Είναι η Ελλάδα ένα ταξίδι από πληγή σε πληγη… (μια απάντηση στο Γιάννη Αγγελάκα)

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o1

του ΚΚ2.

Ακόμα δεν ξέρω καν αν ο Αγγελάκας είναι «αριστερός» με τον τρόπο που αυτοπροσδιορίζονται κάποια άλλα, «πιο ίσα» μέλη του entertainment division του Οργουελικού ζωολογικού μας κήπου όπως την κάναμε τη χώρα. Ξέρω ότι είχε πει κάποιες οριακά παρεκκλίνουσες δηλώσεις μη συμμορφούμενες «προς τας υποδείξεις» πριν κάποιους πολλούς μήνες και ότι κάποιοι από τους γνωστούς θύλακες των τρολς της Κουμουνδούρου, προφανώς ανιστόρητα παιδάρια σαν τον ποδηγέτη τους κάτι πήγανε να πούνε, πλην όμως επενέβησαν οι «παλιοί» που έχουν ζήσει πράγματα, και η κατάσταση ηρέμησε. Πάλι καλά, ο Τζιμάκος ο Πανούσης αν θυμάστε εισέπραξε και ένα μεγαλοπρεπές «άει σιχτιρ» από ένα νεόφυτο τσουτσέκι ελεύθερης βοσκής γιατί τόλμησε να πει μια κουβέντα παραπάνω. Συνέχεια

Advertisements

Μόνο εσείς βλέπετε τους πρόσφυγες;

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Τα όσα σκέφτομαι δεν αφορούν το δράμα των ανθρώπων που, για λόγους που δεν θα επιλέξω να αναλύσω στο παρόν κείμενο, ξεριζώθηκαν βάναυσα από την πατρίδα τους. Τα όσα σκέφτομαι δεν αφορούν τους ανθρώπους που, σαν υγρά σε δοκιμαστικούς σωλήνες που ακολουθούν την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, αδειάζονται (καταχρηστικά ο όρος) από την Τουρκία, στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί, στο Αιγαίο, για να τους διασώσει το λιμενικό (το ίδιο λιμενικό που μέχρι πέρυσι τους έπνιγε) και να υποφέρουν τα πάνδεινα στην αναζήτηση περάσματος στη βόρεια Ευρώπη. Τα όσα σκέφτομαι δεν αφορούν τον εθελοντισμό και την πονοψυχιά των ανθρώπων από τη μία, και τη στυγνή εκμετάλλευση των προσφύγων από κάποιους άλλους.

Τα όσα σκέφτομαι αφορούν τη συνέχεια στον κρίκο της αλυσίδας μιας φαύλης πολιτικής η οποία ξεκινάει, στο κομμάτι που μας αφορά ως χώρα, από την Τουρκία και συνεχίζεται εδώ, με το ποντάρισμα των (πανέξυπνων, ομολογουμένως) γειτόνων μας στον ανθρωπισμό, που, με το πρόσχημα της ιδέας που, σε καταστατικό επίπεδο, λειτουργεί ως σταθερά όλων μας, εξαντλείται στην εστίαση του φωτογραφικού φακού σε επιλεγμένα στιγμιότυπα που λειτουργούν ως ερέθισμα ακριβώς αυτής της σταθεράς η οποία (υποτίθεται ότι) κατέχει εξέχουσα θέση στο κοινό θυμικό και στη συλλογική μας κοσμοθέαση. Και εξηγώ: οι φωτογραφίες του μικρού πρόσφυγα που προχωράει στο δρόμο κουβαλώντας την τσάντα του, ή του πατέρα που με δάκρυα στα μάτια ταϊζει το παιδί του, ή του γιου που κουβαλάει στους ώμους του τον γέρο πατέρα του (ναι, κι εγώ σκέφτηκα τον Αινεία και τον πατέρα του, Αγχίση, καθώς έβγαιναν από τα ερείπια της Τροίας), σαφώς φανερώνουν μία φαύλη πραγματικότητα, της οποίας το μέγεθος, την ένταση και τις επιπτώσεις αδυνατούμε να αντιληφθούμε στην ασφάλεια των σπιτιών μας. Αυτό που με προβληματίζει είναι η χρήση τους ως τεκμηρίου, για αυτούς που τις μεταχειρίζονται ως τέτοιες, αγάπης και συμπαράστασης προς το συνάνθρωπο, σαν αυτές να ανατίθενται σε μία μόνο μερίδα του κόσμου, κατ’ αποκλειστικότητα και με απευθείας ανάθεση. Συνέχεια

