Το Παρατηρητήριο – Briefing 8/12/2015 (2)

1

 

επιλογές από την επικαιρότητα:

 

Κοστέλο: Πάρτε πίσω την τροπολογία Φίλη για την επιλογή διευθυντών στα σχολεία

 

Ηταν λίγο πριν από τις 11 το πρωί, πολύ πριν ξεκινήσουν οι εκδηλώσεις για την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου, όταν άγνωστοι εκσφενδόνισαν βόμβα μολότοφ στο κατάστημα, με αποτέλεσμα να αρπάξει φωτιά. Ο χριστουγεννιάτικος στολισμός της βιτρίνας λαμπάδιασε. «Σαράντα λεπτά έκανε να έρθει η Πυροσβεστική», λέει η κ. Θεολόγου. «Μας έλεγαν ότι δεν μπορεί να κατέβει στο σημείο χωρίς τη συμπαράσταση της αστυνομίας. Οταν κατέβασαν μια διμοιρία των ΜΑΤ, ήρθε και το όχημα της Πυροσβεστικής». Αλλά η ζημιά είχε ολοκληρωθεί. Από θαύμα δεν κινδύνευσαν οι διπλανές επιχειρήσεις, το παιχνιδάδικο, ο φούρνος, η είσοδος της πολυκατοικίας.

 

Ολα τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα πως ο Μαδούρο έχει μπροστά μου μια δύσκολη εξίσωση να λύσει. Οχι τόσο πολύ γιατί τέτοιου είδους καταστάσεις δεν έχει διαχειριστεί ξανά ο ίδιος και το κόμμα του, αλλά –κυρίως- γιατί το σύστημά τους δείχνει να έχει μείνει από δυνάμεις και στηρίγματα. Τόσο διεθνώς, όσο και εγχώρια. Οι διεθνείς αναλυτές προβλέπουν πως σε σύντομο χρονικό διάστημα, η αντιπολίτευση –μέσω της Εθνοσυνέλευσης που ελέγχει πλέον- θα ζητήσει δημοψήφισμα για την καθαίρεση του Μαδούρο. Σε μία τέτοια περίπτωση, δεν αποκλείεται οι σοσιαλιστές να αρνηθούν να μπουν σε διαδικασίες εκλογής και να επιλέξουν τον δρόμο που θα οξύνει τα πράγματα. Τόσο πολύ που τα όσα είδαμε στην Ουκρανία πριν λίγους μήνες θα φαντάζουν τσακωμός μαθητών σε Δημοτικό σχολείο. Το έχει δηλώσει, εξάλλου, ο Μαδούρο: “We would not give up the revolution and … we would govern with the people in a civil-military union”.

 

ΕΛΣΤΑΤ: Αρνητικά πρόσημα σε όλους τους κλάδους των εξαγωγών

Η ακυβέρνητη χώρα

 

Τώρα όμως, είναι το σημείο όπου πρέπει να σας ζητήσω συγγνώμη, επειδή τα περισσότερα ίσως από τα παραπάνω σάς είναι ήδη γνωστά και, ούτως ή άλλως, σχεδόν αυτονόητα. Δεύτερη συγγνώμη ακολουθεί εδώ, επειδή πρέπει να παραδεχθώ ότι δεν τα γράφω για εσάς. Τα γράφω για τον υφυπουργό τον Δημήτρη τον Μάρδα, που προφανώς δεν έχει ιδέα για όλα αυτά, αλλιώς δεν θα υποτιμούσε τη δημοσιοποιηθείσα έκθεση της γερμανικής πρεσβείας ως μία ακόμη έκθεση από τις τόσες. Και, πιστέψτε με, είναι ανάγκη να τα ξέρει όλα αυτά ο Δημήτρης ο Μάρδας, διότι εκτός των άλλων (όφειλα να το έχω πει εξαρχής, αλλά αμέλησα) τυγχάνει και υφυπουργός στο υπουργείο Εξωτερικών, ο καημένος – ή, μάλλον, το καημένο το υπουργείο…

 

