Dark City

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

του ΚΚ2.

Αυτό που συμβαίνει -σε πολύ λιγότερο βαθμό τώρα από ότι πριν μήνες είναι η ελπιδοφόρα αλήθεια- στην Ελλάδα του σήμερα μου θυμίζει το σενάριο της ιδιαίτερης ταινίας noir επιστημονικής φαντασίας Dark City (1998) του πολύ καλού Αlex Proyas.

Σε αυτήν, υπάρχει μια πόλη όπου κάποια μέρα ένας κάτοικος της ένεκα συγκυριών αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Είναι πάντα σκοτάδι, εκείνος θέλει να πάει σε μια ηλιόλουστη παραλία έξω από την πόλη αλλά δεν το καταφέρνει, το λεωφορείο δε φτάνει ποτέ εκεί, ούτε το τραίνο, οι δε δρόμοι δαιδαλωδώς φαίνονται να μην οδηγούν ποτέ και πουθενά εκτός πόλης, παγιδεύοντας τον ήρωα σε μια λαβυρινθική αστική δυστοπία χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

Ταυτόχρονα ο ήρωας μας συνειδητοποιεί ότι κανείς δεν αναρωτιέται γιατί είναι συνέχεια βράδυ και γιατί κανένας δεν μπορεί να βγει έξω από τα όρια της πόλης και να φτάσει σε εκείνη τη μαγική παραλία που διαφημίζεται από τεράστιες πινακίδες. Όπως και ο θεατής έτσι και ο ήρωας αρχίσει και απορεί τελικά πως λειτουργεί, τι παράγει αυτή η σκοτεινή πόλη, πως δημιουργεί τον πλούτο της και ως δια μαγείας οι κάτοικοί της πληρώνονται, αγοράζουν, καταναλώνουν κοκ.

Κάποια στιγμή ο ήρωας μας αντιλαμβάνεται ότι ο λόγος που κανείς δεν αναρωτιέται για τα προφανή είναι διότι όλοι οι κάτοικοί της -εκτός από αυτόν, ΑΚΡΙΒΩΣ τα μεσάνυχτα πέφτουν για… ύπνο και τα πάντα σταματούν. Εκείνοι τη στιγμή, κάποιοι άγνωστοι Πολιτιουργοί, οι Ξένοι (the Strangers) επεμβαίνουν στις ψυχές των κοιμώμενων αλλά και στη μορφοδιάταξη της Πόλής και αλλάζουν τα πάντα. Έτσι ώστε όταν ξαναξυπνάνε -πάντα βράδυ- οι άνθρωποι έχουν νέες ή τροποποιημένες αναμνήσεις και με καθημερινές επιχειρήσεις μεταμορφωτικού και ολοκληρωτικού σοκ και δέους (ολόκληρα κτίρια δημιουργούνται ή επαναμορφοποιούνται, νέες ταυτότητες τους δίνονται, κοκ) να μην αναρωτιούνται για τα Παράξενα πράγματα που ζουν και την ελλειμματική πραγματικότητα που βιώνουν.

Στο τέλος ο ήρωας ανακαλύπτει ότι όταν οι άνθρωποι κοιμούνται, οι «Ξένοι» απομυζούν τις γνώσεις, τις εμπειρίες και την ψυχική τους ενέργεια για να τραφούν και να συνεχίσουν της επιβίωσή τους.  Δε θα σας πω για την ταυτότητα των «Ξένων», ούτε για το ακριβές τέλος. Αξίζει να δείτε την ταινία οπότε το τέλος σας το αφήνω για έκπληξη.

Ξέρετε κάτι; Παρόλο το ότι ταινία ενδεχομένως θεωρείται καλτ και «εναλλακτική» εν  τούτοις περιγράφει πιστευω ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον συνέβαινε μέχρι πρότινος. Ένας ολόκληρος λαός όμηρος μάγων, μόνο που εδώ αντί της πολιτιουργικής μαγείας έχουμε απλά απίστευτα υφασμένη προπαγάνδα (δε θα σταματήσω να φωνάζω για ξένους συμβούλους),  και όπου όλοι θέλουν να φτάσουν στην ηλιόλουστη Βαλχάλα της χαμένης αστακομακαρονάδας αλλά κανείς δεν αναρωτιέται τελικά τι φταίει και δεν μπορεί να γίνει αυτό και αυτοί συνεχίζουν να ζουν τη σκοτεινή, μισή ζωή τους εφόσον κανείς δεν παράγει κάτι χρήσιμο.