Μπορεί ο Αλέξης να ρίξει την Google ;

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Στις 22 Φεβρουαρίου του σωτηρίου έτους 2016, κάποιος εν Ελλάδι αρθρογράφος μας έκανε την εξαιρετική τιμή να μας ενημερώσει και διαφωτίσει με ένα άρθρο που έφερε τον τίτλο “Η google μπορεί να ρίξει τον Τσίπρα”. Δεν θα είχε νόημα ίσως η συζήτηση για το τιάλλο μπορεί να … “ρίξει” τον αξιότιμο κ. Πρωθυπουργό και πιθανόν το άρθρο να είχε περάσει απαρατήρητο αν τα καλόπαιδα του left.gr, (portal που έχει μια μικρή σχέση με τονΣύριζα) δεν επέλεγε να το αναδημοσιεύσει. Το ίδιο το άρθρο δεν έχει τίποτε ενδιαφέρον να προσφέρει από πλευράς πληροφοριών ή αν προτιμάτε ο λόγος snr του είναι πολύ μικρός.Η “κατασκευή” του όμως, όπως και κάποια σημεία του έχουν ενδιαφέρον. Μπερδεύοντας τo υπαρκτό προβλήματα φορολόγησης εταιρειών όπως η google, με όποιες  σελίδες  εμφανίζονται  στις  ειδήσεις  της  google  (όχι  δεν  είναι  τυχαίες),  με  τον αλγόριθμό της και τα τρία κακά της μοίρας μας, προσθέτει και πότε συνάντησε τον CEO oΣαμαράς για καρύκευμα, κοτσάρει κι έναν πιασάρικο τίτλο που προδίδει σοβαρό σύνδρομο καταδίωξης και έτοιμο το άρθρο. Και πάλι όμως, αν το ζήτημα έμενε εκεί, θα ήταν ένα σκουπίδι μέσα στα πολλά που κυκλοφορούν στο ελληνόφωνο και όχι μόνο διαδίκτυο και ενίοτε στον προστατευμένο από το σύνταγμα παραδοσιακό τύπο. Η αναδημοσίευσή του από ένα κομματικό όργανο κάνει  την όλη υπόθεση εξόχως προβληματική, ειδικά αν συνδυαστεί με πρόσφατες δηλώσεις και ενέργειες κυβερνητικών στελεχών. Το εν λόγω δημιούργημα  συνδυάζει  πληροφορίες  (που  προφανώς  δεν  πέρασαν  από  λογική επεξεργασία) με προφανείς ιδεοληψίες κάνοντας το αποτέλεσμα ιδιαίτερα δύσκολο να το διαβάσει ψύχραιμα κάποιος που δεν είναι ψηφιακά αναλφάβητος.Ας δούμε κάποια θέματα που θίγονται και νομίζω πως έχουν ενδιαφέρον πολύ πέρα από το περίεργο πλαίσιο του άρθρου. Επιχειρήσεις όπως είναι η Google (ή η Amazon) που ασκούν δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο επιχειρούν και καταφέρνουν όντως να αποφύγουν να πληρώσουν φόρο, τόσο στις επιμέρους  χώρες  όσο  και  στην  χώρα  που  έχουν  την  έδρα  τους.

Συνέχεια

Ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης και το Μεταναστευτικό

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Τέτοιος καιρός ήταν. Η εθνοσωτήριος στα ντουζένια της. Η λατρεμένη φυλή των σανοφάγων πανηγύριζε «που έφυγαν οι Σαμαροβενιζέλοι», οι άλλοι, οι ντεμί, ήταν ακόμη στο «άσε να δούμε» κι οι λίγοι γραφικοί που εκφράζαμε ανησυχίες, «δεν αφήναμε τη Έλενα Ακρίτα-Μέγκελε «να το χαρεί».

Ήταν οι μέρες που αν έλεγες πως ο Βαρουφάκης είναι φαλακρός, μπορεί και να σε λιθοβολούσαν στην πλατεία Συντάγματος, στην ίδια πλατεία που χόρευαν εκστασιασμένες οι περιβόητες μπουτούδες λίγους μήνες αργότερα. Ωραίες μέρες. Με σηκωμένα πέτα, με έξω πουκάμισα, με στήσιμο στα Eurogroup των κουτόφραγκων.

