Θα ψάχνουν τις γωνίες στα τρίευρα

1

 

Το θέμα των ημερών είναι, αναμφισβήτητα, οι εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στην Νέα Δημοκρατία. Ειδικότερα για το γιγαντιαίων διαστάσεωνφιάσκο της ακύρωσης των εκλογών το πρωί της διεξαγωγής τους και ενώ τα εκλογικά κέντρα είχαν ήδη ανοίξει!

Από την αρχή των (σχεδόν) δύο μηνών της προεκλογικής περιόδου, η στήλη επέλεξε να μην ασχοληθεί με το θέμα. Ούτε είχε σκοπό να το κάνει μέχρι την Κυριακή το πρωί. Κυρίως λόγω του ότι, ως γνωστόν, η πολιτική την απασχολεί στον βαθμό που έχει οικονομικές προεκτάσεις και επιπτώσεις.

Ακόμη και την Κυριακή, οπόταν και εξελίχθηκε αυτή η παρωδία διαδικασίας εκλογών, είχα αποφασίσει να αναφερθώ στο θέμα από την τεχνική κυρίως πλευρά. Εξηγώντας με απλά λόγια το πρόβλημα και δίνοντας «πικάντικες» λεπτομέρειες της ελαφράς (στην καλύτερη περίπτωση) αντιμετώπισης ενόςπολύ σοβαρού ζητήματος. Καθαρά λόγω της γνωστής εμπειρίας μου στον χώρο της πληροφορικής. Στόχος ήταν ένα μάλλον σαρκαστικό ευθυμογράφημα με απλοποιημένα στοιχεία πληροφορικής, αν θέλετε.

Δυστυχώς τα όσα έγιναν από την Κυριακή μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μου στερούν την χαρά του ευθυμογραφήματος και με υποχρεώνουν να αντιμετωπίσω τα συμβάντα με την μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα. Διότι όταν η αξιωματική αντιπολίτευση υφίσταται τέτοιο ρεζιλίκι (για να το θέσω κομψά), υπάρχουν προεκτάσεις και συνέπειες για ολόκληρη την χώρα.

Πολλοί θα θεωρήσουν ότι υπερβάλλω και πως το θέμα ενδιαφέρει πολύ λίγους. Τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του συγκεκριμένου κόμματος. Διαφωνώκάθετα. Έστω και αν η γενική αντιμετώπιση είναι αυτή, καλό θα είναι να αλλάξει πάραυτα.

Διότι ζούμε σε Δημοκρατία. Με τα προβλήματά της και τις δυσλειτουργίες της, αλλά Δημοκρατία. Στις Δημοκρατίες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης (μπλε, πράσινης κόκκινης, πορτοκαλί με βούλες, όποιας) είναι παράγοντας κλειδί για την λειτουργία του πολιτεύματος. Είναι ο εν δυνάμει επόμενος πρωθυπουργός και ο κύριος εκφραστής όσων είναι αντίθετοι με τις κυβερνητικές πολιτικές. Ακόμα και αν δεχτούμε πως, μέχρι σήμερα, ορισμένοι δεν ανταποκρίθηκαν με τον δέοντα τρόπο στον ρόλο, δεν σημαίνει ότι αυτό δεν χρειάζεται ν’ αλλάξει. Ότι δεν έφτασε η ώρα να γίνει συνείδηση και καθεστώς αυτή η πραγματικότητα. Όλοι και όλα πρέπει να αρχίζουν από κάπου.

Οφείλω μάλιστα να παραδεχτώ ότι η ακύρωση των εκλογών και ο τρόπος που συνέβη δείχνουν πως, ούτε το ίδιο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας σαν σύνολο, δεν πήρε στα σοβαρά τον ρόλο που του εμπιστεύτηκαν οι πολίτες, τον περασμένο Σεπτέμβριο. Διότι αν τον είχε πάρει σοβαρά, η τραγελαφική κατάσταση που επικράτησε επί εβδομάδες με την επιλογή εταιρείας, την (μέχρι πρότινος ανύπαρκτη) συμβασιοποίηση του έργου, τις (απολύτως ερασιτεχνικές) δοκιμές που άρχισαν τρεις μέρες πριν την ημέρα εφαρμογής κ.λ.π., δεν θα υπήρχε. Και, οπωσδήποτε, δεν θα επέτρεπε να διαδραματιστεί ο εξευτελισμός και η ταπείνωση του πρωινού της Κυριακής. Πολύ δε περισσότερο τα όσα ακολούθησαν το αδιανόητο κάζο.