Και πάλι όμως, το κομβικό σημείο είναι ο σαματάς στην αναγκαστική ώρα του ύπνου όπου η τράπουλα αναδιατάσσεται έτσι ώστε οι «Ξένοι» να συνεχίσουν να κυριαρχούν. Παρατηρήστε ότι έχουμε καταντήσει κάθε έξη μήνες άκαρπης και παντελώς μη παραγωγικής διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να έχουμε ένα «σοκ και δέος» εκλογολογίας, καυγάδες με δανειστές με η χωρίς τα πουκάμισα έξω,  και φρούδες υποσχέσεις. Βέβαια, αυτή τη φορά ενδέχεται να μην είναι τίποτα το ίδιο, ένεκα και του ότι πλέον η τσέπη πέπρωται να πειραχτεί άγρια ενώ ούτε 13οι μισθοί εδόθησαν ούτε οι ΕΝΦΙΑδες καταργήθηκαν και ας ψήφισαν πολλοί αστοί με κρύα καρδιά για αυτό ακριβώς το λόγο (!) το παραληρηματικό τσιρκοειδές συνονθύλευμα.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κάτι θα πρέπει επιτέλους να γίνει ώστε η Ελλάδα να πάψει να είναι ένα απομονωμένο Dark City παραλογισμού όπου όλοι έχουν εμπλακεί σε μια κατάσταση χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς προορισμό και όπου έχουν απομακρυνθεί από τον υπόλοιπο κόσμο χωρίς να έχουν απαντήσεις για τίποτα. Και έχουν αρχίσει πλέον να καταλαβαίνουν οι Κοιμώμενοι ότι οι αλλόκοσμοι «Ξένοι» δεν είναι οι εμφανείς «δανειστές» και οι εκπρόσωποί τους αλλά κάτι περίεργοι δυσμορφικοί και ανώμαλοι τύποι που διορίζουν ελλειμματικούς μπάρμεν για… state strategists (!)  και υπουργοποιούν κάτι ξινές θείτσες που μιλάνε για «γεμιστά» και  για μετανάστες που… λιάζονται. Κάποιοι περίεργοι τύποι που υποσχέθηκαν τα πάντα και δεν τήρησαν τίποτα, μα τίποτα αλλά στην προσπάθεια τους να κρατηθούν  στην εξουσία και να «βγάλουν το άχτι τους» και την κακία τους, διέλυσαν και τα λίγα καλά που μας έχουν αφήσει οι «προηγούμενοι».

Ξέρετε, όταν μια φορά, χρόνια πριν, με ρώτησαν αν φοβάμαι τον Τσίπρα περισσότερο από τον Σαμαρά, εγώ απάντησα ότι αυτό που φοβάμαι περισσότερο έιναι ο Ελληνικός «λαός». Διότι αν είχε τη σωστή κρίση και οξυδέρκεια, δε θα είχε επιτρέψει στους Χειρότερους να τον διοικούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Με αποκορύφωμα βέβαια το χάλι του τελευταίου ενάμιση χρόνου.

Άραγε θα γίνει η ανατροπή ώστε το Dark City να γίνει η φωτεινή πόλη όπως συμβαίνει στο τέλος της ομώνυμης ταινίας; (spoiler!) Ή θα συνεχίσουμε από κρίση σε κρίση και από προπαγανδιστικό σοκ και δέος σε προπαγανδιστικό σοκ και δέος μέχρι τη στιγμή που βέβαια, το Μοιραίο θα επέλθει. Και μετά από γενεές πλέον κάποιοι άλλοι κάτοικοι σε αυτή τη γωνιά της γης θα μελετούν και θα αναρωτιούνται με ανθρωπολογικού τύπου ενδιαφέρον τι συνέβη και μια ολόκληρη χώρα που έχει όλα τα καλά μεταβλήθηκε σε ένα τεράστιο Dark City, που όσο και εάν οι Πολιτιουργοί προσπάθησαν να το κρατήσουν στην  σκοτεινή θολούρα της άγνοιας, αυτό, νομοτελειακά πλέον, συντρίφτηκε κάποια στιγμή με δύναμη στα βράχια της πραγματικότητας…

ΚΚ2

Advertisements