Η πολιτική τέχνη της ελπίδας σε συνθήκες Νταχάου

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

«Δεν διστάζω να πω ότι εδώ είναι ένα σύγχρονο Νταχάου, αποτέλεσμα της λογικής των κλειστών συνόρων» είπε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Κουρουμπλής από την Ειδομένη και συνέχισε πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν την προσμονή και ελπίδα πως βρισκόμενοι εδώ, θα μπορέσουν να βγουν εύκολα από τον Ελληνικό χώρο για την Ιθάκη. Οι άνθρωποι αυτοί ελπίζουν και όπως λένε στον τόπο μας, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Έπειτα, σε ερώτηση της δημ/φου, γιατί δεν τους παίρνουν από αυτές τις άθλιες συνθήκες, ο κ. Κουρουμπλής, απαντά κυνικά πως «Υπάρχουν άνθρωποι εδώ, που πιστεύουν πως μένοντας εδώ θα μπορέσουν να φύγουν γρήγορα, εφόσον ανοίξουν τα σύνορα και όταν ένας άνθρωπος έχει αυτή την επιθυμία και την επιλογή, δεν είναι εύκολο να τον απομακρύνεις. Δηλαδή, να τον πάρουμε με τη βία να τον φέρουμε κάτω; Επιτέλους να υπάρχει και ένα μέτρο σε ό,τι λέτε στις τηλεοράσεις»

Ας δούμε σε λίγες γραμμές τι είναι αυτό που λέει ο κ. Κουρουμπλής μέσα σε δύο λεπτά.
Ο υπουργός που κάνει μαθήματα μέτρου, αρχικά, διαπιστώνει πως υπάρχουν άνθρωποι που ελπίζουν πως, κάνοντας μια συγκεκριμένη επιλογή θα βρουν τη λύση στο πρόβλημά τους, αν και εκ των προτέρων ξέρει και ο ίδιος πως η επιλογή τους αυτή οδηγεί σε αδιέξοδο.
Η πολιτική και η λογική του κ. Κουρουμπλή ποια είναι. Αφήνουμε τους ανθρώπους να επιλέξουν αυτό που θέλουν και έπειτα, εις γνώση μας, τους αφήνουμε να «λούζονται» τις συνέπειες.
Τέλος, αφού ο πολιτικός πρέπει να είναι αρεστός πουλώντας ελπίδα και όχι λύση, αφήνουμε τον άνθρωπο και τον πολίτη να ζει στο Νταχάου, ευτυχισμένο αγοράζοντας ελπίδα.

Όλο αυτό μήπως μας θυμίζει τίποτα από την ελπίδα που πούλησε ο συριζα, ένα χρόνο τώρα και τις συνέπειες που είχε για τη χώρα και κατ’ επέκταση για τον έλληνα πολίτη;

Τον υπουργό, κ. Κουρουμπλή, δεν θα τον χαρακτηρίσω. Νομίζω πως ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για το τι είδους πολιτικός είναι.
Με όλη αυτή την ιστορία όμως, θυμήθηκα το βιβλίο «Η Φάρμα των Ζώων».

Ευχαριστώ τον φίλο Γιάννη, που μου σύστησε να το διαβάσω.

 

Το Ζιζάνιο

Advertisements