Το ασφαλιστικό πρέπει να περάσει

23

Και να εξηγούμαστε.Δεν αναφέρομαι στην πολυσυζητημένη «εθνική συνεννόηση». Θα μπορούσε να υπάρξει τέτοια μόνο αν η σημερινή κυβέρνηση είχε επιδείξει έστω και λίγη υπευθυνότητα.Το ασφαλιστικό που αποτελεί σημείο σταθμό στις πολιτικές εξελίξεις πρέπει να περάσει με τις ψήφους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αν βρεθεί κάποιο τρίτο μικρότερο κόμμα που θέλει να στηρίξει όπως για παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ της Φώφης (που εσχάτως ανακάλυψε τον νεοφιλελευθερισμό) ας στηρίξει.

Το ασφαλιστικό πρέπει να περάσει προκειμένου να υπάρξει αυτό που θα τολμήσω να περιγράψω ως «επαναπροσέγγιση της πολιτικής» και αφορά τόσο την πολιτική ηγεσία όσο και τους πολίτες.Επί δεκαετίες τα κυρίαρχα κόμματα πλειοδοτούσαν στον λαϊκισμό και είχαν συνδέσει την ύπαρξη τους με παροχές,επιδόματα και ειδικά προνόμια επαγγελματικών κλάδων.Οι πιο «δυναμικοί» κλάδοι αποσπούσαν και τα περισσότερα.Έτσι για παράδειγμα οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ επιχορηγούνται ακόμα και σήμερα με περίπου 20000 ευρώ ανά έτος έκαστος. Οι συνταξιούχοι πρώην ασφαλισμένοι του ΝΑΤ με περίπου 15000 ευρώ ετησίως έκαστος. Του ΟΤΕ με 12000 ενώ του ΟΑΕΕ και του ΙΚΑ (τα λεγόμενα και κορόιδα) περίπου με 1000 ευρώ έκαστος ανά έτος.

Ένα τέτοιο ασφαλιστικό ήταν αδύνατο να λειτουργήσει και να πληρώσει συντάξεις συμβατές με το κόστος ζωής. Προ κρίσης λοιπόν το πολιτικό σύστημα για να διευρύνει την εκλογική του πελατεία άρχισε τις παροχές και τα προνόμια και στην ιδιωτική οικονομία. Η λεπτομέρεια είναι πως το κόστος το μετέφερε πολύ έξυπνα στον καταναλωτή. Αγγελιόσημο για το ταμείο των δημοσιογράφων, εισφορά για το ταμείο των βενζινάδων, ποσοστό υπέρ ταμείου νομικών στις νομικές συναλλαγές, ποσοστό υπέρ ΤΣΜΕΔΕ, πεπερασμένος αριθμός αδειών για ταξί και φορτηγά και γενικά όρεξη να έχεις να απαριθμείς ειδικές ρυθμίσεις και προνόμια.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως η Ελλάδα έχει εκατοντάδες ασφαλιστικά ταμεία τα οποία μισθώνουν γραφεία,προσωπικό, συμβούλους και διοικήσεις. Στο πελατειακό κράτος οι διοικήσεις αποσπούσαν προνόμια για τις δικές τους ομάδες συμφερόντων, οι πολιτικοί προσέθεταν ψηφαλάκια και ο χαμένος ήταν ο καταναλωτής του προϊόντος ή της υπηρεσίας. Αλλά στα χρόνια της ευημερίας πόσοι ήξεραν πως ο λογαριασμός του σούπερ μάρκετ ήταν 15-20% αυξημένος από όλο αυτό το δαιδαλώδες καθεστώς προνομίων και ρυθμίσεων;

Όλο αυτό το πελατειακό δίκτυο λειτουργούσε εντελώς αντιαναπτυξιακά καθώς η ακρίβεια οδηγούσε σε μειωμένη κατανάλωση, σε απώλεια ανταγωνιστικότητας η οποία πριόνισε τις εξαγωγές μας και στην προσπάθεια συντήρησης του βιοτικού μας επιπέδου με δανεικά. Το μοντέλο κατέρρευσε, ήρθαν τα μνημόνια της καταστροφής που έλεγε ο Στρατούλης και σήμερα έχουμε αισίως 2016 και κυβέρνηση τους μεγαλύτερους πολιτικούς τσαρλατάνους που γνώρισε ο Δυτικός κόσμος.

Γνωρίζουμε όλοι πως ανέβηκαν οι τσαρλατάνοι στην εξουσία.Πολέμησαν με μίσος κάθε αλλαγή έστω και αντικειμενικά σωστή (Παράδειγμα η ηλεκτρονική συνταγογράφηση στην δημόσια υγεία),υποσχέθηκαν τα πάντα και ένα χρόνο μετά έρχονται αντιμέτωποι με το μεγαλύτερο των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας,το ασφαλιστικό.

Η πρόταση Κατρούγκαλου δείχνει αυτό που πραγματικά ενδιαφέρει πρωτίστως την κυβέρνηση.Να διατηρηθεί ανέπαφο το σύστημα έστω κι αν οι σημερινοί αυτοαπασχολούμενοι καταστραφούν οικονομικά.Γνωρίζουν πως ο σκληρός πυρήνας του δημοσίου μαζί με τους συνταξιούχους αρκούν για να τους εξασφαλίσουν ικανοποιητικά εκλογικά ποσοστά.

Εδώ πρέπει να παίξει τον ρόλο της η αξιωματική αντιπολίτευση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Καταψήφιση και ολοκληρωμένη αντιπρόταση η οποία πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστή στη κοινωνία. Με συγκεκριμένες περικοπές και αντιπροτάσεις. Με επικοινωνιακή αντεπίθεση και ενημέρωση από κανάλια,ιστοσελίδες και διάλογο με κοινωνικούς φορείς ώστε να αναδειχθεί στο μέγιστο βαθμό η ανεπάρκεια των κυβερνώντων.

Η καταψήφιση του σχεδίου Κατρούγκαλου και η ολοκληρωμένη αντιπρόταση με αναπτυξιακό χαρακτήρα θα αρχίσει να συσπειρώνει τον κόσμο γύρω από ένα σύγχρονο κεντροδεξιό κόμμα.Η ΝΔ θα αποκτήσει την ευκαιρία να γίνει ένα σύγχρονο κεντροδεξιό κόμμα με φιλελεύθερα χαρακτηριστικά και να κυριαρχήσει στο πολιτικό σκηνικό.

Το σημαντικότερο της κέρδος όμως θα είναι πως σιγά σιγά θα αρχίσει να στελεχώνεται και να υποστηρίζεται από κλάδους της παραγωγικής οικονομίας, από νέους ανθρώπους που της γύρισαν την πλάτη(δικαιολογημένα) και θα αποτελέσει έναν βασικό πυλώνα του πολιτικού συστήματος για έξοδο από την κρίση.

Αρκεί να μην υποστεί «μεταρρυθμιστική κόπωση» και να επενδύσει στο μακροπρόθεσμο συμφέρον της πατρίδας.

Νεολίμπεραλ

Advertisements