Δίκιο Ευάγγελε, ο εκτσογλανισμός επικράτησε

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Η αποδοχή της πρόκλησης των παλαβών ως συνομιλητών αποτελεί το πρώτο βήμα προκειμένου αυτοί να αντλήσουν κύρος και να καθιερωθούν ως ,τουλάχιστον, δυνητικά αξιόπιστοι.

Από την αρχή της κρίσης θεωρούσα ότι η προσπάθεια συνεννόησης με εκείνους που από το μηδέν, και με χαρακτηριστική επιμονή, έχτιζαν (εκτός από καθηγητές) το προφίλ τους στα social media ήταν ανώφελη. Προσωπικά δεν τους έδωσα καμία αξία και αρνήθηκα την οποιαδήποτε «νομιμοποίησή» τους ως ανθρώπων που θα μπορούσαν να επιβάλλουν την ιδεοληψία τους στα ποστ μου.

Άλλοι βέβαια θεώρησαν ότι η προσπάθεια ιδεολογικής αντιπαράθεσης (εδώ και χρόνια ανώφελη) με τα Τρολλ θα τους προσέδιδε μια κάποια ισχυρή αυτοεπιβεβαίωση. Προφανώς και είχαν δίκιο. Αλίμονο, ένας άνθρωπος που έχει βιώσει τον ανταγωνισμό και ζει στον πραγματικό κόσμο σπανίως έχει δυσκολία στο να επιβεβαιώσει το «εγώ» του απέναντι σε ανεπάγγελτους ιδεοληπτικούς. Το αντίθετο θα ήταν παράξενο.

Μετά από πέντε χρόνια κρίσης απεδείχθη ότι οι συνομιλητές τους οποίους αρκετοί επέλεξαν ως «βολικούς ηλίθιους» ελέγχουν την πλειοψηφία των πολιτών που πείθονται από «μέντορες» οι οποίοι με συνέπεια τους απέδειξαν ότι είναι ευφυείς.

Το ότι αυτοί οι οποίοι τους επέλεξαν ως συνομιλητές ευθύνονται για το αποτέλεσμα της ανάδειξης περιθωριακών σε ρυθμιστές, μεγάλου κομματιού, της κοινής γνώμης νομίζω πως βαρύνει τους ίδιους και τον ναρκισσισμό τους.

Δεν κατεβάζεις τη δημοκρατική σκέψη στο επίπεδο του Τρολλ για να βλέπεις τον εαυτό σου «μάγκα» στον καθρέφτη αγαπητέ. Ανεβάζεις, αν μπορείς, το Τρολλ στο επίπεδό σου.

Δίκιο Ευάγγελε, ο εκτσογλανισμός επικράτησε επειδή είχε συμμάχους εκείνους που τον «νομιμοποίησαν»

 

Ο Κύριος Καθηγητής

Advertisements