Μαθήματα Ιστορίας

23

Για σήμερα θα κάνουμε αναδρομή σε μερικά ιστορικά γεγονότα προκειμένου να μπορέσουμε να δούμε με αισιοδοξία το μέλλον. Γιατί όπως καταλαβαίνει κάθε λογικός άνθρωπος δεν ήμαστε η μόνη χώρα στην ιστορία που διέρχεται έντονη οικονομική κρίση. Λίγο η αυριανή μαζική απεργία, λίγο ένας φίλος δικηγόρος που ετοιμάζει βαλίτσες για Αγγλία και λίγο ένας άλλος φίλος που έκανε και την σχετική ανάρτηση αποφάσισα να σας γράψω για τον λεγόμενο «χειμώνα της δυσαρέσκειας στην Αγγλία» ή αλλιώς «The Winter of Discontent» .

Με τον όρο «Winter of Discontent» αναφερόμαστε στον πολυτάραχο χειμώνα του 1978-1979.Οι εργατικοί κυβερνούσαν από το 1974 και τα αδιέξοδα της πολιτικής τους είχαν συσσωρευτεί. Ο πληθωρισμός είχε εκτοξευθεί στο 26,9% το 1975 και η αριστερή κυβέρνηση της Αγγλίας αποφάσισε να επιβάλλει όρια στις αυξήσεις μισθών και να καταργήσει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Αυτό απέδωσε προσωρινά αλλά σταδιακά συσσώρευσε κοινωνική αγανάκτηση.Ο πληθωρισμός μπορεί να μειώθηκε στο ήμισυ προσωρινά αλλά συνέχιζε να ροκανίζει ανελέητα το εισόδημα των πολιτών.

inflation-60-82-781881.png

Η εργατική τάξη απαιτούσε αυξήσεις ενώ η κυβέρνηση είχε επικεντρώσει όλες της τις προσπάθειες στην καταπολέμηση του πληθωρισμού στο εργασιακό κόστος. Επρόκειτο για μια εντελώς μη ρεαλιστική πεποίθηση πως η πτώση του πληθωρισμού θα έρθει με νομοθετήματα που συγκρατούν το εργασιακό κόστος.

Πρώτη η Ford ύστερα από μεγάλες και διαρκείς απεργίες των εργαζόμενων στην εταιρεία αποφάσισε να δώσει αυξήσεις πάνω από το όριο του 5% που είχε θέσει η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση αποπειράθηκε να προχωρήσει σε κυρώσεις στην εταιρεία προκειμένου να δείξει πυγμή αλλά η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη.

Το ένα μετά το άλλο τα μεγάλα συνδικάτα της Αγγλίας παρέλυσαν τη χώρα με διαρκείς απεργίες. Ο πρωθυπουργός Κάλαχαν από το βήμα της Βουλής παραδέχτηκε πως ο νόμος για την συγκράτηση του εργασιακού κόστους ήταν αναποτελεσματικός.

Ενδιαφέρον είναι πως κυρίως ο ιδιωτικός τομέας πρωτοστάτησε τον πρώτο καιρό των απεργιών και στη συνέχεια ακολούθησε και ο δημόσιος.Οι απεργίες κράτησαν όλο τον χειμώνα και παρέλυσαν το κράτος και την ήδη προβληματική οικονομία της Αγγλίας.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την κατακόρυφη πτώση της δημοφιλίας της κυβέρνησης.

Όπως και στην σημερινή Ελλάδα η Αγγλία της δεκαετίας του 70 είχε πολλά και πανίσχυρα συνδικάτα.Πολλά από αυτά (κυρίως στον δημόσιο τομέα όπως οι ανθρακωρύχοι) απολάμβαναν προνόμια και μεγάλη πολιτική επιρροή.Η αριστερή κυβέρνηση των Εργατικών δέσμια του κρατισμού της διόγκωσε τα κοινωνικά αδιέξοδα και όπως ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα βρήκε απέναντι της και τα συνδικάτα που την στήριξαν και την υπόλοιπη κοινωνία.

Εντυπωσιακό στοιχείο είναι η απεργία από τους υπαλλήλους καθαριότητας και τους νεκροθάφτες.Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι νεκροί δεν μπορούσαν να ταφούν ενώ η απεργία των υπαλλήλων καθαριότητας απείλησε την δημόσια υγεία με την υπερσυγκέντρωση τρωκτικών στη καρδιά του Λονδίνου.

Screenshot_2.png

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει στη χώρα μας αυτόν τον καιρό. Η Αριστερά επένδυσε στον λαϊκισμό και οδήγησε την κοινωνία σε απόγνωση. Η διόγκωση του κράτους και ο κρατισμός της την οδηγούν σε εξοντωτική φοροεπιδρομή από το σύνολο των παραγωγικών τάξεων.Και αυτές οι τάξεις εξεγείρονται.Με λάθος αιτήματα και με λάθος τρόπο μπορεί να προσθέσει κάποιος αλλά εξεγείρονται.

12654201_1267478273267413_8991173510534357385_n.jpg

Στην Ελλάδα του Τσίπρα απεργούν μέχρι και τα καφέ.

Υ.Γ.Στην αντιπολίτευση η Αγγλία είχε την τύχη να διαθέτει μια γυναίκα.Η Μάργκαρετ Θάτσερ ήρθε στην εξουσία λίγους μήνες μετά και ανάστησε την οικονομία της Αγγλίας.Κυβέρνησε με σιδερένια πυγμή για 11 χρόνια και έκανε ξανά την Αγγλία οικονομική υπερδύναμη.Το σημαντικότερο της κατόρθωμα είναι πως πλέον οι φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές της ποτέ δεν αμφισβητήθηκαν ούτε από τις μετέπειτα κυβερνήσεις των Εργατικών.Η Μάργκαρετ Θάτσερ κέρδισε τον ιδεολογικό πόλεμο απέναντι στον λαϊκισμό της Αριστεράς.Την Ελλάδα ερείπιο που δυστυχώς θα αφήσει ο Τσίπρας πίσω του θα αναλάβει να την χτίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.Να είστε βέβαιοι για αυτό.

 

Νεολίμπεραλ

Advertisements