Αναμνήσεις από το κομμουνιστικό αύριο

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Οι πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης και της Αν. Ευρώπης είχαν ιδιαίτερα πικρόχολα, αλλά και πνευματώδη, πολιτικά ανέκδοτα. Ήταν αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων να αντιμετωπίζουν την καθημερινότητά τους με χιούμορ – ως ασπίδα. Μια και χτίζουμε εκ νέου τον κομμουνισμό στην Ελλάδα, έβγαλα από το κομοδίνο μου δύο βιβλία με παλιά σοβιετικά ανέκδοτα.  Ένα μικρό δείγμα:

Ο Μπρέζνιεφ φτάνει σ’ένα κολχόζ και πιάνει φιλική κουβέντα: – Πώς ζείτε, σύντροφοι; – αστειεύεται με τους εργαζόμενους. – Υπέροχα ζούμε, σύντροφε Μπρέζνιεφ – αστειεύονται και οι εργαζόμενοι. – Ποιές είναι οι κυριότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το σοβιετικό κολχόζ; – Είναι τέσσερις: ο χειμώνας, η άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Ο Κοσίγκιν ανακοινώνει στον Μπρέζνιεφ ότι αποφάσισε να ανοίξει τα σύνορα. – Μπρέζνιεφ: Μα τρελάθηκες; Θες να μείνουμε δύο άτομα εδώ πέρα; – Κοσίγκιν: Γιατί, ο δεύτερος ποιός είναι;

«Καλημέρα, Λεονίντ Ίλιτς», χαιρετάει ο ήλιος τον Μπρέζνιεφ το πρωί. «Καλό μεσημέρι, Λεονίντ Ίλιτς», τον ξαναχαιρετάει στις 12. Αρχίζει και σουρουπώνει, αλλά χαιρετισμός γιοκ. – Τί έγινε, βρε ήλιε, δεν θα μου πεις «Καλησπέρα»; – ρωτάει ο Μπρέζνιεφ. – Δεν πας να γαμηθείς! Είμαι ήδη στη Δύση.

Πιάνουν έναν αντιφρονούντα που έχει γράψει σε τοίχο με σπρέι «Ο Μπρέζνιεφ είναι βλαξ». Τον καταδικάζουν σε 11 χρόνια κάθειρξη: 1 χρόνο για προσβολή του αρχηγού του κράτους και 10 για την αποκάλυψη κρατικών μυστικών.

Έναν τύπο που κοιμάται στο λεωφορείο τον πατούν κατά λάθος στο πόδι. Ο τύπος ξυπνάει και αρχίζει να χειροκροτάει.

Πλάμεν

Advertisements