Μπορεί ο Αλέξης να ρίξει την Google ;

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Στις 22 Φεβρουαρίου του σωτηρίου έτους 2016, κάποιος εν Ελλάδι αρθρογράφος μας έκανε την εξαιρετική τιμή να μας ενημερώσει και διαφωτίσει με ένα άρθρο που έφερε τον τίτλο “Η google μπορεί να ρίξει τον Τσίπρα”. Δεν θα είχε νόημα ίσως η συζήτηση για το τιάλλο μπορεί να … “ρίξει” τον αξιότιμο κ. Πρωθυπουργό και πιθανόν το άρθρο να είχε περάσει απαρατήρητο αν τα καλόπαιδα του left.gr, (portal που έχει μια μικρή σχέση με τονΣύριζα) δεν επέλεγε να το αναδημοσιεύσει. Το ίδιο το άρθρο δεν έχει τίποτε ενδιαφέρον να προσφέρει από πλευράς πληροφοριών ή αν προτιμάτε ο λόγος snr του είναι πολύ μικρός.Η “κατασκευή” του όμως, όπως και κάποια σημεία του έχουν ενδιαφέρον. Μπερδεύοντας τo υπαρκτό προβλήματα φορολόγησης εταιρειών όπως η google, με όποιες  σελίδες  εμφανίζονται  στις  ειδήσεις  της  google  (όχι  δεν  είναι  τυχαίες),  με  τον αλγόριθμό της και τα τρία κακά της μοίρας μας, προσθέτει και πότε συνάντησε τον CEO oΣαμαράς για καρύκευμα, κοτσάρει κι έναν πιασάρικο τίτλο που προδίδει σοβαρό σύνδρομο καταδίωξης και έτοιμο το άρθρο. Και πάλι όμως, αν το ζήτημα έμενε εκεί, θα ήταν ένα σκουπίδι μέσα στα πολλά που κυκλοφορούν στο ελληνόφωνο και όχι μόνο διαδίκτυο και ενίοτε στον προστατευμένο από το σύνταγμα παραδοσιακό τύπο. Η αναδημοσίευσή του από ένα κομματικό όργανο κάνει  την όλη υπόθεση εξόχως προβληματική, ειδικά αν συνδυαστεί με πρόσφατες δηλώσεις και ενέργειες κυβερνητικών στελεχών. Το εν λόγω δημιούργημα  συνδυάζει  πληροφορίες  (που  προφανώς  δεν  πέρασαν  από  λογική επεξεργασία) με προφανείς ιδεοληψίες κάνοντας το αποτέλεσμα ιδιαίτερα δύσκολο να το διαβάσει ψύχραιμα κάποιος που δεν είναι ψηφιακά αναλφάβητος.Ας δούμε κάποια θέματα που θίγονται και νομίζω πως έχουν ενδιαφέρον πολύ πέρα από το περίεργο πλαίσιο του άρθρου. Επιχειρήσεις όπως είναι η Google (ή η Amazon) που ασκούν δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο επιχειρούν και καταφέρνουν όντως να αποφύγουν να πληρώσουν φόρο, τόσο στις επιμέρους  χώρες  όσο  και  στην  χώρα  που  έχουν  την  έδρα  τους.

