Χωρίς χάρτη και πυξίδα!

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Εδώ και αρκετές εβδομάδες η στήλη επισημαίνει πως το ασφαλιστικό δεν είναι το μόνο ζήτημα που θα κρίνει την πρώτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος προσαρμογής. Ίσως μάλιστα να μην πρόκειται ούτε για το κρισιμότερο.

Το νέο φορολογικό, η συμφωνία για το δημοσιονομικό κενό του 2016 (περίπου €900 εκατ.), το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Σχέδιο 2016-2018 και η διαχείριση των κόκκινων δανείων (πλην επαγγελματικών επιχειρήσεων με πάνω από 250 άτομα προσωπικό και €50 εκατ. κύκλο εργασιών και στεγαστικών χωρίς υποθήκη πρώτης κατοικίας) είναι μερικά μόνο από τα προαπαιτούμενα για την θετική κατάληξη της αξιολόγησης.

Αν θα έπρεπε να αξιολογηθεί ποιο απ’ όλα είναι το σημαντικότερο, προσωπικά θα έθετα σαν κρισιμότερο το φορολογικό. Διότι είναι αυτό που θα καθορίσει και την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού. Ταυτόχρονα είναι, επίσης, εξαιρετικά δύσκολο πολιτικά, καθώς περιλαμβάνει όλες τις αλλαγές στην φορολογία των αγροτών (στο 20% από 13% το 2015 και στο 26% το 2017, με αύξηση της προκαταβολής, σταδιακά, στο 100%), την αύξηση στην φορολογία μισθωμάτων κ.ά.

Σαν πιο πιεστικό χρονικά θα επέλεγα την τακτοποίηση της διαχείρισης των NPLs, λόγω της νομοθετημένης υπάρχουσας προθεσμίας (15/2).

Κάποιος θα μπορούσε βέβαια να διαφωνήσει με τις εκτιμήσεις αυτές αλλά δύσκολα θα μπορούσε να τοποθετήσει το φορολογικό εκτός της πρώτης τριάδας ζητημάτων, με βάση τη σπουδαιότητα.

Επομένως δεν είναι κανενός είδους έκπληξη ότι, το βράδυ της Δευτέρας, οι επικεφαλής του Κουαρτέτου ζήτησαν μαζί με το ασφαλιστικό να εξεταστεί, να συμφωνηθεί και να ψηφιστεί και το φορολογικό. Απόλυτα λογική και αιτιολογημένη απαίτηση. Δεν νομίζω να υπάρχει λογικός άνθρωπος που θα την χαρακτηρίσει διαφορετικά…

Παρ’ όλα αυτά, ανώτατες κυβερνητικές πηγές, εξέφραζαν την έκπληξή τους για αυτή την απαίτηση της Quadriga! Και οι κυβερνητικές διαρροές ενημέρωναν, νωρίτερα το απόγευμα της Δευτέρας, ότι η πρώτη κίνηση της κυβέρνησης στη σκακιέρα της διαπραγμάτευσης, θα ήταν να ζητήσει εξαίρεση του φορολογικού από την αξιολόγηση!!!

Το θέμα μοιάζει «μικρολαθάκι» και άνευ ιδιαίτερης σημασίας. Δεν είναι όμως. Είναι εξαιρετικά σημαντικό. Διότι δείχνει πραγματικά πως ακριβώς χειρίζεται η κυβέρνηση τη διαπραγμάτευση: ανερμάτιστα, χωρίς, έστω επιφανειακή, γνώση των θεμάτων, χωρίς καμία οργάνωση και χωρίς κανένα στρατηγικό σχέδιο.

«Καλά, αυτό το περιστατικό περίμενες για να μάθεις εσύ πως η κυβέρνηση κινείται με αυτό τον τρόπο;» θα μου πείτε. Όχι! Όντως, είναι πάρα πολλά τα περιστατικά που αποδεικνύουν την πλήρη έλλειψη στρατηγικής, την απόλυτη ανυπαρξία στοιχειώδους προετοιμασίας από την κυβέρνηση. Το συγκεκριμένο συμβάν όμως, έχει την ιδιαιτερότητα να είναι τόσο απλό και αυτονόητο, που πραγματικά αξίζει να τονιστεί. Αν μη τι άλλο, διότι καταρρίπτει στη γέννησή του το επιχείρημα περί «σκληρής διαπραγμάτευσης και κόκκινων γραμμών»…

Εκτός εάν υπάρχει κανείς που, ρεαλιστικά, πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική διαπραγμάτευση χωρίς σχέδιο, χωρίς προσεκτικά μελετημένες και προκαθορισμένες κινήσεις, χωρίς «χάρτη και πυξίδα»…

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

Υ.Γ. Πολλοί φίλοι ανέφεραν στο σχολιασμό του χθεσινού άρθρου τη σημασία των δημογραφικών στοιχείων (υπογεννητικότητα, γήρανση πληθυσμού κ.λπ.) στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Όντως αυτά έχουν μεγάλη σημασία. Όμως επηρεάζουν ουσιαστικά, μόνο τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του συστήματος.

Αυτή έχει κριθεί από αναλογιστική μελέτη, εγκεκριμένη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Μάρτιος 2015) και φθάνει μέχρι το 2060. Το πρόβλημα που υπάρχει και καθιστά αναγκαία μια ακόμη μεταρρύθμιση, αφορά τα επόμενα 3-5 χρόνια (2016-2018/2020). Προέκυψε λόγω της διαφορετικής πορείας  της οικονομίας, το 2015 και των χειρότερων εκτιμήσεων για το 2016. Όπως εξηγήθηκε χθες, αν δεν υπήρχαν αλλαγές πολιτικών το 2015, δεν θα υπήρχε λόγος μεγαλύτερων αλλαγών από τις προβλεπόμενες στον νόμο Βρούτση…

 

από το Capital.gr

Advertisements