Για τους 2500 πλαστογράφους

13227471_10209153813820283_35053509384252822_o

 

Με αφορμή την κίνηση μας για την άμεση απόλυση και ποινική δίωξη όπου και όπως ο νόμος προβλέπει, είδα δύο τάσεις να εμφανίζονται. Η πρώτη είναι εκείνη που ζητάει κεφάλια, το μαχαίρι στο κόκκαλο, τη δίωξη εκείνων που διόρισαν τους πλαστογράφους, εκείνων που δεν έλεγξαν τα πτυχία τους ή κι εκείνους που εξαπατήθηκαν θεωρώντας τα γνήσια. Αυτήν την τάση, όταν δεν εξαντλεί την κάψα της απλά στους «προηγούμενους» παρέχοντας συγχωροχάρτι στους νυν που ζητούν χωρίς κανένα πρόσχημα να νομιμοποιήσουν την εξόφθαλμη ανομία, τη βλέπω παρά τις βερμπαλιστικές της αξιώσεις, με συμπάθεια.

Η δεύτερη τάση επισημαίνει το μάταιο είτε της διαδικτυακής συγκέντρωσης υπογραφών είτε της απαίτησης -πάνω από 3 χιλιάδων ανθρώπων σε μόλις ένα 24ωρο- να μην γίνει αυτή η νομιμοποίηση εκείνων που προέβησαν στο κακούργημα της πλαστογράφησης τίτλων σπουδών και να τοποθετηθεί σχετικά και η αντιπολίτευση. Είναι οι ίδιοι που λοιδωρούσαν τους ΜένουμεΕυρώπηδες, μέχρι να δουν τη δυναμική τους, στο δρόμο. Είναι οι ίδιοι δε που ασκούν κριτική στον Κυριάκο για την πολύ light αντιπολίτευσή του αλλά όταν το θερμόμετρο ανεβαίνει, θυμούνται πως «αυτά είναι λαϊκισμοί» κλπ κλπ.

Μάθετε φίλοι μου της δεύτερης τάσης να ξεχωρίζετε το λαϊκό από το λαϊκίστικο. Και μετά ασχοληθείτε με την πολιτική. Γιατί δυστυχώς αυτή η πολιτική, προϋποθέτει λαό, όσο κι αν τον βδελύσσεστε. Όταν το καταλάβετε, θα πάψετε να ασχολείστε με την πολιτική κινούμενοι εκλογικά σε επίπεδα 0,8%.

Υ.Γ. 1. Αφελείς δεν είστε. Αλλά ούτε κι εμείς. Ούτε κεφάλια ζητάμε, ούτε «κραιμάλαις» στήνουμε. Θέλουμε μόνο, όπως θα γινόταν αν κάποιος υπάλληλος σε μια ιδιωτική επιχείρηση παρουσίαζε πλαστούς τίτλους σπουδών, να εφαρμοστεί ο νόμος. Ό,τι λέει ο νόμος για την περίπτωση του ιδιωτικού υπαλλήλου που παρουσιάζει πλαστούς τίτλους στο αφεντικό του, το ίδιο και για τον αντίστοιχο στο δημόσιο. Nothing more, nothing less.

Υ.Γ. 2. Το αγαπημένο μου απόσπασμα από το «Κατά Ματθαίον» Ευαγγέλιο, ταιριάζει γάντι εν προκειμένω (11, 16-19).

Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶ παιδίοις καθημένοις ἐν ἀγοραῖς, ἃ προσφωνοῦντα τοῖς ἑταίροις αὐτῶν λέγουσιν·

ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε, ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκόψασθε.

λθε γὰρ ᾿Ιωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων, καὶ λέγουσι· δαιμόνιον ἔχει.

ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς!

 

Β. Κ. Ή κατά κόσμον Σουλεϊμάν αλ Κανουνί

Advertisements