Οι Ασυγχώρητοι

 

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

του ΚΚ2

Εδώ και καιρό, πάμπολλα δημοσιεύματα εμφανίζουν μια φερόμενη ως επιχειρηματική και βιομηχανική ελίτ της χώρας να συγχρωτίζεται («to be rubbing shoulders with each other» που θα λέγαμε στα χωριά μας) με τους νυν κυβερνώντες σε μια τραγελαφική και προφανώς μεν λυκοφiλική προσέγγιση με το σκοπό της αμοιβαίας στήριξης επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων.

Σύμφωνα με τα παραπάνω δημοσιεύματα, το συγκεκριμένο μπλοκ επιχειρηματιών, μη σεβόμενο τις καταβολές της τάξης του και σε μια εκρηκτική επίδειξη ελλείμματος ηθικής και ελλείψεως πολιτικού αισθητηρίου, αντί να προστατεύει και να διαδίδει τις αρχές του υγιούς ανταγωνισμού, τα προτερήματα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και να επιδιώκει την ανάπτυξη της οικονομίας ώστε να αυξηθεί η παραγωγή, οι θέσεις εργασίας αλλά και στην τελική και η πελατεία τους, προτιμούν ένα παλαιοβαλκανικό και λατινοαμερικάνικό της κακιάς ώρας μοντέλο.

Όπου, αντί του υγιούς ανταγωνισμού υπάρχουν ρυθμίσεις «padu» ώστε να αποκλείονται οι ηθικοί αφελείς ανεπιθύμητοι «new entrants» που πιστευουν σε βλακείες «win-win», κανόνες παιχνιδιού και άλλα τέτοια νεοφιλελεύθερα, να διατηρείται το ολιγοπώλιο και τα καρτέλ όπως και η σχετική ισχύς τους στην κοινωνία. Όντας δε κρατικοδίαιτοι, φροντίζουν στο σίγουρο εισόδημα από την πλευρά του κράτους όπου με «αριστερή» κυβέρνηση μαντρόσκυλο σιγά μην αφεθούν να γίνουν επενδύσεις…

Οπότε όλα καλά, με μόνη ενοχλητική λεπτομέρεια ότι με 1,5 εκατομμύρια ανέργους το σύστημα δεν βγαίνει αλλά γι’ αυτό έχουμε τα κορόιδα τους ΣΥΡΙΖΑίους να μας συντηρούν  και να πάνε να κόψουν το λαιμό τους να βρουν τα λεφτά και χωρίς να ανοίξουν θέσεις εργασίας, αλλιώς γιατί να διαπλεκόμαστε, αν ήταν να κάνουμε τη  δουλειά με «φυσιολογικό τρόπο» θα την κάναμε όπως στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο έτσι δεν είναι;

Για αυτό και ουδείς εκπλήσσεται για το ότι λογικά αυτοί που πρώτοι έπρεπε να χαίρονται για την εκλογή του νέου προέδρου της ΝΔ εμφανίζονται «μουδιασμένοι», κάτι πεταμένα τρολάκια  να κρώζουν κακόηχα για «νεροφιλελευθερισμούς» και «Θάτσερ» χωρίς να βγαίνει μια ανακοίνωση από τους βιομηχάνους να λέει «ΩΣ ΕΔΩ!«. Μην αντιλαμβανόμενοι άπαντες προφανώς ότι ακόμα και εάν ελέγχουν μεγάλο μέρος της πληροφόρησης, η τσέπη ΠΑΝΤΑ πονάει και τιμωρεί, και μάλιστα με ιδιαίτερη σφοδρότητα εκείνους που υποσχέθηκαν τα πάντα αλλά δεν τήρησαν ΤΙΠΟΤΑ. Μα ΤΙΠΟΤΑ!!!

Συνέβη ίσως για πρώτη φορά σε πολιτισμένη χώρα της Δύσης να εκλέγεται «από τη βάση» αρχηγός κόμματος με προοπτική εξουσίας ψηφισμένος από τις μικρομεσαίες δυνάμεις της παραγωγής, και οι αντίπαλοί του να του προσάπτουν διασυνδέσεις και διαπλοκές με το… Μεγάλο Κεφάλαιο, ενώ το ίδιο το «Μεγάλο Κεφάλαιο» παραμένει… βουβό, δε βγάζει ούτε μια ανακοίνωση στήριξης αλλά τηρεί αμήχανη σιωπή, λες και ο υποστηρικτής της ελεύθερης οικονομίας είναι πιο επίφοβος από τον Τσίπρα με τον οποίο πολλοί από αυτούς συντρώγουν συστηματικά.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ένα και μόνον ένα πράγμα: Ότι η κρίση όχι μόνο δεν κατέστειλε τις μεταπολιτευτικές παθογένειες αλλά τις τις πόλωσε όπως τα ρινίσματα σιδήρου δίπλα από μαγνήτη. Πλέον το «εμείς και αυτοί» δεν έχει να κάνει με το εάν κάποιος είναι συριζαίος ή γερμανοτσολιάς, αλλά και με το εάν είναι μέρος ενός τεράστιου συστήματος διαπλεκόμενων συμφερόντων όπου ανάλογα με το ποιον ήξερες θα διοριζόσουν είτε σαν «εξαφανισμένος» με μισθό πολλά χιλιάρικα στις ΔΕΚΟ (και δε μιλάμε για μέσω ΑΣΕΠ, δε σας έχω τόσο αφελείς), είτε (αν και πιο δύσκολα) σε ιδιωτική εταιρεία χωρίς συνεντεύξεις, αξιολογήσεις, τεστ κλπ, αυτά είναι για τα κορόιδα.  Απλά εκεί που οι παθογένειες ήταν εγγενείς και στο ΠΑΣΟΚ αλλά και στη ΝΔ της περιόδου 2004-2009, πλέον με την κρίση τα ρινίσματα πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ σαν τους καρχαρίες στο ναυάγιο, ίδιος ενστικτώδης μηχανισμός είναι.