Δεν  είναι  λίγες  οι προσπάθειες  φορολόγησής  τους  και  οι  καταγγελίες  για  τα  λογιστικά  σχήματα  που χρησιμοποιούν  (double  Irish  with  a  Dutch  sandwich  anyone;).  Είναι  σοβαρό  και πολύπλοκο  πρόβλημα,  όχι  ιδιαίτερα  γνωστό  στο  ευρύ  κοινό  και  πολύ  δύσκολο  να αντιμετωπιστεί.  Τι  σχέση  έχει  όμως  με  τον  Τσίπρα  συγκεκριμένα;  Ετοιμάζεται  το φορολογικό, άρα δεν πειράζει να το ανακατέψουμε στην σούπα μας…Τα περί αποτελεσμάτων της google απαιτούν μια εξαιρετικά σύντομη και -αναγκαστικά-απλουστευμένη αναφορά στο πως δουλεύουν τέτοιες υπηρεσίες.Οι μηχανές αναζήτησης λειτουργούν λίγο-πολύ με τον ίδιο βασικό τρόπο: “σκανάρουν”το internet (απλοποιώ συνειδητά και υπερβολικά την διαδικασία) και αποθηκεύουν το κείμενο των σελίδων, τις περιγραφές και τα metadata των αρχείων εικόνας, ήχου και  videoκαι τα αποθηκεύουν σε καταλόγους – βάσεις δεδομένων. Όταν κάποιος ζητά αποτελέσματα με μια λέξη ή φράση οι μηχανή αναζήτησης αναζητά αυτό τον συνδυασμό των λέξεων στους καταλόγους που έχει και παράγει τα αποτελέσματα που βρίσκει. Όλη η διαδικασία έχει πολύ ενδιαφέρουσες τεχνικές προκλήσεις, η Google όμως έκανε την διαφορά όταν επέλεξε  να  κατατάσσει  τα  αποτελέσματα  όχι  με  κάποια  λίγο  πολύ  αυθαίρετα προκαθορισμένα κριτήρια που φαινόταν σωστά, αλλά με το πόσοι και πώς αναφέρονταν με links στην κάθε σελίδα. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως όσο περισσότεροι θεωρούν ότι μια σελίδα έχει ενδιαφέρον περιεχόμενο της και στέλνουν άλλους σε αυτήν, τόσο πιο ψηλά θα είναι στα αποτελέσματα μιας σχετικής αναζήτησης. Αυτό ήταν η αρχική ιδέα του αλγορίθμου PageRank. Από τότε όμως έχει εξελιχθεί – πλέον προσπαθεί να μαζέψει δεδομένα για τον ίδιο τον χρήστη που ψάχνει (χρησιμοποιώντας από την δραστηριότητά του στο youtube, το blogspot, το gmail κ.λ.π.) έτσι ώστε από την μία να παρουσιάζει αποτελέσματα  πιο  “χρήσιμα”  σε  κάθε  χρήστη,  αφ’  ετέρου  να  του  σερβίρει  τις καταλληλότερες διαφημίσεις στις “άσχετες” σελίδες που επισκέπτεται και χρησιμοποιούν την διαφημιστική της πλατφόρμα. Έτσι ένας χρήστης που ενδιαφέρεται για αυτοκίνητα,μιλά γι αυτά με τους φίλους του στο gmail και βλέπει σχετικά video στο youtube δεν θα πρέπει να παραξενεύεται αν βλέπει σχετικές με το αντικείμενο διαφημίσεις σε όποιες δεν φαίνεται να υποβιβάζονται κάποια αποτελέσματα εσκεμμένα – αν υπάρχουν στοιχεία για κάτι τέτοιο, έχει προφανώς ενδιαφέρον. Αυτό που δεν έχει ενδιαφέρον είναι η λάσπη – ή μάλλον έχει, αλλά μόνο για κάποια συμπαθή τετράποδα με γευστικότατο κρέας.Αν κάποιος επισκεφτεί την υπηρεσία πάντως θα διαπιστώσει εύκολα ότι υπάρχουν και άλλες πηγές εκτός από τις αναφερόμενες και μάλιστα στα πρώτα αποτελέσματα.Τα υπόλοιπα του άρθρου είναι όπως και τα προηγούμενα, “λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα”, με λιγότερη ακόμα λογική συνάφεια και συνέχεια – κάτι που σίγουρα είναι από μόνο του αξιοπρόσεκτο.

 

Η  αναδημοσίευσή  του  όπως  ανέφερα  και  παραπάνω  είναι  που  δημιουργεί προβληματισμό.Ας δεχθούμε ότι ο/οι υπεύθυνοι του left.gr δεν διάβασαν το κείμενο.Ας δεχθούμε ότι το διάβασαν και δεν το κατάλαβαν. Ας δεχθούμε ότι η αναδημοσίευση ήταν απλά επιπόλαιο copy-paste….Δεν διάβασαν ούτε τον τίτλο; Βρήκαν δηλαδή λογικό να εκφράζεται η άποψη ότι μια πολυεθνική εταιρεία μπορεί να ρίξει την κυβέρνηση; Τι άλλο να εκλαμβάνουν ως λογικό άραγε;Δυστυχώς φαίνεται πως κάποιοι προσπαθούν να βρουν αφορμές για να δικαιολογήσουν τις ανεδαφικές εξαγγελίες για έλεγχο του διαδικτύου σε συνέχεια των εξαγγελιών για επιβολή της τάξης σε τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό τοπίο. Το κάνουν βέβαια με τον πιο άστοχο τρόπο – συγκρίσιμο με την παραγγελία και παρουσίαση στο Κοινοβούλιο της μελέτης για το τηλεοπτικό τοπίο που είχε θεμελιώδη λάθη και περίεργες παραδοχές.Δεν πειράζει – η πιο επιτυχημένη αντίσταση στον αυταρχισμό είναι η γελοιοποίησή του.

 

Aronnax

 

 

 

 

Advertisements