Περί εναλλακτικής απέναντι στον Τσίπρα

1

 

Στην πολιτική οι ψηφοφόροι, ανένταχτοι και αναποφάσιστοι, συστρατεύονται με όσους επιδεικνύουν πολιτική δύναμη. Κανείς δεν βαθμολογεί θετικά την αδυναμία, κανείς δεν υπερψηφίζει την ισχνότητα. Δύναμη σημαίνει πάντα ορατή εκδήλωση σε κοινωνικό πεδίο, μετρήσιμη ενέργεια, επίδειξη αθροιστικής πληθυσμιακής ισχύος.

Η Αριστερά μόνη στην Ελλάδα χρησιμοποίησε την λογική της επίδειξης δύναμης για να κατισχύσει πολιτικά. Προπηλάκισε, και θέλεις δύναμη για να προπηλακίσεις, την αντίθετη άποψη, συκοφάντησε, και θέλεις δύναμη για να συκοφαντήσεις, τις εναλλακτικές πολιτικές, δέσμευσε μονοπωλιακά τον δημόσιο χώρο, και θέλεις αριθμητική δύναμη, έστω και μειοψηφούσα αλλά πάντα ορατή, για να δεσμεύσεις. Φαινόταν έτσι πάντα σθεναρή, αγωνιστική, παρούσα και πανθορούσα.

Οι πολιτικά ψοφοδεείς που πρότειναν μακροπρόθεσμες στοχεύσεις, επιτελική οργάνωση, επιχειρησιακή εκλέπτυνση, ορθολογικές προσεγγίσεις, που αντιπρότειναν με ένα λόγο Λογική στην Δύναμη, δεν είχαν καμία προοπτική πολιτικής επιβίωσης.

Τα παραπάνω συνάγουν λογικά τον ακόλουθο συμπερασμό. Μοναδική εναλλακτική στον Τσίπρα είναι ένας αγωνιστής του Κεντροδεξιού χώρου, τόσο ρητορικά, όσο και κοινωνικά, από τα κάτω και με τους κάτω. Όχι για να τραμπουκίσει, αλλά για να υπερασπιστεί, όχι για να προπηλακίσει, αλλά για να διαφυλάξει.

Εξ όσων φαίνεται μόνο ο Γεωργιάδης φαίνεται πρόθυμος, όχι υποχρεωτικά και ικανός, να αναλάβει τον ρόλο. Αλλά ο μέσος άνθρωπος χάνει την λογική του την στιγμή ακριβώς που την χρειάζεται περισσότερο, την ώρα της κρίσης….

 

από τον Vasileios Chantzos

Advertisements