Βαρβαρότητα εναντίον πολιτισμού: Πάρε θέση

1

 

Πόσο να ντραπεί πια κανείς για τους συμπολίτες του; Διαβάζω πρωί πρωί: «Η Ελλάδα οφείλει να πει όχι στον πόλεμο με τη Συρία!» Ποιον πόλεμο με τη Συρία, βρε ηλίθιε; Ακόμα δεν έχεις πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω σου, πού πατάς, πού βρίσκεσαι και τι ακριβώς είναι αυτό που ζεις;

Αισθάνομαι ότι οι συμπατριώτες μου έχουν βάλει ένα στοίχημα με την Ιστορία: να στέκονται ακριβώς απέναντι από εκεί που η κοινή λογική και η πραγματικότητα οδηγεί σύσσωμο τον πολιτισμένο κόσμο! Τα ίδια έκαναν και με τη Σερβία. Οι σφαγείς του Σέρβικου εθνικισμού, οι εγκληματίες πολέμου, έγιναν οι ήρωές τους και οι εκατόμβες των εγκλημάτων τους εναντίον των αμάχων μουσουλμάνων, εναντίον της ανθρωπότητας, συσκοτίστηκαν, παραμορφώθηκαν, εξαφανίστηκαν εντέχνως από το μυαλό τους και από το προσκήνιο του στενού τους κόσμου. Ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ουδείς τιμωρήθηκε παραδειγματικά και παιδευτικά για εκείνο το αίσχος και υπάρχουν απλοί πολίτες του μέσου όρου, που ακόμα επιμένουν και δεν έχουν αντιληφθεί το λάθος που έκαναν στην επιλογή τους. Δεν το θεωρούν καν λάθος… Τα ίδια ζούμε και σήμερα.

Τι ακριβώς έχει συμβεί σήμερα στα μέρη μας; Γιατί η θέση της Ελλάδας αυτομάτως και δίχως δεύτερο υπολογισμό είναι στο πλευρό της Γαλλίας;

Ο λόγος δεν είναι ότι η Γαλλία είναι ο ιστορικός σύμμαχος και συμπαραστάτης μας σε κάθε δύσκολη εθνική στιγμή. Δεν είναι ότι ανήκουμε μαζί της στην ΕΕ και, επομένως, έχουμε απέναντί της υποχρεώσεις που απορρέουν απ’αυτό το γεγονός. Αυτοί, βεβαίως, είναι λόγοι σοβαροί και καθορίζουν την τυπική και επίσημη στάση της χώρας μας Α Ν Α Π Ο Δ Ρ Α Σ Τ Α. Αλλά δεν είναι αυτοί οι σημαντικότεροι και ουσιαστικότεροι, κατά τη δική μου γνώμη.

Θυμάμαι πάντα, κάθε μέρα, τα φοιτητικά χρόνια που έζησα στο Παρίσι. Στην πραγματικότητα, όπως συνειδητοποίησα αμέσως μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα και άρχισα να εργάζομαι για το ελληνικό δημόσιο, αυτό που σπούδασα εκεί ήταν τρόπος ζωής και σκέψης. Αυτό που κέρδισα ήταν το άνοιγμα του στενού, κομπλεξικού κι επαρχιώτικου μυαλού μου στον απολαυστικό κόσμο της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και του Πολιτισμού. Τρόπο ζωής και τρόπο σκέψης διδάσκει το Παρίσι. Το σημείο που έχει κατορθώσει να φτάσει η conditio humana, μετά από αιώνες αγώνων, ποταμών αίματος και ανυπολόγιστης πνευματικής προσπάθειας, αντιπροσωπεύει το Παρίσι.

