Το Παρατηρητήριο – Briefing 10/12/2015 (2)

12366150_10207802006745951_7288130277011600634_o

 

επιλογές από την επικαιρότητα:

 

Ρέγκλινγκ: Η Ελλάδα μπορεί να γίνει success story μόνο αν κάνει τις μεταρρυθμίσεις

Tα capital controls «βούλιαξαν» τις εξαγωγές τον Οκτώβριο

Το ΔΝΤ μένει -Οπισθεν ολοταχώς από την κυβέρνηση

Κάνουν τέτοια οι αριστεροί υπουργοί;

Επιστολή διαμαρτυρίας δημάρχων προς Μουζάλα για τους πρόσφυγες

Υπατη Αρμοστεία για πρόσφυγες: 769.000 άτομα στην Ελλάδα από την αρχή του έτους

«Επεσαν» οι υπογραφές από Ελλάδα και Βουλγαρία για τον αγωγό φυσικού αερίου

 

Πρώτον, η αναφορά στην υπόθεσή του ως «νομικό θέμα», που έλαβε διαστάσεις κακουργήματος εξαιτίας της πλεκτάνης εις βάρος του. Εννοούσε με τον χαρακτηρισμό «νομικό» ότι το ζήτημα είναι κατά κάποιον τρόπο «τυπικό» ή «διαδικαστικό» και όχι ουσίας. Μα δεν υπάρχει ουσία για την κοινή γνώμη, στην περίπτωση ενός πολιτικού που κρύβει από την εφορία ένα εκατομμύριο δολάρια; Από πότε; Δεύτερον, όταν αποκάλυψε πώς ακριβώς έβρισε τον Φλαμπουράρη έξω από τις τουαλέτες της Βουλής, δεν είχε το σθένος να επαναλάβει τη φράση του (ήταν το «άντε γ***»), αλλά παρενέβαλε και την επεξήγηση «όπως λέμε στον Πύργο». Σοβαρά; Για δες τι λένε εκεί στον Πύργο! Μα σε όλη την Ελλάδα δεν το λένε αυτό; Ομως, ο Αλ. Μητρόπουλος ήθελε να δικαιολογήσει την παραφορά του τοποθετώντας την μέσα στο πλαίσιο της «σοφίας του λαού». Διότι, αν τη φράση αυτή τη λέει ο απλός λαός του Πύργου, δεν μπορεί να είναι τόσο κακή, διότι, ως γνωστόν, η προτίμηση του πλήθους εξαγνίζει. Ηταν ο ίδιος, λοιπόν, γιατί εξακολουθούσε να κάνει αυτό που έκανε πάντα· δηλαδή, να κρύβει τις προσωπικές επιδιώξεις του πίσω από έννοιες μεγαλύτερες και σεβαστές από τους πολλούς. Θα επανέλθει στην επικαιρότητα όταν έλθει και η ώρα της δίκης του, φαντάζομαι· και ελπίζω να είναι η τελευταία φορά και να μη μας απασχολήσει ξανά ποτέ…

 

«Η Ειδομένη είναι ό,τι ήταν για τους Ελληνες μετανάστες ο σταθμός του Μονάχου», άκουσα πως δήλωσε την επομένη το πρωί στο ραδιόφωνο. Το λέει και το τραγούδι εξάλλου. «Στον σταθμό του Μονάχου με πέταξε άχου η μαύρη μοίρα μου». Απ’ αυτή την άποψη η σύγκριση είναι ακριβής. Μαύρη η μοίρα των Σύρων και των Αφγανών, μαύρη και των Ελλήνων που αναγκάζονταν να αφήσουν τα χωριά τους για τα εργοστάσια της Οπελ. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. Τι σημασία έχει τώρα αν οι Ελληνες στη Γερμανία είχαν διαβατήριο και έβρισκαν δουλειά, ενώ όσοι είναι οικονομικοί μετανάστες από τους συρρέοντες στην Ειδομένη ούτε διαβατήριο έχουν ούτε δουλειά πρόκειται να βρουν. Οταν είσαι ανθρωπιστής και υπουργός δεν χάνεις χρόνο με τις λεπτομέρειες. Το ζήτημα δεν είναι αν ο κ. Μουζάλας αποδεικνύεται άξιος διάδοχος της ρητορικής τέχνης της προκατόχου του. Το ζήτημα είναι ότι η απάλειψη των διαφορών στην εκτίμηση δύο εντελώς διαφορετικών φαινομένων μπορεί να συγκαλύπτει με τον λυρισμό της την ανυπαρξία σχεδίου για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αποκαλύπτει όμως ότι η ελληνική πολιτεία όχι μόνον δεν κατανοεί αυτό που συμβαίνει, αλλά δεν έχει ούτε τα μέσα ούτε τη θέληση να το κατανοήσει. Αυτό ανέδειξε και η συζήτηση που έγινε. Για να διαχειρισθούμε το προσφυγικό – μεταναστευτικό, πρέπει πρώτα να το κατανοήσουμε.

