ΑΝ…

1

Παρότι το σοκ από τα νέα από το Παρίσι είναι μεγάλο και οι εξελίξεις τρέχουν, όσο στρατευμένος ή αδαής (“ignorant” είναι η λέξη) και να είναι κάποιος δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί τι θα γινόταν και κυρίως πως θα ένοιωθε αν εκεί, γύρω στο μεσημέρι ενός ξένοιαστου Σαββάτου και ενώ πίνει τον καφέ του ή ξεκουράζεται στο σπίτι του μπροστά σε μια οθόνη σαλιαρίζοντας στα social media, ξαφνικά άρχιζε να λαμβάνει ειδήσεις ότι «κάτι έγινε» στο σταθμό Μετρό του Συντάγματος, εκρήξεις λέει διαδοχικές, ένοπλοι άνοιξαν πυρ και έξω από κεντρική καφετέρια, ενώ μετά από λίγο κάτι ακούγεται και για ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο στα βόρεια προάστια…

Συγκεχυμένες λέει πληροφορίες, «έχει κλείσει το κέντρο», «συνιστάται ο κόσμος να μείνει η να επιστρέψει στα σπίτια του ή σε σπίτια οικείων προσώπων», «οι πολίτες να υπακούουν στις υποδείξεις των κρατικών οργάνων», «έκτακτη σύσκεψη πρωθυπουργού και αρμοδίων υπουργών», «δε θα κατέβει (προς το παρόν) ο στρατός στους δρόμους για να μην ξυπνήσουμε μνήμες (και να μην «τσινίσουν» τα ζαβά πελατάκια, δεν πάει να καίγεται ο κόσμος έχουμε και την μεταπολιτευτική εγκεφαλική άνοια) ακούστηκε να λέει ο πρωθυπουργός», «δεκάδες οι νεκροί από την πρωτοφανή επίθεση –αναμένονται ταξιδιωτικές οδηγίες και οδηγίες προς τους υπηκόους ξένων χωρών από τις πρεσβείες τους» κλπ κλπ.

Να το πω ευθέως:

Φοβάμαι ότι πολλοί δεν έχουν αντιληφθεί, ανεξαρτήτως θρησκευτικών ή πολιτικών πιστεύω -αν πιστεύουν κάπου εκτός από την διατήρηση με κάθε κόστος της εξουσίας και των προνομίων της- το ότι αν μια οργανωμένη Ευρωπαϊκή χώρα όπως η Γαλλία πιάνεται απροετοίμαστη, τι θα μπορούσε να συμβεί στην θεσμικά και πολιτισμικά διαλυμένη Ελλάδα -ξέφραγο αμπέλι. Μια χρεοκοπημένη χώρα που έχει ανάγκη από δασκάλους, ιατρικό προσωπικό και εκπαιδευμένους αστυνομικούς (που δε θα πληρώνουν από την τσέπη τους τις σφαίρες που καταναλώνουν στην εκπαίδευση) και προσλαμβάνει κατά προτεραιότητα καθαρίστριες και «ημέτερους» μπατζανάκηδες. Λογικά, είναι κυριολεκτικά ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ κάθε οργανωμένης ομάδας ανεξαρτήτως προέλευσης και σκοπού η οποία θα μπορούσε με σειρά επιθέσεων να διαταράξει την όποια ομαλότητα.

Διότι – όπως έχουμε πολλάκις ξαναπεί, η Χρεοκοπία της Ελλάδος είναι ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ πολιτισμική και δευτερευόντως οικονομική.

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα για ορισμένους πολιτικάντηδες είτε κατέχουν, είτε μη αντιδρώντας αναμένουν την εξουσία «σαν ώριμο φρούτο», απλά περιμένοντας μέχρι να συμβεί κάτι «κεφαλαιοποιήσιμο» πολιτικά, είτε για κάποιους κρατικούς λειτουργούς οι οποίοι περιμένουν σαν τον τελευταίο «μόνιμο» αξιωματικό υπηρεσίας σε κάποιο διαλυμένο σαν τη χώρα στρατόπεδο να περάσει η ώρα και να μη συμβεί τίποτα απρόοπτο στη δική του βάρδια, κάτι που ούτε είναι ικανός αλλά ούτε μπορεί –και ας είναι καλά οι εκάστοτε «διαχρονικά» καθαρίστριες- να αντιμετωπίσει, και ξέρει ότι αυτός πρώτος θα την πληρώσει, φταίει-δε-φταίει, πληρώνοντας αβελτηρίες και παραλείψεις δεκαετιών.

Δε θα ήθελα να υποδείξω το ότι πρέπει να υπάρχουν σχέδια πρόληψης, αποτροπής και αντίδρασης σε τέτοιες καταστάσεις. Πιστεύω ότι εκεί, στο στράτευμα, στις μυστικές υπηρεσίες, στην Εθνική Ασφάλεια, υπάρχουν οι στυλοβάτες που εργάζονται άοκνα για να αποτραπεί κάτι τέτοιο. Σε πείσμα όχι μόνο των καταστάσεων αλλά και των αρνησιπάτριδων κυβερνώντων, των ανικάνων μέσα στις ίδιες τις υπηρεσίες τους που σαμποτάρουν οτιδήποτε δημιουργικό αλλά και της βύθιας απάθειας του μεταπολιτευτικού νεοέλληνα.

Ας απευθυνθούμε σε αυτούς τους ανθρώπους και ας προετοιμαστούμε πριν συμβεί το οτιδήποτε, οπότε η μόνη μας αντίδραση θα είναι κατά πάγια παράδοση, η λεηλασία των ραφιών των σουπερμάρκετ και οι κραυγές στα τηλεοπτικά παράθυρα.

ΚΚ2

Advertisements