Alors, c’ est la guerre

1

 

Η γαλλική φράση του τίτλου στα ελληνικά, σε ελεύθερη μετάφραση, σημαίνει την κήρυξη πολέμου. Είναι ιδιαίτερα γνωστή στην χώρα μας καθώς ο θρύλος την θέλει να είναι η απάντηση του πρωθυπουργού Ι. Μεταξά στον Ιταλό πρέσβη Εμμ. Γκράτσι, τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Francois Hollande δεν χρησιμοποίησε ταίδια λόγια αλλά, στα τρία διαγγέλματα που έκανε προς τον γαλλικό λαό την νύκτα της Παρασκευής προς το Σάββατο, δεν άφησε περιθώρια παρανόησης. Μετά τα αποτρόπαια γεγονότα αυτής της νύκτας, η Γαλλία βρίσκεται σε ανοικτό πόλεμο. Ή, πιο σωστά (λαμβάνοντας υπόψιν αντίστοιχες δηλώσεις Merkel), η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται πλέον σε πόλεμο με το Ισλαμικό κράτος και την τρομοκρατία, γενικότερα. Εκτός εάν πιστέψουμε ότι οι δύο πλουσιότερες και ισχυρότερες χώρες της Ε.Ε. θα μπουν σε πόλεμο και οι υπόλοιπες απλά θα κοιτούν.

Σε κάθε περίπτωση, είναι καλό να ξεκαθαριστεί πως η πολεμική σύρραξη στην Συρία, δεν είναι θρησκευτική σύγκρουση. Αντίθετα από την γενική παραδοχή. Η οποία όμως δεν είναι, ρεαλιστικά, σωστή. Ο θρησκευτικός χαρακτήρας της σύγκρουσης είναι «προπέτασμα καπνού». Η θρησκεία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αποτελεί δευτερεύοντα παράγοντα της υπόθεσης. Ένα εργαλείο, αν θέλετε, που με έξυπνη χρήση παρέχει ανθρώπινους και άλλους πόρους στην I.S.I.S. Εργαλείο που τυχαίνει να δικαιολογεί πλήρως και την κατοχή των συγκεκριμένων εδαφών. Αυτό που ξεκίνησε και καθοδηγεί την σύγκρουση και όλες τις πράξεις βίας που συμβαίνουν είναι, απλοϊκά δοσμένο, μια πάλη εξουσίας. Δηλαδή πρόκειται για μία πολιτική σύγκρουση. Όποιος έχει αμφιβολίες, ας σκεφτεί ποιοι κατοικούν στα εδάφη που ελέγχει. Όπως και εκείνα που θέλει να καταλάβει. Και σε ποιους δημιουργεί τα μεγαλύτερα προβλήματα…

Το πλαίσιο του στόχου είναι αρκετά απλό. Το Ισλαμικό κράτος, επωφελούμενο από την αναταραχή στο Βόρειο Ιράκ και την δυσαρέσκεια των κατοίκων της Συρίας για το καθεστώς al-Assad, θέλει να ελέγξει συγκεκριμένες περιοχές στις δύο χώρες. Σε δεύτερη φάση δε, εάν του δοθεί η ευκαιρία, και στην Νοτιοανατολική Τουρκία. Πρόκειται για περιοχές είτε με μεγάλα πετρελαϊκά αποθέματα, είτε με ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία, είτε και τα δύο. Δηλαδή μιλάμε για ομάδα «επιχειρηματιών της πολιτικής» που χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται την θρησκευτική προσήλωση που κυριαρχεί στους πληθυσμούς της περιοχής, για να πετύχει τους σκοπούς της.

Η ουσία είναι πως τα τρομερά γεγονότα της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου 2015, αλλάζουν την Ευρώπη για πάντα. Και στα πάντα. Από τον τρόπο που οι Ευρωπαίοι ταξιδεύουμε, εμπορευόμαστε κ.λ.π., μέχρι την αντίληψη περί πολέμου που υπήρχε στην ήπειρο, έως σήμερα. Οι συνέπειες της τρομοκρατικής επίθεσης και οι προεκτάσεις τους θα είναι πολλές, πολύπλευρες και περίπλοκες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα επηρεαστούν έντονα τα οικονομικά δεδομένα της ηπείρου μας. Και κατά συνέπεια τα ελληνικά. Είναι δύσκολο να πει κανείς από τώρα αν αυτή η επίδραση θα είναι θετική ή αρνητική. Πάντως οι πόλεμοι που δεν περιλαμβάνουν χερσαίες επιχειρήσεις στα εδάφη των χωρών που τους κάνουν, συνήθως αποδεικνύονται «αναπτυξιακοί» (π.χ. Η.Π.Α. και στους 2 Παγκόσμιους Πολέμους). Καθώς επενδύονται δεκάδες δισεκατομμύρια σε όπλα, παραγωγή προμηθειών κ.λ.π.

Η Ελλάδα από την μεριά της, ίσως, έχει μια «χρυσή ευκαιρία». Αν δενεπηρεαστεί η κυβέρνηση από τις γνωστές ιδεοληψίες περί «ανοικτών συνόρων», «βάσεων του θανάτου» κ.λ.π. η χώρα θα μπορούσε να γνωρίσει πολλά οφέλη από την επερχόμενη, μεγάλης κλίμακας, σύγκρουση. Αυτό προϋποθέτει βέβαια ότι θα αδιαφορήσει για τις διάφορες εσωκομματικές «κραυγές ειρήνης» και θα κοιτάξει ποιο είναι το γενικό συμφέρον της χώρας. Για να μην μιλήσουμε για την (δικαιολογημένη) δυσαρέσκεια των εταίρων, αν αρνηθεί να συμπαρασταθεί και να συμμετάσχει ενεργά…

Η γενικότερη θέση μας στην περιοχή μπορεί να αναβαθμιστεί σημαντικά. Τα οικονομικά οφέλη επίσης μπορεί να είναι εξαιρετικά. Μόνο σοβαρό πρόβλημα που διαφαίνεται ο μεγάλος αριθμός προσφύγων που θα «ξεμείνουν» εδώ, λόγω κλεισίματος συνόρων και εντατικοποίησης των ελέγχων. Αλλά και αυτό μπορεί να αποδώσει πολλαπλά, αν υπάρξουν σωστοί χειρισμοί. Όχι με το «αφήστε με να έχω μικρότερο πρωτογενές πλεόνασμα, γιατί δέχομαι πολλούς πρόσφυγες». Αυτό σίγουρα δεν είναι σωστός, δεν είναι έξυπνος χειρισμός. Μπορούμεκαλύτερα. Πολύ καλύτερα. Μας χαρίζουν γάιδαρο, ας μην τον κοιτάζουμε τα δόντια και ας τον βάλουμε να βγάλει όσο περισσότερη δουλειά γίνεται, χωρίςνα τον σκοτώσουμε μόνοι μας. Όλοι οι άλλοι κάνουν Real Politik, γιατί όχι και η Ελλάδα;;;;

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

 

Alors, c’ est la guerre το βρήκαμε στο Capital.gr

Advertisements