Αντίδραση 15μελούς συμβουλίου

1

 

Η στήλη εχθές αναφέρθηκε σε ένα άρθρο της έγκυρης Die Welt που είχε σαν θέμα την Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφερόταν σε μια αναφορά της Γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, η οποία «διέρρευσε» και κατέληξε στα χέρια των ανθρώπων του «Κόσμου».

Η συγκεκριμένη εφημερίδα έχει γνωστή πολιτική τοποθέτηση (καθαρά συντηρητική). Εκτός αυτού όμως, οι παροικούντες την γερμανική Ιερουσαλήμ ισχυρίζονται πως, σε πολλές περιπτώσεις, απηχεί της απόψεις του Wolfgang Schauble. Αυτή την υποψία, ελάχιστοι είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν με στοιχεία βέβαια. Αλλά έχει άραγε κάποια σημασία να επιβεβαιωθεί ή όχι; Αν όλοι πιστεύουν ότι απηχεί την άποψη του Γερμανού ΥΠΟΙΚ πόση σημασία έχει αν το κάνει πράγματι ή όχι;

Αν τα σκεφτεί κανείς όλα αυτά σε μία λογική σειρά, εύκολα αντιλαμβάνεται τους λόγους που το Μέγαρο Μαξίμου αντέδρασε τόσο «βίαια» και εκτός «γραμμών πρωτοκόλλου», το βράδυ της Κυριακής. Το θέμα που προκύπτει, φυσικά, είναι αν πρόκειται για λόγους που έχουν ορθολογικό σκεπτικό, στηρίζονται σε δεδομένα και αποτελούν μέρος μιας προσεκτικά μελετημένης στρατηγικής. Και, πάνω απ’ όλα, αν εξυπηρετούν τους στόχους της χώρας. Ή έστω αυτούς του ίδιου του πρωθυπουργού. Διότι εδώ δεν μιλάμε απλά για την οικονομική ή την εξωτερική πολιτική της χώρας. Μιλάμε για την διεθνή εικόνα της. Που όλοι γνωρίζουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει,  πόσο δύσκολα «χτίζεται» αλλά και πόσο εύκολα καταστρέφεται…

Η στήλη δεν μπορεί να γνωρίζει αν η πρωθυπουργική απάντηση απευθυνόταν σε εσωτερικό ή εξωτερικό ακροατήριο. Πιθανόν και στα δύο. Πάντως το πεζοδρομιακό  «Περαστικά», προϊδεάζει για αποκλειστικά εσωτερική στόχευση. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι οι εταίροι έχουν, εδώ και πολλά χρόνια, φροντίσει να λαμβάνουν επαγγελματική, άμεση, και πλήρη ενημέρωση για όσα λέγονται επίσημα, ημιεπίσημα, ανεπίσημα ακόμη και άτυπα στην Αθήνα. Πράγμα που σημαίνει ότι, λίγα λεπτά με την κυκλοφορία του δελτίου Τύπου του Μαξίμου, είχαν πληροφορηθεί το πλήρες περιεχόμενο και όλες τις πιθανές ερμηνείες του. Και σίγουρα δεν θα ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι με τον άγαρμπο (και καθαρά συναισθηματικό) τρόπο που δόθηκε η απάντηση. Κατά πάσα βεβαιότητα όμως είναι πολύ χαρούμενοι που εντόπισαν μία ακόμηαδυναμία της ελληνικής πλευράς. Και θα φροντίσουν βέβαια να την εκμεταλλευτούν δεόντως στο μέλλον. Ή μήπως ξεχάσαμε ότι υπάρχουν πολλές φάσεις διαπραγματεύσεων ακόμη μέχρι το τέλος είτε αυτής της κυβέρνησης, είτε του τρίτου τρισκατάρατου;

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι τι ακριβώς σκόπευε να κερδίσει το πρωθυπουργικό γραφείο, με αυτή την ανεκδιήγητη (και αγενή) απάντηση. Διότι, όποιος και αν φρόντισε να βγει το συγκεκριμένο δημοσίευμα, μόλις διάβασε το δελτίο τύπου το μόνο που έκανε ήταν να γελάσει σαρδόνια και με μεγάλη ικανοποίηση. Μπορείτε να είστε σίγουροι γι’ αυτό. Η απάντηση Μαξίμου τον διαβεβαίωσε ευθέως πως είχε πετύχει ακριβώς αυτά που στόχευε. Δηλαδή να δείξει την εικόνα της κατάστασης που θεωρεί εκείνος ακριβή και να αναγκάσει την ελληνική πλευρά να το «επιβεβαιώσει». Να το επισφραγίσει, με μία απάντηση του ίδιου ακριβώς τύπου με αυτήν που δόθηκε. Θυμωμένη, αγενή, εκτός ορίων και, το σημαντικότερο, εκτός κάθε πρωτοκόλλου που οφείλει να ακολουθεί πρωθυπουργικό γραφείο Ευρωπαϊκής χώρας. Ούτε παραγγελία να την είχε κάνει, όποιος και αν διέρρευσε το θέμα…

«Ναι, αλλά έτσι έβαλε στην θέση της την φυλλάδα και δεν θα τολμήσει να ξαναγράψει ψέματα», μπορεί να πει κάποιος. Αμ δε! Η έγκυρη εφημερίδαδημοσίευσε εχθές το βράδυ νέο κομμάτι. Όπου ανακεφαλαιώνει τα όσα έγραφε η κυριακάτικη έκδοση και φροντίζει να σημειώσει το γεγονός πως η πρεσβεία στην Αθήνα δεν διέψευσε την ύπαρξη της έκθεσης. Βλέπετε, σε σχετικές ερωτήσεις, η απάντηση ήταν «Ουδέν σχόλιο». Και, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται κάποιοι έμποροι σανού, το «Ουδέν σχόλιο» σημαίνει ακριβώς αυτό: «Ουδέν σχόλιο». Δηλαδή «Δεν επιθυμούμε να σχολιάσουμε κάτι, επί αυτού που ρωτάτε». Και όσοι κατάλαβαν, κατάλαβαν…

Υπό όποιο πρίσμα και αν εξετάσει κάποιος την στάση του πρωθυπουργικού γραφείου, είναι πολύ δύσκολο (έως αδύνατο) να βρει με ποιο τρόπο αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας. Ακόμη και εάν το δελτίο βγήκε για εσωτερική κατανάλωση, αποκλειστικά, δεν εξηγείται η άγνοια κινδύνου της ενημέρωσης των εταίρων για αυτό. Πραγματικά ανήκει στην σφαίρα του αδύνατου να εξηγηθεί αυτή η αντίδραση που ταιριάζει μόνο σε αντιπαράθεση επιπέδου 15μελούς σχολικού συμβουλίου. Το πρόβλημα είναι πως ο κύριος Τσίπρας πλέον δεν μετέχει σε ένα τέτοιο όργανο. Ηγείται, διοικεί καιαντιπροσωπεύει μια ολόκληρη χώρα…

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

Υ.Γ. Die Welt= Ο Κόσμος

 

πηγή: Capital.gr

Advertisements