Η Νέα Δημοκρατία υπάρχει για σαράντα ένα ολόκληρα χρόνια. Με τα καλά της, τα κακά της και τα λάθη της, έχει παίξει σημαντικότατο ρόλο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Είναι μία πολιτική παράταξη που είναι κομμάτι της ίδιας της χώρας. Από τους πολιτικούς απογόνους ενός Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενός Κώστα Μητσοτάκη και τόσων άλλων, θα περίμενε κανείς να αντιμετωπίσουν το πατατράκ με νου και σύνεση. Φευ…

Οι μετριοπαθείς αντιδράσεις των υποψηφίων ήταν, σε ένα βαθμό, δικαιολογημένες. Και αναμενόμενες. Δεν μπορεί να συμβαίνει τέτοιο ρεζιλίκικαι να μην «κουνιέται φύλλο». Οπότε ήταν επόμενο να υπάρξουν αντιδράσεις σαν του Κυριάκου Μητσοτάκη ή του Άδωνι Γεωργιάδη. Ειδικά ο δεύτερος, προφανώς έχοντας συναίσθηση της σοβαρότητας των γεγονότων, απείχε από το γνωστό του ύφος και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η αντίδραση του θύμισε τον γνωστό ήρεμο και διαυγή τρόπο αντιμετώπισης του πρώτου. Ακόμη και ο Απόστολος Τζιτζικώστας βγήκε λελογισμένα επιθετικός.

Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης από την άλλη, στην πιο κρίσιμη ώρα, αποφάσισε να τα βάλει με όλους και με όλα. Τήρησε μία στάση που δεν τιμά τον ίδιο, την ιστορία του και, πάνω απ’ όλα, την θέση που κατέχει.

Η αρχή έγινε το απόγευμα της Κυριακής με «διαρροές κύκλων» του που έλεγαν τα μύρια, όσα. Πρώτο και «καλύτερο» η διαρροή των «γαλλικών» με τα οποία απάντησε στον κύριο Μητσοτάκη, όταν αυτός τον κάλεσε για να του ζητήσει να παραιτηθεί! Ο προσωρινός πρόεδρος σε συνυποψήφιό του, απάντησε «λιμανίσια»! Η αποθέωση της συναίνεσης!

Επίσης, σε άλλο κομμάτι διαρροών,  επέρριπτε ευθύνες στον προκάτοχό του Αντώνη Σαμαρά διότι, λέει, η εταιρεία που είχε αναλάβει το έργο, έκανε έργα και επί της προεδρίας του! Αν είναι δυνατόν!

Ακόμη και αν δεχθούμε ότι αυτό είναι αλήθεια (που αποδεικνύεται ότι δενείναι, μιας και η εταιρεία συνεργάζεται με το κόμμα από τότε που ο κύριος Μεϊμαράκης ήταν Γενικός Γραμματέας), από πού και έως που αποτελούν ευθύνη της προηγούμενης ηγεσίας, οι επιλογές της νέας; Σε ποια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής στέκουν τέτοιοι ισχυρισμοί; Ακόμη και αν δεχθούμε ότι το περιβάλλον Σαμαρά έδωσε θετικές συστάσεις για την εταιρεία, με ποια αιτιολογία οι συστάσεις απαλλάσσουν τον επιλέγοντα από την ευθύνη της τελικής απόφασης;

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα αχαρακτήριστα, ο προσωρινός πρόεδρος της Ν.Δ.  συνέχισε το πρωί της Δευτέρας, επαναλαμβάνοντας τα ο ίδιος, μαζί με σωρεία άλλων κατηγοριών. Προς όλες τις κατευθύνσεις. Κατηγορίες που απαντήθηκαν και καταρρίφθηκαν άμεσα από τους θιγόμενους. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, διότι όταν αρχίζουν τα ξεκατινιάσματα, λίγη σημασία έχει το περιεχόμενο. Θεωρώ όμως απαραίτητο να σημειωθεί ότι όλες έχουν καταρριφθεί με στοιχεία και μένουν έωλες. Αν και έγιναν απαντητικές «διαρροές κύκλων«, που όμως δεν καλύπτουν τα θέματα. Και η αξιοπιστία για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πιθανό επόμενο πρωθυπουργό είναι εκ των ουκ άνευ…