Κοντά και οι τηλεοράσεις, εννοείται. «Αναρχικούς» τους ανεβάζουν, «αντεξουσιαστές» τους κατεβάζουν. Λες και ο χουλιγκανισμός έχει ιδεολογικό πρόσημο. Αυτούς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ρίχνουν πέτρες στην αστυνομία, να τη βλέπουν να υποχωρεί, να ανασυντάσσεται, να τρέχει και εν τω μεταξύ να καίνε τα καταστήματα του «εχθρού», της ταλαίπωρης μικροαστικής Αθήνας, που δεν χρειάζεται τους τρωγλοδύτες της για να καταστραφεί. Προχθές κανείς δεν ενδιαφερόταν για τη μνήμη του δολοφονηθέντος δεκαπεντάχρονου. Στην πραγματικότητα εορτάσθηκαν οι καταστροφές του θλιβερού 2008. Φόρος τιμής στον τρωγλοδυτισμό που κατέλυσε το κράτος για περίπου ένα μήνα.

 

Μύθοι και αλήθειες για τα αποθεματικά

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως ΑΝΕΛ

Ο Τσίπρας χωρίς Ν.Δ.

 

Στην πραγματικότητα, την Κυριακή το μεσημέρι στη Σόλωνος επικρατούσε μια ερήμωση. Δεν ήταν η γνωστή, εφησυχαστική κυριακάτικη νωχέλεια· ήταν κάτι άλλο. Κάτι που σιγόβραζε και που σου έλεγε «μείνε μέσα, μη βγαίνεις έξω, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις πιο επικίνδυνες περιοχές». Διότι, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, σε εστιατόρια και καφέ του Κολωνακίου, ήταν business as usual. Ηταν όμως; Οχι βέβαια. Στην ανώμαλη, σαν καρκινική κακοήθεια, αθηναϊκή καθημερινότητα, βιώνεις ένσαρκα το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα.

 

Το αναπόφευκτο τέλος της Ν.Δ.

Τα «Δεκεμβριανά»

Επιχείρηση «Μεγάλος Αδελφός» από το υπουργείο Οικονομικών

ΣΜΕΧΑ: Η άρση των capital controls στο Χ.Α. σημαντικό βήμα για την ομαλοποίηση της κεφαλαιαγοράς

Η επίμονη ακροδεξιά

 

Σε αναθεώρηση προς το χειρότερο των αρχικών προβλέψεων που έκανε το Νοέμβριο για το βάθος της ύφεσης της ελληνικής οικονομίας προχώρησε σήμερα Τρίτη η Εurostat, στο πλαίσιο της δημοσίευσης των οριστικών στοιχείων για την πορεία του ΑΕΠ στην ΕΕ το τρίτο τρίμηνο του 2015, σύμφωνα με το skai.gr. Όπως προκύπτει από τα κοινοτικά στοιχεία, σε ετήσια βάση, δηλαδή το τρίτο τρίμηνο του 2015 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2014, η υποχώρηση στην Ελλάδα ανέρχεται σε 1,1% έναντι αρχικής εκτίμησης για μείωση 0,5%. Εξάλλου, το ΑΕΠ υποχώρησε στην Ελλάδα κατά 0,9% το τρίτο τρίμηνο του 2015 σε σχέση με το δεύτερο, ενώ η αρχική εκτίμηση ήταν έκανε λόγο για υποχώρηση της τάξης του 0,4%.

 

Έσοδα τουλάχιστον €3 δισ. αναμένει το 2016 το ΤΑΙΠΕΔ

Οι Ιταλοί «πλευρίζουν» τη Hewlett-Packard

Το σχέδιο Ανάν πέθανε! Ζήτω ο Μπάρμπα Σαμ!

 

Για ποιο λόγο, λοιπόν, οι κυβερνήσεις αρνούνται να παρέμβουν στο νοσοκομείο των φυλακών; Γιατί ανέχονται αυτές τις εικόνες βαρβαρότητας (εξίσου βάρβαρες με τα Μνημόνια, όπως θα έλεγε πέρσι ο Πρωθυπουργός); Εχουμε να κάνουμε με ανάλγητους; Με σαδιστές; Χμ, όχι ακριβώς. Απλώς προτιμούν να διαθέσουν τα κονδύλια σε έργα που προσφέρουν μεγαλύτερη προβολή και αγγίζουν μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας. Και εν τέλει, πόσοι είναι αυτοί που στα αλήθεια ενδιαφέρονται για τα κορμιά πίσω από τα κάγκελα; Την ώρα της συνέντευξης του Πρωθυπουργού στην ΕΡΤ, το twitter γέμισε πάλι από αυτές τις εικόνες. Στοιχειώδη επικοινωνιακά αντανακλαστικά να είχε το επιτελείο του Μαξίμου, σήμερα ο Τσίπρας έπρεπε να περάσει από το νοσοκομείο των φυλακών και να κάνει μία λιτή και κατηγορηματική ανακοίνωση για την απάλειψη της ντροπής.

