Ν.Δ. Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

1

 

Την ίδια στιγμή που η χώρα αποσυντίθεται κομμάτι κομμάτι, χωρίς κανείς να είναι σίγουρος αν είναι βάσει σχεδίου το έγκλημα ή αν αυτές είναι απλά οι ικανότητές τους, στη Ν.Δ. κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Μία αξιωματική αντιπολίτευση που δείχνει ζαλισμένη, φοβική και αλληλοσπαρασσόμενη για μια ακόμη φορά. Την ώρα που ο κόσμος στρέφει από αγανάκτηση και αηδία από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης πάνω της, αυτή αρνείται να δει την πραγματικότητα και να αναλάβει τις ευθύνες της.

Ένα κόμμα που αρνείται να αρθρώσει δύο πειστικά λόγια ομόφωνα. Όπως: »Φτάνει κύριε Πρωθυπουργέ, ως εδώ. Συνένοχοι στο έγκλημα δεν πρόκειται να γίνουμε, καμία συναίνεση δεν υπάρχει για τις καταστροφικές πράξεις σας. Ή θα κυβερνήσετε ή παραιτηθείτε.» Τίποτε άλλο. Καθαρά και ξάστερα.

Έχετε ακούσει εσείς κάτι τέτοιο? Ούτε εγώ. Ένα κομμάτι, μαζί με έναν υποψήφιο αρχηγό, τάσσεται υπέρ της συναίνεσης (αν είναι δυνατόν), ένα άλλο κατά, και το μεγαλύτερο μέρος της παραμένει μουγγό. Η μόνη αντιπολίτευση που γίνεται σπασμωδικά από κάποια στελέχη, χωρίς καμία κομματική γραμμή, χωρίς άξονα, χωρίς τίποτα. Το έργο της αντιπολίτευσης το έχουν αναλάβει κάποιοι δημοσιογράφοι (η μειοψηφία) κάποια ελάχιστα blogs και μεμονωμένες φωνές στο fb ή το twitter. Αλλά έτσι δουλειά δεν γίνεται. Δεν μπορεί να σε εμπιστευτεί ως αξιόπιστη εναλλακτική ο κόσμος. Απλά γελάει μαζί σου. Γίνεσαι η χλεύη των ανύπαρκτων.

Θα περίμενε κανείς να συγκληθεί ένα όργανο, τόσα έχουν στο κόμμα της ΝΔ και να βγει μια ενιαία γραμμή, να προτείνει ισοδύναμα μέτρα, να δείξει πως μπορεί να εφαρμοστούν οι ορθές πλευρές του μνημονίου, οι μεταρρυθμιστικές.

Το τρομακτικό φιάσκο των εκλογών πρέπει να γίνει μάθημα, όμως οφείλουν και ταχύτητα να βρούνε κοντινή ημερομηνία εκλογών. Δεν είναι δυνατόν η χώρα να παραπαίει σε όλα τα επίπεδα και η αξιωματική αντιπολίτευση να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Συνέλθετε κύριοι. Και γρήγορα. Όσο για αυτούς που θέλουν να δώσουν συναίνεση σε ανθρώπους κατ εξακολούθηση ψεύτες και υποκριτές, τι να πούμε? Τα λόγια είναι περιττά.

 

από τον  George Tsoukaladakis για το Παρατηρητήριο

Advertisements