Ο κύριος Μεϊμαράκης επελέγη σαν μεταβατικός πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας για τρεις λόγους:

Α. Την εξαιρετική του θητεία σαν Πρόεδρος της Βουλής

Β. Την μακρόχρονη πορεία του μέσα στο κόμμα και

Γ. Τις εξαιρετικές σχέσεις του με όλες τις εσωτερικές «πτέρυγες», τις «συνιστώσες» του κόμματος και την φοβερή του ικανότητα να διατηρεί τις ισορροπίες μεταξύ τους.

Μέχρι την Κυριακή τα είχε πάει μια χαρά. Με τα λάθη του, με τις παραλήψεις του, με τα συν και τα πλην, είχε κάνει πολύ καλή δουλειά. Σύμφωνη με την μέχρι σήμερα πορεία του, στον χώρο. Αν ψήφιζα στις εκλογές της Ν.Δ., η υποψηφιότητά του θα με προβλημάτιζε. Αποφάσισε, μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες, να τραβήξει ένα μεγάλο Χ σε όλα, να διαγράψει ιστορία, θητεία, τα πάντα όλα. Το γιατί δεν το γνωρίζω. Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως λυπάμαι πολύ.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, και οι τέσσερις υποψήφιοι φέρουν ευθύνες για τα όσα έγιναν. Από την στιγμή που οι σύμβουλοί τους συμφώνησαν στην επιλογή, σαφώς και έχουν ευθύνη. Αλλά αυτή η ευθύνη δεν επιμερίζεται ισομερώς δια τέσσερα. Όχι όταν ό ένας εξ αυτών, ηγείται του κόμματος. Όσοι έχουν δουλέψει έστω και μια ώρα στον ιδιωτικό τομέα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι, αν σε μια εταιρεία προσληφθεί ένας εργαζόμενος και, εσκεμμένα ή όχι, προκαλέσει μια μεγάλη ζημιά, αυτός που τον προσέλαβε, φέρει την ευθύνη. Και όχι μόνο. Πέφτουν κεφάλια. Μέχρι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι έχουν απολυθεί στο παρελθόν και ανάλογα την περίπτωση.

Στην Νέα Δημοκρατία, το κόμμα της μεσαίας τάξης, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας (θεωρητικά) έγινε ανυπολόγιστη ζημιά και δεν ανοίγει «ρουθούνι»! Η Κ.ΕΦ.Ε. παραμένει ακλόνητη, λες και βρισκόμαστε δυο μέρες μετά από μια συνηθισμένη Κυριακή και ο πρόεδρος της θέτει (απαράδεκτους) όρους για να παραιτηθεί. Λες και δεν φέρει καμιά ευθύνη, ενώ είχε προειδοποιηθεί κιόλας για το τι ερχόταν.

Ο οργανισμός που λέγεται Νέα Δημοκρατία, ξεχνώντας ποιος είναι και τι αντιπροσωπεύει για την χώρα και τον λαό της, έχει μεταβληθεί σε ένα τεράστιο και ατελείωτο μπάχαλο. Καλά θα κάνουν όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτόν (αλλά όλοι ανεξαιρέτως) να σταματήσουν τα «μαχαιρώματα», να παραδεχτούν τα λάθη (και είναι πολλά από πάρα πολλούς), να βάλουν μπροστά το συμφέρον της χώρας και να την επαναφέρουν εκεί που του πρέπει. Αλλιώς θα καταλήξει στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», να κάνει παρέα στο άλλο (πρώην) μεγάλο κόμμα. Ή σε κάμποσα κομμάτια που θ’ αναζητούν «γωνίες σε τρίευρα». Στο χέρι τους είναι!

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

 

Θα ψάχνουν τις γωνίες στα τρίευρα από το Capital.gr

Advertisements
s
αναζήτηση
c
Γράψε μια νέα ανάρτηση
r
Απάντηση
e
διόρθωση
t
πήγαινε στην αρχή της σελίδας
j
go to the next post or comment
k
go to the previous post or comment
o
toggle comment visibility
esc
ακύρωση επεξεργασίας δημοσίευσης ή σχόλιου
Αρέσει σε %d bloggers: