Έστω, να ζητήσει μία συγγνώμη

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

του ΚΚ2

Είμαι ένας άνθρωπος με κάποιες δεκαετίες στην πλάτη μου. Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους μηδέ εξαιρουμένου και του -ακόμα- Μεγάλου Αγνώστου που είναι ο εαυτός μου. Ένα από τα είδη των ανθρώπων που μου είναι ιδιαζόντως απεχθές μεν αλλά έχω την ανθρωπολογική περιέργεια να το παρατηρώ λόγω των «αβυσσαλέων» -να την πω κι’ εγώ τη λέξη- διαφορών μας είναι είναι και εκείνο των τυχερών απατεώνων. Που λόγω συνδυασμού ανθρωπομορφολογίας, συνθηκών και εναρμόνισης με το περιβάλλον μπορεί να κάνει τις πλέον απίθανες αστοχίες and talk his shit out of it που λένε και στο χωριό μου.

Να λέει «δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου» και η σύζυγος να τον πιστεύει ή να του βρίσκει πλήθος ελαφρυντικά ενώ η εταίρα παραπέρα ντύνεται βιαστικά ανάμεσα από τα ανακατωμένα σκεπάσματα…

Επειδή λοιπόν υποπτεύομαι ότι ο τύπος δεν είναι απλά ταλαντούχος αλλά και πολύ προπονημένος -αλλά αυτό είναι μεγάλη  συζήτηση, ξέρετε για ποιον μιλάω έτσι;- θα ήθελα να υπενθυμίσω στους αγαπητούς αναγνώστες ότι ο άνθρωπος με τα μικρά ηδυπαθή χείλη και την σαγηνευτικά υπνωτιστική φωνή με το ένα «νι» στο όνομα του οποίου πρόσφατα παρακολουθήσατε τη συνέντευξη και κάποιους παραλίγο να σας έπεισε (λέμε τώρα), στην ουσία ομολόγησε με αφοπλιστικό κυνισμό τα εξής:

