Φλαμπουράρης-Μάρδας λοιπόν

1

 

Στον απόηχο των δηλώσεων Μάρδα/ Φλαμπουράρη λοιπόν.

Προσπαθούμε να αναλύσουμε τα κίνητρα, τα αίτια, τις ασυνέχειες με προηγούμενες δηλώσεις/πράξεις. Προσπαθούμε να μην το πάρουμε στα σοβαρά και να αντιδράσουμε με χιούμορ. Όσοι πάλι το παίρνουμε σοβαρά, βγαίνουμε από τα ρούχα μας. Γενικώς, η ανθολόγηση των αντιδράσεων στις δηλώσεις Μάρδα/ Φλαμπουράρη, δίνεται η εντύπωση πως, αξίζει περισσότερο κι από τις ίδιες τις δηλώσεις. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να αναλύσουμε τα προφανή. Καταλάβατε, αυτά περί των πράξεων του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση των «Σαμαροβενιζέλων», τις φορολογικές εκκρεμότητες του κ. Φλαμπουράρη και την εν γένει κυνική, θα τολμούσα να χαρακτηρίσω, στάση του απέναντι σε θεσμούς (όχι την τρόικα ντε) και πολύ περισσότερο στους ψηφοφόρους του.

Η εν λόγω πατρική για τον κ. Τσίπρα φιγούρα λοιπόν, ειδικεύεται, πέρα από τα κατασκευαστικά, και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, δίνοντας εξήγηση, εν είδει χρησμού, για την πλήρη εφαρμογή του ανεκδότου του λαγού και της τίγρης.

Ο δε κ. Μάρδας χρεώνει στις προηγούμενες κυβερνήσεις αδυναμία εφαρμογής των μνημονίων που υπέγραψαν. Δεν έχει τόση σημασία η ίδια η δήλωση, όσο η στιγμή της εκφοράς της, σε μια νιοστή προσπάθεια μετατόπισης των ευθυνών της παρούσας και, εδώ και εννέα μήνες «στα πράγματα» κυβέρνησης, στις προηγούμενες. Κύριοι, ο κυνισμός έχει αποτέλεσμα και είναι υγιώς ιοβόλος και καυστικός όταν είσαι στη θέση του Διογένη, και όχι όταν είσαι στη θέση του Μ. Αλεξάνδρου. Στη δεύτερη περίπτωση είναι, το λιγότερο, φαιδρότητα.

Κύριοι, η προσβολή της νοημοσύνης, τουλάχιστον όσων τη διαθέτουν, ισοδυναμεί με χυδαιότητα. Και αμφότεροι είστε χυδαίοι. Διαλέξτε τι από τα δύο είστε. Για να υπολογίσει κάποια στιγμή η χώρα τα κόστη σε κάθε περίπτωση. Διαλέξτε.

 

ΥΓ. Η μία περίπτωση δεν αποκλείει την άλλη. Και κάτι ακόμη: φτάνει με τους προηγούμενους. Αυτοί σταμάτησαν να κυβερνούν στις 25 Ιανουαρίου. Οι τωρινοί κλείνουν χρόνο σε λίγο.

 

Ο Παλαιοπασόκος

Advertisements