 

Οποιος και να είναι ο λόγος, η απροθυμία της Αθήνας να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της έχει γίνει αντιληπτή. Ο Σόιμπλε προειδοποίησε πιο ωμά, όπως άλλωστε συνηθίζει, αλλά και άλλοι αξιωματούχοι (π.χ. ο Μοσκοβισί) σπεύδουν να επισημάνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα είναι δεσμευτική, ότι οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να προχωρήσουν, ότι η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί μετά τα προαπαιτούμενα, ότι τα διάφορα «τερτίπια» δεν μπορούν να περάσουν, καθώς δεν είναι λογικό ο πρωθυπουργός να διακηρύσσει ότι οι όροι του μνημονίου θα εκπληρωθούν, ενώ την ίδια στιγμή οι υπουργοί του αντιστέκονται και υπονομεύουν στην πράξη την υλοποίησή τους. Και επειδή ένα και ένα κάνουν δύο, πιστεύουν ότι πρωθυπουργός και υπουργοί είναι συνεννοημένοι για να μην αφήσουν να προχωρήσει τίποτα. Δεν συζητείται ότι μια τέτοια μεθόδευση θα έχει νέα και πιο καταστροφικά αποτελέσματα, φτωχοποίησης, σταδιακής μέσα στην Ευρώπη, απότομης έξω από αυτήν. Το μόνο ελπιδοφόρο είναι ότι, όταν «οι άλλοι» τρίζουν τα δόντια, η Αθήνα βάζει την ουρά στα σκέλια. Το είδαμε στην πρώτη θητεία της κυβέρνησης, πρόσφατα στο προσφυγικό και το βλέπουμε τώρα με το ΔΝΤ. Πόσες φορές όμως μπορεί να παίζεται το ίδιο παιχνίδι;

 

Αν θα έπρεπε να κάνουμε κάτι για το ασφαλιστικό, ίσως θα ήταν να δώσουμε την εξουσία των αποφάσεων στη νέα γενιά, εκείνην που τιμωρεί η σημερινή δομή του, αφού τους στερεί τις θέσεις εργασίας και προκοπής στον τόπο τους. Αν θα έπρεπε να κάνουμε κάτι, ίσως θα ήταν να πάρουμε την εξουσία των αποφάσεων από εκείνην τη γενιά που ωφελείται, ή νομίζει ότι ωφελείται, από τη σημερινή αδιέξοδη κατάσταση. Πριν συμβούν αυτά τα οποία όλοι φοβόμαστε, τη χρεωκοπία εκείνη που θα λύσει αυτομάτως όλα τα προβλήματα. Αν θα έπρεπε να κάνουμε κάτι, ίσως θα ήταν να ξεχάσουμε όλοι τη χαλαρότητα…

 

Αγκελα Μέρκελ, η ηγέτις της Ευρώπης

Προχθές υπήρξε μια δηκτική δήλωση του Σόιμπλε. Αν αυτός είναι ο στόχος, ένας νέος κύκλος σύγκρουσης της κυβέρνησης με τον σκληρότερο πυλώνα εξουσίας στο Βερολίνο και ένα εφιαλτικό déjà vu του περασμένου καλοκαιριού για εσωτερική κατανάλωση, τότε «κερδάμε».

