Είναι η Ελλάδα ένα ταξίδι από πληγή σε πληγη… (μια απάντηση στο Γιάννη Αγγελάκα)

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o1

του ΚΚ2.

Ακόμα δεν ξέρω καν αν ο Αγγελάκας είναι «αριστερός» με τον τρόπο που αυτοπροσδιορίζονται κάποια άλλα, «πιο ίσα» μέλη του entertainment division του Οργουελικού ζωολογικού μας κήπου όπως την κάναμε τη χώρα. Ξέρω ότι είχε πει κάποιες οριακά παρεκκλίνουσες δηλώσεις μη συμμορφούμενες «προς τας υποδείξεις» πριν κάποιους πολλούς μήνες και ότι κάποιοι από τους γνωστούς θύλακες των τρολς της Κουμουνδούρου, προφανώς ανιστόρητα παιδάρια σαν τον ποδηγέτη τους κάτι πήγανε να πούνε, πλην όμως επενέβησαν οι «παλιοί» που έχουν ζήσει πράγματα, και η κατάσταση ηρέμησε. Πάλι καλά, ο Τζιμάκος ο Πανούσης αν θυμάστε εισέπραξε και ένα μεγαλοπρεπές «άει σιχτιρ» από ένα νεόφυτο τσουτσέκι ελεύθερης βοσκής γιατί τόλμησε να πει μια κουβέντα παραπάνω.

Παρά το ότι οι μουσικές μου καταβολές δεν περιλαμβάνουν  αυτό που θα λέγαμε «Ελληνικό Ροκ» και όταν πρωτοεμφανίστηκαν οι «Τρύπες» ο ήχος τους μου ακούστηκε πολύ Βαλκανικός και ο ίδιος ο Αγγελάκας ολίγον μίζερος, με τα χρόνια άλλαξα άποψη. Πες άκουσα λίγο πιο πολύ τη μουσική του, πες διάβασα μερικούς στοίχους παραπάνω, πες διάβασα και τις απόψεις του, οι οποίες αν και είναι αυτό που θα λέγαμε «ροκ»των Εξαρχείων, δεν είχανε την ψυχασθένεια άλλων καταναγκαστικά «αριστερών» καλλιτεχνών, και άρχισε να μου γίνεται κάπως συμπαθής. Ιδίως όταν μέσα μου κάποια στιγμή προβιβάστηκε από τραγουδοποιός σε μουσικό και τον έβλεπα (και τον βλέπω ακόμα) σαν διάδοχο του Παύλου του Σιδηροπουλου.

Κάποια στιγμή λοιπόν έπεσε το μάτι μου και στην τελευταία του δήλωση σύμφωνα με την οποία ψήφισε μεν «και αυτός» ΣΥΡΙΖΑ μπας και «αλλάξει κάτι» αλλά τελικά «δεν είχε καθόλου πλάκα».

Να λοιπόν που σε μια σουρεαλιστική στροφή της Ιστορίας κατά ένα διεστραμμένο τρόπο ο Αγγελάκας που κάποτε αναθεμάτιζε το Κωστοπούλιο lifestyle τσιτάτο του στυλ «Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή» με το πολύ πετυχημένο «Η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι», που αποτέλεσε και έναν από τους λόγους που τον εκτίμησα τότε, έγινε ο ίδιος μια τραγική καρικατούρα του mainstream πλέον lifestyle της επαναστατικής δηθενιάς του τίποτα που από τη μια κατακεραυνώνει τους απολιτίκ που θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους αλλά από την άλλη ψηφίζει «για πλάκα».

Ξέρετε, κάποτε ο πολιτικός ερευνητής του μέλλοντος θα απαντήσει στο ερώτημα πως έγινε και όλοι, μα όλοι οι καλλιτέχνες δεν το είδαν, δεν το «διάβασαν» το πόσο πουκάμισο αδειανό ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Πως έγινε και το lifestyle αντικαταστάθηκε από την κενότητα της τυχοδιωκτικής ζαριάς «για να δούμε αν έχει πλάκα» και εκεί που ελπίσαμε ότι θα βάλουμε μυαλό και θα νοικοκυρευτούμε σα χώρα, βρεθήκαμε να έχουμε να κάνουμε με τις εφηβικές μας φαντασιώσεις, όπως ΚΑΙ με τη μαζική πλάνη του καλλιτεχνικού κόσμου που ντε και καλά, υποχρεωτικά και αγεληδόν έπρεπε είτε να ψηφίζει για πλάκα, είτε να στρατεύεται και να αυτεξευτελίζεται σε θέατρα κάνοντας ανοικτή προπαγάνδα, είτε να φοράει κόκκινα γάντια για να υπερασπίζει καθαρίστριες που από ότι ακούω, κάποιες από αυτές ξαναπροσλήφθηκαν μεν αλλά ουδέποτε πληρώθηκαν δε.

Και ναι, το δέχομαι πως τουλάχιστον μέσα σε όλα αυτά, υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έχουν το θάρρος της γνώμης τους και ομολογούν ότι έσφαλλαν, έστω και εάν προσπαθούν με εξυπνακισμούς να απαλύνουν λίγο την εντύπωση ότι -«και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε» απλά πιάστηκαν ΚΟΡΟΙΔΑ από μια δράκα αδίστακτων και διψασμένων για χρήμα και εξουσία όσο και το πιο λυσσασμένο αρπακτικό των dealing rooms και των εταιρικών boardrooms του κακού καπιταλισμού. Ίδιας ποιότητας άνθρωποι είναι, απλά με διαφορετικό φερετζέ, αν το δούμε και αλλιώς.

Μόνο ξέρεις κάτι Γιάννη Αγγελάκα; Τελικά είχε δίκιο ο άλλος ο μόρτης που σου (μας) καθότανε στο λαιμό. Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή και μίζερη και να καταντάει «ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή» όπως μας την κάνουν ΚΑΙ αυτοί που ψήφισες «για πλάκα». Και δε σε τιμά καθόλου το ότι ενώ για να παίξεις μουσική κάνεις πρόβες, σκοτώνεσαι στη δουλειά, τρέχεις σαν τον παλαβό, όταν ψηφίζεις ψηφίζεις «για πλάκα» ανθρώπους της πλάκας, και ενώ έχεις τη φήμη επαγγελματία ανέχτηκες να σε κυβερνούν ερασιτέχνες και πολιτικοί απατεώνες που αν τους προσλάμβανες για μουσικούς στη μπάντα σου και έκαναν στο στούντιο αυτά που κάνουν στη βουλή, θα τους είχες πετάξει έξω κλωτσηδόν από την πρώτη πρόβα.

ΚΚ2

Advertisements