Παράλληλο σύμπαν μπορεί. Σύστημα όχι!

1

 

Έχουν περάσει περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια απ’ όταν ο Γιάννης Κωστόπουλος δήλωνε, για πρώτη φορά, πως στην Ελλάδα μπορούν να ευδοκιμήσουν μόλις 2,5 τράπεζες. Αν δεν με απατά η μνήμη, ο μεγάλος Έλληνας τραπεζίτης έκανε αυτή την δήλωση για πρώτη φορά σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «ΚΕΡΔΟΣ», την εποχή του ένδοξου ’99. Ίσως λίγο νωρίτερα. Για να το επαναλάβει πολλές φορές έκτοτε, σε Γενικές Συνελεύσεις της Alpha Bank και μεταγενέστερες συνεντεύξεις.

Από την τελευταία φορά, πρέπει να έχει περάσει μία δεκαετία, τουλάχιστον. Στο πέρασμα αυτών των χρόνων, άκμασαν πολύ περισσότερες από δυόμιση τράπεζες ταυτόχρονα, στην Ελληνική αγορά. Στον κολοφώνα της περιόδου των παχιών αγελάδων, λειτουργούσαν μερικές δεκάδες. Κατόπιν ήρθε η κρίση, οι αναγκαστικές συγχωνεύσεις και, με τούτα και με τα’ άλλα, καταλήξαμε με 4 συστημικές, 1 «κανονική» και κάποιες συνεταιριστικές. Ακόμη και αυτοί οι δραματικά μειωμένοι αριθμοί όμως, απέχουν πολύ από το Κωστοπουλικό «2,5».  Είχε δίκιο ή άδικο σε εκείνες τις δηλώσεις του ο θρυλικός «κυρ-Γιάννης»;

Εξαρτάται κάτω από ποιο πρίσμα θα το εξετάσει κάποιος. Εάν θεωρήσει πως η εξέλιξη της Ελληνικής αγοράς στα μετέπειτα χρόνια ήταν φυσιολογική, τότε ο κύριος Κωστόπουλος είχε άδικο. Ο τραπεζικός τομέας την δεκαετία 2000-2010 γνώρισε πρωτοφανή ανάπτυξη και υψηλότατες κερδοφορίες. Αν όμως θεωρήσει πως η οικονομία κινήθηκε «αφύσικα», εξωφρενικά, τότε ο Μεσσήνιος τραπεζίτης είχε δίκιο. Καθώς οι αριθμοί της εποχής που έγιναν οι δηλώσεις τον δικαιώνουν σχεδόν απόλυτα. Η απάντηση που θα επιλεγεί καθορίζει και το αποτέλεσμα. Η κρίση που ξέσπασε το 2009 πάντως είναι αδιαμφισβήτητη. Άρα, ιστορικά κρίνοντας, η δήλωση ήταν σωστή. Άσχετα εάν ο εκτροχιασμός του δημόσιου δανεισμού, έδωσε στην οικονομία μία ξέφρενη αλλά, εν πολλοίς, παράλογη πορεία.

Αφορμή αυτής της αναδρομής και κριτικής, αποτέλεσε η δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κυρίου Ιωάννη Δραγασάκη πως επεξεργάζεται «παράλληλο σύστημα χρηματοδοτικών φορέων«. Η δήλωση αυτή αποτελεί (σχεδόν) επανάληψη και οπωσδήποτε συνέχεια παλιότερης δήλωσής του στην Βουλή, περί δημιουργίας παράλληλου τραπεζικού συστήματος, εκτός εποπτείας της Ε.Κ.Τ.

Είναι απόλυτη ανάγκη κάποιος να ενημερώσει πάραυτα τον κύριο αντιπρόεδρο ότι αυτά τα πράγματα, δεν γίνονται. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία έχει πολύ συγκεκριμένες προβλέψεις για τα πιστωτικά ιδρύματα, είτε είναι τράπεζες, είτε χρηματοδοτικοί φορείς. Από τον Νοέμβριο 2014 όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ευρωζώνη, βρίσκονται υποχρεωτικά υπό την εποπτεία του Ευρωσυστήματος. Εάν έχουν μέγεθος ικανό να επηρεάσει σημαντικά την οικονομία της χώρας όπου εδρεύουν, εποπτεύονται απευθείας από την Ε.Κ.Τ. Εάν τα μεγέθη τους είναι μικρότερα, εποπτεύονται από την τοπική Κεντρική Τράπεζα. Πάντοτε όμως κάτω από τις προδιαγραφές, τις «νόρμες» του Ευρωσυστήματος. Σε απλά Ελληνικά, οι σχεδιασμοί του κυρίου Δραγασάκη είναι αντίθετοι με την ύπαρξη της χώρας στο ευρώ.  Εάν λοιπόν δεν έχει αυτός και η κυβέρνηση άλλα σχέδια σε αυτό το πεδίο, θα πρέπει να τους ξεχάσει και να μην τους επαναλάβει. Ποτέ.

Αλλά ας αφήσουμε για λίγο, το τυπικόν του πράγματος. Και ας εξετάσουμε το πρακτικό του μέρος. Υπάρχει ανάγκη σήμερα στην Ελληνική οικονομία για επιπλέον πιστώσεις; Σαφώς και βεβαιότατα υπάρχει. Μεγαλύτερη από ποτέ. Υπάρχουν όμως ήδη και αρκετές τράπεζες  που κατά ένα σημαντικό μέρος τους ανήκουν στον Ελληνικό λαό. Που, εφόσον εξυγιανθούν σωστά και αποκτήσουν ανεξάρτητες αλλά και ανταγωνιστικές διοικήσεις, μπορούν να υπερκαλύψουναυτήν την ανάγκη. Και που, το απόλυτο συμφέρον των Ελλήνων αλλά και των Ευρωπαίων φορολογούμενων, υπαγορεύει να είναι αυτές που θα έχουν τον πρώτο λόγο στην κάλυψη των πιστοδοτικών αναγκών της Ελληνικής οικονομίας. Ποιος ο λόγος να υπάρξει παράλληλο σύστημα όταν υπάρχει υγιές τραπεζικό; Εκτός και εάν αυτό δεν εξυγιανθεί…

Επιστρέφοντας στο τυπικό, υπάρχει η πιθανότητα ο κύριος αντιπρόεδρος να θέλει να αποφύγει αυτήν ακριβώς την πρόβλεψη του Ευρωπαϊκού πλαισίου. Δηλαδή την εποπτεία του Ευρωσυστήματος. Εάν συμβαίνει αυτό δημιουργούνται πολλά και οξύτατα ερωτηματικά. Ποιος θα θέλει να επενδύσει, με ελαφρύτερες κανονιστικές απαιτήσεις, σε μια οικονομία στην κατάσταση της Ελληνικής;  Γιατί να θέλει κάποιος να επενδύσει σε μια τέτοια οικονομία π.χ. με λιγότερα κεφάλαια; Ή να δανείζει με μεγαλύτερη ευκολία; Ή υπό ελαστικότερη εποπτεία; Έχει ακούσει ποτέ τίποτε, για πιστωτικές πυραμίδες ο κύριος αντιπρόεδρος; Ή μήπως ζει σε κάποιο άλλο παράλληλο σύμπαν; Όπου όλα είναιόμορφα, ηθικά, μαρξιστικά και λενινιστικά πλασμένα;

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

 

Παράλληλο σύμπαν μπορεί. Σύστημα όχι! το βρήκαμε στο : Capital.gr

Advertisements