 

Την πρώτη φορά που η ροή του λόγου του κ. Αριστείδη Μπαλτά προκάλεσε αντιδράσεις και σφοδρή σύγκρουση με την αντιπολίτευση ήταν όταν αναφερόταν –ως υπουργός Παιδείας τότε– στην «αριστεία», συνδέοντάς την με τη «ρετσινιά». Η δεύτερη είναι τώρα, καθώς ως υπουργός Πολιτισμού, κατά τη διάρκεια δημόσιας συνεδρίασης της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, χρησιμοποίησε τον όρο «ελγίνεια», αναφερόμενος στα γλυπτά του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο

 

Είναι ακροδεξιό το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν;

 

Ηταν η απόφαση ειλημμένη; Οι αλλαγές στις διοικήσεις των νοσοκομείων είχαν προαναγγελθεί ήδη από την πρώτη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων της νέας ηγεσίας του υπουργείου Υγείας τον περασμένο Σεπτέμβριο (κ. Πολάκης). Μάλιστα, νωρίτερα, ο πρώην υπουργός κ. Κουρουμπλής είχε δρομολογήσει την απόλυσή τους αζημίως για το Δημόσιο και την αντικατάστασή τους με πρόσωπα της επιλογής του. Ομως η σχετική διάταξη δεν «πέρασε» από τους δανειστές, καθώς η τότε κυβέρνηση είχε δεσμευθεί για την «αποπολιτικοποίηση» του Δημοσίου. Ετσι ο μόνος δρόμος ήταν να ακολουθηθούν οι διαδικασίες αξιολόγησης. Οπως όπως. «Να ξέρουν πάντως αυτοί που με βαθμολόγησαν κάτω από τη βάση ότι θα ψάξω να βρω ποιοι είναι. Τουλάχιστον να ξέρω», καταλήγει ο κ. Γιάνναρος.

 

Παθήματα της γαλλικής Δεξιάς

Μειωμένες επιδοτήσεις σε λιγότερους αγρότες φέτος

Το ελληνικό αίτημα για αποστολή της ομάδας RABIT αποδέχτηκε η Frontex

 

Με καθυστέρηση με υπαιτιότητα του κράτους, και σε δύο δόσεις -η πρώτη ως τις 2 Φεβρουαρίου και η δεύτερη ως τις 30 Ιουνίου 2016- πρόκειται να καταβληθεί σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις στη βουλή, το επίδομα θέρμανσης.

 

«Πλαστικό χρήμα» κατά φοροδιαφυγής

How Tribalism Overrules Reason, and Makes Risky Times More Dangerous

Μερς: Η ΕΚΤ θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα μέσα για την τόνωση της οικονομίας

H Ιταλία χρειάζεται «χάπι» για τον πονοκέφαλο των κόκκινων δανείων

Ποιος θα σταματήσει τον Τσίπρα;

Επάγγελμα «καθηγητής Μ.Ε», συνήθης καταθέτης τραπεζών εξωτερικού

Η Αθήνα «χάνει» και τη Γαλλία στη μάχη για το ΔΝΤ

Η «Ελληνικός Χρυσός» πρέπει να επιστρέψει στο Δημόσιο 15,34 εκατ.

Τον Ιούνιο η πρώτη πιθανή ημερομηνία του δημοψηφίσματος για το Brexit

«Δεν βγαίνουν τα νούμερα» στον Δ. Αθηναίων

Το «disaster story» στο Χρηματιστήριο Αθηνών και τα περιθώρια ανάκαμψης

Δυσάρεστες εκπλήξεις για όσους ενταχθούν στον νόμο Κατσέλη – Συμβουλές για την ένταξη

Ο Χουλιαράκης δίνει το στίγμα της στενότητας στις δαπάνες του Δημοσίου 

Advertisements