Το θαύμα και οι προσδοκίες από τον Κυριάκο

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

 

Έχουν περάσει λίγα 24ωρα από τη στιγμή που η Ν.Δ. ανέδειξε στην προεδρεία του κόμματος τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έναν άνθρωπο που όταν ξεκίνησε η κούρσα διαδοχής ελάχιστοι ήταν αυτοί που του έδιναν έστω και λίγες ελπίδες για την ανάδειξή του στο κορυφαίο αξίωμα του προέδρου.

Αυτή η εκλογή έφερε τον Κυριάκο στη θέση του οδηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απέχει όμως πάρα πολύ από τη θέση του πρωθυπουργού που θα θέλαμε όλοι να τον δούμε. Για να γίνει όμως αυτή η μεγάλη ανατροπή βοήθησαν πάρα πολύ ο Άδωνις και ο Τζιτζικώστας, ειδικά ο πρώτος που στάθηκε δίπλα του από την πρώτη στιγμή. Ακόμη και οι συνθήκες ήταν στο πλευρό του, αφού κανείς δεν μπορεί να εικάσει το αποτέλεσμα αν δεν είχε πέσει το σύστημα την πρώτη Κυριακή.

Πάντα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση υπάρχουν νικητές και χαμένοι. Αφού λοιπόν ο Ευριπίδης, ο Αντώναρος, η Βούλτεψη, ο Πατούλης, ο Γιακουμάτος και άλλοι πολλοί δεν είναι στο στρατόπεδο των νικητών, είναι σίγουρα στους χαμένους. Το μεγάλο πρόβλημα λοιπόν του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αυτή η »σύνθεση» που θα πρέπει φτιάξει, αυτό το παζλ που πρέπει με σύνεση να ενώσει, ώστε κανείς να μην νιώσει »παραπονεμένος» ή »αδειασμένος» από το κόμμα του. Ας μην ξεχνάει κανείς πως δεν εκλέχτηκε με ένα 80% ή 70% αλλά με το 52.5% στο πλάι του. Σχεδόν η απόλυτη ισορροπία. Οι κραυγές του τύπου πέθανε ο Καραμανλισμός, ήρθε η ώρα της αποστράτευσης κ.τ.λ. μόνο κακό μπορούν να κάνουν στη Ν.Δ. ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή. Μοναδικό ζητούμενο είναι να πέσουν οι τόνοι, ένθεν και ένθεν γιατί η εσωτερική φαγωμάρα και μουρμούρα δεν έκανε ποτέ καλό σε κανέναν. Ειδικά σε ένα κόμμα που έχει καταφέρει να σταθεί όρθιο πάνω από 40 χρόνια με ουκ ολίγες αντιξοότητες.

Όμως και οι »οπαδοί» του Κυριάκου ας μην περιμένουν θαύματα. Ένας άνθρωπος είναι, όχι ο Μεσσίας, και οι στιγμές που αναλαμβάνει τις τύχες της παράταξης είναι σίγουρα ενδιαφέρουσες αλλά συνάμα ιδιαίτερα δύσκολες.

Οφείλουμε όλοι να του δώσουμε πίστωση χρόνου και να σταθούμε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά του. Ο »εχθρός» είναι ένας. Το τέρας του λαικισμού, που εκπροσωπείται επάξια κυβερνητικά σήμερα τόσο από το ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τους ΑΝΕΛ.

Δείτε την απίστευτη διαδικτυακή επίθεση που δέχεται αυτή τη στιγμή από παντού ο Κυριάκος ως ανάλγητος, διαπλεκόμενος νεοφιλελεύθερος από όλα τα τρολλ αλλά και από κυβερνητικά στελέχη. Ο λόγος; Προφανής. Έχει ήδη ενοχλήσει. Και τον ΣΥΡΙΖΑ, και τους ΑΝΕΛ, και κάποιους μέσα στο ίδιο του το κόμμα που θα ξεβολευτούν. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως ήδη βρίσκεται στη σωστή πλευρά του δρόμου.

Από την άλλη μεριά οι τριγμοί τόσο στο ΠΟΤΑΜΙ, όσο στο ΠΑΣΟΚ αλλά και τον Λεβέντη είναι δεδομένοι. Ήδη η Δράση έσπευσε να τοποθετηθεί στο πλάι του, αναμένονται και άλλοι πολλοί, γιατί όλοι θέλουν να ανέβουν σε ένα τραίνο που κερδίζει. Αυτό είναι πολύ θετικό, όμως δεν φτάνει από μόνο του. Το κέντρο το ενισχύει σε τρομερό βαθμό ο Κυριάκος, τη Δεξιά ταυτότητα τη κρατάει μπετόν ο Άδωνις. Είμαστε αισιόδοξοι, όμως οι χειρισμοί των ισορροπιών αυτών απαιτούν την ακρίβεια καρδιοχειρούργου. Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει.

Απαιτείται η στήριξη όλων μας. Γιατί μόνο ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε να αλλάξουμε πράγματα. Ως ομάδα. Ακριβώς όπως κέρδισε και ο Κυριάκος τις εκλογές. Με μόνα όπλα την μηδενική συναίνεση, -πλην της αναθεώρησης του Συντάγματος- στους επικίνδυνους κυβερνώντες, και την δίψα πολλών να γυρίσει πρώτα σελίδα η Ν.Δ. και μετά, λίαν συντόμως η Ελλάδα.

από τον  George Tsoukaladakis για το Παρατηρητήριο

Advertisements