Ήταν οι μέρες που ο Βαρουφάκης έκανε τους Έλληνες περήφανους. Διόρθωνε τους κουτόφραγκους, έμπαινε στα συμβούλια με το χέρι στην τσέπη, χωρίς ένα χαρτί με στοιχεία, χωρίς κοστολογημένες προτάσεις και άλλα τέτοια μπακαλίστικα, έβλεπε με συμπάθεια τους αμαθείς ομολόγους του από τον Όλυμπο της μεγαλοφυΐας του και προσπαθούσε με αγάπη και συγκατάβαση να τους μιλήσει, να τους νουθετήσει, παραδίδοντάς τους ΔΩΡΕΑΝ, διαλέξεις ωφέλιμες όσο και ουσιαστικές αντί να μιλά για αριθμούς, αφού ως γνωστόν «οι άνθρωποι είναι πάνω από τους αριθμούς».

Βεβαίως, όπως γνωρίζουμε, ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από του ευεργετηθέντος αχαρίστου, κι έτσι οι απαίδευτοι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, αντί να ρουφήξουν σα σφουγγάρια τη γνώση που γενναιόδωρα τους χάριζε ο Βαρουφάκης, εκείνοι τσίνισαν. Δεν τους άρεσε το διδακτικό ύφος, στα Eurogroup βρίσκονταν από τις πατρίδες τους για άλλους λόγους, κι επέμεναν και για εκείνες τις κοστολογημένες προτάσεις που θα έπρεπε να υποβάλει η ελληνική πλευρά. Συνέχεια

Παρουσία κληρικών στο μάθημα των Θρησκευτικών;

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Του Σπύρου Βουγιουκλάκη.

Στις 20 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα μία φωτογραφία που παρουσίαζε τον Μητροπολίτη Ν. Ιωνίας & Φιλαδελφείας, Γαβριήλ, να συζητά περί διαφόρων θρησκευμάτων στο Λύκειο της Ν. Χαλκηδόνας. Την ίδια ημέρα δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη, και στην συνέχεια αναδημοσιεύτηκε από ποικίλες ιστοσελίδες, μια είδηση που προκάλεσε έντονο προβληματισμό: το Υπουργείο Παιδείας επιτρέπει παρουσία κληρικών στο μάθημα των Θρησκευτικών! Την είδηση συνόδευσε το σχόλιο «Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση όχι μόνο διατηρεί την υποχρεωτικότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών, όχι μόνο διατηρεί τον πλήρως αντιεπιστημονικό και προσηλυτιστικό χαρακτήρα του μαθήματος, αλλά βάζει και τους παπάδες μέσα στο μάθημα για να ελέγχουν τους εκπαιδευτικούς που το διδάσκουν!» Προς επίρρωση του ανησυχητικού χαρακτήρα της είδησης, παρατέθηκε και απόσπασμα από ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Γ. Σεφέρης», που διερωτάται για ποιο λόγο η Εκκλησία επιθυμεί να παρακολουθήσει το μάθημα και καλεί τους εκπαιδευτικούς να μη δεχθούν καν να συζητηθεί κάτι τέτοιο.

Ο σάλος που προκλήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα ήταν μάλλον αναμενόμενος, δεδομένων και των αντικληρικαλικών αντανακλαστικών τους. Πολλοί θεολόγοι αισθάνθηκαν ανησυχία στο ενδεχόμενο να πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους υπό επιτήρηση, κάτι που θα επέτεινε περεταίρω την απαξίωση του μαθήματός τους, μια απαξίωση η οποία άλλωστε δεν προέρχεται μόνο από τους υπέρμαχους της Laïcité, αλλά και από συντηρητικούς παραεκκλησιαστικούς κύκλους. Συνέχεια

Ο κουτοπόνηρος Λάκης

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Η φύση είναι άδικη. Άλλον τον κάνει όμορφο, άλλον αδύνατο. Άλλον ψηλό, άλλον κοντό. Άλλος μεταβολίζει ένα βόδι σε δύο ώρες, άλλος θα φορτωθεί στο βάρος του ακόμη και το δεύτερο σοκολατάκι που θα δοκιμάσει (προσωπικό το δράμα εν προκειμένω). Άλλον έξυπνο και άλλον ηλίθιο. Ώπα. Εδώ έχουμε και μια παραλλαγή. Ο ηλίθιος, συχνά προκειμένου να επιβιώσει, αναπτύσσει ένα χάρισμα που του επιτρέπει να επιπλέει, όπως επιπλέουν οι φελλοί: την κουτοπονηριά.