Όχι ότι και στην απέναντι πλευρά, στη «Δύση» γενικότερα δεν γίνονται «χάρες». Απλά εκεί υπάρχει φόβος της Θείας Δίκης, ενίοτε δε και ανθρώπινης διότι έστω και στοιχειωδώς υπάρχουν ΘΕΣΜΟΙ. Πλέον στην Ελλάδα φαίνεται ότι στο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχουν μόνο ιδεοληπτικοί «αριστεροί» (αυτοί ήταν το 4%… τότε), υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος νεοεισαχθέντων νεοταξικών ανήθικων, ο οποίος δεν ορρωδεί προ ουδενός. Δεν πάτε να ψοφήσετε όλοι σας και να μείνετε άστεγοι σου λέει εμείς ΕΚΕΙ, θα επιβιώσουμε μέχρι του αφανισμού του τελευταίου ελεύθερου επαγγελματία, αυτοδημιούργητου επιχειρηματία (μα… πως τολμάει;;;;;).

Καθόσον τα ολοκληρωτικά συμφέροντα των ιδεοληπτικών συριζαίων ταυτίζονται με μερίδα του κρατικοδίαιτου επιχειρηματικού κόσμου ο οποίος για αυτό το σκοπό λένε πως υποστηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ όταν αυτός μιλάει για πολυεθνικές και «φιλελευθερισμό», εννοώντας προφανώς τον ανταγωνισμό, εγχώριο ή από το εξωτερικό.  Που γι’ αυτό και μόνον το λόγο είναι ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΙ.

Οπότε δεν εκπλήσσει το μούδιασμα, η έντονη επιθετικότητα αρθρογράφων και γυφτο-τρολς. Προστατεύουν τις υποσχετικές για ευνοϊκή μεταχείριση ή (Ω-μα-μα-Ω-μα-μα-κου-μπα-γιά-κου-μπα-για) για διορισμό στο Δημόσιο.

Για αυτό το λόγο, και συμβουλεύω το νέο αρχηγό της ΝΔ να βρει εξ αρχής αξιόπιστους ξένους συμβούλους, να βρει συμμάχους και να κινηθεί με επιστημονικό τρόπο διότι το Κτήνος δεν παλεύεται με καλές διαθέσεις και ευχολόγια, είναι πολυπρόσωπο και έχει μηχανισμούς ακόμα και μέσα στο κόμμα του, όπως καταγγέλλει πλήθος πηγών.

Αυτό βέβαια που είναι ελπιδοφόρο είναι το πως εκτός από τις δυνάμεις της υστέρησης κατορθώθηκε και πολώθηκαν και οι δυνάμεις της προκοπής και της εργασίας.

Και έτσι, ενώ πήρε στον Τσίπρα χρόνια  ολόκληρα κοινωνικής μηχανικής υποστήριξης από αφανείς εγκεφάλους να δημιουργηθεί το χαοτικά βλακώδες συριζαίικο σύμπαν της κρίσης με τους «αγανακτισμένους», τις μυθοπλασίες περί «γερμανοτσολιάδων»,  τριχωτούς «πουταναόλες» και νεοδιόριστους τσόγλανους από τα απόνερα εκείνου του τραγικού «Δεκέμβρη», τις αφύσικες συντήξεις μεταξύ ψεκασμένων, εθνολαίκιστών, παλαιοΠΑΣΟΚων συνδικαλο-δημόσιων υπαλλήλων (μεγάλο κεφάλαιο, πολλές ψήφοι), πολλά λεφτά, επαναλαμβάνω πολλά λεφτά με υποστήριξη από μεγαλοκεφαλαιούχους, ιδρύματα, «initiatives» και τρέχα-γύρευε, στον απέναντι «χώρο» πήρε μόνο μερικές εβδομάδες να ανασυνταχθεί απέναντι στον επερχόμενο ναζιστικού τύπου αφανισμό τους από ένα ετερόκλητο εσμό εχθρών της δημιουργίας, της αξιοπρέπειας, της προκοπής, της προόδου. Και να κάνει το ρεσάλτο όπως το έκανε.

Δε νομίζω να υπάρχει καλύτερη παρακαταθήκη για το μέλλον από όλους αυτούς τους ανθρώπους  οι οποίοι πάλι «κοίταξαν τη δουλειά τους«, αλλά αυτή τη φορά με το σωστό τρόπο.

Δεν ξέρω αν είναι «το τέλος της αρχής» ή «η αρχή του τέλους» και δε συμμαζεύεται.

Ότι και να είναι όμως ήταν μια καλή αρχή και μακάρι να πάει έτσι και η συνέχεια.

ΚΚ2

 

Advertisements