Λοιπόν, χωρίς κανένα ίχνος αισιοδοξίας:

1

 

Η συγκυβέρνηση θα πέσει το αργότερο μέχρι το καλοκαίρι, αν δεν υπάρξει κάποιο θαύμα. Εξηγώ:

Δεν μπορεί να σταθεί με 151-153 βουλευτών. Μην ξεχνάτε και την κίνηση των 53 που παρέμειναν εντός σύριζα μεν, αλλά με σαφέστατες διαφοροποιήσεις με τους υπόλοιπους. Αρχηγικό στέλεχος αυτής της κίνησης είναι ας μην ξεχνάμε ο Σακελλαρίδης.

O -πρώην- λαοπρόβλητος ηγέτης Αλέξιος, είναι πλέον βαριά τραυματισμένος. Με το δημοψήφισμα αλλά κυρίως τις δεύτερες εκλογές, έκαψε στην ουσία την »πρώτη» του τετραετία. Τώρα καίει τη δεύτερη. Έχει χάσει όλους τους νέους ηλικιακά συνεργάτες του, πλην του Παππά, και του έχουν μείνει μόνο τα θράψαλα και κάτι τελειωμένοι στα μάτια της κοινής γνώμης.
Ακόμη δεν έχει περάσει το ασφαλιστικό, που είναι πολύ μεγαλύτερος σκόπελος από την πρώτη κατοικία. Το σημερινό μοιάζει περίπατος μπροστά σε αυτά που ακολουθούν.

Η απίστευτη τακτική που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, »ρίχνω άδεια για να πιάσω γεμάτα» που χαροποιούσε και έπιανε στις μάζες μέχρι πριν ένα μήνα, πλέον δεν πιάνει. Οι παλινωδίες στο Φ.Π.Α. των σχολείων, που πήγε στα βόδια, γύρισε στα φροντιστήρια, πήγε στο κρασί, ανέβηκε στα τέλη, ξαναγύρισε στα βόδια, τώρα εκνευρίζει τον κόσμο, αφού καταλαβαίνει και ο πλέον ηλίθιος, πως »απλά δεν κάνουν για τη δουλειά».Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές όλων των επιδομάτων κοινωνικής πρόνοιας, το κόψιμο της ηλεκτροδότησης, το χάσιμο της πρώτης κατοικίας κάνουν την κυβέρνηση να αιμορραγεί ακατάσχετα.

Ας μην ξεχνάμε πως τα ΜΑΤ όπως και οι σωματοφύλακες του Αλέξη, πιάσανε για τα καλά δουλειά και οι πορείες διαμαρτυρίας πλέον είναι ξανά μία -δυσάρεστη- πραγματικότητα.
Δεν έχει δε πιάσει ακόμη ο βαρύς χειμώνας, που θα αφήσει χιλιάδες κόσμο χωρίς θέρμανση και πλέον χωρίς ρεύμα και χωρίς σπίτι. Η ανεργία μόνο αυξάνεται, όπως και οι τιμές σε όλα τα προϊόντα κάνοντας το δύσκολο χτες (κυβέρνηση «Σαμαροβενιζέλων») μια όμορφη ανάμνηση.

Οι ΑΝΕΛ οι τραγικοί σύμμαχοι της συγκυβέρνησης βαριά τραυματισμένοι επίσης παγιδευμένοι από την αισχρότατη λαϊκιστική προπαγάνδα τους αλλά και από τις επικίνδυνα Εθνικά δηλώσεις του Καμένου πως θα στείλουμε τρομοκράτες στην Ευρώπη. Τώρα δεν είναι απλά στα 4, αλλά τους γλεντάνε. Σήμερα τους χαιρέτησε ο Νικολακόπουλος, αύριο ο Παπαχριστόπουλος.

Το χτύπημα στη Γαλλία, κάνει τον μοναδικό (στα λόγια) ευρωπαϊκό σύμμαχο του Αλέξη τον Ολάντ, στην ουσία πλήρως ευνουχισμένο, και όλη την Ευρώπη να κινηθεί πιο σκληρά, πιο συντηρητικά, αφήνοντας τις ουμανιστικές θεωρίες της αριστεράς στην άκρη. Πλέον μιλάνε τα όπλα και τα σύνορα παντού κλείνουν.

Στην Τουρκία φάγαμε, αφού ο Αλέξης όσο και να προσπαθεί, απλά ΔΕΝ μπορεί, μια ακόμη τεράστια ήττα που απλά ο κόσμος δεν το έχει καταλάβει. Θα το νιώσει όμως και αυτό στο πετσί του, αφού επίσημα μας κάνουν αποθήκη μεταναστών της Ε.Ε.

Η Αμερική είναι εκνευρισμένη με τις σχέσεις της κυβέρνησης με τους τρομοκράτες και μάλλον θα τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα όπως τον Γιωργάκη (άλλος εκλεκτός τους αυτός).
Το ΔΝΤ μας έχει στη γωνία. Η Κύπρος σε λίγο θα μας αντιμετωπίζει σχεδόν ως εχθρική χώρα, όπως κάνει η Σλοβακία, η Ουγγαρία κ.α.

Για αυτούς τους λόγους η κυβέρνηση μετράει εβδομάδες, ούτε καν μήνες. Δεν χαίρομαι. Ο λόγος πολύ απλός. Η χώρα μοιάζει ξανά με πυριτιδαποθήκη. Όλα αυτά είναι βούτυρο στο ψωμί της Χ.Α. και στη ΛΑΕ. Το μέλλον σκοτεινό και άγνωστο.
Εκλογές νέες δεν αντέχουμε. Ας το καταλάβουμε.

Η οικουμενική φαίνεται μονόδρομος. Αλλιώς ναι, πάμε για ελικόπτερα, αλλαγή νομίσματος, ή και εγώ δεν ξέρω τι.

 

από τον George Tsoukaladakis

Advertisements