Ο ανίκανος, ο κομπλεξικός και ταυτόχρονα ευηθής, αναπτύσσει την κουτοπονηριά και κατορθώνει τοιουτοτρόπως να ελίσσεται ανάμεσα στις καταστάσεις και να γλιτώνει τις κακοτοπιές.

Όμως υπάρχει ένα μειονέκτημα. Η κουτοπονηριά, φαίνεται. Είναι εύκολο να διαπιστωθεί, διακρίνονται πάντοτε οι ραφές στο κοστούμι που φοράει, και κυρίως, γίνονται αντιληπτοί από τον μη αφελή αρκετά εύκολα, οι σκοποί που υπηρετεί.

Κάπως έτσι την πάτησε κι ο Λάκης μας. Ο Λάκης είναι ένας κουτοπόνηρος βλάχος -κανένα υπονοούμενο για τους βλαχικής καταγωγής, η αναφορά εδώ αφορά νοοτροπία κι όχι κατηγόρημα καταγωγής- που αφού για χρόνια πολιτεύτηκε ως αντιεξουσιαστής καλλιτέχνης αγκαλιά με το κατεστημένο και τους χυδαιότερους εκπροσώπους που αυτό ανέδειξε, ανέλαβε στα χρόνια της κρίσης το ρόλο του προπαγανδιστή του κατεξοχήν πολιτικού φορέα της κουτοπονηριάς, του ΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια

Χτυπώντας την Google στη ρίζα

12764397_640415746096578_4597452481568547662_o

 

Χτυπώντας την Google στη ρίζα.

Καιρός να ταρακουνήσουμε λίγο και αυτόν τον κολοσσό του κεφαλαίου με την απειλή να αποχωρήσουμε. Η Google γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρέπει να θυμώνει έναν δυναμικό διαπραγματευτή και διεθνή παίκτη όπως η Εθνοσωτήριος. Οι διαρροές από τους κύκλους του Μαξίμου είναι μόνο μια πρώτη προειδοποίηση για να προσέχει τι βγάζει όταν πατάμε «Τσίπρας». Οι μέρες της ασυδοσίας της τελειώνουν και μόνο εκείνη έχει να χάσει. Συνέχεια

Το τελευταίο που μας χρειάζεται είναι ένας αριστερός «Κώστας Καραμανλής»

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Κάτι σπασμωδικές δηλώσεις για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών, δηλώσεις που βολοδέρνουν μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που άλλοτε είναι καλοί και άλλοτε όχι, γενικώς και αορίστως, κάτι άλλες δηλώσεις για «σοβαρό κι εποικοδομητικό διάλογο» με τους αγρότες για το ασφαλιστικό (πάλι καλά που μπήκε μπροστά ο Μιχελογιαννάκης – βλ. εκεινού το διάλογο με τους λεβέντες Κρήτες), κάτι πήγαιν’ έλα με τον Τόσκα και το Σφακιανάκη που άλλοτε έρχεται και άλλοτε φεύγει (ο άλλοτε ιδεώδης Αστυνομικός και άλλοτε δημοσιοσχετίστας), κάτι πήγαιν’ έλα στην Ευρώπη με τα χέρια στις τσέπες. Έχω κάνει πολλάκις αναδρομές στα επιτεύγματα της εθνοσωτηρίου Β’, και δεν νομίζω ότι έχει κάποιο νόημα από ένα σημείο και μετά, προσπαθώ, στο μέτρο που αυτό καθίσταται δυνατό, τα κείμενά μου να μην γράφονται απλώς για να γραφτούν. Συνέχεια

ΣΥΡΙΖΑ εναντίον Κοινωνίας

 

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

του ΚΚ2

Όπως έλεγε και ο αείμνηστος πλέον Ουμπερτο Εκο ο οποίος πέθανε την παραμονή της συγγραφής του παρόντος:

Ο πρωτοφασισμός πηγάζει από την ατομική ή κοινωνική απογοήτευση. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων του παρελθόντος ήταν η επίκληση προς μια απογοητευμένη μεσαία τάξη που μαστιζόταν από μια οικονομική κρίση ή ένιωθε πολιτικά εξευτελισμένη και φοβισμένη από την πίεση που ασκούσαν οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Στην εποχή μας, που οι παλιοί «προλετάριοι» είναι πλέον μικροαστοί (και τα λούμπεν στοιχεία είναι κατά κανόνα αποκλεισμένα από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριό του σ’ αυτή τη νέα πλειοψηφία.
Ουμπέρτο Έκο: Ο αρχέγονος φασισμός των ανθρώπων

