Ερασιτέχνες είναι τίτλος τιμής για τη ΝΔ

12366150_10207802006745951_7288130277011600634_o

 

Παρακολουθώ εδώ και δέκα μήνες τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης απέναντι στην εθνοσωτήριο των Τσίπρα-Καμμένου και , όπως όλοι φαντάζομαι, προσπαθώ να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει. Αν θεωρήσουμε δεδομένη την μικρή αντιπολιτευτική δύναμη του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς συμβαίνει στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μπορεί κάποιος να δεχθεί το αρχικό «μούδιασμα» που προήλθε όχι μόνο από την ήττα στις εκλογές αλλά και από την φυσιολογική κόπωση των στελεχών μετά από μια κυβερνητική θητεία απέναντι σε «Θεούς και Δαίμονες». Μια κυβερνητική θητεία εξοντωτική καθώς τα εύκολα λόγια της τότε αντιπολίτευσης, σημερινή εθνοσωτήριος, αλλά και η συσσωρευμένη οργή των πολιτών, καθιστούσαν άθλο την οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής των νόμων. Και αυτό φυσικά φθείρει. Αυτό όμως είναι η μία όψη του νομίσματος.

Οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος, ψηφοφόρος η μη, το αντιλαμβανόταν αυτό και ήλπιζε πως σταδιακά η ΝΔ θα ανακάμψει, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και δευτερευόντως με το Ποτάμι, και θα ασκήσει κριτική στους χειρισμούς της εθνοσωτηρίου. Αντί όμως να συμβεί αυτό επεβλήθη μια περίεργη σιγή με αρκετή διαδοχολογία . Θεμιτό και αυτό αλλά με μια χώρα να οδεύει αργά αλλά σταθερά προς την καταστροφή, λόγω των «επιδέξιων» χειρισμών του Γιάνη και του Αλέξη δεν θα έπρεπε να διαρκέσει πολύ. Δυστυχώς η διαδοχολογία συνεχίστηκε και φτάσαμε στο βράδυ του δημοψηφίσματος, όταν δηλαδή μεγάλο μέρος της καταστροφής είχε συντελεστεί, όταν αποφασίστηκε η παροχή στήριξης στην πρώτη εθνοσωτήριο για να μην καταστραφεί η χώρα. Για την οικονομία της συζήτησης θα δεχθώ ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος και ότι η ΝΔ εκβιάστηκε και αναγκάστηκε να συναινέσει. Συνεχίστηκε όμως μια «συναινεσιολογία» ακόμη και μετά την υπογραφή του Μνημόνιο 3 με τα γνωστά εκλογικά αποτελέσματα.

Μετά το σχηματισμό της δεύτερης εθνοσωτηρίου σχεδόν άμεσα προκηρύχθηκαν εκλογές για την εκλογή νέου προέδρου. Δεν θα το κρίνω διότι υπάρχουν απόψεις υπέρ και κατά της απόφασης τα οποία σέβομαι. Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι η συνεχιζόμενη ανυπαρξία αντιπολιτευτικής παρουσίας της ΝΔ. Και πριν, αλλά και μετά, το εκλογικό φιάσκο του Νοεμβρίου η ΝΔ συμπεριφέρεται λες και ο θεσμικός της ρόλος εξαντλείται στο χαμόγελο του Τζιτζικώστα, στο «ναούμε» του Μειμαράκη, στο τρέξιμο του Γεωργιάδη και στο βλέμμα του Κυριάκου. Ακόμη και οι ομάδες όταν απολύουν τον προπονητή ορίζουν κάποιον υπηρεσιακό ο οποίος γίνεται προσωρινό αφεντικό μέχρι να προσληφθεί ο καινούριος. Κατεβάζει την ομάδα στους αγώνες, φτιάχνει την ενδεκάδα, δίνει οδηγίες και εκπροσωπεί την ομάδα στις συνεντεύξεις τύπου. Τι ακριβώς από αυτά γίνεται στη ΝΔ; Τίποτα. Όλοι συμπεριφέρονται σαν να βρισκόμαστε σε μια κανονική περίοδο για τη χώρα και σαν να υπάρχει χρόνος για να ασχολούμαστε με τα πουρνάρια.

Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνουν; Νομίζουν ότι όταν αποκαλυφθεί το μέγεθος της εξαπάτησης των πολιτών από την εθνοσωτήριο θα τους σηκώσουν στα χέρια; Ο υπεύθυνος πολιτικός οργανισμός συμπεριφέρεται ως τέτοιος με ή χωρίς την εξουσία. Φτιάχνει έστω έναν σοβαρό επικοινωνιακό μηχανισμό για να αντιμετωπίσει τη στρατιά της Κουμουνδούρου, και μετά τις εσωκομματικές εκλογές συνεχίζει στη βουλη και στα τηλεοπτικά πάνελ . Βλέπετε εσείς να συμβαίνει κάτι τέτοιο έστω;

 

και άλλο κακό να μη μας βρει

Ο κύριος Καθηγητής

 

Advertisements