  1. Ότι συναντήθηκε με τον αιώνιο μετέφηβο καταληψία το 2010 ή 11 και από τότε ή λίγο αργότερα άρχισαν να καταστρώνουν σχέδιο εκτροπής της διαπραγμάτευσης  σε ατραπούς με παράλληλα bitcoins και λοιπές ανοησίες παρότι ο Ελληνικός λαός με τερατώδη ποσοστά σε αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις διατράνωνε την επιθυμία του να παραμείνει εντός Ευρώ(πης) σχεδόν με κάθε κόστος.
  2. Ότι μιλάμε για άνθρωπο ο οποίος ισχυρίζεται ότι ενώ ανδρώθηκε σε ένα από τα πλέον συνωμοτικά και γεμάτα ίντριγκες περιβάλλοντα που ζέουν από πολιτικά παιχνίδια, αυτά των Πανεπιστημίων, ήταν αγαθός, δεν φανταζόταν ότι είκοσι σκαλιά πιο πάνω, στην κορυφή της ιεραρχίας της Ευρώπης τα πράγματα μπορεί κατ’ αναλογία να είναι είκοσι φορές σκληρότερα, εφόσον εδώ δεν έχεις να κάνεις με πρυτάνεις που διαχειρίζονται απλά funds πανεπιστημίων αλλά αρχηγούς κρατών που τους ΧΡΩΣΤΑΣ τα μαλλιοκέφαλά σου και όπου κάθε φορά που σε χρηματοδοτούν λογοδοτούν και αυτοί στους λαούς τους.
  3. Και πριν κάποιος εξυπνούλης πάει να μου πει για «επονείδιστα χρέη» και βλακείες, να θυμίσω ότι σε καμία στιγμή στη συνέντευξη δεν αμφισβήτησε τη φύση του χρέους. Το μόνο που είπε προσέχοντας -και ίσως δεν έχει άδικο- είναι ότι λόγω του ύψους του το συγκεκριμένο χρέος ενδέχεται να μην είναι εξυπηρετήσιμο.
  4. Ο συγκεκριμένος κύριος φαίνεται να λησμονεί ότι από τη στιγμή που ανέλαβε τη θέση που ανέλαβε, όφειλε να ξέρει, ή αν δεν ήξερε να έβρισκε τρόπο να ενημερωθεί και με ποιους είχε να κάνει και τι τον περίμενε. Δυστυχώς, ο κος καθηγητής, ο αρτίστας  των παιγνίων της μαϊμούς και της χειρότερης κατά Χάρβαρντ διαπραγμάτευσης της χρονιάς ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε, δεν γνώριζε ότι όταν πηγαίνεις να διευθετήσεις τις πλέον κρίσιμες εθνικές υποθέσεις της τελευταίας πεντηκονταετίας κουβαλώντας τις τύχες ένδεκα εκατομμυρίων ψυχών, έστω εύπιστων, στην πλάτη σου, δεν κοιτάς να προκαλείς άκομψα με το να ντύνεσαι και να φέρεσαι σαν clubber σε συσκέψεις κορυφής, έτσι για να τους μπεις στη μύτη. Ιδίως  όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που ενώ ξέρεις γιατί ντύνονται έτσι όπως ντύνονται, γιατί συμπεριφέρονται έτσι όπως συμπεριφέρονται και κυρίως διότι έχουν το πάνω χέρι και εσύ είσαι από κάτω και αναπνέεις  γιατί αυτοί σου παρέχουν το λιγοστό οξυγόνο.
  5. Λησμονεί δηλαδή για να το κάνω πιο «λιανά» ο κύριος αυτός ότι με τις μαϊμουδιές του παρέσυρε σε εθνικό κίνδυνο ένα ολόκληρο λαό όπου εκτός από το ότι η συντριπτική πλειοψηφία (το ξαναλέμε) μάλλον θα διαφωνούσε κάθετα με την προσπάθεια για οποιαδήποτε παρεκτροπή εκτός Ευρώ, και ότι επιπλέον, εκτός από εμάς που (θέλω να πιστεύω ότι) είμαστε υγιείς και μάχιμοι, είναι και οι ηλικιωμένοι γονείς μας με τα φάρμακά τους και τα προβλήματα τους, είναι οι άνεργοι ή ανίκανοι προς εργασία γνωστοί και συγγενείς μας που είναι παντελώς απροστάτευτοι, είναι και τα ανήλικα εξαρτώμενα μέλη των οικογενειών μας τα οποία σε περίπτωση Grexit είναι εκτεθειμένα σε σοβαρό κίνδυνο.
  6. Οπότε, αυτό το αφηγηματικό κλαψούρισμα ότι ο Γυμνασιάρχης ήταν σκληρός μαζί του και ότι τα άλλα τα παιδιά δεν τον έπαιζαν δεν μας ενδιαφέρει ποσώς. Όφειλε να ξέρει πως λειτουργεί η Ευρώπη και δεν ήξερε. Και είναι τυχερός που δεν υπέστη (ακόμα) τις συνέπειες της εγκληματικής του άγνοιας και κτηνώδους έλλειψης πολιτικού αισθητηρίου, όταν και ο τελευταίος πωλητής κινδυνεύει με απόλυση αν δεν πιάσει τους στόχους του. Και αυτός τα διέλυσε όλα! Και πίθηκο να βάζαμε να διαπραγματευτεί, λιγότερα λάθη θα έκανε! Και αντί να ζητήσει μια συγνώμη έλεγε ανοησίες!
  7. Επίσης λησμονεί αυτός ο κύριος ότι επί υπουργίας του όχι μόνο έγιναν ελάχιστες μεταρρυθμίσεις, αλλά και αυτές που έγιναν, λύσσαξαν οι σύντροφοί του να τις διαλύσουν ενώ εκείνος αν και ευρωσπουδαγμένος δε μιλούσε για να μη θίξει την εκλογική τους πελατεία.
  8. Λησμονεί δηλαδή ο κύριος ότι εκτός από τις γελοιότητες με τα παράλληλα νομίσματα και τα ζάρια στην πλάτη του «λαού» που για άλλα τον ψήφισε και τον εμπιστεύτηκε, θα μπορούσε να κάνει και κάτι χρήσιμο, να εκφέρει γνώμη να μην μπλοκάρονται επενδύσεις, εφόσον και αυτός και τα συντρόφια του όπως αποδεικνύεται δε μπορούν να χωρίσουν σανό δυο γαιδάρων μεν, είναι ανίκανοι προς εργασία αλλά δεν αφήνουν και κανέναν άλλο να φέρει δουλειές.
  9. Όπως έντεχνα επίσης λησμόνησε να αναφέρει ότι ΚΑΙ η Ισπανία, ΚΑΙ η Πορτογαλία, ΚΑΙ η Ιρλανδία, ΚΑΙ η Κύπρος που δεν είχαν την ατυχία να πέσουν στο χειρότερο συνδυασμό «λαού»-πολτού και ηγεσίας πολιτικών παπατζήδων ξεμπερδεύουν τώρα με τα μνημόνια ενώ και εξ’ αιτίας του η Ελλάδα ακόμα καρκινοβατεί στο χείλος της αβύσσου.
  10. Εκείνο όμως που ξέχασε επιμελώς να αναφέρει ο συγκεκριμένος «κύριος» είναι το ποια ήταν τα μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας όταν παρέλαβε και ποια ήταν όταν παρέδωσε το πόστο του. Και αν είναι άνδρας, να πάει να πει τις βλακείες και τα απίστευτα που έλεγε μπροστά στο τηλεοπτικό γυαλί στους απολυμένους της El Dorado, στους απολυμένους της Softex, στους μικρο-επιχειρηματίες στους αυτοαπασχολούμενους που αυτός και τα αφεντικό του μηχανεύονταν πως θα διαλύσουν με τις άφρονες ενέργειές τους, τη στιγμή που συνέτρωγαν σε λέσχες με το «μεγάλο κεφάλαιο». Που κατά τα άλλα έβριζαν!

Η έστω, να ζητήσει μία συγγνώμη.

Διότι, ο κύριος αυτός ΑΠΕΤΥΧΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ, και καλό είναι να μην μπλέκεται στα πόδια μας διότι όλο και κάποιος εισαγγελέας με αδένες μπορεί να έχει απομείνει ακόμα κάπου εκεί έξω.

Αυτά.

ΚΚ2

Advertisements