 

Οι Συριζαίοι που καίνε την Αθήνα

9 ομοιότητες στο χειρισμό Τσίπρα σε κρίση και μεταναστευτικό

Σόιμπλε: «Δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να αμφισβητεί τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα»

Ανοίγει τη Δευτέρα στο TAXIS η εφαρμογή για τροποποιητικές δηλώσεις Ε9

Πτώση 4,43% στο Χρηματιστήριο Αθηνών

Τοξικό μείγμα στην τουρκική οικονομία

 

Η συζήτηση, όμως, αυτή είναι δύσκολη. Και γίνεται ακόμα δυσκολότερη από την επιμονή αρκετών να θέτουν μαξιμαλιστικούς στόχους περί διαγραφής μέρους αυτού. Βέβαια, οι εταίροι μας, δια του ΕΣΜ, επεξεργάζονται ήδη σενάρια μιας κάποιας επιμήκυνσης που θα δώσει ανάσα αλλά δεν θα λύσει το πρόβλημα. Το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, όπως επεσήμανε και ο πρόεδρός του ΕΜΣ Κλάους Ρέγκλινγκ, είναι αρκετά μικρό μέχρι και το 2022, οπότε έχουμε λήξεις μεγάλων ομολόγων και μόνο μια γενναία περίοδος χάριτος και για μετά το 2022 θα λειτουργούσε θετικά. Επιπροσθέτως, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φαίνονται απρόθυμες να συμφωνήσουν σε μια σημαντική ελάφρυνση του χρέους, αν δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη συνεχή παρακολούθηση και απρόσκοπτη εφαρμογή του προγράμματος και παραπέμπουν τις σχετικές συζητήσεις για μετά τη λήξη του τρίτου προγράμματος και σίγουρα πιο κοντά στο 2022 και όχι στο 2016. Ολα βέβαια τα παραπάνω προϋποθέτουν την έγκαιρη και επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης και την απρόσκοπτη εφαρμογή του προγράμματος με τις απαραίτητες προσαρμογές.

 

Η επίκληση, λοιπόν, αυτού του εξωτερικού «εχθρού» είναι εντελώς προσχηματική. Για την περίπτωση που η κυβέρνηση δεν αντέξει ή δεν μπορέσει να εφαρμόσει όσα υπέγραψε. Επιμύθιον: οι κυβερνήσεις έχουν σταθερούς εχθρούς και ανακαλύπτουν κι άλλους, για ώρα ανάγκης. Ο μεγαλύτερος, όμως, εχθρός που τις απειλεί είναι μέσα τους και έχει πολλά ονόματα: ιδεοληψίες, λαϊκισμός, ψέματα, ανικανότητα. Αν αυτά νικήσουν ξανά, κανένα κόλπο και κανένας άλλος «εχθρός», σαν κι αυτούς που κατασκευάζει ο κ. Τσίπρας, δεν θα είναι σε θέση να τον σώσουν.

 

Εμείς δεν έχουμε Λεπέν;

Γιατί τα καταφέρνει ο Τσίπρας;

Για ποιον χτυπάει το καμπανάκι; (Χτυπάει για εμάς)

Η «παγίδα» του περιουσιολογίου

Η κυβέρνηση, οπισθοφυλακή του συστήματος, συνεχίζει την ίδια αδιέξοδη πολιτική, συρρικνώνει την οικονομία προσπαθώντας να διατηρήσει το ίδιο μοντέλο.

Το δερμάτινο ντοσιέ του Τζον Κέρι

Ο αφοπλισμός της Αριστεράς

Advertisements