Έχουμε ευθύνη και οι υπόλοιποι…

1269317_307000492771440_156070194_o

 

του ΚΚ2

Πριν πάρα πολλά χρόνια και στο πνεύμα της τότε κατάστασης, όταν τα περισσότερα θερμόαιμα νεοταξικά στρατιωτάκια που κατακλύζουν το διαδίκτυο υπέρ της μεγαλύτερης παρωδίας πολιτικού συνασπισμού στο Δυτικό (και ευτυχώς!) κόσμο ήταν ακόμα γενετικό υλικό, κάποιος φίλος συνεπαρμένος από τον άνεμο της «αλλαγής» (και δυστυχώς δε μιλάω για το γνωστό κομμάτι των Scorpions) μου είχε πει το χαριτωμένο, ενώ η δικτατορία είχε ήδη αρκετά χρόνια που ήταν παρελθόν:

«Ξέρεις, τώρα που αρχίζει να αλλάζει αυτή η χώρα, έχουμε ευθύνη να μην ξαναζήσουμε τη δικτατορία…»

Θυμήθηκα πρόσφατα αυτή την άκαιρη – στα όρια του ανεκδότου, τότε – φράση του να μιλάει κάποιος για δικτατορίες ενώ οι «πρωταίτιοι» βρισκόταν ήδη -τότε- αρκετό καιρό στη φυλακή με ισόβια (και μπορεί να είναι και οι οι μόνοι καταδικασμένοι που εξέτισαν στο ακέραιο την ποινή τους «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια», θυμάστε;).

Τη θυμήθηκα ενώ τόσα χρόνια μετά το μεταπολιτευτικό γιορτάσι πλέον είμαστε στην τελευταία(;) πράξη του δράματος. Με μια πανικόβλητη, φουσκωμένη και παραπαίουσα πρωθυπουργική καρικατούρα -junkie της εξουσίας- να προσπαθεί να  ολοκληρώσει υπέρβαρος ων τις  κινήσεις της χορογραφίας που του έχει επιβληθεί από τους επικυρίαρχους του μπας και σώσει εαυτόν από την επερχόμενη νέμεση, ηθική, (πιθανόν) δικαστική και πολιτική.

Εάν θα πρέπει να ευγνωμονούμε για κάτι το μίασμα που θα είναι σε λίγο ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι για το ότι προκάλεσε στην «απέναντι πλευρά» αυτό που οι θεωρητικοί τους ομοϊδεάτες αναφέρουν σαν το «προτσές της ιδεολογικοποίησης». Μετά από κοντά έξη χρόνια ύβρεων, επιθέσεων, προπηλακισμών και φεστιβάλ απρέπειας ακόμα και από ανθρώπους με τους οποίους δεν είχαμε να χωρίσουμε τίποτα μαζί τους, αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε ότι αν αυτοί είναι «κάτι», εμείς είμαστε «κάτι άλλο».

Κάτι που έχει σχέση με την «Ευρώπη» (και όχι αποκλειστικά με τον ευφυή πλην όχι μόνο περιορισμένης κινητικότητας αλλά και πολιτικού αισθητηρίου κυνικό Τεύτονα που λόγω αδιαφορίας κίνησε λάθος νήματα και έπαιξε το παιχνίδι των υπερατλαντικών εχθρών του). Κάτι που έχει σχέση με την προκοπή χωρίς δανεικά (υποπτεύομαι ότι το 80% των ατυχησάντων δανειοληπτών για λόγους καθαρά συμφέροντος ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τρέμουν για τα σπίτια τους), κάτι που δεν έχει σχέση με τριάντα πέντε πλέον χρόνια (το φαντάζεστε;) «εργασίας» σφραγιδοκρουσίας στο «δημόσιο» χωρίς καμιά προοπτική αυτοπραγμάτωσης, κάτι που δεν έχει σχέση μόνο με ουζερί ή καφετέριες αλλά με νέες τεχνολογίες, επαγγελματικές διακρίσεις, σύγχρονη παιδεία, επενδύσεις και όχι χαβούζες στη μέση των πόλεων.

Ναι, κάποτε (σύντομα) το τσίρκο θα πέσει. Ναι, σίγουρα θα θέλαμε να «κοιτάμε τη δουλειά μας» και το κακό απλά να περάσει από δίπλα μας ή να μας αγγίξει σαν μολυσμένο χάδι.

Well… Ι’ ve got news for you: It’s not gonna happen like that.

Δυστυχώς, μας συνέβη αυτό που οι Κινέζοι εύχονται στους εχθρούς τους. Μας βρήκαν «ενδιαφέροντες καιροί» (interesting times). Και δεν γνωρίζω με τι όρους θα επέλθει αυτό που ενδέχεται να επέλθει και όλοι απευχόμαστε. Εκείνο που γνωρίζω είναι πως όσοι είμαστε ή μπορούμε να σταθούμε όρθιοι ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ να σταματήσουμε το κακό που μας έχει βρει ΕΔΩ πριν το πλοίο βυθιστεί τελείως και στην καλύτερη των περιπτώσεων χάσουμε κανένα δυο νησιά ή ζήσουμε ανώμαλες καταστάσεις μπροστά στις οποίες ο καταραμένος εκείνος πρόσφατος «Δεκέμβρης» (του 2008 εννοώ, μην ξερογλείφονται ορισμένοι…) θα μοιάζει παιδική χαρά…

Οφείλουμε όσο μπορούμε όχι μόνο να αποτρέψουμε τα χειρότερα,  αλλά και με ειρηνικό τρόπο να διασφαλίσουμε την ομαλή μετάβαση στην «επόμενη μέρα». Κυρίως όμως ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ απέναντι στα παιδιά μας όσοι έχουμε, να διασφαλίσουμε ότι παρόμοιες γκροτέσκες ελλειμματικές φυσιογνωμίες με τα πουκάμισα έξω,  τα πρησμένα από την πολυφαγία και την θρυλούμενη πολυφαρμακεία σώματα, τις εμφανείς προσπάθειες μίμησης της ένρινης φωνής του Ανδρέα Παπανδρέου (μα καλά, έχει κάνει πρόβες;) τις τσιριχτές φωνές των υστερικών μαινάδων αρρένων και θηλέων, την εξόφθαλμη στρεψοδικία στην εκφορά λόγου η οποία έχει τρομάξει πολλούς ακόμα και πρώην συμπαθούντες, όλος αυτός ο εσμός σκυβάλων δε θα ξαναστοιχειώσουν τις ζωές μας! Άσχετα από το κατά πόσο φταίνε (και) οι προηγούμενοι.

ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ, και δυστυχώς, η ώρα της ευθύνης, της επιλογής στρατοπέδου με γνώμονα την πρόοδο εναντίον της λουδιτικής και αταβιστικής οπισθοδρόμησης των παλαιο- και νεολιθικών σταλινικών αρχίζει από ΤΩΡΑ, πριν μας βρουν τα χειρότερα.

Ναι, έχετε δίκιο όσοι αισθάνεστε βαρείς τους ώμους σας.

ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ και οι υπόλοιποι.

ΚΚ2

Advertisements