν ότι μπορούμε να τους σταματήσουμε. Και αυτό φοβούνται. Και ο φόβος τους καταγράφτηκε.

Συνεχίζουμε.

ΚΚ2

 

 

 

 

 

Advertisements