Η ταφόπλακα και η καθυστέρηση

1

 

Τα ξημερώματα της Κυριακής ψηφίστηκε, με κάποιες ώρες καθυστέρηση, ο προϋπολογισμός του 2016. Παραδοσιακά οι κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις για την ψήφιση του κρατικού budget είναι ιδιαίτερα «θερμές». Γεμάτες έξυπνες αντεγκλήσεις, φαρμακερές ατάκες και πολλαπλές ανταλλαγές από πνευματώδη «πυρά».

Η φετινή ήταν διαφορετική. Μάλλον σημάδι των καιρών και των μεγεθών προσωπικότητας ενός μεγάλου μέρους αυτών που απαρτίζουν την παρούσα Βουλή. Τουλάχιστον μέχρι που άρχισαν να ανεβαίνουν στο βήμα οι πολιτικοί αρχηγοί, το ενδιαφέρον ήταν ελάχιστο. Μια από τις λίγες στιγμές που «ανέβηκε το θερμόμετρο» ήταν όταν διαφώνησαν έντονα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ποταμιού Χάρης Θεοχάρης με τον καθηγητή Τσακαλώτο. για το θέμα των προνομιούχων μετοχών της Εθνικής και της Eurobank (συνολικής αξίας περί τα €2,7 δισ., γνωστές και ως «προνομιούχες Αλογοσκούφη»). Όπου την πρώτη μέρα (Πέμπτη) ο υπουργός Οικονομικών απαίτησε από τον βουλευτή της Β’ Αθήνας να ζητήσει συγνώμη για όσα του είχε καταλογίσει στην ομιλία του, όταν και αναφέρθηκε στο θέμα. Την επομένη ημέρα, όταν ο κύριος Θεοχάρης ανέβηκε στο βήμα όχι μόνο δεν ζήτησε συγνώμη αλλά ήταν και καταιγιστικός. Με συγκεκριμένα στοιχεία, ανέδειξε και απέδειξε τα λάθη που έγιναν από την κυβέρνηση στην μετατροπή των προνομιούχων μετοχών. Και ο κύριος υπουργός; Ε, ο κύριος υπουργός εποίησε την νήσσαν! Προσποιούμενος ότι συνομιλεί, στα υπουργικά έδρανα, με συνάδελφό του. Επί πολλή, πολλή ώρα…

Πέραν αυτού του περιστατικού, ελάχιστες άλλες στιγμές παρουσίασε ζωηρό ενδιαφέρον η πενθήμερη συζήτηση για την τύχη της οικονομίας το τρέχον και το επόμενο έτος. Χαρακτηριστική η φράση που άκουσε η στήλη από παλαιότατο κοινοβουλευτικό (μη συμμετέχοντα στην παρούσα Βουλή «Ευτυχώς»- όπως λέει ο ίδιος): «Έχω παρακολουθήσει πάνω από 20 συζητήσεις προϋπολογισμού. Αυτή είναι, με διαφορά, η πιο βαρετή. Θα πρέπει να την βάλουν σε DVD και να πουλιέται σαν νανούρισμα».

Τα αίματα πάντως, άναψαν για τα καλά, τις τελευταίες ώρες της συνεδρίασης του Σαββάτου. Όταν άρχισαν να ανεβαίνουν στο βήμα οι αρχηγοί των κομμάτων οι τόνοι οξύνθηκαν και οι εκατέρωθεν βολές έδωσαν και πήραν. Δυστυχώς (για τους πολίτες) άνευ κανενός ουσιαστικού αποτελέσματος αλλά και χωρίς την ξεχωριστή εκείνη στιγμή που μένει χαραγμένη σε μνήμες, είτε για την εύστοχη απάντηση, είτε για την εφευρετική «μπηχτή». Για να τα λέμε όλα, από τις τελευταίες υπήρξαν ορισμένες. Με κύριο στόχο τον πρωθυπουργό. Αυτός όμως επέλεξε να παραμείνει εντός του κειμένου του, οπότε δεν υπήρξαν «ειδικές» εντάσεις.