…τον οποίο δόξασαν ασύστολα κάποτε οι εγχώριοι à la carte θεματοφύλακες της μεταπολιτευτικής σημειολογίας στην Ελλάδα πριν τον θάψουν δια της σιωπής τους διότι «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» του καταναγκαστικού αλληθωρισμού προς τα εθνοαριστερά, αλλά επέμενε δηκτικά να τους θυμίζει πως ο ολοκληρωτισμός είναι αμφίσημος. Και ότι  έχει κοινό παρονομαστή τη δυσανεξία στην άποψη του άλλου καλυμμένη κάτω από το μανδύα της «επαναστατικότητας» συγχέοντας την ασυγκράτητη αγνή μισανθρωπική κακία με την -δήθεν- αγνή οργή μιας παραστρατημένης -δήθεν- επαναστατικότητας χωρίς συντακτικό αλλά ούτε συντεταγμένο λόγο. Απλά εκεί για να υπάρχει, να μαστιγώνει τα μυαλά και τα άλογα που κινούν το καραβάνι που ενώ δεν ξέρει ούτε από που ξεκίνησε, ούτε που πάει, το ενοχλούν κάποια σκυλιά που αλυχτούν. Χωρίς καν να να αναρωτιώνται οι σοφοί πιονέροι αν οι φωνές έρχονται ΜΕΣΑ από το καραβάνι και τα πραγματικά τσακάλια περιμένουν απέξω, σιωπηλά και αθέατα… Συνέχεια

Αδέρφια ας προσέχατε…

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Πολλές φορές εδώ στο «Παρατηρητήριο», έχουμε σχολιάσει και ασχοληθεί με τη συμπαθή κατηγορία των λεγομένων «σανοφάγων» συμπολιτών μας. Ως σανοφάγους, ορίζουμε το ουκ ευάριθμον εκείνο τμήμα των συμπατριωτών μας οι οποίοι τον Ιανουάριο, τον Ιούλιο αλλά ακόμη και το Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, στήριξαν την εθνοσωτήριο ή και άλλους εθνοσωτήρες οι οποίοι υπόσχονταν ιπτάμενους γαϊδάρους, έξοδο της χώρας από το ευρώ, την Ευρώπη, τον πλανήτη, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, του καπιταλισμού, του θανάτου και επί Γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία.

Η συγκεκριμένη φυλή, τα χαρακτηριστικά της οποίας είναι πολύ, μα πολύ συγκεκριμένα και εύκολα αναγνωρίσιμα, μας απασχόλησε και μας απασχολεί στο βαθμό που ευθύνεται για την επικράτηση της εθνοσωτηρίου με όλες τις συνέπειες που αυτή επέφερε στη χώρα. Αλλά πέραν αυτής της φυλής, που φυσικά υπήρχε πρό της εθνοσωτηρίου γι’ αυτό άλλωστε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, υπάρχει και μια, όχι φυλή ακριβώς, αλλά κατηγορία συμπολιτών μας που όσο κι αν έχει τελείως διαφορετικά ποιοτικά, ως επί το πλείστον, χαρακτηριστικά βαρύνεται όμως με το ίδιο αμάρτημα: στήριξε την εθνοσωτήριο.

Αναφέρομαι σε εκείνους τους μάλλον ευηθείς τελικά συμπολίτες μας, τους δεξιούς, κεντροδεξιούς, ΓΑΠικούς, κεντροαριστερούς, προοδευτικούς, συντηρητικούς ή φιλελεύθερους που στήριξαν, έστω και διαγώνια, την εθνοσωτήριο, ήτοι στις περιφερειακές ή ακόμη και τις ευρωεκλογές του 2014, γιατί βλέπεις, «ο Στουρνάρας είναι ανάλγητος», «ο Βενιζέλος παχύς», «η ΕΡΤ δεν έπρεπε να κλείσει, όχι έτσι αλλά γιουβέτσι», «ο Άδωνις τσιρίζει πολύ» «ο Γιακουμάτος έχει ξυρίσει το μουστάκι», «ας δούμε και κάτι άλλο, στο κάτω κάτω αυτοί μας έφεραν εδώ», «μεγάλο λαμόγιο ο Σγουρός, θα ψηφίσω τη Δούρου που είναι και γυναίκα» και τα τοιαύτα. Συνέχεια