Αυτό που συνέβη την Παρασκευή το βράδυ στους δρόμους της Republique, δεν είναι μόνο μια πολεμική ενέργεια φανατισμένων και παρανοϊκών Τζιχαντιστών του Ισλαμοφασιστικού χαλιφάτου εναντίον μιας ειρηνικής χώρας και αθώων πολιτών την ώρα της διασκέδασης, της ανεμελιάς και της χαράς τους. Είναι μια πολεμική ενέργεια εναντίον ενός ολόκληρου Πολιτισμού. Εναντίον ενός συστήματος ιδεών και αξιών -πολιτικών, κοινωνικών, φιλοσοφικών- που πάνω τους στεκόμαστε και ζούμε όλοι μας. Είναι μια πολεμική ενέργεια εναντίον του καθενός από μας ξεχωριστά. Ο λεγόμενος δυτικός τρόπος ζωής και διακυβέρνησης, η Δημοκρατία και η Ελευθερία, ολόκληρος ο χάρτης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, ο δυτικός πολιτισμός, ο δικός μας πολιτισμός, χτυπήθηκε στο ιστορικό του κέντρο. Στη συμβολική αλλά και πραγματική του έδρα. Είναι σαν ο αντίπαλος να μπήκε μέσα στο σπίτι του καθενός από μας που τοποθετούμε και αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας εντός των πλαισίων αυτού του Πολιτισμού, και να μας πυροβόλησε απρόκλητα και εν ψυχρώ στο ψαχνό. Μόνο που δεν νιώσαμε όλοι αυτή τη σφαίρα…

Και δεν είναι οι θιασώτες κάποιου άλλου πολιτισμού, κάποιου άλλου, αντίπαλου συστήματος αξιών, αυτοί που μας επιτίθενται! Απέναντί μας, με το όπλο εναντίον μας, είναι ο μη Πολιτισμός! Είναι η ίδια βαρβαρότητα, που ξεχύθηκε από τα σπήλαια και απειλεί να συντρίψει το πολιτισμένο κόσμο. Πολύ σωστά το έθεσε ο Πρόεδρος Ολάντ στην ιστορική ομιλία του στις Βερσαλλίες: δεν είναι πόλεμος Πολιτισμών. Είναι πόλεμος του Πολιτισμού εναντίον της Βαρβαρότητας. Και τον πόλεμο τον κήρυξε η Βαρβαρότητα. Μια Βαρβαρότητα που δεν αναγνωρίζει ούτε αυτούς τους δεσμούς αίματος των ζώων και των πρωτόγονων ανθρώπων ούτε τους δεσμούς της εθνότητας και της Θρησκείας. Γι’ αυτό ξεκίνησε την «κατάκτηση της γης» δολοφονώντας μαζικά και πρώτα απ’όλους τους ίδιους τους συγγενείς, τους ομοεθνείς, τους ομοθρήσκους της, ωθώντας σ’αυτή την πρωτοφανή για την ανθρώπινη ιστορία μετανάστευση σωτηρίας ενός ολόκληρου λαού.

Και όλοι εσείς οι κατ’επίφασιν ευαίσθητοι προς τα παγκόσμια προβλήματα, οι μονίμως και αδιαλείπτως εν πλήρει συγχύσει διατελούντες, τουλάχιστον στα δικά μου χρόνια, κάνετε αυτό ακριβώς: παίρνετε θέση και τοποθετείτε τον εαυτό σας στο πλευρό της βαρβαρότητας. Μην έχετε αυταπάτες ανθρωπιστικού μεγαλείου, δυστυχή, ζαλισμένα ανθρωπάκια της διπλανής μου πόρτας! Συμπαραστέκεστε στους ανθρώπους και στον «πολιτισμό» των σπηλαίων.

Δεν αναμένω, φυσικά, να συνειδητοποιήσετε σύντομα το ατόπημα και το προσωπικό και ιστορικό σφάλμα που διαπράττετε. Με το λειψό, απληροφόρητο, αδαές, σκοτεινό και συγχυσμένο μυαλό που διαθέτετε για οδηγό σας, λίγες είναι οι ελπίδες. Αλλά πολύ θα ήθελα να γίνει τώρα μια αξιόπιστη δημοσκόπηση, ώστε να ξέρουμε όλοι πού βαδίζουμε, πόσοι είμαστε και με πόσους από σας έχει να δώσει μάχη η λογική, η παιδεία, η γνώση, η ιστορία και ο πολιτισμός αυτής της χώρας…

Ευτυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται, η Γαλλία θα καλέσει την ΕΕ σε κοινό πόλεμο εναντίον των Τζιχαντιστών του ISIS, και θα ενεργοποιήσει την εν υπνώσει κοινή αμυντική πολιτική της Ένωσης. Έτσι, η χώρα μας, αν όχι με την πλήρη θέλησή της αλλά τουλάχιστον από συμβατική υποχρέωση, θα σταθεί στη σωστή πλευρά και θα γλιτώσει από ένα ακόμα ιστορικό όνειδος.

Απαντήστε…

 

«Ένας έκπτωτος της μεσαίας τάξης»

Advertisements