Στα ουσιαστικότερα τώρα, η αντιπολίτευση έδειξε, με σωρεία στοιχείων, αυτό που η στήλη είχε γράψει από την Παρασκευή. Ο προϋπολογισμός αυτός δεν«βγαίνει». Χρειάζεται αναθεώρηση. Πολλές από τις προβλέψεις του δεν έχουν, κυριολεκτικά, νόημα. Αν συντάχθηκε έτσι σκόπιμα ή όχι, είναι άγνωστο. Το μόνο σίγουρο στο θέμα είναι ότι, τον Μάρτιο του 2016, θα πρέπει να ψηφιστεί το νέο τριετές Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα (2016-2019). Που σημαίνει ότι είναιεξαιρετικά πιθανόν να «κρατήθηκαν» μέτρα, αλλαγές και προσαρμογές για τότε. Η τακτική έχει γίνει γνωστή, μετά τον Ιούλιο. Όλα τα δύσκολα ζητήματα και μέτρα, στέλνονται στο απώτερο μέλλον. Όσο πιο μακριά σε αυτό, επιτρέπουν οι πιστωτές. Επιχείρηση «παίζουμε καθυστέρηση». Για να μείνουμε παραπάνω στην εξουσία, να περάσει εύλογος χρόνος από τον Σεπτέμβριο και να μπορέσουμε, όταν χάσουμε την πλειοψηφία στην Βουλή, να κηρύξουμε ξανά εκλογές. Το ότι αυτό σημαίνει μεγαλύτερα προβλήματα και δεινά για την οικονομία, την χώρα και τους Έλληνες, καθόλου δεν απασχολεί την κυβέρνηση… προφανώς.

Αυτό είναι το πρώτο συμπέρασμα που βγάζει κανείς. Το δεύτερο είναι ότι η περιβόητη συναίνεση, μας αποχαιρέτησε. Με απόλυτη και πλήρη ευθύνη του κυρίου Τσίπρα. Η συμπεριφορά του, σε όλη την διάρκεια της προσπάθειας  για την επίτευξη κοινού τόπου, ήταν σαν να στόχευε στο ακριβώς αντίθετο της συναίνεσης. Ή σαν να έψαχνε να βρει άτομα περιορισμένης αντίληψης. Εκτός και κάποιος πιστεύει ότι είναι δυνατόν να δεχθεί αρχηγός κόμματος της (οποιασδήποτε) αντιπολίτευσης το «Ελάτε να βρούμε μαζί τα €600 εκατ. Αλλά εγώ θα κυβερνώ όπως θέλω». Ποιος τρελός θα δεχόταν ποτέ να μοιραστεί το πολιτικό κόστος, αφήνοντας τον Αλέξη ανεξέλεγκτο; Εκτός και μιλάμε περί ηλιθίου ή (πολιτικά) αυτοκτονικού…

Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί είναι απόλυτα δικαιολογημένοι. Αφενός λόγω της συμπεριφορά Τσίπρα τώρα, αφετέρου λόγω της καλοκαιρινής του «ντρίμπλας» να προχωρήσει σε εκλογές ενώ είχε δεσμευθεί περί του αντιθέτου. Εάν σε αυτά τα δύο περιστατικά, προσθέσει κανείς τις περιπτώσεις Αλαβάνου, Κουβέλη, Αβραμόπουλου κ.λ.π., γίνεται ευνόητο ότι είναι αδύνατον να στηριχτεί κανείς λογικός σε συμφωνία που κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Όταν μάλιστα δεν δείχνει σημάδια μεταμέλειας, για το παρελθόν…

Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες. Και οι λεπτομέρειες λίγη σημασία έχουν. Το σημαντικό και ουσιαστικό είναι πως, στην υπόθεση «συναίνεση» μπήκε ταφόπλακα, για πάρα πολύ καιρό. Την ώρα που η χώρα την χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Διότι, όπως δείχνει και αυτό το άρθρο της Die Welt, ο Herr Schauble περιμένει την δεύτερη ευκαιρία του…

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

 

πηγή: Capital.gr

Advertisements