Επιλέγοντας όμιλο στο Champions League

12322831_10207802081907830_5678159428733974605_o

 

Τελικά όλα τα ασυνήθιστα, όλα τα εξωφρενικά, όλα τα παλαβά, θα τα δούμε από αυτήν τη λούμπεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν λέω κυβέρνηση, γιατί εν προκειμένω δεν αφορά άσκηση κυβερνητικού έργου η έκπληξη μου.

Η έκπληξή μου προκλήθηκε διαβάζοντας το άρθρο κάποιας κυρίας Βακαλοπούλου στην επίσημη κυβερνητική φυλλάδα, στην «Αυγή». Δε θα σχολιάσω αρχικά τη γραφή ή το ύφος της αρθρογράφου, που θυμίζει έκθεση Ά Γυμνασίου με θέμα «Οι τέσσερις αγαπημένοι μου θείοι», απλώς δεν μπορώ να αποφύγω τη μελαγχολική σκέψη ότι κάποτε σε αυτήν την εφημερίδα, έγραφε ένας Τάσος Λειβαδίτης, που είμαι βέβαιος πως σήμερα, θα αισθανόταν ντροπή να βρίσκεται η υπογραφή του, πλάι σε άρθρα αυτού του φυράματος.

Επί της ουσίας, δεν έχουμε να πούμε πολλά. Το κείμενο προσπαθεί κάπως «χαριτωμένα», να μας δείξει γιατί οι Γεωργιάδης, Τζιτζικώστας και Μητσοτάκης, δεν είναι επιθυμητοί ως αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας. Ακριβώς όπως το λέω. Κι εδώ ακριβώς είναι η έκπληξη μου. Διότι δεν ακολουθεί κάποιος σχολιασμός πχ πολιτικός, έστω από το συγκεκριμένο μέτωπο της κομματικής φυλλάδας για τους τρεις υποψήφιους, αλλά μάλλον εκφράσεις «προσωπικού γούστου», που θυμίζουν κριτική φιλενάδας σε φιλενάδα που τις έχουν ζητήσει τρεις συμμαθητές «να τα φτιάξουν». Πάλι στο Γυμνάσιο πέφτουμε δηλαδή. Είναι δε πραγματικά αστείο, να αρθρογραφεί κάνεις κάνοντας μια τόσο ωμή και, σε τελική ανάλυση, αντιδημοκρατική παρέμβαση στα εσωτερικά ενός κόμματος, και να εκφράζει προσωπικές προτιμήσεις σχετικά με το ποιόν πρέπει να εκλέξουν ως ηγέτη της αντίπαλης ομάδας αυτοί που την υποστηρίζουν. Κάτι δηλαδή που, φαντάζει στα όρια του θεμιτού, μόνο αν αφορά αντίστοιχες δηλώσεις του νυν δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μόραλη, σχετικά με το ποιές ομάδες θα προτιμούσε να βρει μπροστά του ο Ολυμπιακός, στη φάση των ομίλων του Champion’s League.

Και παρακάτω, τί μας λέει η αρθρογράφος; Ότι πρέπει η Νέα Δημοκρατία να εκλέξει Πρόεδρό της τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, διότι λέει «μόνο δύο φορές» τον άκουσε «να στολίζει «ήπια» το ΣΥΡΙΖΑ» και «την τρίτη φορά, να αποσύρει τη συμπόρευσή του με τους άλλους τρεις». Κι ακόμη, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης θα πρέπει να εκλεγεί Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας γιατί, πολύ απλά, δεν υπήρξε ποτέ του, το νούμερο που μας φόρεσε η ΠΦΑ μέχρι το Σεπτέμβριο για Πρόεδρο της Βουλής, δηλαδή Ζώη Κωνσταντοπούλου! Εξυπακούεται ότι υπήρξε ΑΨΟΓΟΣ στα καθήκοντά του ως Πρόεδρος της Βουλής ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ακριβώς όσο απαράδεκτη υπήρξε η διάδοχος του. Αλλά αυτό σημαίνει κατά την αρθρογράφο, «ψηφίστε για Πρόεδρο αυτόν, είναι καλούλης μωρέ, του χεριού μας». Αν είναι δυνατόν!

Στη συνέχεια ακολουθεί ένας διασκεδαστικός διθύραμβος προς τον Κώστα Καραμανλή, «τον εντιμότερο και δημοκρατικότερο πρωθυπουργό που γνώρισε η χώρα». Φαντάζομαι, μετά τον Αλέξη θα εννοεί η αρθρογράφος, μην έχουμε και τίποτα μαλλιοτραβήγματα.

Συνοψίζοντας λοιπόν, σε ένα άρθρο της η «Αυγή» -διότι απο εδώ και στο εξής, φεύγουμε από την συγκεκριμένη αρθρογράφο, κι ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για σκληρό, κομματικό έντυπο- μας λέει ότι πρέπει, άνθρωποι που δεν είναι αναγνώστες της, πολύ δε περισσότερο, ιδεολογικοί της συνοδοιπόροι, να εκλέξουν ως Πρόεδρο, εκείνον που, κατά τη γνώμη της φυλλάδας, είναι ο βολικότερος για εκείνη και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Λυπάμαι που θα τους χαλάσω τη μανέστρα αλλά θεωρώ πως ακόμη κι αν εκλεγεί ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης -που δεν αποτελεί την προσωπική μου επιλογή, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα- θεωρώ πως δεν θα είναι ο βολικός επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ονειρεύονται και δεν θα γλιτώσει το θίασό τους από την κατάρρευση που επίκειται και μάλιστα σφοδρότατη.

Τέλος, ας ασχοληθούν με τα του οίκου τους κι ας αφήσουν τη Νέα Δημοκρατία για την οποία άλλωστε, προφανώς και δεν τους πήρε ο πόνος. Εύχομαι δε, κι αυτό δεν έχει να κάνει απαραιτήτως με το πρόσωπο του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, οι προσδοκίες και οι προβλέψεις της «Αυγής», να διαψευστούν πλήρως.

Ο Επίμονος Δεξιός

Advertisements